Mick Jones (ur. 1945)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mick Jones
Imię i nazwisko Michael David Jones
Data i miejsce
urodzenia
24 kwietnia 1945
Worksop, Anglia
Pozycja Napastnik
Wzrost 177 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1962-1967
1967-1975
Sheffield United F.C.
Leeds United A.F.C.
149 (63)
220 (77)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1965-1970  Anglia 3 (0)

Michael David "Mick" Jones (ur. 24 kwietnia 1945 roku w Worksop) – były angielski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Mick Jones zawodową karierę rozpoczynał w sezonie 1962/1963 w Sheffield United. W jego barwach zadebiutował 20 kwietnia 1963 roku w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Manchesterem United rozgrywanym na Old Trafford. Już 24 kwietnia w pojedynku z Manchesterem City na Maine Road Jones zdobył dwie bramki, a jego zespół zwyciężył 3:1. Dla ekipy "The Blades" angielski zawodnik w rozgrywkach ligowych rozegrał 149 meczów i zdobył 63 bramki. W Sheffield United grał do 20 września 1967 roku roku, kiedy to za 100 tysięcy funtów trafił do Leeds United. W tym samym roku "The Whites" wywalczyli Puchar Ligi Angielskiej, jednak Jones nie miał udziału w tym sukcesie. Angielski klub po raz pierwszy w swojej historii sięgnął także po Puchar Miast Targowych, a wychowanek Sheffield United strzelił w tych rozgrywkach dwie bramki[1]. W kolejnym sezonie Leeds zdobyło mistrzostwo kraju, a Jones z czternastoma golami na koncie był najskuteczniejszym strzelcem swojego zespołu. Menedżer Don Revie postanowił kupić z Leicester City Allana Clarke'a, który w przyszłości miał stworzyć z Jonesem jeden z najlepszych duetów napastników w lidze. W sezonie 1969/1970 obaj ci zawodnicy zdobyli łącznie 32 bramki, a oprócz nich świetną dyspozycję strzelecką pokazali Szkot Peter Lorimer (14 goli) oraz Irlandczyk Johnny Giles (13 goli). Leeds wywalczyło wicemistrzostwo Anglii oraz dotarło do finału krajowego pucharu. W kolejnych rozgrywkach "Pawie" po raz drugi w historii klubu zwyciężyli w Pucharze Miast Tatgowych, natomiast w First Division ponownie zajęli drugą lokatę. Jones strzelił tylko sześć bramek, jednak w sezonie 1971/1972 do siatki rywali trafiał już jedenaście razy. Wciąż pozostawał jednak w cieniu Petera Lorimera, który strzelając 23 bramki był jednym z najskuteczniejszych piłkarzy w lidze. Jones na Elland Road grał do 1975 roku. W tym samym roku Leeds przegrało w finale Pucharu Europy z Bayernem Monachium 2:0, a rok wcześniej drużynie "The Whites" udało się zdobyć tytuł mistrza Anglii. Decyzja o zakończeniu kariery przez Jonesa była spowodowana powracającymi problemami z kontuzją kolana. Dla Leeds angielski napastnik w lidze zaliczył 220 występów i 77 goli, natomiast we wszystkich rozgrywkach zdobył łącznie 111 bramek w 312 meczach.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1962/63 Sheffield United F.C. Anglia  First Division 6 4
1963/64 Sheffield United F.C. Anglia  First Division 23 5
1964/65 Sheffield United F.C. Anglia  First Division 39 14
1965/66 Sheffield United F.C. Anglia  First Division 40 21
1966/67 Sheffield United F.C. Anglia  First Division 33 15
1967/68 Sheffield United F.C. Anglia  First Division 8 4
1967/68 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 25 8
1968/69 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 40 14
1969/70 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 32 15
1970/71 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 40 6
1971/72 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 24 11
1972/73 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 28 9
1973/74 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 31 14
1974/75 Leeds United A.F.C. Anglia  First Division 0 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Anglii Jones zadebiutował 12 maja 1965 roku podczas towarzyskiego spotkania z NRD. Jako zawodnik Sheffield United Jones wystąpił jeszcze w jednym pojedynku drużyny narodowej. Kolejny mecz w kadrze rozegrał już jako piłkarz Leeds, a miało to miejsce 14 stycznia 1970 roku w spotkaniu przeciwko Holandii. Jak się później okazało było to ostatni występ Jonesa w reprezentacji swojego kraju.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]