Reprezentacja Polski w skokach narciarskich 2012/2013

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Polski w skokach narciarskich w sezonie 2012/2013
Gtk-go-back-ltr.svg 2011/2012 2013/2014 Gtk-go-forward-ltr.svg
Puchar Narodów 5. miejsce (3447 pkt)
FIS Team Tour 7. miejsce[a]
Zawodnicy w PŚ 11 (12)[b]
Punktujący w PŚ 10
Podia PŚ 7
Letnia Grand Prix 4. miejsce (1172 pkt)
Zawodnicy w LGP 6 (10[b][c])
Punktujący w LGP 8
Podia w LGP 3
Puchar Kontynentalny 5. miejsce (2277 pkt)
8 podiów
Letni Puchar Kontynentalny 6. miejsce (1058 pkt)
3 podia

Reprezentacja Polski w skokach narciarskich w sezonie 2012/2013 – zespół zawodników reprezentujących Polskę w zawodach skoków narciarskich w sezonie zimowym 2012/2013 i letnim 2012.

W Letnim Grand Prix reprezentacja zajęła czwartą pozycję w klasyfikacji drużynowej, a polscy skoczkowie trzykrotnie stawali na podium (byli to: Maciej Kot i Dawid Kubacki). W pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej uplasowali się Kot (piąty) i Kubacki (ósmy). W Letnim Pucharze Kontynentalnym Polacy trzy razy zajęli miejsca na podium, a na ósmym miejscu klasyfikacji generalnej sklasyfikowany został Kubacki.

W Pucharze Świata Polacy osiągnęli siedem podiów w konkursach indywidualnych (w tym trzy zwycięstwa – Kamila Stocha i Piotra Żyły) oraz dwa podia w konkursach drużynowych. W klasyfikacji generalnej Pucharu Narodów Polacy byli piąci, a najwyżej sklasyfikowanym indywidualnie zawodnikiem był Stoch, który uplasował się na trzeciej pozycji. W tabeli punktowej znalazło się dziesięciu reprezentantów Polski, co było rekordem w dotychczasowej konkurencji dyscypliny w tym kraju. Spośród nich, trzech sklasyfikowano w czołowej dwudziestce. Tymczasem wśród najlepszych dziesięciu lotników sezonu znalazło się ich dwóch.

Reprezentacja zdobyła dwa medale na mistrzostwach świata w Predazzo – złoty w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, który wywalczył Kamil Stoch oraz brązowy w konkursie drużynowym mężczyzn.

W Pucharze Kontynentalnym "biało-czerwoni" ośmiokrotnie plasowali się w pierwszej "trójce" zawodów, a dokonywali tego: Klemens Murańka, Jan Ziobro, Stefan Hula i Krzysztof Biegun.

Spis treści

Składy[edytuj | edytuj kod]

24 kwietnia 2012 wybrano skład, dzieląc reprezentację na dwie kadry – olimpijską (A) i młodzieżową (B). Te z kolei podzielono w sumie na pięć mniejszych grup z przydzielonymi do nich trenerami.

W pierwszej grupie kadry A znaleźli się Kamil Stoch, Piotr Żyła, Maciej Kot i Krzysztof Miętus, a ich trenerem został Łukasz Kruczek. Do drugiej, trenowanej przez Zbigniewa Klimowskiego przydzielono Stefana Hulę i Dawida Kubackiego. Trzecia grupa zaś to Jan Ziobro, Andrzej Zapotoczny, Jakub Kot i Łukasz Rutowski, którzy trenować mieli w kraju, pod okiem Piotra Fijasa.

Pierwsza grupa kadry młodzieżowej była prowadzona przez Roberta Mateję, a jej zawodnikami byli Aleksander Zniszczoł, Klemens Murańka, Bartłomiej Kłusek i Tomasz Byrt. Drugą grupę zaś stanowili Mateusz Kojzar, Krzysztof Biegun, Szymon Szostok i Grzegorz Miętus, trenowani przez Macieja Maciusiaka[1].

Sezon letni[edytuj | edytuj kod]

20 maja rozpoczęte zostało pierwsze w sezonie zgrupowanie kadry A, w Kołobrzegu[2]. Następnie rozpoczęto skończone 9 czerwca treningi na skoczniach Skalite w Szczyrku, gdzie po raz pierwszy testowano kombinezony nowego kroju[3]. Kolejne odbyło się w dniach 18-24 czerwca w Szczyrku i w Wiśle – codziennie trenowano na obiektach w obu miastach (normalnym w Szczyrku i dużym w Wiśle), wyjątkiem był Piotr Żyła, który ćwiczył jedynie na Malince[4][5]. W tym czasie reprezentacja juniorska trenowała w Zakopanem[4].

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Sezon Letniego Grand Prix 2012 rozpoczęły zawody w Wiśle na skoczni Malinka. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego wystartowało dziesięciu Polaków (w tym sześciu z kwoty narodowej[6]), zaś dwóch kolejnych – Kamil Stoch i Piotr Żyła było pre-kwalifikowanych ze względu na pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2011/2012. Dawid Kubacki zwyciężył kwalifikacje skokiem na 122 m, łącznie w czterdziestce znalazło się oprócz niego siedmiu polskich zawodników – Bartłomiej Kłusek, Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Marcin Bachleda, Krzysztof Miętus i Andrzej Zapotoczny, natomiast Klemens Murańka i Rafał Śliż odpadli[7].

20 lipca odbył się konkurs drużynowy na Malince – rozegrano tylko jedną serią ze względu na awarię oświetlenia. W pierwszej grupie skoczył na 120,5 m Piotr Żyła, a Polska plasowała się na piątej pozycji. Po każdym kolejnym skoku – Kamila Stocha (122,5 m), Dawida Kubackiego (123,5 m) i Macieja Kota (125 m) – reprezentacja awansowała o jedno miejsce i finalnie zajęła drugie miejsce, tracąc 1,2 pkt do Słowenii. Kot uzyskał najwyższą indywidualną notę w zawodach – 128,1 pkt[8]. Następnego dnia zawodnicy wystartowali w konkursie indywidualnym. Rozpoczęli go Polacy z kwoty narodowej – skaczący jako pierwszy Krzysztof Biegun osiągnął 120,5 m i pozostał liderem po skokach Zapotocznego i Bachledy – obydwoje zakończyli udział w konkursie w pierwszej serii (31. i 41. lokata). Wyższą notę osiągnął natomiast Bartłomiej Kłusek, który skoczył 121,5 m. Próba Kubackiego została zmierzona na 120,5 m. Później skoki oddali reprezentanci kraju sklasyfikowani w Pucharze Świata 2011/2012. Jako pierwszy wśród nich, Krzysztof Miętus, którego skok na 108,5 m był najkrótszy w tej serii i sklasyfikowano go na ostatnim miejscu w konkursie. Następnie Aleksander Zniszczoł, który uplasował się na 33. miejscu (117, 5 m) i Maciej Kot, który po skoku na 128 m objął prowadzenie w zawodach i nie oddał go do końca serii, którą skończył z przewagą 7,2 pkt nad drugim Ammannem. Piotr Żyła zajął ostatnie premiowane awansem miejsce, skacząc 121,5 m, a Kamil Stoch plasował się na trzeciej lokacie, lądując na tym samym metrze co Kot[9].

Drugą serię rozpoczął Żyła, który osiągnął 124 m i objął prowadzenie do czasu skoku Kubackiego na 120,5 m. Obydwoje poprawili swoje pozycje – Żyła ukończył konkurs na 16. miejscu, a Kubacki był piętnasty, awansując z 23. pozycji. Drugi skok Bieguna był krótszy niż pierwszy (117,5 m) i zawodnik ten spadł z siedemnastej na dwudziestą lokatę w finalnej tabeli. Kłusek osiągnął 122,5 m i utrzymał swoją trzynastą pozycję, Stoch zaś skoczył 124,5 m i spadł z trzeciego na siódme miejsce. Jako ostatni skakał lider po pierwszej serii, Maciej Kot. Skoczył na 123 m[9], czym zapewnił sobie pierwsze w karierze zwycięstwo w indywidualnym konkursie Letniej Grand Prix[10]. Polska objęła też prowadzenie w klasyfikacji drużynowej[11].

W kwalifikacjach do odbywającego się 15 sierpnia konkursu w Courchevel najwyżej z Polaków, na trzeciej pozycji, uplasował się Dawid Kubacki. Oprócz niego miejsca w premiowanej udziałem w konkursie "czterdziestce" zajęli też dwaj pozostali polscy zawodnicy zgłoszeni do kwalifikacji: Piotr Żyła i Krzysztof Miętus. Natomiast Maciej Kot i Bartłomiej Kłusek byli prekwalifikowani ze względu na pozycje w klasyfikacji generalnej[12].

Na pierwszej serii konkursu indywidualnego rywalizację zakończył Krzysztof Miętus, który uplasował się na 46. pozycji, po skoku na 110,5 m. Pozostali Polacy awansowali do drugiej serii – Kubacki (122,5 m) był klasyfikowany na czwartym miejscu ex aequo z Andreasem Wankiem, Kot (123,5 m) na szóstym, Kłusek (116 m) na szesnastym, a Żyła (115,5 m) na dwudziestym pierwszym[13].

W drugiej serii Żyła skoczył na 123,5 m i awansował o sześć miejsc w ostatecznej tabeli. Kłusek oddał próbę o długości 113,5 m i spadł na ostatnie w tej serii, trzydzieste miejsce. Maciej Kot po skoku na 122 m spadł w klasyfikacji o jedną lokatę, a Kubacki wyrównując swój rezultat z pierwszej części konkursu zakończył rywalizację na piątym miejscu[13]. Kot utrzymał pozycję lidera w klasyfikacji generalnej i powiększył swoją przewagę nad drugim zawodnikiem do 27 punktów. Kubacki awansował na ósme miejsce. Natomiast spadek zanotowali: Stoch (na 15. lokatę), Żyła (na 17.), Kłusek (na 22.), Biegun (na 30.). W klasyfikacji drużynowej, Polska która nie brała udziału w drużynowym konkursie mieszanym, spadła z pierwszego na trzecie miejsce, za Niemcy i Japonię[14].

19 sierpnia w Hinterzarten Polska wystąpiła w takim samym składzie, wszystkich pięciu skoczków zakwalifikowało się do konkursu głównego. Kubacki oddał najlepiej oceniony skok w serii próbnej[15]. Po pierwszej serii konkursowej najwyżej z polskich skoczków, na piątej pozycji, sklasyfikowany był Kubacki, po skoku na 98,5. Siódme miejsce ex aequo z Yūtą Watase zajmował Żyła, z identyczną odległością jak Kubacki. Lider klasyfikacji generalnej, Maciej Kot, plasował się na jedenastej lokacie (91,5 m), natomiast Krzysztof Miętus i Bartłomiej Kłusek znaleźli się w czwartej dziesiątce. Kot i Żyła utrzymali swoje pozycje w drugiej serii, skacząc kolejno na: 96 m i 103,5 m. Kubacki zaś spadł na szóstą lokatę, po skoku na odległość 103,5 m, tracąc do piątego Watase 0,4 pkt, zaś do zwycięzcy, Andreasa Wanka, 10,6 pkt[16].

Główną zmianą wśród Polaków w klasyfikacji generalnej była utrata pierwszej pozycji Kota, który spadł na trzecią lokatę, a wyprzedzili go Shimizu i Wank. Kubacki awansował z ósmego na siódme miejsce, Żyła z siedemnastego na dziesiąte. Spadki zanotowali: Stoch (z 15. na 20., Kłusek z 22. na 26., Biegun z 30. na 39.). W drużynowej klasyfikacji Polska spadła na czwarte miejsce[17]. Trener kadry, Łukasz Kruczek po konkursie stwierdził, że Miętus ma problemy ze zmianą techniki skoku, a po wyjściu z progu "wykonuje gwałtowne ruchy i traci wysokość". Nazwał też skoki Kota "dobrymi", a brak sukcesu uzasadnił złymi warunkami wietrznymi. Po zawodach kadra skierowała się na treningi w Ramsau[18].

W pierwszym konkursie w Hakubie, 25 sierpnia 2012 najwyżej sklasyfikowanym po pierwszej serii Polakiem był Kłusek (siódme miejsce, 120,5 m), trzynasty był Kubacki (120,5 m), a dwudziesty siódmy Krzysztof Miętus (115 m). W drugiej Kłusek skoczył na 121,5 m i spadł na czternastą lokatę, natomiast Kubacki oddał drugi pod względem długości skok konkursu (129,5 m) i finalnie uplasował się na piątej lokacie. Miętus po skoku na 122 m awansował o cztery lokaty. Punktów nie zdobyli: Biegun (38. miejsce) oraz Zniszczoł (43. miejsce)[19].

W drugim konkursie, dzień później panowały problematyczne warunki atmosferyczne. Pozycje Polaków po pierwszej serii wyglądały następująco: Kłusek – ósme (119,5 m), Kubacki – jedenaste (113 m), Zniszczoł – trzynaste (115 m), Miętus – trzydzieste piąte (102 m), Biegun – ostatnie, czterdzieste szóste (93,5 m). W drugiej serii Zniszczoł spadł o jedną lokatę po skoku na 126 m, Kłusek utrzymał swoją pozycję (skoczył 115,5 m), natomiast Kubacki, skacząc na 127 m zapewnił sobie pozycję dającą mu najniższe miejsce na podium, wyprzedził czwartego Zografskiego o 0,2 pkt[20].

Po konkursach w Japonii, kończących pierwszy period sezonu, Kubacki awansował na czwarte miejsce w generalnej klasyfikacji, tracąc 6 punktów do trzeciego Shimizu i 203 do lidera, Wanka. Maciej Kot spadł na miejsce ósme ze stratą 249 punktów do lidera. Kłusek awansował na czternaste miejsce. Żyła zaś spadł na siedemnaste, Stoch na trzydzieste pierwsze, a Biegun na czterdzieste ósme. Pierwsze punkty zdobyli: Zniszczoł i Krzysztof Miętus którzy uplasowali się na pozycjach kolejno: czterdziestej i pięćdziesiątej drugiej[21].

Na konkursy w Ałmaty na skoczni Gornyj Gigant wysłano tylko dwóch polskich skoczków. Po pierwszej serii pierwszego z nich, Bartłomiej Kłusek był sklasyfikowany na szesnastej pozycji, po skoku na 126,5 m, zaś Piotr Żyła na czwartej, skacząc na 130 m. W drugiej Kłusek oddał skok na 120 m i spadł na osiemnastą lokatę, natomiast Żyła został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon[22]. Później skoczek ten umieścił na swoim oficjalnym profilu w serwisie Facebook filmy przedstawiające go pracującego przy maszynie do szycia[23][24].

Do zawodów w Hinzenbach zgłoszonych zostało sześciu polskich skoczków, jednak Kłusek nie przeszedł pomyślnie przez kwalifikacje (zajął w nich 54. lokatę)[25]. W związku na liście startowej konkursu głównego znalazło się pięciu Polaków: Kubacki, Kot, Stoch, Żyła i Zniszczoł. Dwaj ostatni nie awansowali do drugiej serii, plasując się na, odpowiednio: 38. i 34. miejscu. Dawid Kubacki skoczył na 83,5 m, co dawało mu dwudziesty wynik po pierwszej serii, Kamil Stoch był piętnasty ze skokiem na 87 m, zaś Maciej Kot został liderem konkursu, po oddanej próbie na odległość 87,5 m przy słabym wietrze pod narty. Miał 117 pkt i 2,6 pkt przewagi nad drugim Taku Takeuchim. W drugiej serii konkursowej awansowali zarówno Kubacki (skok na 82,5 m) jak i Stoch (88 m), na pozycje: dziewiętnastą i dziewiątą. Natomiast Kot poprawił swoją odległość z pierwszej serii o metr i odniósł zwycięstwo[26].

W stosunku do stanu po zakończeniu rywalizacji w Ałmaty, dzięki zdobytym stu punktom Kot awansował z dziewiątego na szóste miejsce w generalnej klasyfikacji i z dorobkiem 260 "oczek" przed ostatnim konkursem tracił do lidera Wanka 173 punkty, a do trzeciego Ammanna 45 punktów. Kamil Stoch awansował z 41. na 30. miejsce. Natomiast wszyscy pozostali Polacy sklasyfikowani w tabeli spadli na dalsze miejsca: Kubacki z 7. na 8., Kłusek z 19. na 20., Żyła z 21. na 24. (ex aequo z Freundem), Zniszczoł z 50. na 55. (ex aequo z Judezem), Biegun z 56. na 63., a K. Miętus z 60. na 67 (ex aequo z Johnsonem)[27].

Do konkursu w Klingenthal nie zakwalifikował się Zniszczoł, który zajął 41. miejsce w kwalifikacjach (zabrakło mu 0,4 pkt do wzięcia udziału w konkursie). Tymczasem Kamil Stoch uplasował się w nich na trzeciej pozycji[28]. Po pierwszej serii konkursowej na czwartym miejscu plasował się Kot, po skoku na 133 m i tracił 3 pkt do trzeciego Shimizu. Na siedemnastej pozycji plasował się Stoch (129,5 m), zaś na osiemnastej Żyła (131 m). Na 31. pozycji uplasował się Kłusek (127 m), a na 37. Kubacki (122,5 m). W drugiej serii Kot skoczył na 130 m i utrzymał swoją pozycję. Na 11. miejsce awansował Stoch, skacząc na odległość 133 m, zaś Żyła spadł na miejsce 27., po skoku na 124,5 m[29].

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Źródło: skokinarciarskie.pl[30]

Miejsce Zawodnik Występy Punkty
5. Maciej Kot 5 310
8. Dawid Kubacki 7 218
25. Kamil Stoch 3 89
26. Bartłomiej Kłusek 8 84
26. Piotr Żyła 7 84
58. Aleksander Zniszczoł 4 18
67. Krzysztof Biegun 3 11
72. Krzysztof Miętus 5 8

Miejsca na podium w konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

Lp Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 21 lipca 2012 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 Maciej Kot 128 m 123 m 252,2 pkt 1.
2. 26 sierpnia 2012 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 Dawid Kubacki 113 m 127 m 229,4 pkt 3. 15,8 Andreas Wank
3. 30 września 2012 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 Maciej Kot 87,5 m 88,5 m 230,1 pkt 1. - -

Występy w konkursach drużynowych LGP[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
2. 20 lipca 2012 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 Piotr Żyła
Kamil Stoch
Dawid Kubacki
Maciej Kot
125 m (M. Kot) 477,9 pkt 1,2 pkt Słowenia

Wyniki konkursów indywidualnych[edytuj | edytuj kod]

Maciej Kot[31]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
1 7 11 - - - - 1 4 310
Dawid Kubacki[32]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
15 5 6 5 3 - - 19 37 218
Kamil Stoch[33]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
7 - - - - - - 9 11 89
Bartłomiej Kłusek[34]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
13 30 36 14 8 18 38 q 31 84
Piotr Żyła[35]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
16 15 7 - - 29 20 38 27 84
Aleksander Zniszczoł[36]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
33 - - 43 14 - - 34 q 18
Krzysztof Biegun[37]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
20 - - 38 46 - - - - 11
Krzysztof Miętus[38]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
50 46 35 23 35 - - - - 8
Andrzej Zapotoczny[39]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
31 - - - - - - - - 0
Marcin Bachleda[40]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
41 - - - - - - - - 0
Klemens Murańka[41]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
q - - - - - - - - 0
Rafał Śliż[42]
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
q - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Letniego Pucharu Kontynentalnego 2012 rozpoczęły na przełomie czerwca i lipca dwa konkursy w austriackim Stams. W inauguracyjnym konkursie drugie miejsce zajął Dawid Kubacki, który był sklasyfikowany na ósmym miejscu po pierwszej serii. Oddał skoki na 103,5 m i 110 m, stracił 1,3 pkt do zwycięzcy, Boyd-Clowesa. Punktowali również Jan Ziobro (20. pozycja, 100,5 m i 95,5 m) oraz Marcin Bachleda (24. pozycja, 94 m i 97,5 m). Poza punktowaną trzydziestką znaleźli się pozostali Polacy biorący udział w konkursie: Bartłomiej Kłusek, Grzegorz i Krzysztof Miętusowie i Krzysztof Biegun. Z kolei Klemens Murańka został zdyskwalifikowany, więc jego podparty skok na 85 m nie został uznany w klasyfikacji[43][44].

Następnego dnia Kubacki ponownie stanął na podium, tym razem na jego najniższym stopniu. Po pierwszej serii zajmował 11. miejsce ze skokiem na 106 m, jednak w drugiej skoczył na odległość 113 m, co było najdalszą próbą w całych zawodach. Tym samym objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Bachleda skończył konkurs na 17. pozycji, po skokach na 104,5 m i 104 m, a Biegun na 28. (skoki na 102,5 m i 96,5 m). Grzegorz Miętus, Kłusek i Murańka nie awansowali do drugiej serii[45][44], natomiast Ziobro i Krzysztof Miętus zostali zdyskwalifikowani za nieprawidłowy kombinezon[46].

W generalnej klasyfikacji poza liderującym Kubackim z dorobkiem 140 punktów, na 24. miejscu plasował się Bachleda, cztery pozycje niżej Ziobro, a 38. był Biegun. Polska znajdowała się na trzecim miejscu w rankingu drużynowym[47].

Podczas pierwszego konkursu w Kranju, 7 lipca, najwyżej sklasyfikowany z Polaków był Kłusek. Skoki na 107 m i 106 m pozwoliły mu na zajęcie 5. pozycji w konkursie. Na 12. lokacie, skacząc na 107,5 m i 102 m uplasował się Biegun, co było jego dotychczasowym najlepszym rezultatem w Pucharze Kontynentalnym[48]. Punkty zdobyli również: Bachleda (18. miejsce, 105,5 m i 99,5 m), Kubacki (23. miejsce, 103 m i 98,5 m) i Zniszczoł (27. miejsce, 102,5 m i 97,5 m). Dla Dawida Kubackiego stosunkowo niska pozycja w konkursie oznaczała utratę pozycji lidera klasyfikacji generalnej Pucharu. Krzysztof Miętus oraz pierwszy raz występujący poza krajem w zawodach tej rangi[49] Szymon Szostok znaleźli się poza pierwszą trzydziestką, natomiast Ziobro został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon[50].

W drugim konkursie w słoweńskiej miejscowości najwyższą spośród Polaków pozycję – piętnastą – po skokach na 107 m i 96 m zajął Kłusek. Oprócz niego punktował tylko Zniszczoł (był 26., skacząc w obu seriach na 98,5 m). Pozostali: Krzysztof Miętus, Biegun, Bachleda, Ziobro i Szostok nie awansowali do finałowej rundy, a Kubacki został zdyskwalifikowany ze względu na nieprawidłowy kombinezon[51].

W porównaniu do stanu po zakończeniu rundy w Stams, w generalnej klasyfikacji Kubacki spadł z pierwszej na piątą pozycję, Bachleda z 24. na 25., a Ziobro z 28. na 45., natomiast Biegun awansował z 38. na 35. W tabeli pojawiły się również dwa nowe polskie nazwiska: Kłusek (18. pozycja) i Zniszczoł (48. pozycja). Polska reprezentacja spadła w rankingu drużynowym z trzeciego na piąte miejsce[52].

14 i 15 lipca rozegrano zawody Pucharu w rosyjskim Soczi, mieście-gospodarzu Igrzysk Olimpijskich 2014. W pierwszym konkursie punktowało czterech Polaków. Wśród nich najwyżej, na ósmej lokacie uplasował się Kubacki, skacząc 134 m i 126 m; osiemnasty był, po skokach na 127 m i 128 m Grzegorz Miętus, dla którego były to pierwsze punkty tamtego lata, a także Kłusek (20. miejsce, 124 m i 127,5 m) oraz Ziobro (29., 127 m i 119 m). Po raz pierwszy w tamtym sezonie wystartował Andrzej Zapotoczny, który był trzydziesty szósty. Oprócz niego do drugiej rundy nie awansowali także Murańka, Biegun i zdyskwalifikowany Zniszczoł[53].

Drugiego dnia Kubacki stanął na podium po raz trzeci w tamtej edycji, pierwotnie kończąc zawody na piątej pozycji (126 m i 130,5 m), jednak dzięki dyskwalifikacji Wasiljewa i Hrgoty uplasował się na trzecim miejscu[54]. W trzeciej dziesiątce sklasyfikowano Zniszczoła (22. pozycja, 122,5 m i 131 m), Kłuska (25., 112,5 m i 117,5 m) oraz Grzegorza Miętusa (27., 125 m i 107 m). Tymczasem Ziobro, Biegun i Murańka znaleźli się poza punktowaną trzydziestką, a Zapotoczny został wykluczony[55].

W klasyfikacji generalnej, w porównaniu do sytuacji po konkursach w Kranju, Kubacki został sklasyfikowany o jedną pozycję wyżej – był czwarty z dorobkiem 240 punktów. Awansował także Kłusek, z 18. na 16. miejsce. Zniszczoł utrzymał 48. pozycję, a Grzegorz Miętus po zdobyciu pierwszych punktów był 51. Pozostali reprezentanci Polski spadli w tabeli: Bachleda z 25. na 36. lokatę, Biegun z 35. na 43., zaś Ziobro z 45. na 53. W tabeli drużynowej Polska była szósta (wcześniej klasyfikowano ją na 5. miejscu)[56].

11 sierpnia w pierwszym konkursie w Kuopio tylko jeden Polak – Szymon Szostok – nie zdobył punktów, kończąc te zawody na 42. miejscu. Grzegorz Miętus, po skokach na 115,5 m w pierwszej i o dwa metry dalej w drugiej zajął ósme miejsce. Startujący pierwszy raz tamtego lata Stefan Hula był dwunasty (116 m, 114,5 m), na kolejnej pozycji uplasował się Biegun (114,5 m i 116 m). Ziobro zajął 19. miejsce (109 m i 115 m), Zniszczoł 22. (110,5 m i 112 m), a Zapotoczny 23. (110 m i 111 m)[57]. Dla tego ostatniego były to pierwsze punkty tamtego lata. W drugim konkursie najlepiej z polskich skoczków skakał Biegun, który po oddaniu prób na 120 m i 116 m uplasował się na ósmej lokacie. Trzy miejsca niżej sklasyfikowano Grzegorza Miętusa (117,5 m i 114 m), dwunasty był Zniszczoł (119,5 m i 112 m), a dziewiętnasty Hula (118,5 m i 106 m). Zapotoczny po pierwszej serii plasował się na siódmej pozycji (122 m), ale w drugiej wylądował na 106. metrze i spadł na 24. miejsce w ostatecznej klasyfikacji. Punktów nie zdobyli Ziobro i Szostok[58].

Kubacki, mimo, iż nie wystartował w Kuopio ze względu na rozpoczęcie startów w Letniej Grand Prix, utrzymał swoją pozycję w klasyfikacji generalnej, ponieważ poprzedzający go bezpośrednio konkurenci również nie zdobyli punktów w Finlandii. Swoje pozycje poprawili: Biegun (awansował z 43. na 25. miejsce), Zniszczoł (z 48. na 41.) i Grzegorz Miętus (z 51. na 27.). Pierwsze "oczka" w tej edycji LPK zdobyli: Andrzej Zapotoczny (klasyfikowany na 66. pozycji) i Stefan Hula (48.). Tymczasem Kłusek spadł z 16. na 24. miejsce, Bachleda z 36. na 48. (ex aequo z Hulą), a Ziobro z 53. na 56.[59]

Podczas pierwszego konkursu w Lillehammer, 8 września, zapunktowało tylko dwóch Polaków – Łukasz Rutkowski, dla którego był to pierwszy występ w sezonie zajął 20. miejsce, po skokach na 118,5 m i 120,5 m, natomiast Zniszczoł był 28., skacząc na 113,5 m i 119 m. Pozostali Polacy zostali sklasyfikowani na następujących pozycjach: Ziobro na 34., Krzysztof Miętus na 38., Grzegorz Miętus na 47., Biegun na 55. i Zapotoczny na 58.[60].

Następnego dnia punkty zdobyło trzech reprezentantów Polski – Grzegorz Miętus był 20., skacząc na 127,5 m i 126 m, Łukasz Rutkowski 26. po dwóch skokach na 126 m, natomiast Zniszczoł zajął ostatnią punktowaną, 30. lokatę, oddając skoki na 126 m i 123 m. Czterech pozostałych Polaków uplasowało się poza pierwszą trzydziestką: Ziobro był 37., Krzysztof Miętus 43., Biegun 45., a Zapotoczny 46.[61]

W klasyfikacji generalnej najlepszy z Polaków, Dawid Kubacki, spadł z czwartego na siódme miejsce. Na 27. miejscu utrzymał się Grzegorz Miętus i był to drugi Polak w tabeli. Wyprzedzający go przedtem Kłusek i Biegun z pozycji 24. i 25. spadli na, kolejno: 30. i 31. Spadek zanotował również Zniszczoł (z 41. na 43. miejsce), Bachleda wraz z Hulą (obaj z 48. na 54.), Ziobro (z 56. na 63.) i Zapotoczny (z 66. na 72.). Na 73. lokacie w klasyfikacji pojawił się, po zdobyciu pierwszych punktów, Łukasz Rutkowski[62].

15 września, podczas pierwszego konkursu w Czajkowskim najwyżej uplasowanym Polakiem był Biegun, który po skokach na 112,5 m i 121 m zajął dziesiąte miejsce. Dwa miejsca dalej sklasyfikowano Jana Ziobrę (z próbami na odległość 114,5 m i 117,5 m). Krzysztof Miętus był siedemnasty, po skokach na 113 m i 111,5 m. Zniszczoł zajął 23. miejsce (107,5 m i 113 m), a Rutkowski 25. (113 m i 105,5 m). W czwartej dziesiątce uplasowali się Zapotoczny i G. Miętus[63].

Dzień później najlepszy spośród polskich zawodników rezultat osiągnął Ziobro, który po skokach na 126,5 m i 132,5 m uzyskał łączną notę 241,2 pkt i zajął piąte miejsce. Na jedenastym uplasował się Zniszczoł, po skokach na 127 m i 122,5 m, na piętnastym Biegun (122 m i 123,5 m, ex aequo z Primozem Piklem), a na siedemnastym Grzegorz Miętus (124 m i 122 m). Dwóch kolejnych Polaków sklasyfikowano w trzeciej dziesiątce: 24. był Krzysztof Miętus (118 m i 118,5 m), zaś 26. Zapotoczny (116 m i 121 m). Jedynym Polakiem, który nie zapunktował był Rutkowski – po skoku na 113,5 m zajął 32. miejsce[64].

Po zawodach w Czajkowskim, Kubacki utrzymał siódmą lokatę w klasyfikacji generalnej. Do pierwszej trzydziestki powrócili Biegun (na 23. miejsce) i Ziobro (26.), utrzymał się w niej także Grzegorz Miętus, który awansował z 27. na 25. miejsce. Ponadto pozycję poprawił także Zniszczoł (z 43. na 33. miejsce), Zapotoczny (z 72. na 71.) i Rutkowski (z 73. na 71.). Po zdobyciu pierwszych tego lata punktów Krzysztof Miętus plasował się na 71. miejscu, ex aequo z Zapotocznym i Rutkowskim. Natomiast Bachleda i Hula wspólnie spadli z 54. na 61. miejsce.

Ostatnia runda LPK odbyła się w Klingenthal. W pierwszym konkursie, który odbył się 22 września najlepszym Polakiem był ponownie Ziobro – po dwóch skokach na 123,5 m, podobnie jak przed tygodniem uplasował się na piątym miejscu, tym razem ex aequo z Ole Mariusem Ingvaldsenem. Dwunasty był Zniszczoł (skoczył na 124,5 m i 120 m), dwie pozycje niżej sklasyfikowano Grzegorza Miętusa (117 m i 124,5 m), zaś 24. był Zapotoczny (115,5 m i 120,5 m). Punktów nie zdobyli: Biegun, który był 37. oraz Krzysztof Miętus i Łukasz Rutkowski (obaj uplasowali się w szóstej dziesiątce)[65].

Również w odbywającym się następnego dnia, finałowym konkursie cyklu, najlepszy z reprezentantów Polski zajął piąte miejsce. Tym razem był to jednak Grzegorz Miętus, który oddał skok na 134 m w serii pierwszej i o pół metra dłuższy w drugiej. Na kolejno, dziewiątym i dziesiątym miejscu sklasyfikowano Zniszczoła (135 m i 128,5 m) i Bieguna (133 m i 130 m). Szesnasty był Zapotoczny (131 m i 127 m), dwudziesty trzeci Ziobro (129 m i 125,5 m), a dwudziestą ósmą pozycję zajął Krzysztof Miętus (129 m i 120 m). Nie zapunktował tylko Łukasz Rutkowski (35. pozycja)[66].

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca Źródło
1. 30 czerwca 2012 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS 115 Dawid Kubacki 103,5 m 110,0 m 233,3 pkt 2. 1,3 pkt MacKenzie Boyd-Clowes [44]
2. 1 lipca 2012 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS 115 Dawid Kubacki 106,0 m 113,0 m 241,2 pkt 3. 9,0 pkt Lukas Müller [44]
3. 15 lipca 2012 Rosja Soczi Russkije Gorki K-125 HS 140 Dawid Kubacki 126,0 m 130,5 m 224,0 pkt 3. 11,7 pkt Anders Jacobsen

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Skijumping.pl[67]

Miejsce Zawodnik Występy Punkty
8. Dawid Kubacki 6 240
17. Grzegorz Miętus 12 161
21. Krzysztof Biegun 14 145
21. Jan Ziobro 14 145
25. Aleksander Zniszczoł 12. 136
41. Bartłomiej Kłusek 6 78
63. Andrzej Zapotoczny 10 42
66. Marcin Bachleda 4 34
66. Stefan Hula 4 34
77. Krzysztof Miętus 10 23
80. Łukasz Rutkowski 6 20

Wyniki konkursów indywidualnych[edytuj | edytuj kod]

Dawid Kubacki[32]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
2 3 23 dq 8 3 - - - - - - - - 240
Grzegorz Miętus[68]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
32 51 - - 18 27 8 11 47 20 38 17 14 5 161
Krzysztof Biegun[37]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
44 28 12 37 38 40 13 8 55 45 10 15 37 10 145
Jan Ziobro[69]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
20 dq dq 57 29 35 19 35 34 37 12 5 5 23 145
Aleksander Zniszczoł[36]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - 27 26 dq 22 22 12 28 30 23 11 12 9 136
Bartłomiej Kłusek[34]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
31 54 5 15 20 25 - - - - - - - - 78
Andrzej Zapotoczny[39]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - - - 36 dq 23 24 58 46 35 26 24 16 42
Marcin Bachleda[40]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
24 17 18 40 - - - - - - - - - - 34
Stefan Hula[70]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - - - - - 12 19 - - - - - - 34
Krzysztof Miętus[38]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
59 dq 42 33 - - - - 38 43 18 24 53 28 23
Łukasz Rutkowski[71]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - - - - - - - 22 26 25 32 56 35 20
Klemens Murańka[41]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
dq 67 - - 34 41 - - - - - - - - 0
Szymon Szostok[72]
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - 55 64 - - 42 50 - - - - - - 0
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Pozostałe zawody[edytuj | edytuj kod]

W dniach 21-22 lipca odbyły się międzynarodowe zawody Pokal der Wohnungsbaugessllschaft w Bad Freienwalde. Zwycięstwo w otwartym (11-29 lat) konkursie na skoczni K-60 odniósł tam Bartłomiej Czyż (68,5 m i 69,5 m), a drugi był Łukasz Podżorski (66 m i 68,5 m)[73]. Oprócz tego zwycięstwa w swoich kategoriach wiekowych odnieśli następujący polscy zawodnicy: Łukasz Podżorski (kat. 17 lat), Tomasz Pilch (kat. 12-13 lat), Kacper Kupczak (kat. 18-21), Anna Twardosz (specjalna klasa K-21), Monika Luber (kat. 16 lat kobiet), Mateusz Małyjurek (specjalna klasa K-42) i Marcin Małyjurek (specjalna klasa K-21)[74].

W dniach 26-29 lipca rozegrano FIS Schüler Grand Prix, gdzie najwyższą spośród Polaków pozycję zajęli Wiktor Fickowski, ósmy w kat. 11 lat oraz Dawid Heberny, ósmy w kat. 12 lat. W konkursie drużynowym polskie składy zajęły siódme i ósme miejsce[75].

Sebastian Okas reprezentował Polskę na zawodach FIS Cup w Kuopio 8 i 9 sierpnia 2012 – uplasował się na 31. i 39. pozycji[76].

20 sierpnia podczas zawodów FIS Youth Cup (dla zawodników z rocznika 1998 i młodszych) na skoczni HS77 w Hinterzarten zwycięstwo odniósł Dawid Jarząbek, skacząc na 77 m i 75,5 m. Paweł Wąsek uplasował się na 16. pozycji, Paweł Chyc na 26., a Bartosz Czyż na 39.[77]

Podczas zawodów FIS Cup w Wiśle, 8 i 9 września na podium stanęło dwóch Polaków – w pierwszym z nich drugie miejsce zajął Rafał Śliż, po skokach na 123,5 m i 125 m, a w drugim również na drugim uplasował się Artur Kukuła, skacząc na 122,5 i 124,5 m.

W pierwszym konkursie oprócz Śliża punktowali także: Artur Kukuła (czwarty), Dawid Kanik (9.), Wojciech Gąsienica-Kotelnicki (11.), Jakub Wolny (19.), Stanisław Biela (22.), Jakub Kot (23.), Konrad Janota (25.), Mateusz Kojzar (25.), Łukasz Podżorski (29.), Jan Zięba (30.). Poza pierwszą trzydziestką sklasyfikowano: Krystiana Gryczuka, Szymona Szostoka, Piotra Świerczka, Michała Milczanowskiego, Wojciecha Faferko, Piotra Mojżesza, Sebastiana Okasę i Patryka Dunajskiego[78].

W drugim natomiast punktowali, prócz Kukuły: Gąsienica-Kotelnicki (6.), Kanik (10.), Janota (19.), Podżorski (21.), Kojzar (24.), Adam Ruda (27.), Wolny (28.), natomiast punktów nie zdobyli: Gryczuk, Kot, Biela, Milczanowski, Szostok, Świerczek, Zięba, Mojżesz, Przemysław Kantyka, Faferko, Dunajski i Okas[79].

Miejsca na podium w konkursach FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

Lp Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 8 września 2012 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 Rafał Śliż 123,5 m 125 m 243,8 pkt 2. 2,6 pkt Daniel Althaus
2. 9 września 2012 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 Artur Kukuła 122,5 m 124,5 m 239,1 pkt 2. 5,8 pkt Čestmír Kožíšek

Sezon zimowy[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Punkty zdobyte przez Polskę w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Słaby początek sezonu[edytuj | edytuj kod]

Polacy rozpoczęli rywalizację w Pucharze Świata 2012/2013 od indywidualnego konkursu na normalnej skoczni w Lillehammer 24 listopada. W rozegranych dzień wcześniej kwalifikacjach w czołowej czterdziestce uplasowali się: Krzysztof Miętus (na piątym miejscu), Dawid Kubacki, Piotr Żyła i Maciej Kot. Prekwalifikowany był Kamil Stoch, a 45. miejsce zajął Bartłomiej Kłusek[80].

W konkursie głównym jako pierwszy z reprezentantów Polski skakał Dawid Kubacki, który osiągnął 91,5 m, co dało mu 34. pozycję w klasyfikacji. Oprócz niego także dwaj inni reprezentanci Polski nie awansowali do finałowej serii: Krzysztof Miętus po próbie na 89 m uplasował się dziesięć miejsc niżej, a Piotr Żyła skacząc na 90,5 m zajął 36. miejsce. Tymczasem skok Macieja Kota na 93 m zagwarantował mu udział w drugiej serii konkursowej, z 23. miejscem w klasyfikacji. Kamil Stoch zajął w pierwszej serii trzydzieste miejsce, skacząc na 91,5 m i o 0,2 pkt pokonując 31. Toma Hilde.

W drugiej serii Stoch oddał drugi co do krótkości skok konkursu (87,5 m) i zajął finalnie ostatnie punktowane miejsce, z notą 220 pkt. Natomiast Maciej Kot po skoku na 92 m spadł na 25. miejsce (łączna nota 231,1 pkt). Występ Polaków został nazwany słabym[81].

Trener Łukasz Kruczek stwierdził, że zawodnicy "chcieli skoczyć jeszcze lepiej niż normalnie" i ich próby nie były swobodne[82]. Kot zaś zauważył, że musi popracować nad swoim odbiciem z progu[83].

W konkursie na dużej skoczni, do którego zakwalifikowali się wszyscy reprezentanci Polski, punktował tylko jeden z nich. Był to Krzysztof Miętus, który po skoku na 128,5 m plasował się po pierwszej serii na 29. miejscu[84]. W drugiej oddał skok na 125,5 m i awansował o trzy miejsca, na 26. lokatę. Poza pierwszą "trzydziestką" konkurs zakończyli: Stoch (36. miejsce, 128,5 m), Żyła (43. miejsce, 122,5 m), Kubacki (45. miejsce, 122,5 m), Kłusek (46. miejsce, 121 m), Kot (48. miejsce, 120 m)[85].

W klasyfikacji generalnej po konkursach w Lillehammer (dwóch indywidualnych i jednym drużynowym mieszanym, w którym ta reprezentacja nie brała udziału) Polska plasowała się na 10. miejscu w klasyfikacji drużynowej (z dorobkiem 12 punktów). W indywidualnej najwyżej sklasyfikowanym Polakiem był Maciej Kot (32. miejsce, 6 punktów). 34. był Krzysztof Miętus (z 5 punktami), a na ostatnim, 40. plasował się Kamil Stoch z jednym punktem[86]. Występ polskiej drużyny został nazwany w mediach "bardzo słabym"[87].

Do rozegranych 29 listopada kwalifikacji konkursu w Kuusamo zgłoszono tych samych zawodników co w poprzednich zawodach, z wyjątkiem Kłuska. Awansu nie wywalczył Kamil Stoch, zajmując 50. miejsce (skoczył na 106,5 m)[88]. Wziął on jednak udział w konkursie drużynowym, który odbył się dzień później. Skakał w pierwszej grupie i wylądował na 104,5 m. W drugiej swój skok na 110 m oddał Piotr Żyła, a w trzeciej Dawid Kubacki, którego próbę zmierzono na 123,5 m. Po trzeciej grupie Polska awansowała na przedostatnie miejsce, z którego jednak spadła ponownie na ostatnie, jedenaste, po skoku Macieja Kota na 103,5 m[89].

1 grudnia rozegrano konkurs indywidualny. Jedynym Polakiem w drugiej serii był Kubacki, który po pierwszej serii plasował się na 22. miejscu po skoku na 127,5 m. Oznaczało to zdobycie pierwszych punktów PŚ w karierze tego skoczka. Maciej Kot ukończył rywalizację na 32. miejscu, po skoku na 115,5 m, Krzysztof Miętus był 47. (102,5 m), a Piotr Żyła 48. (94,5 m). W drugiej serii Kubacki skoczył na 116 m i utrzymał 22. pozycję, zdobywając 9 punktów[90].

Następnie Żyła i Stoch wyjechali z głównym trenerem, Łukaszem Kruczkiem na trening do austriackiego Ramsau. Do składu na PŚ w Soczi desygnowano: Dawida Kubackiego, Macieja Kota, Bartłomieja Kłuska i Krzysztofa Miętusa, z trenerem Zbigniewem Klimowskim[91].

W rozegranym 8 grudnia pierwszym konkursie na normalnej skoczni olimpijskiej w Soczi, po pierwszej serii Kubacki plasował się na piętnastym miejscu, po skoku na 98,5 m, zaś Maciej Kot na 27., skacząc na 97 m. Miętus był 43. (94 m), a Kłusek 47. (93,5 m). W drugiej serii Kubacki oddał krótszy skok, na 93,5 m i spadł na ostatnie punktowane Miejsce, zaś Kot po skoku na 96,5 m spadł na 28. lokatę[92]. Po tym konkursie Polska spadła na ostatnie, trzynaste miejsce w Pucharze Narodów, będąc wyprzedzoną przez Bułgarię[93].

W drugim konkursie w rosyjskiej miejscowości ponownie dwóch Polaków zapunktowało. Po pierwszej serii Dawid Kubacki był sklasyfikowany na szesnastym miejscu (po skoku na 97,5 m), zaś Maciej Kot na 23. pozycji (skoczył pół metra krócej). W finałowej serii Kubacki oddał taki sam skok jak w pierwszej i spadł o jedną lokatę, zaś Kot wylądował o pół metra bliżej i awansował o jedno miejsce. Bartłomiej Kłusek, po skoku na 95 m uplasował się na 40. miejscu[94], natomiast Krzysztof Miętus nie zakwalifikował się do konkursu.

Trener Łukasz Kruczek przyznał później, że rozważał dymisję po słabych wynikach w początkowej części zimy, jednak zawodnicy oponowali[95][96].

Do obsady konkursów w szwajcarskim Engelbergu, poprzedzających Turniej Czterech Skoczni, dołączyli, po treningach z Kruczkiem, Kamil Stoch i Piotr Żyła. Po pierwszej serii sobotniego konkursu (15 grudnia) jedynie Piotr Żyła nie zdobył punktów (zajął 36. miejsce po skoku na 122 m). Kamil Stoch był liderem konkursu po pierwszej serii, po skoku na 132,5 m. Miał 0,8 pkt przewagi nad drugim Schlierenzauerem. Na piątym miejscu plasował się Dawid Kubacki, który skoczył o pół metra krócej. Krzysztof Miętus był dziewiętnasty (128,5 m), Maciej Kot dwudziesty trzeci (126 m), zaś Klemens Murańka dwudziesty dziewiąty (127 m). W drugiej serii zawodów Stoch skoczył na 134 m i zajął drugie miejsce, przegrywając o 0,1 pkt ze zwycięzcą, Andreasem Koflerem. Kubacki nie wypadł z pierwszej dziesiątki, kończąc zawody na dziewiątym miejscu po skoku na 128,5 m. Kot awansował na siedemnastą pozycję skacząc na 129 m. Miętus spadł na 23. (oddał skok na 124 m), zaś Murańka awansował na 28., ponownie skacząc na 127 m[97]. Była to największa dotychczas w tamtym sezonie ilość punktów zdobyta przez Polaków (134 punkty).

W drugim szwajcarskim konkursie zapunktowało trzech Polaków. Po pierwszej pozycji dwóch z nich znajdowało się w pierwszej "dziesiątce" – Kamil Stoch był siódmy po skoku na 131 m, zaś Maciej Kot, który skoczył pół metra dalej plasował się na ósmym miejscu. Dawid Kubacki był piętnasty, skacząc na 128 m. Na trzydziestej pozycji ex aequo z Lukasem Hlavą plasował się Krzysztof Miętus, po skoku na odległość 126 m. Piotr Żyła był 37. (120,5 m), a Klemens Murańka 40. (119 m). W drugiej serii wszyscy reprezentanci Polski pogorszyli swoje pozycje w stosunku do pierwszej. Kot spadł na trzynastą pozycję po skoku na 123,5 m, Stoch po próbie na identyczną odległość uplasował się o jedną lokatę niżej od Kota. Kubacki po skoku na 130 m był siedemnasty, zaś Krzysztof Miętus spadł na niepunktowane 31. miejsce po skoku na 122,5 m[98].

Po zawodach w Engelbergu reprezentanci Polski poprawili swoje pozycje w klasyfikacji generalnej. Kubacki awansował z 32. na 26. miejsce, Kot z 34. na 30., Miętus z 44. na 39. Kamil Stoch, który po konkursach w Soczi miał tylko jeden punkt, awansował z 49. na 18. miejsce. Klemens Murańka po pierwszych w tamtym sezonie zdobytych trzech punktach, plasował się na 48. miejscu. W Pucharze Narodów Polska awansowała z 12. na 7. lokatę[99].

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Po zakończonym trzecim periodzie sezonu (pierwszym zimowym) Polska dysponowała kwotą startową siedmiu skoczków. Tylu też wystartowało w kwalifikacjach do konkursu 61. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie. Byli to: Stefan Hula, Piotr Żyła, Klemens Murańka, Krzysztof Miętus, Maciej Kot, Dawid Kubacki i Kamil Stoch. Wyniki kwalifikacji zdecydowały o następującym przydziale Polakom ich konkurentów w systemie KO:

Następnego dnia Stoch oddał najdalszy skok w serii próbnej[101]. W konkursie wygrał swoją parę, oddając skok na 132,5 m i plasował się na piątym miejscu po rundzie KO, ze stratą 9 pkt do lidera – rywalizujący z nim Hvala oddał skok na 127 m i był lucky loserem.

Swoją parę wygrał także Klemens Murańka, który po skoku na 129,5 m pokonał Hayböcka, który skoczył pięć metrów krócej. Polski skoczek plasował się na 20. pozycji wśród zakwalifikowanych do drugiej serii. Dawid Kubacki oddał skok na 127 m i zajmował 25. pozycję w tej klasyfikacji, a jego konkurent Martin Koch skoczył na odległość 118,5 m i przegrał z Polakiem o 14 pkt. Stefan Hula wylądował swoją próbę na odległości 128,5 m i plasował się na 27. pozycji spośród uczestników drugiej serii, podczas gdy Sebastian Colloredo skoczył dwa metry krócej i zajął 36. miejsce.

Piotr Żyła po skoku na 125 m był 31. i przegrał z Deschwandenem, który wylądował na 130. metrze, Krzysztof Miętus był 33. z próbą na 129 m (Freund – 138,5 m), zaś Maciej Kot ostatni, 50. po skoku na 111,5 m (Mechler – 126,5 m).

W serii finałowej Hula oddał skok na 126 m i awansował na 21. miejsce, Dawid Kubacki po skoku na 124,5 m spadł na 26., a Murańka spadł o osiem miejsc, lądując na 118,5 m. Natomiast Kamil Stoch wylądował swoją próbę na 125. metrze (jako jedyny spośród pierwszej piątki przed 130. metrem) i spadł na trzynastą lokatę w konkursie, tracąc 44,3 pkt do zwycięzcy, Jacobsena[102].

Kwalifikacje do konkursu w Garmisch-Partenkirchen przeszli wszyscy Polacy oprócz Murańki, który został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon[103]. Pary KO polskich skoczków wyglądały następująco:

Po pierwszej serii najwyżej sklasyfikowanym reprezentantem Polski był Stoch, który zajmował drugą pozycję po skoku na 142 m, ex aequo z Tomem Hilde, tracąc 2,8 pkt do liderującego Schlierenzauera. Jego partner w systemie KO – Simon Ammann oddał skok na 124 m i odpadł z rywalizacji. Na szóstym miejscu plasował się Maciej Kot, po skoku na 134,5 m, pokonując Hayböcka o 13,3 pkt. 28. pozycję wśród zakwalifikowanych do finałowej serii zajmował Żyła (128 m, 1,7 pkt więcej od Kocha), a 29. Kubacki (126,5 m, 0,4 pkt więcej od Miętusa). Poza pierwszą trzydziestką sklasyfikowano: Miętusa (38. pozycja, 126 m) i Hulę (44. pozycja, 124,5 m).

W serii finałowej Żyła oddał skok na 122 m i zajął ostatnią punktowaną lokatę, zdobywając pierwszy w sezonie punkt. Na 28. pozycję awansował Dawid Kubacki (skok na 126,5 m), a na piątą Maciej Kot – skoczył na odległość 135 m i po raz pierwszy w karierze sklasyfikowano go w pierwszej "dziesiątce" zawodów Pucharu Świata. O jedną pozycję za nim uplasował się Kamil Stoch, po skoku na 131,5 m, ex aequo z Dmitrijem Wasiljewem[105].

Stoch awansował po tym konkursie na siódme miejsce klasyfikacji generalnej Turnieju (ze stratą 60,2 pkt do lidera), na dziewiętnaste Kubacki, Kot na 33. Pozostali Polacy spadli w tabeli: Hula na 30. miejsce, Żyła na 34., Murańka na 38., zaś na 40. Miętus[106].

Przed konkursem w Innsbrucku Klemens Murańka został odesłany do Polski na zawody Pucharu Kontynentalnego[107]. Wszyscy pozostali reprezentanci Polski zakwalifikowali się do konkursu – nie licząc wyników prekwalifikowanej dziesiątki Stoch i Kot ex aequo wygrali kwalifikacje, a Miętus był trzeci. W pełnych wynikach Stoch i Kot byli drudzy wraz z Jacobsenem, a Miętus był piąty[108]. Pary KO Polaków były następujące:

Na czwartej pozycji plasował się po pierwszej serii Kamil Stoch, który skoczył na 124,5 m i pokonał Kaliniczenkę o 30,7 pkt. Ósmy był Maciej Kot, po skoku na 121,5 m – jego próba dała mu notę o 25,5 pkt lepszą od Johnsona. Na 28. miejscu wśród zakwalifikowanych do drugiej serii plasował się Miętus, który po skoku na 117,5 m okazał się o 9,7 pkt lepszy od Watase. Na trzecim miejscu spośród szczęśliwych przegranych, a 20. w ogóle plasował się Piotr Żyła, który skoczył na odległość 125 m i uległ Takeuchiemu o 0,1 pkt. Kubacki odpadł po skoku na odległość 117,5 m, ustępując Freundowi o 12,6 pkt i zajął 36. miejsce w konkursie, natomiast Hula był 39., z próbą o metr dłuższą, będąc 8,8 pkt gorszym od Freitaga.

W drugiej serii konkursowej Krzysztof Miętus skoczył na 118 m i awansował o jedną pozycję, kończąc zawody na 27. lokacie. Piotr Żyła spadł na 22. miejsce po skoku na 117,5 m. Również Maciej Kot obniżył swoją pozycję, spadając na 9. miejsce, po skoku na 119 m. Natomiast Kamil Stoch oddał skok na 123 m co przy krótszych próbach Jacobsena i Bardala, wyprzedzających go po pierwszej serii poskutkowało jego awansem na drugą pozycję, ze stratą 12,8 pkt do zwycięzcy, Schlierenzauera[110].

Stoch po tych zawodach awansował na szóstą pozycję klasyfikacji Turnieju, jednak jego strata do lidera zwiększyła się o 0,3 pkt i wynosiła 60,5 pkt. Awansowali ponadto: Maciej Kot (na 24. miejsce), Piotr Żyła (na 30. miejsce) i Krzysztof Miętus (na 36. miejsce). Spadli natomiast: Dawid Kubacki (na 26. miejsce), Stefan Hula (na 34. miejsce) i Klemens Murańka (na 45. miejsce)[111].

W kwalifikacjach do konkursu w Bischofshofen najwyżej z polskich skoczków uplasował się Stoch, który był drugi. Zakwalifikowali się wszyscy reprezentanci tego kraju[112].

Do drugiej serii zakwalifikowało się czterech Polaków. Kamil Stoch po skoku na 131 m pokonał o 25,6 pkt swojego konkurenta i plasował się na czwartej pozycji. Piąty Maciej Kot skoczył o metr dalej co przy skoku Freitaga na 130 m dawało mu przewagę 3,2 pkt nad Niemcem. Stefan Hula spośród zakwalifikowanych do drugiej serii plasował się na 19. miejscu, ex aequo z Hayböckiem – oddał skok na 127 m i był o 2,3 pkt lepszy od Freunda. Piotr Żyła zajmował przedostatnie miejsce w tabelii zwycięzców par, a 31. ogółem wśród uczestników finałowej rundy (oprócz sześciu szczęśliwych przegranych, spośród których dwóch było klasyfikowana ex aequo, w drugiej serii wystąpił także Wellinger, który upadł przy najdłuższym skoku).

Na 39. miejscu sklasyfikowano w konkursie Krzysztofa Miętusa po skoku na 123 m, a na 42. Dawida Kubackiego, który wylądował swój skok dwa metry dalej.

W drugiej serii Piotr Żyła awansował na punktowaną 30. pozycję, po skoku na 124,5 m, natomiast Stefan Hula lądując na 122 m, spadł na 29. miejsce. Maciej Kot oddając skok na 126 m spadł na dziesiątą lokatę (po konkursie stwierdził, że ze względu na "kiwanie" na rozbiegu popełnił błąd przy wyjściu z progu[114]). Natomiast Kamil Stoch utrzymał czwarte miejsce, po skoku na 131,5 m[115], który zdaniem skoczka był bardzo spóźniony[116].

Kamil Stoch uplasował się w finalnej klasyfikacji Turnieju Czterech Skoczni na miejscu czwartym, tracąc 2 pkt do trzeciego Toma Hilde i 73 pkt do zwycięzcy, Gregora Schlierenzauera. Jego łączna nota wyniosła 1027,2 pkt. Stwierdził, że "przegrał podium o metr[116]" (jeden metr to na skoczni dużej 1,8 pkt). Maciej Kot uplasował się na miejscu dwudziestym, Żyła na 23., Hula był 30. Pozostali Polacy uplasowali się poza pierwszą trzydziestką, ogółem sklasyfikowano ich siedmiu. W poprzednim roku w tabeli generalnej znalazło się o jednego reprezentanta Polski mniej, a w pierwszej trzydziestce był tylko jeden.

W klasyfikacji generalnej, w stosunku do sytuacji sprzed Turnieju, Kamil Stoch awansował z osiemnastego na ósme miejsce, zwiększając stratę do lidera o 170 pkt, zaś Maciej Kot awansował z trzydziestej na dziewiętnastą pozycję. Dwóch reprezentantów Polski zdobyło pierwsze punkty w sezonie – Piotr Żyła, który był sklasyfikowany na 47. pozycji i Stefan Hula, który plasował się o jedno miejsce wyżej. Pozostali Polacy spadli w tabeli – Dawid Kubacki z 26. na 29. miejsce, Krzysztof Miętus z 39. na 42., a Klemens Murańka z 48. na 55. Natomiast w Pucharze Narodów reprezentacja awansowała z siódmego na szóste miejsce, wyprzedzając Rosję i zmniejszając stratę do Japonii oraz Słowenii[117].

Konkursy w Polsce i Japonii[edytuj | edytuj kod]

8 stycznia, w kwalifikacjach do konkursu w Wiśle wystartowało dziesięciu reprezentantów gospodarzy, z których ośmiu uzyskało awans do konkursu głównego: Maciej Kot (1. pozycja), Dawid Kubacki (4.), Krzysztof Miętus (9.), Piotr Żyła (17.), Aleksander Zniszczoł (27.), Stefan Hula (31.), Bartłomiej Kłusek (34.) i Łukasz Rutkowski (38.). Dwóch kolejnych uplasowało się poza pierwszą czterdziestką: Jan Ziobro (43.) i Klemens Murańka (47.). Natomiast Kamil Stoch dzięki pozycji w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej był prekwalifikowany[118].

Następnego dnia odbył się pierwszy w historii konkurs na skoczni im. Adama Małysza. Odbywał się on w zmiennych warunkach wietrznych. Po pierwszej serii najwyżej sklasyfikowanym Polakiem był Piotr Żyła, który po skoku na 125 m plasował się na 12. pozycji. Przyznał, że był na tyle zestresowany, że miał problemy z zapięciem nart[119]. Trzy pozycje niżej plasował się Kamil Stoch, który osiągnął 122 m, zdaniem skoczka po spóźnionym odbiciu i zbytnim skierowaniu ciała do przodu[120]. Siedemnasty był Maciej Kot (117,5 m). 24. był Stefan Hula (120 m). Do drugiej serii nie awansowali: Aleksander Zniszczoł (116,5 m), Łukasz Rutkowski (117,5 m) i Krzysztof Miętus (112 m), którzy zajęli miejsca 35.-37., a także Dawid Kubacki, który po skoku na 111 m zajął 44. miejsce i Bartłomiej Kłusek, który zakończył konkurs na 46. lokacie, a swoją próbę wylądował na 100. metrze.

W drugiej serii Hula spadł na 27. miejsce po skoku na 117 m., a pozostali Polacy poprawili swoje lokaty. Próbę Kota zmierzono na 125. metrze i awansował na 13. miejsce, Stoch natomiast skoczył na odległość 124,5 m i uplasował się na siódmej pozycji. Tymczasem Żyła osiągnął najlepszy wynik w dotychczasowej karierze, kończąc zawody na szóstym miejscu, po skoku na 123 m[121].

Niektórzy polscy reprezentanci narzekali po zawodach na zmęczenie wynikające z dużej częstotliwości zawodów na początku roku[122][120].

11 stycznia odbył się konkurs drużynowy na Wielkiej Krokwi. Jako pierwszy z Polaków skok oddał Piotr Żyła, który osiągnął 129 m, a Polska plasowała się na drugim miejscu. Po próbie Macieja Kota na 133 m reprezentacja gospodarzy została liderem konkursu. Utrzymała pierwsze miejsce po skoku Krzysztofa Miętusa wylądowanym na 118. metrze. W ostatniej grupie skakał Kamil Stoch, który osiągnął 133 m – przewaga Polaków po pierwszej serii nad drugimi Słoweńcami wyniosła 25,7 pkt.

Piotr Żyła w drugiej serii osiągnął 128,5 m i zwiększył przewagę nad Słoweńcami o 3,2 pkt. O półtora metra bliżej wylądował Maciej Kot – wówczas przewaga wynosiła 24,1 pkt. W trzeciej kolejce Miętus wylądował na 108. metrze, a Polska spadła na miejsce drugie z 17,7 pkt straty do Słowenii. W ostatniej kolejce konkursu Stoch uzyskał 130 m, co przy skoku Petera Prevca na 123,5 m dało Polakom drugie miejsce w końcowej klasyfikacji, ze stratą 9,1 pkt. W nieoficjalnych wynikach indywidualnych w pierwszej "czwórce" uplasowało się trzech Polaków[123].

Kwalifikacje do konkursu indywidualnego odbyły się w tym samym dniu co konkurs główny, 12 stycznia. Wśród zgłoszonych jedenastu reprezentantów gospodarzy, w premiowanej awansem czołowej "czterdziestce" uplasowało się ośmiu Polaków, a dodatkowo Kamil Stoch był prekwalifikowany. Zakwalifikowali się następujący Polacy: Kot (4. pozycja), Żyła (7.), Zniszczoł (13.), Kubacki (15.), Rutkowski (28.), Hula (32.), K. Miętus (35.) i Ziobro (40.). Do pierwszej serii konkursu nie awansowali Murańka (42.) i Kłusek (50.)[124].

W konkursie jako pierwszy skok oddał Rutkowski, osiągając 117,5 m. Ziobro skoczył na odległość 129 m co zapewniło mu prowadzenie w konkursie. Trzy i pół metra bliżej lądował Zniszczoł i plasował się na drugiej pozycji. Hula oddał skok na 120,5 m i był klasyfikowany na trzecim miejscu, a po o pół metra krótszej próbie Krzysztofa Miętusa pierwsze cztery miejsca były zajęte przez skoczków z Polski. Piotr Żyła skoczył na odległość 124,5 m, co dawało mu wówczas drugie miejsce, za Ziobrą. Dawid Kubacki po skoku na 121,5 m był jedenasty. Maciej Kot osiągnął taką samą odległość jak lider i zepchnął Ziobrę na drugą pozycję, pokonując go o 1,1 pkt. Wkrótce prowadzenie objął jednak Norweg Fannemel, a później kolejni zagraniczni skoczkowie zmieniali się na tej pozycji. Kamil Stoch skoczył na 133 m, co zapewniło mu pozycję lidera po zakończeniu pierwszej serii rywalizacji na Wielkiej Krokwi. Miał 3,4 pkt przewagi nad drugim Jacobsenem. Poza tym do drugiej serii awansował Kot, który zajmował 9. miejsce, 11. był Ziobro, 17. Żyła (ex aequo z Tepesem), 20. Zniszczoł, 27. Hula a 29. Miętus. Poza czołową "trzydziestką" sklasyfikowano Kubackiego (32.) i Rutkowskiego (46.)[125]

W drugiej serii Krzysztof Miętus utrzymał swoją pozycję, skacząc na 114 m. Hula awansował na 21. pozycję, osiągając 122,5 m. Zniszczoł spadł na 23. lokatę po lądowaniu o pół metra dalej niż tamten. Żyła spadł na osiemnaste miejsce mimo skoku na 130,5 m, jednego z najdłuższych w serii, oddanego jednak w sprzyjających warunkach wietrznych. Jan Ziobro uplasował się na 20. miejscu po skoku na 120,5 m. Odległość Macieja Kota wynosiła 128,5 m (lądował o pół metra krócej niż w pierwszej rundzie), co zapewniło mu awans na piątą pozycję w konkursie. Kamil Stoch uzyskał 127 m i spadł na trzecią pozycję – został wyprzedzony przez norweskich zawodników – Jacobsena i Bardala – którzy osiągnęli odległości ponad stu-trzydziestometrowe[125]. Zdaniem zawodnika, nie odniósł zwycięstwa ze względu na spóźnione odbicie[126].

W porównaniu do sytuacji po zakończeniu TCS, Polska awansowała na piąte miejsce w Pucharze Narodów, zdobywając 599 pkt i wyprzedzając reprezentację Japonii. Indywidualnie, Stoch awansował z ósmego na siódme miejsce, zmniejszając stratę do lidera z 519 pkt do 455 pkt. Kot przesunął się z 19. na 17. pozycję, Piotr Żyła z 47. na 35., Stefan Hula z 46. na 42. Natomiast Kubacki spadł z 29. na 33. miejsce, Miętus z 42. na 45., a Murańka z 55. na 58. W tabeli na 49. pozycji pojawił się Ziobro, zdobywając swoje pierwsze punkty PŚ w karierze, zaś na 53. Zniszczoł[127].

Tydzień później odbyły się pierwsze z dwóch zawodów indywidualnych w japońskim Sapporo. W Japonii wystartowali: Stoch, Kot, Kubacki, Żyła i Krzysztof Miętus. Po pierwszej serii najwyżej sklasyfikowanym z Polaków był Kamil Stoch, który zajmował dziesiątą pozycję. Oddał on skok na 127,5 m. Dziewiętnasty był Maciej Kot po skoku wylądowanym na 121. metrze zeskoku. Pięć miejsc dalej plasował się Dawid Kubacki, który skoczył o półtora metra dalej. 29. miejsce zajmował, ex aequo z Peterem Frenette, Piotr Żyła (skoczył na 117,5 m). Tymczasem Krzysztof Miętus został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon. W drugiej serii wszyscy reprezentanci Polski poprawili swoje lokaty. Żyła po skoku na 119 m awansował na 26. miejsce, a Kubacki na 23. z odległością 118 m. Na dziesiątej pozycji uplasował się Kot, osiągając 138 metrów (dłuższy, o metr, skok oddał tylko Tom Hilde). O jedno "oczko" wyżej sklasyfikowano Stocha, który skoczył na 129 m[128].

Drugi konkurs na Okurayamie rozgrywany był w trudnych warunkach atmosferycznych i często był przerywany. Po pierwszej serii najwyżej plasował się ponownie Kamil Stoch. Oddał skok na 133 metrów i był szósty, tracąc 3,2 pkt do lidera, Jana Matury. Na 9. miejscu sklasyfikowany był Kubacki, uzyskując 129,5 m. Dwie pozycje niżej znajdował się Kot, który oddał najdłuższy (wraz z Wankiem) skok konkursu (135 m). Dokonał tego jednak przy wietrze 2 m/s pod narty. 22. miejsce zajmował K. Miętus, który skoczył na odległość 122 m. Na ostatnim premiowanym awansem miejscu plasował się Żyła – uzyskał on 117,5 m.

W finałowej rundzie Stoch oddał skok na 127,5 m i przesunął się na piąte miejsce. Miejsce w czołowej dziesiątce stracił Kot. Musiał on czekać przed swoim skokiem, ze względu na przerwę wymuszoną przez warunki pogodowe. Lądował na 112. metrze i 50. centymetrze zeskoku i zajął 14. miejsce. Na osiemnaste spadł Kubacki, skacząc na 109 m. Żyła wyrównał odległość z pierwszej serii i awansował na 22. pozycję, natomiast Miętus spadł na 25. miejsce, przekraczając o 2,5 m granicę setnego metra[129].

W klasyfikacji generalnej po konkursach w Japonii Stoch awansował o kolejną pozycję. Plasował się na szóstym miejscu z dorobkiem 459 pkt, tracąc do prowadzącego, lecz nieobecnego na konkursach w Sapporo Schlierenzauera 381 pkt. O jedno miejsce spadł Kot i był osiemnasty. Kubacki awansował z 33. na 32. miejsce, a Żyła i Miętus utrzymali swoje lokaty (kolejno: 35. i 45.). Wszyscy reprezentanci Polski, którzy nie oddali swoich skoków na Okurayamie, spadli w klasyfikacji[130].

Zawody lotnicze i FIS Team Tour[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje do indywidualnego konkursu lotów w Vikersund przeszli wszyscy zgłoszeni Polacy – Piotr Żyła (z trzecią pozycją po skoku na 214 m), Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki (z nowym rekordem życiowym – 177,5 m) i Maciej Kot. Prekwalifikowany był Stoch, który skoczył na odległość 218,5 m[131]. Po pierwszej serii odbywającego się 26 stycznia konkursu głównego na najwyższej lokacie wśród reprezentantów tego kraju plasował się Stoch. Oddał on skok na 213,5 m i był trzeci, tracąc 2,5 pkt do drugiego Schlierenzauera i 3,9 pkt do liderującego Ammanna. Na dziesiątym miejscu klasyfikowany był Kot po skoku na 204,5 m, którym ustanowił swój nowy rekord życiowy, a jedną pozycję niżej Żyła, skacząc cztery metry krócej. 28. miejsce zajmował Miętus po próbie oddanej na odległość 168,5 m. Do drugiej serii nie awansował jedynie Kubacki, który osiągnął 150,5 m i zajął 32. miejsce.

W finałowej serii Miętus skoczył na 195,5 m, czym zapewnił sobie awans o trzy pozycje. Żyła oddał skok na 225 m i przesunął się na szóstą lokatę w ostatecznej klasyfikacji. Kot ponownie poprawił swój rekord życiowy, lądując na 207. metrze Vikersundbakken, spadł jednak na 16. miejsce. Natomiast Stoch wyrównał należący do Żyły rekord Polski, skacząc na 232,5 m. Uplasował się jednak na piątym miejscu – wyprzedzili go Kranjec i Stjernen, którzy osiągnęli identyczne odległości. Do zwycięzcy, Schlierenzauera, stracił 4,9 pkt[132]. Stoch stwierdził po konkursie, że lot został przez niego skrócony, aby wylądować bezpiecznie telemarkiem, jednak nie udało mu się to[133]

Podczas drugiego konkursu na największej skoczni świata zapunktowali wszyscy Polacy. Po pierwszej serii na ósmym miejscu znajdował się Kamil Stoch (skok na 207 m), a o jedno niżej – Piotr Żyła (216 m). Na ostatnich pozycjach drugiej dziesiątki klasyfikowano Kota (202 m) i Miętusa (198,5 m). Trzydzieste miejsce zajmował Kubacki (166,5 m), który awansował po dyskwalifikacji Koziska. W finałowej serii skoczek z Nowego Targu skoczył jedenaście metrów dalej i uplasował się na 28. miejscu w ostatecznej tabeli. Miętus spadł na 22. pozycję po próbie na odległość 172 m, a Kot po ustanowieniu nowego rekordu życiowego (211 m) awansował na czternastą. Dziesiąte miejsce zajął Żyła (215 m), zaś siódme Stoch (222 m)[134].

Po konkursach w Vikersund Stoch awansował na piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Andreasa Koflera. Tracił 102 pkt do poprzedzającego go Jacobsena, mając 66 pkt przewagi nad szóstym Hildem. Kot spadł na 19. miejsce, Żyła natomiast awansował na 26. i w związku ze spadkiem Kubackiego na 34. lokatę, został trzecim Polakiem pod względem punktów w sezonie. Miętus przesunął się z 45. na 43. miejsce. Ci reprezentanci Polski, którzy nie skakali w Vikersund spadli w tabeli (z wyjątkiem Ziobry, który utrzymał 55. miejsce)[135]. W klasyfikacji lotniczej szóste miejsce zajmował Stoch, ósmy był Żyła (obaj zajmowali pozycje uprawiające do kwalifikacji w następnym konkursie lotów), 16. Kot, 23. Miętus, a 31. Kubacki[136].

Do zawodów lotniczych w Harrachovie zgłoszono tych samych reprezentantów Polski. Kwalifikacje do pierwszego konkursu przeszli wszyscy z nich – Kot po skoku na 205 zajął drugie miejsce, Kubacki i Miętus uplasowali się w drugiej dziesiątce, zaś Stoch i Żyła byli prekwalifikowani ze względu na pozycję w tabeli PŚ w lotach[137]. Konkurs główny został przełożony o jeden dzień, na 3 lutego i był przerywany ze względu na warunki wietrzne. Po pierwszej serii najwyżej sklasyfikowanym Polakiem był Stoch. Plasował się on na dwunastym miejscu po skoku na 181,5 m. Jego odległość była jedną z najsłabszych wśród zawodników, którzy awansowali do drugiej serii (dopiero 23. Żyła skoczył bliżej), jednak skakał z ponad 50-punktową rekompensatą za obniżoną belkę startową. Piętnasty był Miętus, który skoczył na 197,5 m, cztery pozycje niżej sklasyfikowany był Kot (próba na 190 m). Wspomniany wcześniej Żyła skoczył na 172,5 m i wyprzedzał o jedną lokatę Kubackiego (ten oddał skok na 194,5 m). W finałowej rundzie Kubacki spadł na trzydziestą lokatę po osiągnięciu 114,5 m. Jego próba została zakłócona przez podmuch wiatru. Skoczek stwierdził później, że musiał "lądować awaryjnie"[138]. Żyła skoczył na 171,5 m i awansował o jedną pozycję, Kot zaś przesunął się na szesnastą lokatę lądując na 179. metrze zeskoku. Miętus osiągnął 174,5 m i zajął czternaste miejsce. Stoch jako jedyny z reprezentacji poprawił swoją odległość w porównaniu do pierwszej serii. Skoczył na odległość 187 m i ostatecznie zajął dziewiąte miejsce[139].

Drugi, jednoseryjny konkurs na czeskim mamucie rozegrano jeszcze tego samego dnia. Ósmy był w nim Stoch po skoku na 177,5 m, 13. miejsce zajął Żyła (osiągnął 169 m), 16. Kot (163,5 m), 21. Miętus (159,5 m), a punktów nie zdobył jedynie Kubacki – był on 34. po skoku na 148 m[140].

Po zawodach w Harrachovie trener Kruczek określił dzień jako "szalony", a konkursy jako ryzykowne. Stwierdził też, że Kot miał problemy z pozycją najazdową[141]. Stoch utrzymał piątą pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, powiększając stratę do lidera do 599 punktów, zbliżając się jednak punktowo do trzech bezpośrednio wyprzedzających go zawodników, którzy nie startowali w Czechach. Do czwartego Jacobsena tracił 41 punktów (wcześniej 102). Na 18. pozycję powrócił Kot, Żyła i Kubacki nie zmienili swoich miejsc (kolejno: 26. i 34.), a Miętus awansował z 43. na 39. Pozostali Polacy spadli na niższe lokaty niż zajmowane dotychczas[142]. W klasyfikacji PŚ w lotach Stoch spadł z szóstej pozycji za ósmą, dotychczas zajmowaną przez Żyłę. Ten plasował się teraz na jedenastym miejscu. Kot awansował z 16. na 15., Miętus natomiast z 23. na 21. Kubacki spadł z 31. na 40. miejsce[143].

Do otwierającego FIS Team Tour konkursu indywidualnego w Willingen zakwalifikowali się, poza znajdującym się w pierwszej dziesiątce PŚ Stochem, tylko Piotr Żyła i Dawid Kubacki. Zajęli oni w odbywających się 8 lutego eliminacjach kolejno: 24. i 39. pozycję. Na nie dających awansu miejscach 45. i 46. uplasowali się Stefan Hula i Maciej Kot[144]. Dzień później rozegrano konkurs drużynowy. W pierwszej grupie skakał Żyła, który osiągnął 127 m, a Polska plasowała się na ósmej pozycji. Miętus lądował trzy metry dalej i drużyna awansowała na szóstą pozycję. Po próbie na odległość 138 m Kubackiego Polska przesunęła się na piątą lokatę. Utrzymała ją po czwartej grupie w której Stoch osiągnął 139,5 m. Drugie skoki Polaków miały odległości kolejno: 122 m, 126,5 m, 132 m i 140 m. Po każdej grupie Polska była piąta. Do zwycięzców, Słowenii, reprezentacja straciła 81,3 pkt[145]. Konkurs indywidualny zaplanowany na następny dzień, został odwołany[146].

12 lutego rozegrano kwalifikacje do konkursu w Klingenthal. Przeszli je wszyscy zgłoszeni Polacy: Kubacki (6. miejsce), Kot (28.), Żyła (34.) i Miętus (38.), zaś Stoch był prekwalifikowany[147]. Po pierwszej serii konkursowej najwyżej z polskich reprezentantów, na piątym miejscu sklasyfikowany był Żyła. Oddał skok na 135 m. Po oddaniu tej próby był liderem i wyprzedzał bezpośrednio Krzysztofa Miętusa. Ten skoczył dziesięć metrów dalej, lądując o półtora metra bliżej od rekordu skoczni. Po skokach wszystkich zawodników Miętus był siódmy. Na trzynastym miejscu plasował się Kot (129 m), a osiemnasty był Stoch (125,5 m). Jako jedyny z biało-czerwonych punktow nie zdobył Kubacki, który zajął 31. miejsce (121,5 m). W finałowej rundzie Stoch wylądował an 131. metrze i awansował o kilka lokat, jednak został później zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon i spadł na trzydziestą pozycję. Kot utrzymał 13. lokatę po skoku na 124 m, Miętus spadł na jedenastą osiągając 121,5 m. Dla tego drugiego była to najwyższa pozycja w dotychczasowej karierze. Żyła zajął ostatecznie szóstą lokatę, oddając drugi skok na 128,5 m[148]. Polska utrzymała piąte miejsce w klasyfikacji FIS Team Tour, zwiększając jednak stratę do liderów, Słoweńców[149].

Ze względu na zbliżające się mistrzostwa świata, w zawodach lotniczych w Oberstdorfie wystąpiła kadra juniorów: Klemens Murańka, Krzysztof Biegun, Jan Ziobro, Bartłomiej Kłusek i Aleksander Zniszczoł. Dla Bieguna był to debiut w Pucharze Świata[150] i na skoczni mamuciej[151], natomiast Ziobro[152] i Kłusek[153] nigdy dotąd nie startowali w zawodach lotniczych. Do konkursu głównego dostał się Murańka (18. miejsce w kwalifikacjach), Biegun (21.), Ziobro (27.) i Kłusek (28.). Eliminacji nie udało się przebrnąć Zniszczołowi (34. pozycja)[154]. Debiutanci na mamutach zyskali następujące rekordy życiowe po seriach treningowych i kwalifikacjach: Biegun – 172,5 m, Ziobro – 159,5 m i Kłusek – 156,5 m[155].

W serii próbnej wszyscy Polacy zajęli miejsca w ostatniej dziesiątce, jednak Biegun i Ziobro poprawili swoje rekordy życiowe (odpowiednio: 175,5 m i 173,5 m)[156]. W konkursie punkty zdobył tylko Biegun. Po pierwszym skoku na 180 m, w którym po raz kolejny poprawił swoją "życiówkę" zajmował 29. miejsce. Po wylądowaniu o osiem metrów bliżej w drugiej próbie spadł na trzydziestą pozycję. Murańka był 33., osiągając 177 m, Kłusek 39. z wynikiem 158,5 m, a Ziobro został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon[157].

Po tym konkursie Biegun pojawił się na 80. miejscu w tabeli generalnej PŚ[158] i 53. miejscu w klasyfikacji lotników[159]. W porównaniu do sytuacji przed zawodami w Niemczech, Stoch po zdobyciu jednego punktu utrzymał piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Wcześniej jednak jego strata do poprzedzającego go Jacobsena wynosiła 41 pkt, a wówczas do czwartego Freunda tracił 97 pkt. Tymczasem szósty Kranjec zredukował przewagę Stocha nad nim z 51 pkt do 7 pkt. Kot i Żyła utrzymali swoje pozycje (kolejno: 18. i 26.), Kubacki spadł z 34. na 36. lokatę, a Miętus przesunął się z 39. na 38. Wszyscy pozostali Polacy nieznacznie spadli w tabeli[158]. Ze względu na absencję w Oberstdorfie wszyscy członkowie głównej kadry spadli w klasyfikacji PŚ w lotach. Stoch z 8. na 9. miejsce, Żyła z 11. na 13., Kot z 15. na 18., Miętus z 21. na 25., a Kubacki z 40. na 48.[159]. Polska, która dotychczas była piąta w klasyfikacji FIS Team Tour, została wyprzedzona przez Japonię i Czechy[160].

Ostatnim konkursem w ramach FTT była lotnicza rywalizacja drużynowa w Oberstdorfie. W porównaniu z konkursem indywidualnym, w składzie Polaków znalazł się, kosztem Kłuska, Zniszczoł. W pierwszej grupie skakał Biegun, a Polska zajmowała piąte miejsce. Polak ponownie ustanowił on swój życiowy rekord, wynikiem 197,5 m. W drugiej na 172 m poleciał Ziobro i reprezentacja Polski utrzymała lokatę. Nastepnie Zniszczoł oddał skok na 166,5 m, a drużyna polska została wyprzedzona przez Japonię. Murańka wylądował na 176. metrze zeskoku, a jego japoński konkurent – Takeuchi – 23,5 m dalej. Polacy byli szóści po zakończeniu pierwszej rundy, a do wyprzedzających ich bezpośrednio reprezentantow Kraju Kwitnącej Wiśni tracili 38,8 pkt. W finałowej serii Polska utrzymywała szóste miejsce po każdej grupie – odległości drugich prób Polaków wynosiły kolejno: 184 m, 180,5 m (rekord życiowy Ziobry), 179,5 m i 178 m. Ostatecznie sklasyfikowano ich na szóstym miejscu ze stratą 107,7 pkt do Japonii i przewagą 80,8 pkt nad Czechami[161].

Część końcowa z trzema zwycięstwami[edytuj | edytuj kod]

Pierwszymi zawodami Pucharu Świata po mistrzostwach świata były te w Lahti. Startowała w nich ta sama grupa "biało-czerwonych", która znalazła się w kadrze na MŚ – dzięki rozszerzeniu kwoty startowej dla Polski do liczby sześciu skoczków do skaczących dotychczas w PŚ Polaków dołączył Stefan Hula. Na obu treningach przed kwalifikacjami najlepsze rezultaty uzyskał Stoch, mając kilkunastopunktową przewagę nad konkurentami[162]. Kwalifikacje przeszli wszyscy zgłoszeni reprezentanci Polski: Maciej Kot, który je zwyciężył, Piotr Żyła (4. pozycja), Krzysztof Miętus (15.), Dawid Kubacki (18.) i Stefan Hula (27.). Kamil Stoch był prekwalifikowany i nie oddał skoku[163]. Następnego dnia Stoch wygrał serię próbną przed konkursem drużynowym, uzyskując 128 m[164]. W konkursie jako pierwszy skok oddał Kot. Osiągnął 119 m, co w trudnych warunkach pogodowych dało prowadzenie reprezentacji po pierwszej grupie. Piotr Żyła skoczył na odległość 115,5 m – przyznał później, że zbytnio wychylił się do przodu i musiał "ratować skok"[165]. Krzysztof Miętus skoczył na 119 m, zaś Kamil Stoch uzyskał z obniżonego rozbiegu 121,5 m. Polska zajmowała po pierwszej serii czwartą lokatę, ze stratą 2,3 pkt do trzecich Austriaków[166]. W drugiej serii Kot oddał skok na odległość 127,5 m, co ponownie było najlepszym rezultatem w grupie. Żyła lądował 3,5 m bliżej, a Miętus uzyskał 120,5 m. Kamil Stoch ponownie skakał z obniżonego rozbiegu i osiągnął najwyższą w swojej grupie notę po skoku na 124 m. Jego austriacki rywal w ostatniej rundzie uzyskał o 15 punktów gorszy wynik. Oznaczało to awans reprezentacji Polski na najniższe miejsce na podium w końcowej klasyfikacji, ze stratą 2,6 pkt do drugiej Austrii i 43,3 pkt do zwycięskich Niemiec[167].

Dzień później, Stoch był najlepszy w serii próbnej przed konkursem indywidualnym[168]. Po pierwszej serii był najwyżej sklasyfikowanym Polakiem, plasując się na drugim miejscu po uzyskaniu 124 m. Ósmy był Maciej Kot z rezultatem 125,5 m, dwudziesty Krzysztof Miętus po skoku na 117 m, a dwudziesty drugi Piotr Żyła, który wylądował pół metra dalej. Natomiast Dawid Kubacki i Stefan Hula zajęli kolejno: 47. i 50. miejsce i nie awansowali do finałowej rundy. Drugi skok Piotra Żyły miał długość 126,5 m i był drugim rezultatem w tej serii, pozwalając mu przesunąć się na dwunastą lokatę. Miętus po skoku na 121 m awansował o jedną pozycję, na 19. miejsce, zaś Kot, uzyskując 125,5 m awansował na szóste. Stoch skoczył na odległość 123,5 m, o pół metra bliżej niż w pierwszej próbie i spadł na piąte miejsce. Przed nim znaleźli się Jacobsen i Freund z którymi bezpośrednio rywalizował o podium klasyfikacji generalnej PŚ[169].

11 marca odbyły się kwalifikacje do konkursu w Kuopio. Kot zajął w nich piąte miejsce, Żyła był czternasty, Miętus dziewiętnasty, Kubacki dwudziesty trzeci, zaś Hula dwudziesty ósmy. Stoch był prekwalifikowany[170]. Po pierwszej kolejce konkursu w stawce prowadził Stoch, który po uzyskaniu 135 m miał przewagę 7,9 pkt nad drugim Severinem Freundem. Na szesnastym miejscu plasował się Kubacki, po skoku na 127 m, dwudziesty piąty był Żyła, który osiągnął 123 m. Trzej pozostali Polacy: Miętus, Hula i Kot znaleźli się poza pierwszą "trzydziestką" z miejscami kolejno: 38., 45. i 47[171]. W drugiej rundzie Żyła wylądował na 129. metrze zeskoku, dzięki czemu przesunął się o dziesięć pozycji, na 15. miejsce. Kubacki po skoku na 117 m spadł na 24. lokatę. Skaczący jako ostatni Kamil Stoch uzyskał 129 m i odniósł zwycięstwo, wyprzedzając drugiego Ito o 10,9 pkt[172].

Po konkursach w Finlandii Stoch utrzymał piątą pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, zmniejszając stratę do czwartego zawodnika, którym został Jacobsen, z 97 pkt do 45 pkt. Kot awansował z 18. na 17. miejsce, Żyła z 25. na 26. Natomiast Kubacki, Miętus, Hula, Ziobro i Biegun utrzymali swoje pozycje (kolejno: 36., 38., 53., 63. i 80.). Zniszczoł spadł z 66. na 67. pozycję, a Murańka z 73. na 74.[173]

14 marca rozpoczęły się zawody w Trondheim – Stoch wygrał oba oficjalne treningi[174][175]. Kwalifikacje zwyciężył Piotr Żyła uzyskując odległość 140 m, o jeden metr gorszą od rekordu obiektu. Kwalifikację zapewnili sobie także pozostali Polacy: siódmy Kubacki, dziewiąty Kot, czternasty Hula i trzydziesty piąty Miętus. Prekwalifikowany Stoch nie oddał skoku[176]. W serii próbnej następnego dnia zajął on drugą lokatę[177]. Po pierwszej kolejce konkursu głównego, w której wylądował na 131. metrze plasował się na trzecim miejscu, ze stratą 3,6 pkt do prowadzącego Kranjca i 3,5 pkt do drugiego Freitaga. Dziesiąte miejsce zajmował Żyła, osiągając 129 m, zaś trzynasty był Kot (127 m). W trzeciej dziesiące znajdowało się jeszcze dwóch Polaków: 25. był Kubacki po skoku na 123,5 m, zaś 29. był Hula, który uzyskał dwa metry mniej. Na ostatnim, 50. miejscu sklasyfikowano Miętusa po skoku na 113 m. W finałowej serii Hula utrzymał pozycję, skacząc na 127 m, a Kubacki awansował na siedemnastą lokatę po osiągnięciu 131,5 m. Natomiast próbę Kota zmierzono na 126,5 m, co spowodowało jego spadek na 24. miejsce. Żyła przesunął się o jedną lokatę, na dziewiąte miejsce po skoku na 131 m. Kamil Stoch wylądował na 140. metrze zeskoku, przy czym jego lewa narta odjechała od równoległego ułożenia. Polak uzyskał łączną notę 280,4 pkt i odniósł drugie z rzędu zwycięstwo[178].

Po konkursie w Trondheim Kamil Stoch awansował na trzecią pozycję w klasyfikacji generalnej, ponieważ wyprzedzający go dotychczas Freund i Jacobsen zajęli dalsze pozycje (kolejno: dziewiątą i szóstą). Jego przewaga nad czwartym Freundem wynosiła dwa punkty. Żyła awansował z 24. na 23. miejsce, pozostali Polacy utrzymali swoje pozycje[179].

Dzień później rozpoczęła się rywalizacja na Holmenkollbakken. W pierwszym treningu najlepszy rezultat uzyskał Dawid Kubacki[180]. Przez kwalifikacje przeszli: Żyła (czwarty rezultat), Kot (szósty), Miętus (szesnasty) i Kubacki (dwudziesty piąty) oraz prekwalifikowany Stoch, który ponownie nie oddał skoku w tej serii. Natomiast Stefan Hula został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon[181]. Serię próbną przed konkursem wygrał Stoch[182].

Po pierwszym skoku dwóch "biało-czerwonych" plasowało się w pierwszej trójce – drugą pozycję po skoku na 132 m zajmował Kamil Stoch, tracąc 1,6 pkt do prowadzącego Kranjca, a trzeci był Piotr Żyła, który wylądował 3,5 m dalej, zaś jego strata do Słoweńca wynosiła 4,5 pkt. Na czternastej pozycji plasował się Kot (131,5 m), a trzydziesty był Kubacki (124,5 m). Do drugiej serii nie awansował Miętus (120 m), który zakończył rywalizację na 46. miejscu. Próba Kubackiego w drugiej kolejce (125,5 m) pozwoliła mu awansować na dwudziestą pozycję. Kot skoczył na 127 m i awansował na jedenaste miejsce. Odległość Piotra Żyły wynosiła 133,5 m i po swoim skoku uzyskał identyczną notę jak dotychczasowy lider, Gregor Schlierenzauer. Kamil Stoch skoczył z obniżonego na prośbę trenera Kruczka rozbiegu na odległość 121 m i spadł w ostatecznych rezultatach na czwartą lokatę. Kranjec wylądował na 126. metrze, dzięki czemu Żyła i Schlierenzauer odnieśli ex aequo zwycięstwo, będące pierwszym w karierze Polaka[183].

Po konkursie w Oslo przewaga Stocha nad czwartym zawodnikiem klasyfikacji generalnej (którym w miejsce Freunda został Jacobsen) zwiększyła się z dwóch punktów do dwudziestu ośmiu. Strata do drugiego Bardala zmalała z 85 pkt do 71 pkt. Maciej Kot pozostał na siedemnastej pozycji, natomiast Piotr Żyła dzięki wiktorii przesunął się z 24. na 19. lokatę. Jan Ziobro spadł z 63. na 64. miejsce, a pozostali reprezentanci Polski nie zmienili swoich pozycji[184].

21 marca rozpoczął się kończący sezon Puchar Świata na Letalnicy. W oficjalnym treningu pierwsze dwie pozycje zajęli Kamil Stoch i Piotr Żyła[185]. Kwalifikacje do pierwszego konkursu indywidualnego przeszli: Kot (10. lokata), Żyła (15.), Kubacki (21.) i Miętus (29.). Poza premiowaną awansem "trzydziestką" znalazł się Hula, natomiast Stoch był prekwalifikowany[186]. Po pierwszej rundzie konkursu głównego najwyżej plasował się Piotr Żyła, który był czwarty po locie na 212,5 m. Siedem metrów bliżej wylądował Kot i zajmował szóstą pozycję, a jedenasty był Stoch, który uzyskał równe 200 m. Do drugiej serii nie awansowali Kubacki i Miętus, którzy zajęli sąsiadujące 35. i 36. miejsce, osiągając kolejno: 175,5 m i 182 m. W finałowej rundzie Stoch uzyskał ponownie 200 m i utrzymał swoją lokatę, a Kot po skoku na 198,5 m spadł na ósme miejsce. Natomiast Piotr Żyła oddał skok na odległośc 216,5 m, dzięki czemu wyprzedził o 3,4 pkt dotychczas trzeciego Noriakiego Kasai i zajął najniższe miejsce na podium[187].

Kamil Stoch zmniejszył swoją stratę do drugiego w klasyfikacji generalnej PŚ Bardala do 63 pkt, zaś jego przewaga nad czwartym zawodnikiem zmalała do 25 pkt. Na czwartej pozycji znalazł się Freund i ze względu na kontuzję Jacobsena[188], był jedynym rywalem Stocha w walce o podium klasyfikacji łącznej. Maciej Kot utrzymał się na siedemnastej pozycji, a Piotr Żyła przesunął się z dziewiętnastej na osiemnastą lokatę, tracąc do Kota siedem punktów. Pozostali reprezentanci Polski utrzymali pozycje, bądź spadli o jedną lokatę[189]. W klasyfikacji lotników Stoch utrzymał dziewiątą lokatę, Żyła awansował natomiast z trzynastej na dziesiątą, Kot z osiemnastej na szesnastą. Miętus spadł z 25. miejsca na 29., Kubacki z 48. na 51., a Biegun z 53. na 56[190].

Następnie odbył się konkurs drużynowy. W pierwszej grupie skakał Piotr Żyła. Osiągnął 206,5 m przy niskich notach sędziowskich, co było piątym rezultatem. Kot skoczył dwa metry krócej i pozwolił Polsce awansować na trzecią lokatę, jednak po próbie Miętusa, który wylądował na 192. metrze powróciła ona na piąte miejsce. Pozycja ta została utrzymana po skoku Stocha na odległość 202 m. W drugiej serii Żyła osiągnął 214,5 m, a Kot 207,5 m. Dzięki temu "biało-czerwoni" przesunęli się na czwartą lokatę. Miętus skoczył na odległość 193,5 m, a Stoch uzyskał 211,5 m. Polska zajęła czwarte miejsce, tracąc do trzecich Austriaków 3,5 pkt[191].

W serii próbnej przed finałowym konkursem Żyła zajął drugie miejsce, skacząc na 218 m[192]. Polacy mogli wystawić w tym konkursie czterech reprezentantów: Stocha, Kota, Żyłę i Kubackiego. Po pierwszej serii najwyżej, na czwartej pozycji, plasował się mistrz świata z Predazzo; uzyskał on 205,5 m. Czternaste miejsce zajmował Żyła (201,5 m), dziewiętnasty był Kot (191 m), a dwudziesty drugi Kubacki (189 m). W drugiej serii Kubacki osiągnął 190,5 m i przesunął się o jedną lokatę w górę. Kot skoczył na odległość 194 m, co również dało mu awans o jedno miejsce. Żyła oddał skok na 216 m, dzięki któremu sklasyfikowano go na piątej pozycji. Stoch zajął ósme miejsce, lądując na 207. metrze[193].

Kamil Stoch utrzymał trzecie miejsce w końcowej klasyfikacji generalnej sezonu 2013/2014, ponieważ jedyny konkurent – Severin Freund zajął w konkursie dziewiątą pozycję. Piotr Żyła dzięki wysokiej lokacie awansował na piętnastą lokatę, wyprzedzając Macieja Kota. Ten spadł z 17. na 18. miejsce. Pozostali Polacy nie zmienili swoich lokat[194]. Żyła awansował także w tabeli lotników, wyprzedzając Stocha i zajmując ósmą pozycję. Wspomniany Stoch pozostał na dziewiątej lokacie, zaś Kot na szesnastej. Miętus spadł z 29. na 30., a Biegun z 56. na 58. Natomiast Kubacki awansował z 51. miejsca na 42.[195]

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Skokinarciarskie.pl[196]

Miejsce Zawodnik Punkty Strata[d] Zmiana[e]
3. Kamil Stoch 953 -667 +2
15. Piotr Żyła 485 -1135 +4
18. Maciej Kot 460 -1160 +17
36. Dawid Kubacki 142 -1478 NS
38. Krzysztof Miętus 103 -1517 +12
54. Stefan Hula 28 -1592 NS
65. Jan Ziobro 11 -1609 NS
68. Aleksander Zniszczoł 8 -1612 -21
75. Klemens Murańka 6 - 1614 -19
81. Krzysztof Biegun 1 -1619 NS

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Skokinarciarskie.pl[197]

Miejsce Zawodnik Punkty Strata[d] Zmiana[f]
8. Piotr Żyła 200 -344 +15
9. Kamil Stoch 198 -346 -3
16. Maciej Kot 108 -436 +16
30. Krzysztof Miętus 42 -502 +13
42. Dawid Kubacki 14 -530 NS
58. Krzysztof Biegun 1 -543 NS

Miejsca w klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Skokinarciarskie.pl[198]

Miejsce Zawodnik Występy Skoki Punkty Strata[d] Zmiana[g]
4. Kamil Stoch 4 8 1027,2 -73,0 +4
20. Maciej Kot 4 7 840,6 -259,6 +14
23. Piotr Żyła 4 7 798,8 -301,4 +16
30. Stefan Hula 4 6 704,2 -396,0 +32
31. Dawid Kubacki 4 6 698,0 -402,2 +32
37. Krzysztof Miętus 4 5 569,1 -531,1 NS
51. Klemens Murańka 1 2 242,6 -857,6 NS

Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca Źródło
1. 15 grudnia 2012 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 Kamil Stoch 132,5 m 134,0 m 272,5 pkt 2. 0,1 pkt Andreas Kofler [97]
2. 4 stycznia 2013 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 Kamil Stoch 124,5 m 123,0 m 240,9 pkt 2. 12,8 pkt Gregor Schlierenzauer [110]
3. 12 stycznia 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Kamil Stoch 133,0 m 127,0 m 268,7 pkt 3. 4,6 pkt Anders Jacobsen [199]
4. 12 marca 2013 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 Kamil Stoch 135,0 m 129,0 m 268,1 pkt 1. - - [200]
5. 15 marca 2013 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 Kamil Stoch 131,0 m 140,0 m 280,4 pkt 1. - - [201]
6. 17 marca 2013 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 Piotr Żyła 135,5 m 133,5 m 270,1 pkt 1. - - [202]
7. 22 marca 2013 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 Piotr Żyła 212,5 m 216,5 m 402,5 pkt 3. 9,7 pkt Gregor Schlierenzauer [203]

Występy w konkursach drużynowych PŚ[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
11. 30 listopada 2012 Finlandia Kuusamo Rukatunturi K-120 HS-142 Kamil Stoch
Piotr Żyła
Dawid Kubacki
Maciej Kot
123,5 m (D.Kubacki) 354,3 pkt 749,8 pkt Niemcy
2. 11 stycznia 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Piotr Żyła
Maciej Kot
Krzysztof Miętus
Kamil Stoch
133 m (K. Stoch, M. Kot) 954,4 pkt 9,1 pkt Słowenia
5. 9 lutego 2013 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 Piotr Żyła
Krzysztof Miętus
Dawid Kubacki
Kamil Stoch
140 m (K. Stoch) 909,1 pkt 81,3 pkt Słowenia
6. 17 lutego 2013 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze K-185 HS-213 Krzysztof Biegun
Jan Ziobro
Aleksander Zniszczoł
Klemens Murańka
197,5 m (K. Biegun) 1279,6 pkt 297,5 pkt Norwegia
3. 9 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 Maciej Kot
Piotr Żyła
Krzysztof Miętus
Kamil Stoch
127,5 m (M. Kot) 1036,2 pkt 43,3 pkt Niemcy
4. 22 marca 2013 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 Piotr Żyła
Maciej Kot
Krzysztof Miętus
Kamil Stoch
214,5 m (P. Żyła) 1543,2 pkt 18,6 pkt Słowenia

Wyniki konkursów indywidualnych[edytuj | edytuj kod]

Kamil Stoch[33]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
30 36 q - - 2 14 13 6 2 4 7 3 9 5 5 7 9 8 30 - 5 1 1 4 11 8 953
Piotr Żyła[35]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
36 43 48 - - 36 37 31 30 22 30 6 18 26 22 6 10 22 13 6 - 12 15 9 1 3 5 485
Maciej Kot[31]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
25 48 32 28 22 17 13 50 5 9 10 13 5 10 14 16 14 16 16 13 - 6 47 24 11 8 18 460
Krzysztof Miętus[38]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
44 26 47 43 q 23 31 33 38 27 39 37 29 - 25 25 23 14 21 11 - 19 38 50 46 36 - 103
Dawid Kubacki[32]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
34 45 22 30 17 9 17 26 28 36 42 44 32 23 18 32 28 30 34 31 - 47 24 17 20 35 21 142
Stefan Hula[70]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - 21 44 39 29 27 21 - - - - - - - - 50 45 29 q q - 28
Jan Ziobro[69]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - q 20 - - - - - - - - - - - - - - 11
Aleksander Zniszczoł[36]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - 35 23 - - - - - - - q - - - - - - 8
Klemens Murańka[41]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - 28 40 28 q - - q q - - - - - - - 40 - - - - - - 6
Krzysztof Biegun[37]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 30 - - - - - - 1
Bartłomiej Kłusek[34]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
q 46 - 47 40 - - - - - - 46 q - - - - - - - 39 - - - - - - 0
Łukasz Rutkowski[71]
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - 36 46 - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym konkursie Pucharu Kontynentalnego, odbywającym się 8 grudnia w Ałmaty wystąpiło pięciu polskich skoczków. Na drugim stopniu podium stanął Klemens Murańka. Oddał on skoki na odległość 131,5 m i 128,5 m. Miejsce 8. zajął Aleksander Zniszczoł, a pozostali reprezentanci tego kraju (Jan Ziobro, Stefan Hula, Stanisław Biela) nie zdobyli punktów. Następnego dnia Murańka ponownie zajął drugie miejsce, tym razem uzyskując odległości 129,5 m i 133 m. Punkty zdobył jeszcze 28. Stanisław Biela. Zdyskwalifikowany został Aleksander Zniszczoł[204]. Po zawodach w Kazachstanie Murańka był wiceliderem klasyfikacji generalnej cyklu[205]. Na odbywające się w dniach 27-28 grudnia zawody w szwajcarskim Engelbergu wysłano innych zawodników. Na najniższym stopniu podium pierwszego konkursu stanął Jan Ziobro, który po pierwszej serii i skoku na 115,5 m był dziewiąty[206], jednak w drugiej oddał najdłuższą próbę konkursu (124 m). Punkty zdobyli jeszcze Hula i Rutkowski, którzy znaleźli się w drugiej dziesiątce[207]. Poza pierwszą trzydziestką znaleźli się: Jan Ziobro, Stefan Hula, Łukasz Rutkowski, Andrzej Zapotoczny i Jakub Kot. W drugim rozegranym w tym miejscu konkursie na podium stanął Stefan Hula. Zajął on drugie miejsce po skokach na 132,5 m i 130 m. Szesnasty był Rutkowski, pozostali reprezentanci Polski nie zakwalifikowali się do drugiej rundy[208].

5 stycznia Polska gościła zawody Pucharu Kontynentalnego w Zakopanem. Odbyła się jedna seria konkursu. Spośród 13 wystawionych skoczków, czterech zdobyło punkty – Klemens Murańka był szósty, Marcin Bachleda jedenasty, Aleksander Zniszczoł czternasty, a Łukasz Rutkowski osiemnasty[209]. Następnego dnia konkurs udało się rozegrać w całości. Prowadzący po pierwszej serii Zniszczoł, w drugiej zdyskwalifikowany został za nieprawidłowy kombinezon. Piąte miejsce zajął Murańka, siódmy był Ziobro, jedenasty – Kłusek, piętnasty – Rutkowski, dziewiętnasty – Biegun[210]. Po domowych konkursach Murańka umocnił się na pozycji wicelidera cyklu, powiększając swoją przewagę nad trzecim skoczkiem do 79 punktów, a do prowadzącego Krafta tracąc ich sto. Hula spadł z 9. miejsca na 19.[211].

Na rozegrane w dniach 11-13 stycznia zawody PK w Sapporo wysłano trzech skoczków. Rozegrano konkurs na normalnej skoczni i dwa na dużej. We wszystkich punktował Andrzej Zapotoczny, który zajął miejsca: 20. 11. i 19. Jakub Kot zdobył punkty za 30. i 27. miejsce, a Biela za 30. w ostatnim konkursie[212][213][214][215]. Kolejne zawody odbyły się w dniach 19-20 stycznia w austriackim Bischofshofen. Najwyżej sklasyfikowany w pierwszym z konkursów był Jan Ziobro, który zajął siódme miejsce. 10. był Hula, 26. – Zapotoczny. Pozostali Polacy uplasowali się w piątej i szóstej dziesiątce[216]. Odbył się także drugi konkurs na tym obiekcie. Piąte miejsce zajął w nim Ziobro, punktowali też Hula i Kot[217].

Następne konkursy zorganizowano w Titisee-Neustadt. W pierwszym z nich zapunktowało dwoch Polaków – Hula był ósmy, a Ziobro dwódziesty szósty[218]. Drugi konkurs składał się tylko z jednej rundy. Najwyższe, trzynaste, miejsce zajął Śliż (127 m), 26. był Ziobro (124,5 m), a 30. – Rutkowski (123,5 m). Punktów nie zdobyli pozostali reprezentanci Polski[219]. W Planicy na początku lutego wystartowała ta sama grupa zawodników co w Titisee-Neustadt. Drugie miejsce zajął Stefan Hula po skokach na 128,5 m i 125,5 m. Miejsce 10. zajął Ziobro, 17. – Rutkowski, 28. – Śliż. Na przełomie szóstej i siódmej dziesiątki sklasyfikowano Kota i Zapotocznego[220]. Jeszcze tego samego dnia rozegrano następny konkurs. Zwycięstwo po skokach na 129 m i 130 m odniósł Hula, pokonując o 5,4 pkt Stefana Krafta. W punktowanej "trzydziestce" sklasyfikowano jeszcze na dalszych pozycjach Ziobro, Rutkowskiego i Kota[221]. Dwa miejsca na podium pozwoliły Stefanowi Huli wejść do pierwszej dziesiątki klasyfikacji generalnej. Znajdował się na 6. pozycji z dorobkiem 339 pkt. Z czołowej dziesiątki wypadł natomiast Klemens Murańka, który był trzynasty[222].

Niecały tydzień później rozegrano trzy konkursy w Iron Mountain. Aleksander Zniszczoł zajął siódme miejsce w pierwszym konkursie, awansując z zajmowanej po I serii 24. pozycji. W drugiej dziesiątce sklasyfikowano Kłuska, Miętusa i Bieguna, zaś Murańka był 21. Punktów nie zdobył jedynie Biela[223]. Tego samego dnia rozegrano drugi konkurs. Biegun był w nim 7., Murańka – 14., Kłusek – 18., Zniszczoł – 27. Natomiast Biela i Miętus uplasowali się pod koniec czwartej dziesiątki[224]. Dzień później, 10 stycznia odbył się trzeci z zaplanowanych konkursów. Na 5. lokacie sklasyfikowano Murankę, na 12. – Kłuska, na 17. – Bieguna, na 27. – Zniszczoła, a w czwartej dziesiątce rywalizację zakończyli pozostali dwaj Polacy[225]. Mimo zdobytych punktów, Klemens Murańka spadł w klasyfikacji generalnej z 13. na 14. miejsce. Najwyżej klasyfikowany z Polaków, Stefan Hula, wypadł z pierwszej dziesiątki tabeli na dwunaste miejsce[226]. Kolejne zawody PK miały miejsce w niemieckim Brotterode w połowie lutego. W pierwszym konkursie punktował tylko Rutkowski, który oddał dwa skoki na odległość 109 m i zajął 17. miejsce[227]. W drugim konkursie dziewiąty był Rutkowski, natomiast Zapotoczny i Miętus zajęli miejsca pod koniec trzeciej dziesiątki[228].

W dniach 23-24 lutego odbyły się konkursy PK w polskiej Wiśle. Po pierwszej kolejce konkursu nr 1 prowadził Biegun, który uzyskał 124,5 m i posiadał 0,1 pkt przewagi nad drugim Maticem Benedikiem[229]. W drugiej serii Polak skoczył o pół metra krócej, co dało mu trzecią lokatę w ostatecznej klasyfikacji. Punkty zdobył jeszcze 6. Ziobro, 9. Mietus i 18. Kłusek[230]. Następnego dnia rozegrano następny konkurs. Ziobro zajął w nim trzecie miejsce po skokach o długości 124,5 m i 126,5 m. 10. miejsce zajął Biegun, 15. – Rutkowski, 23. – Miętus, 24. – Zniszczoł[231]. Jan Ziobro dzięki podium awansował z 22. na 17. miejsce w klasyfikacji generalnej. Awansował także m.in. Biegun, z 55. miejsca na 30[232].

Następną rundę PK rozegrano w Libercu na początku marca. W pierwszym z konkursów zapunktowali wszyscy Polacy, co było pierwszym takim przypadkiem w tamtym sezonie. Najwyżej, na czwartym miejscu, sklasyfikowano Łukasza Rutkowskiego. Polak oddał skoki na 96,5 m i 98 m, a do podium stracił pół punkta. Jedną pozycję niżej uplasował się Biegun. Ziobro był 13., Murańka – 15., Kłusek – 22., Zniszczoł – 23[233]. W drugim, jednoseryjnym, konkursie w tej czeskiej miejscowości punkty zdobyło czterech Polaków. Jan Ziobro zajmął 8. lokatę, Zniszczoł – 9., Murańka – 18., a Rutkowski – 28. Miejsca w szóstej dziesiątce zajęli Kłusek i Biegun[234]. Zdobyte punkty pozwoliły Janowi Ziobro powrócić na piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej[235]. Na zawody na normalnej skoczni w norweskim Vikersund, rozegranych w dniach 8-9 marca pojechało ośmiu Polaków. W pierwszym z nich punktowało trzech Polaków: Jan Ziobro stanął na drugim stopniu podium po skokach na 115 m i 119,5 m, Biegun byl szósty, a Biela dwudziesty. Pozostali Polacy (Murańka, Zniszczoł, Kłusek, Kot) uplasowali się pomiędzy piątą, a siódmą dziesiątką, z wyjątkiem Miętusa, który został zdyskwalifikowany[236]. W drugim konkursie jedynie dwóch reprezentantów Polski zdobyło punkty. Biegun zajął 12. miejsce, a Miętus – 25. miejsce[237]. Po konkursach w Norwegii Ziobro awansował z 15. na 11. miejsce w klasyfikacji generalnej[238]

Tydzień później skoczkowie ci wzięli udział w kończących rywalizację w Pucharze Kontynentalnym zawodach w Niżnym Tagile, w składzie nie znalazł się jednak Jakub Kot. Na podium ponownie stanął Jan Ziobro, który uzyskał 93,5 m i 94 m, co pozwoliło mu na uplasowanie się na trzecim miejscu. Punktowali także: dziewiąty Biegun, osiemnasty Kłusek, dwudziesty trzeci Miętus i trzydziesty Biela[239]. W ostatnim konkursie szóste miejsce zajął Kłusek, który nie utrzymał zajmowanego po I serii drugiego miejsca. Ziobro był 8., Biegun 9., Miętus 11., zaś Zniszczoł 26. Biela nie punktował[240]. Po zawodach w Rosji Jan Ziobro awansował do pierwszej dziesiątki w finalnej klasyfikacji sezonu 2012/2013 Pucharu Kontynentalnego. Zajął w niej ósme miejsce, z dorobkiem 548 punktów. Był jedynym Polakiem na pierwszych dwudziestu miejscach tej tabeli, ponieważ Klemens Murańka spadł z 20. miejsca na 21.[241].

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Skokinarciarskie.pl[242]

Miejsce Zawodnik Punkty Strata[d] Zmiana[h]
8. Jan Ziobro 548 -119 +65
21. Klemens Murańka 350 -317 +16
22. Stefan Hula 339 -328 -
23. Krzysztof Biegun 324 -343 NS
35. Łukasz Rutkowski 192 -475 NS
39. Bartłomiej Kłusek 154 -513 -8
43. Aleksander Zniszczoł 144 -523 -22
63. Grzegorz Miętus 90 -577 +9
81. Andrzej Zapotoczny 55 -612 +38
100. Marcin Bachleda 24 -643 -17
104. Rafał Śliż 23 -644 +18
109. Jakub Kot 18 -649 -35
111. Stanisław Biela 16 -651 NS

Miejsca na podium Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca Źródło
1. 8 grudnia 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 Klemens Murańka 131,5 m 128,5 m 245,5 pkt 2. 16,0 pkt Stefan Kraft [243]
2. 9 grudnia 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 Klemens Murańka 129,5 m 133,0 m 252,0 pkt 2. 3,8 pkt Stefan Kraft [244]
3. 27 grudnia 2012 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 Jan Ziobro 111,5 m 124,0 m 197,4 pkt 3. 14,0 pkt Stefan Kraft [245]
4. 28 grudnia 2012 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 Stefan Hula 132,5 m 130,0 m 253,5 pkt 2. 10,5 pkt Martin Schmitt [246]
5. 3 lutego 2013 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka K-125 HS-139 Stefan Hula 128,5 m 125,5 m 235,2 pkt 2. 3,7 pkt Stefan Kraft
6. 3 lutego 2013 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka K-125 HS-139 Stefan Hula 129,0 m 130,0 m 245,7 pkt 1. -
7. 23 lutego 2012 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 Krzysztof Biegun 124,5 m 124,0 m 245,8 pkt 3. 6,8 pkt Danny Queck
8. 24 lutego 2013 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 Jan Ziobro 124,5 m 126,5 m 247,8 pkt 3. 6,0 pkt Atle Pedersen Rønsen
9. 16 marca 2013 Rosja Niżny Tagił Tramplin Stork K-90 HS-100 Jan Ziobro 93,5 m 94,0 m 237,5 pkt 3. 13,0 pkt Rok Justin

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Dawid Kubacki po swoim skoku kwalifikacyjnym

W Reprezentacji Polski na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 znalazło się sześciu skoczków narciarskich – Kamil Stoch, Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Krzysztof Miętus i Stefan Hula[247].

Pierwsze oficjalne skoki zostały oddane w środę 20 lutego, w seriach treningowych przed konkursem indywidualnym na skoczni normalnej. We wszystkich trzech najlepszy wynik spośród "biało-czerwonych" osiągnął Dawid Kubacki. W pierwszej serii po skoku na 99,5 m zajął on piąte miejsce wśród 58 startujących. Dwunasty był Miętus (97 m), szesnasty – Stoch (96 m), dziewiętnasty – Żyła (93,5 m), dwudziesty szosty – Kot (89 m), a najniżej z Polaków, na 32. lokacie sklasyfikowano Hulę (93 m)[248]. Maciej Kot stwierdził, że warunki w tym treningu były "zmienne i trudne"[249].

W drugiej serii Kubacki jako jedyny przekroczył 100 m (o 5,5 m) i był pierwszy w tabeli. W czołowej "dziesiątce" uplasował się także Miętus (99,5 m, 8. miejsce) i Kot (96 m, 10. miejsce). Progres zanotował Żyła, ktory był 15., skacząc na 97 m. Stoch zajął 19. miejsce (95 m), a Hula – 21. (94 m). W trzecim treningu Kubacki był czwarty, osiągając 98,5 m. Jedną pozycję niżej uplasował się Stoch (100 m), ósmy był Żyła (96, 5m), a za nim sklasyfikowano Kota (identyczna odległość). Sąsiadujące miejsca 20. i 21. zajęli Hula (95,5 m) i Miętus (93,5 m). Kot przyznał, że w każdym z treningów używał innego kombinezonu, zaś Kubacki po dobrych występach w treningach powiedział w wywiadzie z Polską Agencją Prasową:

Dużo mi pomogły ostatnie treningi w Szczyrku. Już tam wszystko funkcjonowało tak, jak powinno. Poza tym nie ma co ukrywać, że skocznia tutaj mi pasuje. Latem na obozach też tutaj dobrze skakałem

— Dawid Kubacki, skijumping.pl[249]

Następnego dnia ponownie odbyły się trzy oficjalne treningi. W pierwszym z nich drugie miejsce zajął Piotr Żyła, osiągając 99 m. Na dziewiątym uplasował się Kubacki (98 m), na jedenastym Kot (97,5 m), na szesnastym Stoch (95 m), na dwudziestym drugim Hula (95,5 m), a na dwudziestym szóstym Miętus (93,5 m). W serii nr 2 najwyżej z polskich zawodników, na lokacie siódmej, sklasyfikowano Stocha (96,5 m). Szesnasty był Kubacki, siedemnasty – Żyła (obaj 96 m), dwudziesty piąty – Miętus (93,5 m), dwudziesty dziewiąty – Kot (94 m), a trzydziesty piąty – Hula (90,5 m). W ostatnim treningu pierwszą dziesiątkę zamknęli Stoch (99 m) i Kubacki (98,5 m), zaś pozostali Polacy zanotowali rezultaty w okolicy trzeciej dziesiątki[250].

Do kwalifikacji Łukasz Kruczek wystawił następujących czterech zawodników: Piotra Żyłę, Macieja Kota, Dawida Kubackiego i Kamila Stocha. Ten ostatni ze względu na pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zapewnioną miał automatyczną kwalifikację, oddał jednak skok na 99,5 m. Pozostali trzej uplasowali się w czołowej dziesiątce serii eliminacyjnej – Kubacki był piąty po skoku na 99,5 m, Kot szósty po próbie o dwa metry dłuższej, a Żyła zajął miejsce dziesiąte, osiągając 100,5 m[251].

W serii próbnej przed konkursem indywidualnym najlepszy był Kamil Stoch, który wylądował na 103. metrze. Szósty był Kot (99 m), jedenasty Kubacki (101,5 m), zaś dwudziesty Żyła (94,5 m)[252]. W serii konkursowej najwcześniej swój skok oddał Kubacki. Próba na 93,5 m nie pozwoliła mu awansować do finałowej rundy i zakończył zawody na miejscu 31. Piotr Żyła po swoim skoku na 95,5 m był szósty, a po zakończeniu kolejki klasyfikowano go na 26. lokacie. Maciej Kot po oddanym przez siebie skoku na 101,5 m zajmował trzecie miejsce. Ostatecznie był jedenasty po pierwszej serii. Kamil Stoch skakał po podniesieniu przez sędziów rozbiegu do jedenastej belki i wylądował na 102. metrze. Został liderem. Po nim skakało jeszcze czterech zawodników, a wyprzedził go jedynie Anders Bardal. Polak tracił do niego 2,8 pkt, a nad trzecim Schlierenzauerem miał 1,3 pkt przewagi[253].

Drugą serię rozpoczęto z rozbiegu o pięć pozycji belki wyższego niż pierwszą. Żyła po próbie wylądowanej na 95. metrze zeskoku znajdował się na drugim miejscu. Ostatecznie zajął 23. miejsce, awansując o trzy w stosunku do pierwszej rundy. Kot osiągnął dwa metry więcej i mimo, że nie był liderem po swoim skoku, utrzymał jedenastą pozycję. Odległość drugiego skoku Kamila Stocha wyniosła 97 m, była więc o pięć metrów krótsza niż pierwsza. Miał w dodatku problemy przy lądowaniu – wszystkie trzy liczące się do wyniku noty za styl wynosiły po 17 pkt. Po swoim skoku spadł na siódme miejsce, a ostatecznie był ósmy[254]. W pokonkursowych wywiadach stwierdził, że jest bardzo niezadowolony z uzyskanego rezultatu – mimo odprężenia popełnił błąd podczas skoku.

W tej chwili czuję się naprawdę fatalnie i nie wiem co mówić. Nie chcę powiedzieć czegoś, czego potem będę żałował. Psuję kolejne zawody i to jedne z najważniejszych w moim życiu. Była ogromna szansa na to, żeby zrobić tu super wynik, a ja tę szansę po prostu wypuściłem z rąk. O to jestem najbardziej zły.

— Kamil Stoch, Skijumping.pl[255]

25 lutego rozpoczęły się oficjalne treningi na dużej skoczni. W klasyfikacji pierwszego z nich najwyżej uplasował się Stoch – był siódmy, po skoku na 118,5 m. Dwie pozycje niżej sklasyfikowano Kota, który skoczył o metr dalej. Szesnasty był Miętus (115,5 m), a w trzeciej dziesiątce uplasowali się pozostali Polacy (Żyła – 22., Hula – 24. i Kubacki – 26.). W kolejnej serii Stoch był drugi, poprawiając się o dziesięć metrów, szósty był Żyła (126 m), siódmy – Kot (126,5 m), szesnasty – Kubacki (124 m), dwudziesty Miętus (123,5 m), zaś trzydziesty pierwszy – Hula (120 m). W trzeciej serii Stoch był najlepszym zawodnikiem wśród wszystkich 55 startujących. Jako jedyny, o pół metra, przekroczył granicę 130 metrów. Czwarty był Kot (124,5 m), piąty – Kubacki (128,5 m), dwunasty – Żyła (122 m), piętnasty – Miętus (124,5 m), a najgorszy z "biało-czerwonych" ponownie był Hula, który uplasował się na 23. miejscu, osiągając 117,5 m[256].

Drugiego dnia treningów część reprezentantów Polski nie oddawała skoków. W pierwszych dwóch byli to Stoch i Kot. W pierwszej serii Kubacki był siedemnasty (120 m), Żyła dziewiętnasty (119 m), Miętus trzydziesty (116 m), Hula natomiast trzydziesty drugi (114,5 m). W kolejnej Kubacki i Żyła znaleźli się w środku drugiej dziesiątki, Miętus był dziewiętnasty, a Hula po skoku na 115 m uplasował się na 41. lokacie. W ostatnim treningu wzięli udział tylko dwaj najsłabsi dotychczas Polacy – Miętus i Hula. Lepszy okazał się ten pierwszy, lądując na 125. metrze zeskoku, o pięć metrów dalej niż Hula[257]. Obaj ponownie nie znaleźli się w składzie na kwalifikacje do konkursu indywidualnego.

Kamil Stoch ze złotym medalem mistrzostw świata w Val di Fiemme

W serii próbnej przed kwalifikacjami najdalej z Polaków poleciał Kot, który po osiągnięciu 121,5 m zajął ósmą pozycję. 12. miejsce zajął Kubacki, 17. – Stoch, 31. – Żyła[258]. Do konkursu zakwalifikowali się wszyscy reprezentanci Polski. Szóste miejsce w kwalifikacjach zajął Maciej Kot po skoku o pół metra krótszym niż w serii próbnej, Kubacki był trzynasty, a Żyła szesnasty (obaj 118 m). Natomiast Stoch był prekwalifikowany ze względu na pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Oddał jednak skok na 125 m, a dalej lądował tylko Peter Prevc.

W próbnej rundzie przed konkursem głównym drugą pozycję zajął Stoch, który osiągnął 127,5 m. Jako pierwszy w konkursie skok oddał Kubacki. Osiągnął 126,5 m i plasował się na drugiej pozycji, a ostatecznie po pierwszej kolejce był dziewiętnasty. Piotr Żyła zakończył pierwszą serię dwie pozycje niżej, skacząc na 124 m, natomiast Maciej Kot był osiemnasty po skoku o metr dłuższym. Kamil Stoch oddał najdalszy skok pierwszej serii – osiągnął 131,5 m, za który dostał trzy noty za styl o wartości 19,5 pkt, jedną 19 pkt i jedną maksymalną, 20-punktową. Pozwoliło mu to na wyprzedzenie dotychczasowego lidera Prevca o 5,1 pkt i prowadzenie po pierwszej rundzie[259].

W serii drugiej Żyła osiągnął 126,5 m i po swojej próbie został wiceliderem, a ostatecznie przesunął się na 19. miejsce. Kubacki skoczył na 126 m i spadł na dwudziestą lokatę, zaś Kot po skoku na 122,5 m spadł na dwudzieste siódme miejsce. Ostatnim zawodnikiem, który oddał skok w konkursie był Kamil Stoch. Polak bronił prowadzenia z pierwszej serii. Wylądował na 130. metrze, przy bardziej niekorzystnym wietrze niż dotychczas liderujący Prevc. Nie otrzymał żadnej noty poniżej dziewiętnastu punktów. Po podliczeniu wszystkich czynników wyprzedził Słoweńca o 6,1 pkt i zdobył tytuł mistrzowski[260]

To moje drugie zwycięstwo w Predazzo, po ubiegłorocznym Pucharze Świata. Trudno wyjaśnić, jak czuję się po tym sukcesie. To był dla mnie niesamowity dzień, zdobyłem złoty medal. Zawsze marzyłem o złotym medalu mistrzostw świata, a może i igrzysk olimpijskich — teraz wiem, że marzenia mogą się spełniać! Trzeba tylko mieć odpowiednią motywację, starać się i ciężko pracować.

— Kamil Stoch, [261]

Konkursy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Data Konkurencja Zawodnik Kwalifikacje Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Miejsce Odległość Nota Odległość Nota
22.02.2013
(kwalifikacje)

23.02.2013
konkurs indywidualny
mężczyzn
(HS 106)
Maciej Kot 101,5 m 117.1 pkt 6. Q 101,5 m 113.1 pkt 97,0 m 121.6 pkt 234.7 pkt 11. [262][254]
Dawid Kubacki 99,5 m 117.4 pkt 5. Q 93,5 m 103.4 pkt NQ 103.4 pkt 31.
Kamil Stoch 99,5 m PQ 102,0 m 121.3 pkt 97,0 m 116.1 pkt 237.4 pkt 8.
Piotr Żyła 100,5 m 114.3 pkt 10. Q 95,5 m 106.5 pkt 95,0 m 113.6 pkt 220.1 pkt 23.
27.02.2013
(kwalifikacje)

28.02.2013
konkurs indywidualny
mężczyzn
(HS 134)
Maciej Kot 121,0 m 126.6 pkt 6. Q 125,0 m 130.5 pkt 122,5 m 128.2 pkt 258.7 pkt 27. [263][264]
Dawid Kubacki 118,0 m 122.2 pkt 13. Q 126,5 m 130.4 pkt 126,0 m 134.9 pkt 265.3 pkt 20.
Kamil Stoch 125,0 m PQ 131,5 m 144.9 pkt 130,0 m 150.9 pkt 295.8 pkt 1.
Piotr Żyła 118,0 m 119.9 pkt 16. Q 124,0 m 129.0 pkt 126,5 m 139.1 pkt 268.1 pkt 19.

Konkursy drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Data Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Nota drużyny Odległość Nota Nota drużyny
02.03.2013 konkurs drużynowy
na skoczni dużej
Maciej Kot 123,0 m 121.6 pkt 558.5 pkt 128,5 m 140,7 pkt 562.5 pkt 1121.0 pkt 3. [265]
Piotr Żyła 122,0 m 135.9 pkt 126,0 m 134,7 pkt
Dawid Kubacki 126,0 m 138.9 pkt 128,0 m 137.3 pkt
Kamil Stoch 134,0 m 152.1 pkt 130,0 m 149.8 pkt

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Konkurs indywidualny[edytuj | edytuj kod]

Konkurs odbył się na skoczni Ještěd HS100 w czeskim Libercu.

Data Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Odległość Nota
24.02.2013 konkurs indywidualny
mężczyzn
(HS 100)
Klemens Murańka 101 m 137 pkt 96 m 127 pkt 264 pkt 2. [266]
Bartłomiej Kłusek 99 m 131,5 pkt 96,5 m 126,5 pkt 258 pkt 4.
Aleksander Zniszczoł 95,5 m 122,5 pkt 95,5 m 123 pkt 245,5 pkt 9.
Grzegorz Miętus 86,5 m 104,0 pkt NQ 104,0 pkt 39.

Konkursy drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Data Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Nota drużyny Odległość Nota Nota drużyny
26.01.2013 konkurs drużynowy mężczyzn Bartłomiej Kłusek 94 m 121,5 pkt 520 pkt 98,5 m 131,5 542 pkt 1062 pkt 2. [267]
Krzysztof Biegun 98 m 130 pkt 96,5 m 127,5 pkt
Aleksander Zniszczoł 102 m 139,5 pkt 101 m 137 pkt
Klemens Murańka 97 m 129 pkt 105 m 146 pkt

Europejski Festiwal Młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Konkursy Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2013 odbyły się na obiekcie HS 100 w kompleksie Trambulină Valea Cărbunării w rumuńskim Râșnovie.

Konkurs indywidualny[edytuj | edytuj kod]

Data Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Odległość Nota
18.02.2013 konkurs indywidualny
mężczyzn
(HS 100)
Przemysław Kantyka 86 m 103,0 pkt 84,5 m 99,5 pkt 202,5 pkt 23. [268]
Łukasz Podżorski 83,5 m 97,0 pkt 85,5 m 101,5 pkt 198,5 pkt 25.
Sebastian Okas 82,5 m 95,0 pkt NQ 95,0 pkt 31.
Krzysztof Leja 78,5 m 85,5 pkt NQ 85,5 pkt 39.

Konkursy drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Data Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Nota drużyny Odległość Nota Nota drużyny
20.02.2013 konkurs drużynowy mężczyzn Sebastian Okas 82,5 m 95,0 pkt 388 pkt NQ 388 pkt 10. [269]
Krzysztof Leja 83 m 95,5 pkt
Przemysław Kantyka 86 m 103,0 pkt
Łukasz Podżorski 82,5 m 94,5 pkt

Inne zawody[edytuj | edytuj kod]

19 i 20 stycznia 2013 odbyły się zawody FIS Cup na skoczni HS-100 w rumuńskim Râșnovie. Wystąpiło w nich sześciu reprezentantów Polski. W pierwszym z nich najwyżej sklasyfikowano Krzysztofa Leję, który ukończył zawody na piątym miejscu po skokach na 86 m i 89,5 m. W pierwszej dziesiątce uplasowali się także: siódmy Przemysław Kantyka (83,5 m i 89 m), ósmy Adam Ruda (84,5 m i 89 m) i dziesiąty Łukasz Podżorski (82 m i 86,5 m). 15. miejsce zajął Sebastian Okas, zaś 20. był Michał Milczanowski. [270]

Drugi konkurs na podium ukończył Kantyka, który po skokach na odległość 91,5 m i 93 m zajął trzecie miejsce. Piąty był Podżorski (89,5 m i 93,5 m), dziesiąty Okas (87,5 m i 92 m), jedenasty był Ruda, czternasty Leja, a dwudziesty Milczanowski[271]. Po tych konkursach nadal najwyżej w klasyfikacji generalnej cyklu spośród Polaków plasował się Artur Kukuła (15. pozycja), kolejny był Kantyka (30. pozycja). Ogółem sklasyfikowano w niej szesnastu reprezentantów Polski[272].

Miejsca na podium w konkursach FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

Lp Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
3. 20 stycznia 2013 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 Przemysław Kantyka 91,5 m 93 m 236,5 pkt 3. 6,5 pkt Iulian Sorin Pîtea
4. 9 lutego 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Łukasz Rutkowski 129,5 m 124 m 249,8 pkt 2. 0,4 pkt David Winkler

Zawody kobiece[edytuj | edytuj kod]

Polskę na zawodach FIS Cup w Râșnovie w dniach 19-20 stycznia reprezentowała Joanna Szwab, która w pierwszym konkursie sklasyfikowana została na ósmej pozycji na dziewięć startujących (skoki na 54,5 m i 47,5 m)[273], a w drugim na szóstej na dziesięć startujących (skoki na 60 m i 57 m)[274].

19 lutego w indywidualnym konkursie kobiet Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2013 Joanna Szwab zajęła szesnaste miejsce, po skokach na 60 m i 57 m[275].

Miejsca w klasyfikacji generalnej FIS Cup kobiet[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Skokinarciarskie.pl[276]

Miejsce Zawodnik Występy Punkty
13. Joanna Szwab 2 72

Europejski festiwal młodzieży - konkurs kobiet[edytuj | edytuj kod]

Data Konkurencja Zawodnik Seria 1 Seria 2 Nota łączna Miejsce Źródła
Odległość Nota Odległość Nota
19.02.2013 konkurs indywidualny kobiet (HS 71) Joanna Szwab 60 m 99,4 pkt 57 m 91,2 pkt 190,6 pkt 16. [275]

Uwagi

  1. Na konkursy lotnicze w Oberstdorfie powołano rezerwy kadry
  2. 2,0 2,1 W nawiasie liczba skoczków, doliczając kwotę narodową w konkursach odbywających się w Polsce.
  3. Dwóch kolejnych skoczków nie awansowało do konkursu głównego, co daje łączną liczbę 12 reprezentantów
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Strata punktowa do zwycięzcy
  5. Różnica w pozycji w porównaniu z klasyfikacją generalną Pucharu Świata w skokach narciarskich 2011/2012
  6. Różnica w pozycji w porównaniu z klasyfikacją generalną Pucharu Świata w lotach narciarskich 2011/2012
  7. Zmiana pozycji w porównaniu z 60. Turniejem Czterech Skoczni
  8. Różnica w pozycji w porównaniu z klasyfikacją generalną Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich 2011/2012

Przypisy

  1. Tadeusz Mieczyński: Zmiany w strukturze kadr polskich skoczków! (pol.). Skijumping.pl, 2012-04-24. [dostęp 2012-04-26].
  2. Tadeusz Mieczyński: Polscy skoczkowie rozpoczęli zgrupowanie w Kołobrzegu (pol.). Skijumping.pl, 2012-05-21. [dostęp 2012-07-07].
  3. Tadeusz Mieczyński: Polscy skoczkowie zakończyli zgrupowanie w Szczyrku (pol.). Skijumping.pl, 2012-06-09. [dostęp 2012-07-07].
  4. 4,0 4,1 Tadeusz Mieczyński: Polscy skoczkowie rozpoczęli kolejne zgrupowanie (pol.). Skijumping.pl, 2012-06-19. [dostęp 2012-07-07].
  5. Kolejne zgrupowanie polskich skoczków za nami (pol.). Skijumping.pl, 2012-06-24. [dostęp 2012-07-07].
  6. Paweł Stawowczyk: LGP: 69 skoczków na liście startowej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-19. [dostęp 2012-07-19].
  7. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Kubacki wygrywa kwalifikacje, 10 Polaków w konkursie! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-19. [dostęp 2012-07-19].
  8. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Awaria oświetlenia na skoczni. Słowenia wygrywa, Polska druga! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-20. [dostęp 2012-07-22].
  9. 9,0 9,1 Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Kot zwycięża przed Ammannem i Loitzlem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-21. [dostęp 2012-07-22].
  10. KOT Maciej - Grand Prix: Top 3 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-22].
  11. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 21.07.2012, Wisła K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-08-21].
  12. Paweł Stawowczyk: LGP: Bodmer wygrywa kwalifikacje, Kubacki trzeci (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-15. [dostęp 2012-08-21].
  13. 13,0 13,1 Paweł Stawowczyk: LGP: Shimizu najlepszy w Courchevel! Polacy w czołówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-15. [dostęp 2012-08-21].
  14. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 15.08.2012, Courchevel K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-08-21].
  15. Andrzej Mysiak: LGP Hinterzarten: Wank zwycięzcą konkursu i nowym liderem klasyfikacji generalnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-19. [dostęp 2012-08-28].
  16. Andrzej Mysiak: LGP Hinterzarten: Wank zwycięzcą konkursu i nowym liderem klasyfikacji generalnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-19. [dostęp 2012-08-28].
  17. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 19.08.2012, Hinterzarten K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-09-03].
  18. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: "Maciek przy dobrych warunkach byłby w czołówce" (pol.). Skijumping.pl, 2012-08-20. [dostęp 2012-08-28].
  19. Andrzej Mysiak: LGP Hakuba: Kolejne zwycięstwo Wanka (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-25. [dostęp 2012-09-03].
  20. Andrzej Mysiak: LGP Hakuba: Wank znowu najlepszy, Kubacki na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-26. [dostęp 2012-09-03].
  21. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 26.08.2012, Hakuba K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-09-03].
  22. Andrzej Mysiak: LGP Ałmaty: Zwycięstwo Tepesa, dyskwalifikacja Żyły (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-22. [dostęp 2012-09-25].
  23. Piotr Żyła - Official: maszyna cz1. Facebook. [dostęp 2012-09-25].
  24. Piotr Żyła - Official: maszyna cz3. Facebook. [dostęp 2012-09-25].
  25. Andrzej Mysiak: LGP Hinzenbach: Freund wygrywa kwalifikacje, pięciu Polaków w konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-29. [dostęp 2012-09-30].
  26. Stawowczyk Paweł: LGP: Maciej Kot wygrywa w Hinzenbach! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-30. [dostęp 2012-09-30].
  27. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 30.09.2012, Hinzenbach K-85 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-09-30].
  28. Paweł Stawowczyk: LGP: Freund wygrywa kwalifikacje, Stoch trzeci (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-10-02. [dostęp 2012-10-08].
  29. Paweł Stawowczyk: LGP: Freund wygrywa konkurs, Wank puchar (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-10-03. [dostęp 2012-10-08].
  30. Letnia Grand Prix 2012 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-10-19].
  31. 31,0 31,1 KOT Maciej - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-21].
  32. 32,0 32,1 32,2 KUBACKI Dawid - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  33. 33,0 33,1 STOCH Kamil - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-21].
  34. 34,0 34,1 34,2 KLUSEK Bartlomiej - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  35. 35,0 35,1 ZYLA Piotr - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-21].
  36. 36,0 36,1 36,2 ZNISZCZOL Aleksander - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  37. 37,0 37,1 37,2 BIEGUN Krzysztof - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  38. 38,0 38,1 38,2 MIETUS Krzysztof - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  39. 39,0 39,1 ZAPOTOCZNY Andrzej - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  40. 40,0 40,1 BACHLEDA Marcin - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  41. 41,0 41,1 41,2 MURANKA Klemens - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  42. SLIZ Rafal - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-21].
  43. Tadeusz Mieczyński: PK w Stams: Mackenzie Boyd-Clowes triumfuje, Kubacki drugi! (pol.). Skijumping.pl, 2012-06-30. [dostęp 2012-07-07].
  44. 44,0 44,1 44,2 44,3 Paweł Stawowczyk: CoC: Boyd-Clowes i Mueller najlepsi w Stams, Kubacki na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-02. [dostęp 2012-07-07].
  45. Tadeusz Mieczyński: PK w Stams: Lukas Mueller wygrywa, Dawid Kubacki na podium! (pol.). Skijumping.pl, 2012-07-01. [dostęp 2012-07-07].
  46. FIS Continental Cup Ski Jumping 2nd Continental Cup Competition Stams (AUT) LARGE HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  47. Letni Puchar Kontynentalny 2012. Klasyfikacja po konkursie: 01.07.2012, Stams K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-07-15].
  48. BIEGUN Krzysztof - Continental Cup (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-13].
  49. SZOSTOK Szymon - Continental Cup (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-13].
  50. Paweł Stawowczyk: CoC: Jacobsen najlepszy w Kranju, Kłusek w czołówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-07. [dostęp 2012-07-13].
  51. Paweł Stawowczyk: COC: Peter Prevc wygrywa 2. konkurs w Kranju (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-08. [dostęp 2012-07-15].
  52. Letni Puchar Kontynentalny 2012. Klasyfikacja po konkursie: 08.07.2012, Kranj K-100 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-07-15].
  53. Paweł Stawowczyk: CoC: Matura przed Jacobsenem w Soczi (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-14. [dostęp 2012-07-18].
  54. Anna Szczepankiewicz: PK w Soczi: Anders Jacobsen triumfuje, Kubacki trzeci! (pol.). Skijumping.pl, 2012-07-15. [dostęp 2012-07-18].
  55. Paweł Stawowczyk: CoC: Jacobsen wygrywa w Soczi, Kubacki na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-15. [dostęp 2012-07-18].
  56. Letni Puchar Kontynentalny 2012. Klasyfikacja po konkursie: 15.07.2012, Soczi K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-16].
  57. Paweł Stawowczyk: Coc: Naglic wygrywa w Kuopio (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-08-11. [dostęp 2012-08-11].
  58. Tadeusz Mieczyński: PK w Kuopio: Jan Matura zwycięzcą sobotniego konkursu (pol.). Skijumping.pl, 2012-08-11. [dostęp 2012-08-14].
  59. Letni Puchar Kontynentalny 2012. Klasyfikacja po konkursie: 11.08.2012, Kuopio K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-16].
  60. Katarzyna Iskierka: CoC: Andreas Wellinger najlepszy w Lillehammer (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-08. [dostęp 2012-09-14].
  61. Paweł Stawowczyk: CoC: Loitzl najlepszy w niedzielnych zawodach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-09. [dostęp 2012-09-30].
  62. Letni Puchar Kontynentalny 2012. Klasyfikacja po konkursie: 09.09.2012, Lillehammer K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-16].
  63. Paweł Stawowczyk: CoC: Loitzl wygrywa zawody (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-15. [dostęp 2012-11-10].
  64. Paweł Stawowczyk: CoC: Loitzl znów najlepszy w Czajkowskim. Ziobro piąty. (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-11-24].
  65. Andrzej Mysiak: PK Klingenthal: Loitzl wygrywa konkurs, Matura - letni Puchar Kontynentalny (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-09-22. [dostęp 2013-07-16].
  66. Andrzej Mysiak: PK Klingenthal: Loitzl wygrywa na zakończenie letniego CoC (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-23. [dostęp 2013-07-16].
  67. KLASYFIKACJA LETNIEGO PUCHARU KONTYNENTALNEGO W SEZONIE 2012/2013 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-09-23].
  68. MIETUS Grzegorz - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  69. 69,0 69,1 ZIOBRO Jan - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  70. 70,0 70,1 HULA Stefan - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-08-11].
  71. 71,0 71,1 RUTKOWSKI Lukasz - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-09-14].
  72. MURANKA Klemens - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-07-07].
  73. Wyniki konkursu Open:: Pokal der Wohnungsbaugesellschaft. Ergebnisliste Spezialspringen (niem.). WSV 1923. [dostęp 2012-08-21].
  74. Wyniki konkursów dodatkowych Pokal der Wohnungsbaugesellschaft. Ergebnisliste Spezialspringen (niem.). WSV 1923, 2012-07-22. [dostęp 2012-08-21].
  75. Adrian Dworakowski: Przeciętny występ Polaków w FIS Schueler Grand Prix (pol.). Skijumping.pl, 2012-07-29. [dostęp 2012-08-21].
  76. OKAS Sebastian - 2013 (ang.). FIS. [dostęp 2012-08-17].
  77. Adrian Dworakowski: Dawid Jarząbek zwycięża w FIS Youth Cup w Hinterzarten (pol.). Skijumping.pl, 2012-08-20. [dostęp 2012-08-21].
  78. 08.09.2012 Wisla (POL) Fis Cup Men's HS134 (ang.). FIS. [dostęp 2012-09-16].
  79. 09.09.2012 Wisla (POL) Fis Cup Men's HS134 (ang.). FIS. [dostęp 2012-09-16].
  80. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Lukas Hlava wygrywa kwalifikacje (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-23. [dostęp 2012-11-24].
  81. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  82. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: "Ten konkurs miał wyglądać zdecydowanie inaczej" (pol.). Skijumping.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  83. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch i Maciej Kot po sobotnim konkursie w Lillehammer (pol.). Skijumping.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  84. Puchar Świata 2012/2013. 25.11.2012 - Lillehammer (Norwegia) K-123 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-02].
  85. Puchar Świata 2012/2013. 25.11.2012 - Lillehammer (Norwegia) K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-02].
  86. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 25.11.2012, Lillehammer K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-02].
  87. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: "Brakuje pięciu metrów" (pol.). Skijumping.pl, 2012-11-25. [dostęp 2012-12-02].
  88. Paweł Stawowczyk: PŚ kwalifikacje: Hvala znów dominuje, Stoch poza konkursem... (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-29. [dostęp 2012-12-08].
  89. Paweł Stawowczyk: PŚ: Niemcy wygrywają drużynówkę, Polska ostatnia... (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-30. [dostęp 2012-12-08].
  90. Paweł Stawowczyk: PŚ: Freund wygrywa w Kuusamo i zostaje liderem PŚ (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-01. [dostęp 2012-12-08].
  91. Tadeusz Mieczyński: Stoch i Żyła potrenują w Ramsau, czterech Polaków do Soczi (pol.). Skijumping.pl, 2012-12-04. [dostęp 2012-12-08].
  92. Paweł Stawowczyk: PŚ Soczi: Schlierenzauer z 42. zwycięstwem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-08. [dostęp 2012-12-08].
  93. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 08.12.2012, Soczi K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-08].
  94. Andrzej Mysiak: PŚ Soczi: Zwycięstwo Koflera, porażka Schlierenzauera. Dwóch Polaków w "30" (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-23].
  95. Kruczek chciał podać się do dymisji (pol.). s24.pl, 2012-12-01. [dostęp 2013-08-09].
  96. Łukasz Kruczek: liczyłem się z dymisją (pol.). Rzeczpospolita, 2013-03-30. [dostęp 2013-08-09].
  97. 97,0 97,1 Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Zwycięstwo Koflera, wielki powrót Kamila Stocha! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-15. [dostęp 2012-12-23].
  98. Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: 43. triumf Schlierenzauera, trzech Polaków z punktami (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-16. [dostęp 2012-12-30].
  99. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 16.12.2012, Engelberg K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-30].
  100. Paweł Stawowczyk: TCS: Znamy pary jutrzejszego konkursu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-29. [dostęp 2012-12-30].
  101. Paweł Stawowczyk: TCS: Stoch wygrywa serię próbną w wietrznym Oberstdorfie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-30. [dostęp 2013-01-08].
  102. Paweł Stawowczyk: TCS Oberstdorf: Jacobsen deklasuje Schlierenzauera! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-30. [dostęp 2013-01-08].
  103. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer najdalej w kwalifikacjach, zabraknie Murańki (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-31. [dostęp 2013-01-11].
  104. Paweł Stawowczyk: TCS: Pary noworocznego konkursu w Ga-Pa (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-31. [dostęp 2013-01-11].
  105. Paweł Stawowczyk: TCS: Niesamowity Jacobsen znów najlepszy. Dwóch Polaków w ścisłej czołówce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-01. [dostęp 2013-01-11].
  106. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2013, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-11].
  107. Paweł Stawowczyk: TCS: 64 skoczków na starcie w Innsbrucku, Polacy bez Murańki (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-02. [dostęp 2013-01-13].
  108. TCS: Fantastyczne skoki Polaków w kwalifikacjach! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-03. [dostęp 2013-01-13].
  109. Paweł Stawowczyk: TCS Innsbruck: Ciekawe pary w jutrzejszym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-03. [dostęp 2013-01-13].
  110. 110,0 110,1 Paweł Stawowczyk: Schlierenzauer z 44. zwycięstwem, zostaje liderem TCS, Stoch drugi (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-01-04].
  111. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2013, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-18].
  112. Paweł Stawowczyk: TCS: Loitzl przed Stochem w kwalifikacjach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-05. [dostęp 2013-01-20].
  113. Paweł Stawowczyk: Polsko-niemieckie pojedynki w Bischofshofen (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-05. [dostęp 2013-01-20].
  114. Tadeusz Mieczyński: Maciej Kot: "Zaczęło mnie delikatnie kiwać" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-07-19].
  115. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer wygrywa konkurs i Turniej, Kamil czwarty i... czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-01-20].
  116. 116,0 116,1 Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: "Jestem zły" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-07-19].
  117. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 06.01.2013, Bischofshofen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-21].
  118. Andrzej Mysiak: PŚ Wisła: Kot wygrywa kwalifikacje, Ziobro i Murańka bez awansu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-08. [dostęp 2013-01-21].
  119. Marcin Hetnał: Piotr Żyła: "Przykucnąłem, wyprostowałem nogi i jakoś poleciało" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-10. [dostęp 2013-07-19].
  120. 120,0 120,1 Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: "Opuściła mnie moc" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-10. [dostęp 2013-07-19].
  121. Paweł Stawowczyk: PŚ Wisła: Bardal najlepszy, dwóch Polaków w czołówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-09. [dostęp 2013-01-21].
  122. Tadeusz Mieczyński: Maciej Kot: "Jestem bardzo zawiedziony" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-10.
  123. Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Słowenia wygrywa, Polacy na podium konkursu drużynowego! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-11. [dostęp 2013-02-02].
  124. Paweł Stawowczyk: PŚ: Takeuchi wygrywa kwalifikacje, 9 Polaków w konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-07-19].
  125. 125,0 125,1 Paweł Stawowczyk: PŚ Zakopane: Jacobsen wygrywa, Stoch na podium, Kot piąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-07-19].
  126. Marcin Hetnał: Kamil Stoch: "Fajnie, że tylu ludzi lubi ten sport" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-07-19].
  127. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 12.01.2013, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-19].
  128. Andrzej Mysiak: PŚ Sapporo: Pierwsze zwycięstwo Matury, Stoch i Kot w dziesiątce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-19. [dostęp 2013-07-19].
  129. Andrzej Mysiak: PŚ Sapporo: Matura wygrywa kuriozalny konkurs (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-20. [dostęp 2013-07-19].
  130. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 20.01.2013, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-19].
  131. Paweł Stawowczyk: PŚ: Tepes zwycięzcą kwalifikacji, Schlierenzauer najdalej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-25. [dostęp 2013-07-21].
  132. Paweł Stawowczyk: PŚ: Schlierenzauer wyrównuje rekord Nykaenena, Stoch i Żyła w szóstce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-07-21].
  133. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: "Powiedziałem sobie, że idę na całość" (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-07-23].
  134. Paweł Stawowczyk: PŚ: Kranjec wygrywa loty w Vikersund (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-27. [dostęp 2013-07-23].
  135. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 27.01.2013, Vikersund K-195 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-23].
  136. Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 27.01.2013, Vikersund K-195 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-25].
  137. Paweł Stawowczyk: PŚ: Hvala przed Kotem w kwalifikacjach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-01. [dostęp 2013-07-25].
  138. Tadeusz Mieczyński, Magdalena Lupa: Krzysztof Miętus: "Warunki były trudne" (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-03. [dostęp 2013-07-25].
  139. Paweł Stawowczyk: PŚ Harrachov: Schlierenzauer przechodzi do historii! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-03. [dostęp 2013-07-25].
  140. Paweł Stawowczyk: PŚ Harrachov: Schlierenzauer znów wygrywa! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-03. [dostęp 2013-07-25].
  141. Paweł Guzik: Łukasz Kruczek: "Było trochę ryzykownie" (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-04. [dostęp 2013-07-25].
  142. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 03.02.2013, Harrachov K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-25].
  143. Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 03.02.2013, Harrachov K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-07-25].
  144. Paweł Stawowczyk: Fatalny występ Polaków w kwalifikacjach w Willingen (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-08. [dostęp 2013-07-25].
  145. Paweł Stawowczyk: PŚ Willingen: Słowenia najlepsza w drużynówce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-09. [dostęp 2013-07-25].
  146. Paweł Stawowczyk: PŚ: Konkurs odwołany (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-10. [dostęp 2013-07-25].
  147. Paweł Stawowczyk: PŚ: Freitag znów najlepszy w kwalifikacjach, dobry Kubacki (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-12. [dostęp 2013-08-08].
  148. Paweł Stawowczyk: PŚ: Jaka Hvala wygrywa w Klingenthal, Żyła szósty, Stoch zdyskwalifikowany (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-13. [dostęp 2013-08-08].
  149. FIS Team Tour 2013. Klasyfikacja po konkursie: 13.02.2013, Klingenthal K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-08-09].
  150. BIEGUN Krzysztof - World Cup (ang.). FIS. [dostęp 2013-08-09].
  151. BIEGUN Krzysztof - Flying Hill (ang.). FIS. [dostęp 2013-08-09].
  152. ZIOBRO Jan - Flying Hill (ang.). FIS. [dostęp 2013-08-09].
  153. KLUSEK Bartlomiej - Flying Hill (ang.). FIS. [dostęp 2013-08-09].
  154. Paweł Stawowczyk: PŚ: Czterech Polaków w konkursie, Ito wygrywa kwalifikacje (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-15. [dostęp 2013-08-09].
  155. Paweł Stawowczyk: 13 skoczków ustanowiło życiówki (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-15. [dostęp 2013-08-09].
  156. Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Kranjec najlepszy w serii próbnej, Ziobro i Biegun z rekordami życiowymi (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-16. [dostęp 2013-08-09].
  157. Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Freitag zwycięża, Biegun punktuje (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-16. [dostęp 2013-08-09].
  158. 158,0 158,1 Puchar Świata 2012/2013.Klasyfikacja po konkursie: 16.02.2013, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-08-09].
  159. 159,0 159,1 Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 16.02.2013, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-08-09].
  160. FIS Team Tour 2013. Klasyfikacja po konkursie: 16.02.2013, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-08-09].
  161. Paweł Stawowczyk: PŚ: Norwegia triumfuje w FIS Team Tour (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-17. [dostęp 2013-08-09].
  162. Tadeusz Mieczyński: PŚ w Lahti: Stoch nokautuje w obu seriach treningowych! (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-08. [dostęp 2013-12-27].
  163. Paweł Guzik: PŚ w Lahti: Maciej Kot wygrywa kwalifikacje, wszyscy Polacy w konkursie! (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-08. [dostęp 2013-12-27].
  164. Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lahti: Kamil Stoch najlepszy w serii próbnej (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-09. [dostęp 2013-12-27].
  165. Tadeusz Mieczyński, Anna Szczepankiewicz: Piotr Żyła: "Musiałem ratować skok" (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-09. [dostęp 2013-12-27].
  166. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 28th World Cup Competition Lahti (FIN) Large Hill Team Unofficial Results 1st Round (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-27].
  167. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 28th World Cup Competition Lahti (FIN) Large Hill Team Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-27].
  168. Paweł Guzik: PŚ w Lahti: Kamil Stoch wygrywa serię próbną (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-10. [dostęp 2013-12-27].
  169. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 29th World Cup Competition Lahti (FIN) Large Hill Individual Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-27].
  170. Paweł Guzik: PŚ w Kuopio: Peter Prevc wygrywa kwalifikacje (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-11. [dostęp 2013-12-27].
  171. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 30th World Cup Competition Kuopio (FIN) Large Hill Individual Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-27].
  172. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 30th World Cup Competition Kuopio (FIN) Large Hill Individual Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-27].
  173. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 2012/2013 World Cup Standings. Kuopio (FIN), Large Hill Individua (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-27].
  174. Andrzej Mysiak: PŚ Trondheim: Pierwszy trening dla Stocha (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-14. [dostęp 2013-12-28].
  175. Andrzej Mysiak: PŚ Trondheim: Stoch wygrywa drugi trening, jeszcze lepszy skok Polaka! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-14. [dostęp 2013-12-28].
  176. Andrzej Mysiak: PŚ Trondheim: Niesamowite loty w kwalifikacjach. Zwycięski Żyła, Polacy awansowali w komplecie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-14. [dostęp 2013-12-28].
  177. Andrzej Mysiak: PŚ Trondheim: Jacobsen przed Stochem w serii próbnej, Kubacki szósty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-15. [dostęp 2013-12-28].
  178. Andrzej Mysiak: PŚ Trondheim: Stoch zwycięża, jest trzeci w klasyfikacji generalnej! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-15. [dostęp 2013-12-28].
  179. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 15.03.2013, Trondheim K-124 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-28].
  180. PŚ Oslo: Kubacki wygrywa pierwszy trening (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-16. [dostęp 2013-12-28].
  181. Andrzej Mysiak: PŚ Oslo: Geiger wygrywa kwalifikacje, Hula zdyskwalifikowany (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-16. [dostęp 2013-12-28].
  182. Andrzej Mysiak: PŚ Oslo: Stoch najlepszy w serii próbnej, dobre skoki Żyły i Kubackiego (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-17. [dostęp 2013-12-28].
  183. Andrzej Mysiak: PŚ Oslo: Żyła i Schlierenzauer wygrywają, Stoch czwarty! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-17. [dostęp 2013-12-28].
  184. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 17.03.2013, Oslo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-28].
  185. Paweł Stawowczyk: PŚ Planica: Stoch przed Żyłą w pierwszym treningu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-21. [dostęp 2013-12-28].
  186. Paweł Stawowczyk: PŚ: Jacobsen najlepszy w kwalifikacjach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-21. [dostęp 2013-12-28].
  187. Paweł Stawowczyk: PŚ: Schlierenzauer zwycięża w lotach, Żyła na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-22. [dostęp 2013-12-28].
  188. Paweł Stawowczyk: Pech Jacobsena, szczęście Kubackiego (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-22. [dostęp 2013-12-29].
  189. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 22.03.2013, Planica K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-28].
  190. Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 22.03.2013, Planica K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-28].
  191. Paweł Stawowczyk: PŚ: Słowenia wygrywa w Planicy, Polacy tuż za podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-23. [dostęp 2013-12-29].
  192. Paweł Stawowczyk: PŚ: Tepes przed Żyłą w serii próbnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-24. [dostęp 2013-12-29].
  193. Paweł Stawowczyk: Finał w Planicy: Tepes zwycięża, Norwegia lepsza od Austrii, Stoch na podium w PŚ (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-24. [dostęp 2013-12-29].
  194. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 24.03.2013, Planica K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-29].
  195. Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 24.03.2013, Planica K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-29].
  196. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].
  197. Puchar Świata w lotach 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-06-30].
  198. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].
  199. Paweł Stawowczyk: PŚ Zakopane: Jacobsen wygrywa, Stoch na podium, Kot piąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-01-13].
  200. http://skijumping.pl/wyniki.php?id_zawodow=2722
  201. http://skijumping.pl/wyniki.php?id_zawodow=2723
  202. http://skijumping.pl/wyniki.php?id_zawodow=2724
  203. http://skijumping.pl/wyniki.php?id_zawodow=2724
  204. Andrzej Mysiak: PK Ałmaty: Powtórka z wczoraj, Kraft przed Murańką, dyskwalifikacja Zniszczoła (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-09. [dostęp 2013-09-01].
  205. Puchar Kontynentalny 2012/2013, Klasyfikacja po konkursie: 09.12.2012, Ałmaty K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-09-01].
  206. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 27.12.2012 - Engelberg (Szwajcaria) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-09-01].
  207. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 27.12.2012 - Engelberg (Szwajcaria) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-09-01].
  208. Paweł Stawowczyk: CoC: Schmitt wygrywa! Hula na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-28. [dostęp 2013-12-27].
  209. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 05.01.2013 - Zakopane (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-27].
  210. Puchar Kontynentalny 2011/2012. 06.01.2013 - Zakopane (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-27].
  211. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 06.01.2013, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-30].
  212. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 11.01.2013 - Sapporo (Japonia) K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-30].
  213. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 12.01.2013 - Sapporo (Japonia) K-120. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-30].
  214. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 12.01.2013 - Sapporo (Japonia) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-30].
  215. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 13.01.2013 - Sapporo (Japonia) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-30].
  216. Bischofshofen (AUT) 19.01.2013 Continental Cup - Men's HS140 (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-31].
  217. Bischofshofen (AUT) 20.01.2013 Continental Cup - Men's HS140 (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-31].
  218. Neustadt (GER) 26.01.2013 Continental Cup - Men's HS142 (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-31].
  219. Neustadt (GER) 27.01.2013 Continental Cup - Men's HS142 (ang.). FIS. [dostęp 2013-12-31].
  220. Puchar Kontynentalny 2012/2013.03.02.2013 - Planica (Słowenia) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  221. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 03.02.2013 - Planica (Słowenia) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  222. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 03.02.2013, Planica K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  223. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 09.02.2013 - Iron Mountain (USA) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  224. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 09.02.2013 - Iron Mountain (USA) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  225. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 10.02.2013 - Iron Mountain (USA) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  226. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 10.02.2013, Iron Mountain K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  227. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 16.02.2013 - Brotterode (Niemcy) K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  228. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 17.02.2013 - Brotterode (Niemcy) K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  229. Puchar Kontynentalny 2012/2013.23.02.2013 - Wisła (Polska) K-120. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  230. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 23.02.2013 - Wisła (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  231. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 24.02.2013 - Wisła (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  232. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 24.02.2013, Wisła K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-31].
  233. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 02.03.2013 - Liberec (Czechy) K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  234. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 03.03.2013 - Liberec (Czechy) K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  235. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 03.03.2013, Liberec K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  236. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 08.03.2013 - Vikersund (Norwegia) K-105. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  237. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 09.03.2013 - Vikersund (Norwegia) K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  238. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 09.03.2013, Vikersund K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  239. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 16.03.2013 - Niżnyj Tagił (Rosja) K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-01].
  240. Puchar Kontynentalny 2012/2013. 17.03.2013 - Niżnyj Tagił (Rosja) K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-02].
  241. Puchar Kontynentalny 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 17.03.2013, Niżnyj Tagił K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-02].
  242. Puchar Kontynentalny 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].
  243. Paweł Stawowczyk: CoC: Kraft przed Murańką w Ałmatach, Zniszczoł w 10-ce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-08. [dostęp 2012-12-08].
  244. Andrzej Mysiak: PK Ałmaty: Powtórka z wczoraj, Kraft przed Murańką, dyskwalifikacja Zniszczoła (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-09].
  245. Paweł Stawowczyk: CoC: Kraft wygrywa, Ziobro na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-27. [dostęp 2012-12-27].
  246. Paweł Stawowczyk: CoC: Schmitt wygrywa! Hula na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-28. [dostęp 2012-12-30].
  247. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Val di Fiemme: Bardal i Kubacki najlepsi na treningach (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-08-10].
  248. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Val di Fiemme: Bardal i Kubacki najlepsi na treningach (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-20. [dostęp 2013-08-10].
  249. 249,0 249,1 Tadeusz Mieczyński: Maciej Kot: "Jestem pełen optymizmu" (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-20. [dostęp 2013-08-10].
  250. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Val di Fiemme: Schlierenzauer zdominował czwartkowe treningi (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-21. [dostęp 2013-08-11].
  251. Paweł Guzik: MŚ w Val di Fiemme: Tom Hilde wygrywa kwalifikacje, Polacy w ścisłej czołówce! (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-22. [dostęp 2013-08-11].
  252. Andrzej Mysiak: MŚ Val di Fiemme: Stoch wygrywa serię próbną, dobre skoki Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-23. [dostęp 2013-02-24].
  253. FIS Nordic World Ski Championships 2013 Val di Fiemme (ITA) Ski Jumping Normal Hill Individual Unofficial Results 1st Round (ang.). FIS. [dostęp 2013-02-24].
  254. 254,0 254,1 FIS Nordic World Ski Championships 2013, Val di Fiemme (ITA), Ski Jumping Men, Normal Hill Individual, Official Results (ang.). fis-ski.com, 23 lutego 2013. [dostęp 2013-02-23].
  255. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: "Medal był na wyciągnięcie ręki" (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-23. [dostęp 2013-03-01].
  256. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Val di Fiemme: Fettner, Morgenstern i Stoch najlepsi na treningach (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-25. [dostęp 2013-09-01].
  257. Tadeusz Mieczyński: MS w Val di Fiemme: Bardal, Ammann i Jacobsen najlepsi na treningach (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-26. [dostęp 2013-09-01].
  258. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Val di Fiemme: Peter Prevc wygrywa serię probną (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-26. [dostęp 2013-09-01].
  259. FIS Nordic World Ski Championships 2013 Val di Fiemme (ITA) Ski Jumping Large Hill Individual Unofficial Results 1st Round (ang.). FIS. [dostęp 2013-03-03].
  260. FIS Nordic World Ski Championships 2013 Val di Fiemme (ITA) Ski Jumping Large Hill Individual Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2013-03-04].
  261. Andrzej Mysiak: Stoch: Jeśli w siebie uwierzysz, uda ci się! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-01. [dostęp 2013-03-01].
  262. FIS Nordic World Ski Championships 2013, Val di Fiemme (ITA), Ski Jumping Men, Normal Hill Individual, Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 22 lutego 2013. [dostęp 2013-02-22].
  263. FIS Nordic World Ski Championships 2013, Val di Fiemme (ITA), Ski Jumping Men, Large Hill Individual, Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 27 lutego 2013. [dostęp 2013-02-27].
  264. FIS Nordic World Ski Championships 2013, Val di Fiemme (ITA), Ski Jumping Men, Large Hill Individual, Official Results (ang.). fis-ski.com, 28 lutego 2013. [dostęp 2013-02-28].
  265. FIS Nordic World Ski Championships 2013, Val di Fiemme (ITA), Ski Jumping Men, Large Hill Team, Official Results (ang.). fis-ski.com, 2 marca 2013. [dostęp 2013-03-02].
  266. FIS Nordic Junior World Ski Championships Ski Jumping Men Liberec (CZE) NORMAL HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS (ang.). FIS. [dostęp 2013-03-03].
  267. FIS Nordic Junior World Ski Championships Ski Jumping Men Liberec (CZE) NORMAL HILL TEAM OFFICIAL RESULTS (ang.). FIS, 2013-01-26. [dostęp 2013-03-03].
  268. European Youth Olympic Winter Festival - Ski Jumping Men Rasnov (ROU) NORMAL HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS (ang.). FIS, 2013-02-18. [dostęp 2013-07-11].
  269. European Youth Olympic Winter Festival - Skijumping Men Rasnov (ROU) NORMAL HILL TEAM OFFICIAL RESULTS (ang.). FIS, 2013-02-20. [dostęp 2013-07-11].
  270. Paweł Stawowczyk: FIS Cup Rasnov: Zhaparov wygrywa, czterech Polaków w czołówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-20. [dostęp 2013-01-20].
  271. Paweł Stawowczyk: FIS Cup: Pitea wygrywa, Kantyka na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-20. [dostęp 2013-01-20].
  272. FIS Cup 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 20.01.2013, Rasnov K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].
  273. Paweł Stawowczyk: FIS Cup: Tikhonova wygrywa w Rasnovie, Polka ósma (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-29. [dostęp 2013-01-20].
  274. Paweł Stawowczyk: FIS Cup: Tikhonova znów najlepsza, Szwab poprawia skoki (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-20. [dostęp 2013-01-20].
  275. 275,0 275,1 European Youth Olympic Winter Festival Ski Jumping Ladies Rasnov (ROU) MEDIUM HILL INDIVIDUAL OFFICIAL RESULTS (ang.). FIS. [dostęp 2013-03-03].
  276. FIS Cup kobiet 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].