Powstanie łódzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomnik w Łodzi upamiętniający Rewolucję 1905 r.

Powstanie łódzkie, zwane również "czerwcowym" – pierwsze w Imperium Rosyjskim powstanie zbrojne robotników (22-24 czerwca) w trakcie rewolucji 1905 roku. Obok charakteru społecznego miało zarazem charakter niepodległościowy.

Spis treści

Preludium [edytuj]

  • 22 stycznia 1905 wydarzyła się masakra robotników w Petersburgu.
  • 26 stycznia 1905 r. – rozpoczął się strajk w fabrykach Steinerta, Geyera, Silbersteina. Pracę porzuciło 10 tys. robotników.
  • 27 stycznia 1905 r. – ogłoszenie strajku powszechnego; żądania:
    • 8-godzinnego dnia pracy,
    • ustalenia minimalnej płacy,
    • powołania kas chorych,
  • 28 stycznia:
    • PPS i SDKPiL wezwały ludność Królestwa Polskiego do strajku powszechnego;
    • wybuchł ogólny strajk szkolny przeciwko rusyfikacji
  • W styczniu w Łodzi zginęło z rąk rosyjskich 11 manifestantów, a 108 zostało poważnie rannych.
  • W lutym fabrykanci skrócili czas pracy 10 godzin i podwyższyli płace robotnicze.
  • Luty – do strajków przystąpili łódzcy uczniowie z żądaniem zaprzestania rusyfikacji.
  • Na przełomie maja i czerwca w Łodzi strajkowało około 32 tys. robotników. Fabrykanci Kunitzer, Heinzel i Scheibler ogłosili lokaut
  • 1 maja wybuchł strajk inspirowany przez PPS.
  • 18 czerwca kozacy zaatakowali kilka tysięcy robotników wracających z demonstracji w lesie łagiewnickim.
  • 20 i 21 czerwca odbyły się pogrzeby ofiar 18 czerwca, które przerodziły się w manifestację rozgromioną przez Rosjan. 21 manifestantów poniosło śmierć.

Walki czerwcowe [edytuj]

Epilog [edytuj]

  • 25 czerwca w Łodzi i powiecie łódzkim władze ogłosiły stan wojenny. Akcje strajkowe wybuchały aż do 1907 roku.
  • 1 grudnia 1905 papież Pius X w liście do biskupów ziem polskich potępił wystąpienia robotników przeciwko carowi[4][5].
  • 10 października 1906 z wyroku sądu polowego w Łodzi stracono 5 robotników. Na znak protestu zastrajkowały wszystkie fabryki łódzkie. Strajkowało 67 tys. robotników.
  • 29 grudnia 1906 zaczęto zamykać łódzkie fabryki, a robotników wysiedlać z miasta.
  • Jednym z pozytywnych efektów łódzkiej rewolucji było umożliwienie powstania pierwszej polskiej męskiej szkoły średniej - obecnego II LO im. Gabriela Narutowicza w Łodzi, otwartego 17 października 1906 roku pod nazwą Prywatne Progimnazjum Męskie J.Radwańskiego. Szkoła jako pierwsza placówka oświatowa w Łodzi uzyskała zezwolenie na wprowadzenie polskiego języka wykładowego, i dlatego była powszechnie znana jako Progimnazjum Polskie Radwańskiego.

Przypisy

  1. E. Kozłowski, M. Wrzosek, Dzieje Oręża Polskiego 1794-1938, Warszawa 1973, s 306 i n
  2. J. Łojek, Kalendarz historyczny. Polemiczna historia Polski, Warszawa 1994. 386
  3. W. Pobóg-Malinowski, Najnowsza historia polityczna Polski. Okres 1864-1914, T. 2, Gdańsk 1991, d.512
  4. http://socjalizm.republika.pl/setna.htm[martwy link]
  5. Sławomir Sierakowski, Krytyka Polityczna - Tekst rocznicowy , 24.06.2005

Linki zewnętrzne [edytuj]