Nereida (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nereida
Zdjęcie Nereidy wykonane przez Voyagera 2
Zdjęcie Nereidy wykonane przez Voyagera 2
Planeta Neptun
Odkrył Gerard Kuiper[1]
Data odkrycia 1 maja 1949[1]
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 5 513 818[2] km
Mimośród 0,7507[2]
Perycentrum 1 374 595[1] km
Apocentrum 9 653 041[1] km
Okres obiegu 360,13[2] d
Prędkość orbitalna 0,934 km/s[1]
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 7,090[2]°
Długość węzła wstępującego 335,570[2]°
Argument perycentrum 281,117[2]°
Anomalia średnia 216,692[2]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 340[1][3] km
Powierzchnia 363 168[1] km2
Objętość 20 579 526[1] km3
Masa 3,1 x 1019[1] kg
Średnia gęstość 1,5[1] g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,071[1] m/s2
Prędkość ucieczki 156 m/s[1]
Okres obrotu wokół własnej osi 11,52 ± 0,14 h[4]
Albedo 0,16[5]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
19,2[3]m
Temperatura powierzchni ~50 K

Nereida (Neptun II) – dziewiąty pod względem odległości od planety księżyc Neptuna[2], odkryty 1 maja 1949 roku przez Gerarda Kuipera[1]. Nazwa pochodzi od nereid, nimf morskich w mitologii greckiej[1].

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Niezwykłość orbity Nereidy nasuwa podejrzenie, że może ona być przechwyconą planetoidą lub obiektem pasa Kuipera albo, być może, orbita jej została zakłócona w czasie przechwycenia największego księżyca Neptuna – Trytona[1].

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Przez długi czas była najbardziej zewnętrznym znanym księżycem Neptuna (w 2002 i 2003 roku odkryto pięć jeszcze bardziej odległych)[3]. Jest trzecim co do wielkości księżycem Neptuna, ze średnicą ok. 340 km[3]. Odległość od Neptuna wynosi średnio około 5,5 miliona km, jednak ze względu na bardzo dużą ekscentryczność zmienia się od 1,37 do 9,65 miliona kilometrów[1]. Jest to największa ekscentryczność orbity spośród wszystkich znanych satelitów w Układzie Słonecznym[2].

Badania Nereidy[edytuj | edytuj kod]

Podczas przelotu sondy Voyager 2 koło Neptuna w 1989 roku Voyager 2 wykonał 83 zdjęcia Nereidy z odległości 9,2–176 milionów km[6]. Nadesłane zdjęcia ukazały tylko jej bardzo nieregularny kształt, natomiast przy tak niskiej rozdzielczości niewidoczne były szczegóły ukształtowania powierzchni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 Nereid: Overview (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2015-03-27].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2015-03-27].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Scott Sheppard: Neptune's Known Satellites (ang.). W: The Giant Planet Satellite Page [on-line]. [dostęp 2015-03-27].
  4. T. Grav, M.J. Holman, JJ. Kavelaars. The Short Rotation Period of Nereid. „The Astrophysical Journal Letters”. 591 (1), s. L71, 2003-07-01. DOI: 10.1086/377067 (ang.). 
  5. David R. Williams: Neptunian Satellite Fact Sheet (ang.). NASA, 2013-07-19. [dostęp 2015-03-27].
  6. R. A. Jacobson. Triton and Nereid astrographic observations from Voyager 2. „Astronomy and Astrophysics Supplement Series”. 90 (3), s. 541-563, listopad 1991. Bibcode1991A&AS...90..541J (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]