Piuska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papież Jan Paweł II w białej piusce
Kardynałowie w czerwonych piuskach. Pośrodku kard. Joseph Ratzinger, z prawej kard. Franciszek Macharski.

Piuska – mała, okrągła czapeczka, noszona przez duchownych katolickich na szczycie głowy. Zasadniczo purpurowa dla biskupów, różowa dla arcybiskupów nuncjuszy (deseń mora), czerwona dla kardynałów, biała dla papieża. Piuski noszą również niektóre zakony w kolorach określonych przez konstytucje zakonne; dawniej nosili również duchowni diecezjalni. Prawo noszenia piuski mają również opaci klasztorów.

Wywodzi się ze zwyczaju tonsury. Był to znak przynależności do stanu duchownego w postaci wygolonego koła na szczycie głowy, przykrywanego właśnie piuską. Wprowadzona w VII w. jako prawo, tonsura została zniesiona po Soborze Watykańskim II przez papieża Pawła VI. Piuska pozostała jako element stroju oficjalnego wyższych duchownych. Noszą ją oni także podczas mszy (ale tylko do zakończenia modlitwy nad darami i po komunii), czego nie mogą czynić inni duchowni[1].

Przypisy

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne [edytuj]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło piuska w Wikisłowniku