Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej
Przydomek Los Cafeteros
Związek piłkarski Federación Colombiana de Fútbol
Federacja piłkarska CONMEBOL
Rok założenia 1924
Prezes Oscar Astudillo
Trener José Pekerman
Najwięcej meczów Carlos Valderrama (111)
Najwięcej bramek Arnoldo Iguarán (25)
Skrót FIFA KOL
Miejsce w rankingu FIFA Green Arrow Up.svg 4. (17 lipca 2014) (1492 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 MeksykKolumbia Kolumbia 3-1
(Panama, Panama; 10.02.1938)
Najwyższe zwycięstwo
 ArgentynaKolumbia Kolumbia 0-5
(Buenos Aires, Argentyna; 05.09.1993)
Najwyższa porażka
 ArgentynaKolumbia Kolumbia 9:1
(Santiago, Chile; 07.02.1945)

Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej czterokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, ale tylko raz – w 1990 roku – przeszła do drugiej rundy. We Włoszech, mimo iż wyprzedziła w grupie jedynie Zjednoczone Emiraty Arabskie, to z trzeciego miejsca awansowała do 1/8 finałów, w której, po błędach bramkarza René Higuity, przegrała 1:2 z Kamerunem. Ostatni raz Kolumbijczycy grali na światowym czempionacie w 1998 roku, ale grupowe zwycięstwo nad Tunezją 1:0 okazało się nie wystarczające do awansu do dalszych rozgrywek (wcześniej przegrali z Rumunią 0:1 i Anglią 0:2).

Z zupełnie innych powodów Kolumbijczycy na długo zapamiętają swój udział na Mundialu w 1994 roku. Po dwóch porażkach i jednym zwycięstwie reprezentacja musiała żegnać się z turniejem już po rundzie grupowej. W ostatnim, decydującym o ewentualnym awansie meczu (ze Stanami Zjednoczonymi) samobójczą bramkę strzelił obrońca Andrés Escobar, a Kolumbia przegrała 1:2. Po powrocie do kraju fanatyczny kibic zastrzelił wychodzącego z restauracji 27-letniego Escobara. Morderca – Humberto Muñoz Castro – został skazany na dwadzieścia sześć lat pozbawienia wolności. Porwania i zabójstwa piłkarzy do dziś w Kolumbii, zdarzają się bardzo często. W połowie lat 90. także kilku zawodników grających w kadrze narodowej miało do czynienia z wymiarem sprawiedliwości – bramkarz René Higuita został w 1993 roku aresztowany za udział w porwaniu córki barona narkotykowego, Faustino Asprillę we wrześniu 1995 skazano na rok pozbawienia wolności za nielegalne posiadanie broni, a miesiąc później w bagażu innego reprezentanta Wilsona Péreza znaleziono kokainę.

Regularne w latach 90. występy na mistrzostwach świata oraz niezłe wyniki w rozgrywkach o Copa América związane są z postacią charyzmatycznego selekcjonera Francisco „Pacho” Maturany. Był trenerem kadry w czasie Mistrzostw Świata 1990 i 1994, a w 1998 reprezentację prowadził jego dawny asystent Hernán Darío Gómez. Ukoronowaniem jego pracy z drużyną narodową był pierwszy w historii triumf Kolumbii w mistrzostwach Ameryki Południowej, wywalczony na własnym boisku w 2001 roku.

Dzisiejsza reprezentacja to drużyna złożona z młodych i perspektywicznych zawodników jak Falcao, James Rodriguez, Jackson Martinez, Pablo Armero, a także doświadczonych Mario Yepes, Freddy Guarin czy Camilo Zuniga. Z nimi w składzie Kolumbia awansowała do czołówki (5 miejsce w grudniu 2012) rankingu FIFA pod koniec 2012 roku. Wyprzedziła takie reprezentacje jak Anglia, Brazylia, Holandia czy Portugalia, zaś reprezentacja w eliminacjach do Mundialu 2014 grała bardzo dobrze, zajmując w południowoamerykańskich eliminacjach drugie miejsce i po raz pierwszy od 1998 roku uzyskując kwalifikację na Mistrzostwa Świata.

Kolumbia w roku 2012 zdobyła najwięcej punktów w rankingu FIFA.

Udział w mistrzostwach świata[edytuj | edytuj kod]

  • 19301934Nie brała udziału
  • 1938Wycofała się z eliminacji
  • 19501954Nie brała udziału
  • 1958Nie zakwalifikowała się
  • 1962 – Runda grupowa
  • 19661986Nie zakwalifikowała się
  • 1990 – 1/8 finału
  • 1994 – Runda grupowa
  • 1998 – Runda grupowa
  • 20022010Nie zakwalifikowała się
  • 2014 – Ćwierćfinał

Udział w Mistrzostwach Świata 2014[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Kolumbii awansowała do 1/8 finału, wygrywając swoją grupę. Pokonując w 1/8 finału Urugwaj, zapewniła sobie awans do ćwierćfinału. Jednak przegrywając z reprezentacją Brazylii, zakończyła swój udział na mistrzostwach świata w Brazylii.

Udział w Copa América[edytuj | edytuj kod]

  • 19161942Nie brała udziału
  • 1945 – V miejsce
  • 1946Wycofała się z turnieju
  • 1947 – VIII miejsce
  • 1949 – VIII miejsce
  • 19531956Wycofała się z turnieju
  • 1957 – V miejsce
  • 19591959Wycofała się z turnieju
  • 1963 – VII miejsce
  • 1967Nie zakwalifikowała się
  • 1975 – II miejsce
  • 1979 – Runda grupowa
 
  • 1983 – Runda grupowa
  • 1987 – III miejsce
  • 1989 – Runda grupowa
  • 1991 – IV miejsce
  • 1993 – III miejsce
  • 1995 – III miejsce
  • 1997 – Ćwierćfinał
  • 1999 – Ćwierćfinał
  • 2001Mistrzostwo
  • 2004 – IV miejsce
  • 2007 – Runda grupowa
  • 2011 – Ćwierćfinał

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Stan na lipiec 2014.

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Carlos Valderrama 1985-98 111
2 Mario Yepes 1999-2014 102
6 Leonel Álvarez 1985-97 101
3 Freddy Rincón 1990-01 84
5 Luis Carlos Perea 1987-94 78
6 Óscar Córdoba 1993-03 73
7 René Higuita 1987-99 68
= Arnoldo Iguarán 1979-93 68
= Alexis Mendoza 1987-97 68
10 Iván Córdoba 1997-07 67
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
(Gole)
1 Arnoldo Iguarán 1979-93 68 (25)
2 Faustino Asprilla 1993-01 57 (20)
3 Radamel Falcao 2007- 48 (19)
4 Freddy Rincón 1990-01 84 (17)
5 Víctor Aristizábal 1993-03 66 (15)
6 Adolfo Valencia 1992-98 38 (14)
7 Iván Valenciano 1991-00 29 (13)
8 Willington Ortiz 1973-85 49 (13)
9 Antony de Avila 1983-98 53 (13)
10 Carlos Valderrama 1985-98 111 (11)
  • Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Pod uwagę wzięto tych trenerów, którzy prowadzili reprezentację w więcej niż trzech meczach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]