Kamil Stoch
| Kamil Stoch | ||
| Data urodzenia | 25 maja 1987 | |
| Miejsce urodzenia | ||
| Wzrost | 173 cm[1] | |
| Waga | 52 kg[2] | |
| Stan cywilny | żonaty | |
| Pierwszy trener | ||
| Trener kadry | ||
| Klub | LKS Ząb (1995-2000) LKS Poroniec Poronin (2000-2010) AZS Zakopane (od 2010) |
|
| Pierwszy skok | 1996 w Zębie[1] | |
| Debiut w reprezentacji | 2003 | |
| Debiut w PŚ | 17 stycznia 2004 w Zakopanem (49. miejsce) | |
| Pierwsze punkty PŚ | 11 lutego 2005 w Pragelato (7. miejsce) | |
| Pierwsze podium PŚ | 23 stycznia 2011 w Zakopanem (1. miejsce) | |
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ | 23 stycznia 2011 w Zakopanem | |
| Najdłuższy skok | 226,0 m na Letalnicy w Planicy (19 marca 2011) | |
| Oficjalna strona | http://www.kamilstoch.com.pl | |
| Dorobek medalowy | ||
| Mistrzostwa świata juniorów | ||
| 2004 Stryn |
drużynowo | |
| 2005 Rovaniemi |
drużynowo | |
| Letnie Grand Prix | ||
| 2010 | ||
| 2011 | ||
| Lotos Poland Tour | ||
| 2011 | ||
| Letni Puchar Kontynentalny | ||
| 2010 | ||
| Aktualne rekordy skoczni (oficjalne) | ||
Mała Krokiew K-65 |
73,5 m (25.02.2002[3]) |
|
Hans-Renner-Schanze K-120 |
140 m (03.10.2007) |
|
Gorney Gigant K-125 |
140,5 m (24.09.2010[4]) |
|
Gorney Gigant K-95 |
103,5 m (26.09.2010[4]) |
|
Tremplin Le Praz K-120 |
137,0 m (12.08.2011[5]) |
|
Malinka K-120 |
136,0 m (26.12.2011[6]) |
|
| Byłe rekordy skoczni | ||
Vogtland Arena K-125 |
143,5 m (03.10.2010[7]) |
|
Kamil Stoch (ur. 25 maja 1987 w Zakopanem) – polski skoczek narciarski, pięciokrotny zwycięzca zawodów Pucharu Świata, zwycięzca Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2010, dwukrotny zdobywca drugiego miejsca w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix, pięciokrotny indywidualny mistrz Polski, piąty zawodnik Pucharu Świata 2011/2012. Reprezentant Polski, dwukrotny olimpijczyk.
W Pucharze Świata zadebiutował 17 stycznia 2004 w Zakopanem, gdzie zajął 49. miejsce. Pierwsze pucharowe punkty zdobył 11 lutego 2005 w Pragelato za zajęcie 7. miejsca. Na Mistrzostwach Świata 2009 był czwarty na normalnej skoczni. Rok później wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver. Po raz pierwszy na podium PŚ stanął 23 stycznia 2011, zwyciężając w rodzinnym Zakopanem[8]. W sezonie 2010/2011 uplasował się na dziesiątym miejscu w klasyfikacji generalnej, trzy razy zwyciężając w zawodach. Następnej zimy stawał siedmiokrotnie na podium i zajął 5. miejsce w klasyfikacji generalnej oraz 6. w klasyfikacji lotów.
W Letnim Grand Prix po raz pierwszy wystąpił w sezonie 2005. Zajął wówczas 11. pozycję w klasyfikacji generalnej[9]. Pierwsze zwycięstwo w tym cyklu odniósł 3 października 2007 w niemieckim Oberhofie. Najlepszy wynik w klasyfikacji końcowej − 2. miejsce − uzyskał w LGP 2010[10] i LGP 2011[11].
Jest zdobywcą dziewiętnastu medali na zimowych i letnich mistrzostwach Polski − sześciokrotnie zwyciężał (cztery razy w zimie i dwa w lecie, w tym raz drużynowo)[12].
[edytuj] Życie prywatne
Kamil Stoch jest synem Krystyny i Bronisława Stochów. Ma dwie siostry − Annę (ur. 1983) i Natalię (ur. 1985)[13].
Wychowywał się i uczył w miejscowości Ząb. Ukończył Zespół Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem. W maju 2006 zdał maturę. Jest studentem Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie[14]. 7 sierpnia 2010 w kościele oo. Paulinów na Bachledówce w Zakopanem ożenił się z Ewą Bilan[15].
[edytuj] Przebieg kariery
Na nartach zaczął jeździć w wieku trzech lat[16]. W wieku ośmiu lat zapisał się do klubu LKS Ząb i oddał swój pierwszy skok[1]. Potem po raz pierwszy wystartował i wygrał w lidze szkolnej. W 1999 w Garmisch-Partenkirchen został mistrzem świata młodzików[16][17]. Podczas innych zawodów ustanowił rekordy skoczni w czeskim Frenštácie i niemieckim Klingenthal. 21 marca 1999 w wieku 12 lat występował jako przedskoczek podczas zawodów Pucharu Świata w kombinacji norweskiej na zakopiańskiej Wielkiej Krokwi i osiągnął odległość 128 m[18]. Żaden z kombinatorów biorących udział w zawodach nie przekroczył 125 m. Stocha nazwano "nadzieją polskich skoków" i następcą Stanisława Bobaka[16]. Ważył wtedy 28 kg i miał 138 cm wzrostu. W następnym sezonie wygrał towarzyski Puchar RMF FM[17].
[edytuj] 2000/2001
W tym sezonie wziął udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego, które odbywały się w Zakopanem. Zajął 68. miejsce − sezon zakończył na 250. miejscu w klasyfikacji generalnej[19]. Na mistrzostwach świata juniorów w Karpaczu, na skoczni K-85 wystąpił w konkursie drużynowym, gdzie Polska zajęła 9. miejsce[uwaga 1]. Skoczył tam 77,5 m i 68,0 m[20]. Następnie w konkursie indywidualnym skoczył 75,0 m i 76,0 m, zajmując 41. miejsce[16][21].
[edytuj] 2001/2002
W następnym sezonie po raz pierwszy wziął udział w mistrzostwach Polski, gdzie znalazł się na 11. miejscu na normalnej skoczni. Podczas VIII Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w Zakopanem, reprezentując klub LKS Poroniec Poronin, zdobył dwa złote medale, wyprzedzając w konkursie na skoczni K-65 Stanisława Świdra i Mateusza Rutkowskiego, a na skoczni K-85 Stefana Hulę i Krzysztofa Styrczulę[22].
[edytuj] 2002/2003
Na początku sezonu wziął udział w rozgrywanych na Średniej Krokwi letnich mistrzostwach Polski seniorów, gdzie po oddaniu dwóch skoków na odległość 70,5 m był 23[23].
W Pucharze Kontynentalnym 2002/2003 wystąpił w dwóch konkursach − w austriackich Seefeld i Bischofshofen − zajmując odpowiednio 40. i 66. lokatę. Rywalizację zakończył na 227. miejscu w klasyfikacji generalnej[24].
Na mistrzostwach świata juniorów odbywających się w szwedzkim Sollefteå reprezentacja Polski, ze Stochem w składzie, zajęła 6. miejsce w konkursie drużynowym[25][uwaga 2]. W pierwszej serii konkursu indywidualnego oddał skok na 92,5 m, w drugiej zaś skoczył metr dalej i zajął 26. lokatę[26].
Na IX Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży zdobył srebrny medal w kategorii wiekowej juniorów młodszych na obiekcie K-85 w Lubawce. Skoczył wówczas na odległość 91 m i 86,5 m[27]. Zdobył też złoty medal w Karpaczu (w klasyfikacji zawodów uplasował się przed Fabianem Malikiem i Pawłem Urbańskim)[28][29].
Wziął również udział w Mistrzostwach Tatrzańskiego Związku Narciarskiego w kategorii juniorów młodszych (gdzie zdobył złoty medal). Następnie wystartował w kategorii juniorów, w której uplasował się na 5. pozycji[17].
W rozgrywanym 18 lutego 2003 Pucharze Burmistrza Karpacza skoczył 86 m i 89 m i zdobył brązowy medal[30].
26 grudnia wziął udział w mistrzostwach Polski seniorów na dużej skoczni. Skoczył 108,0 m i 101,5 m, ostatecznie zajmując 13. miejsce[31].
[edytuj] 2003/2004
W letnich mistrzostwach Polski juniorów zdobył brązowy medal, po skokach na 85,5 m i 84 m[32]. W rywalizacji seniorów zajął 20. pozycję, skacząc 71,0 m i 78,0 m[33]. Wcześniej wziął udział w konkursie o Puchar Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego. Sklasyfikowany został na 14. miejscu, po skokach na 76,5 m i 78,5 m[34]. 9 sierpnia 2003 zajął 2. miejsce w Pucharze McDonald's[35].
W Pucharze Kontynentalnym 2003/2004 wziął udział w czterech konkursach. Sezon rozpoczął w Engelbergu, gdzie zajął 47. miejsce, następnie w Seefeld znalazł się na końcu siódmej dziesiątki (69. pozycja). W Planicy pierwszy raz w karierze zdobył punkty w Pucharze Kontynentalnym, dzięki 20. miejscu w konkursie[36].
W tym sezonie po raz pierwszy wystąpił w Pucharze Świata − 17 stycznia 2004 zakwalifikował się do konkursu w Zakopanem. W pierwszej serii wykonał skok na odległość 105,5 m i ukończył konkurs na 49. miejscu[37].
5 lutego 2004 zdobył swój pierwszy (srebrny) medal na zawodach rangi mistrzowskiej, na Mistrzostwach Świata Juniorów 2004 w konkursie drużynowym w norweskim Strynie − skoczył na 87,0 m i 92,5 m[38]. Dwa dni później podczas konkursu indywidualnego skoczył 89,0 m i 87,5 m − zajął 16. miejsce[39].
Wystąpił jeszcze pod koniec sezonu w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Kuopio, gdzie nie punktował (zajął 42. miejsce). Z dorobkiem 11 punktów zdobytych w Planicy ukończył sezon na 109. miejscu[36].
Wziął też udział w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży, gdzie zdobył dwa złote medale na normalnej skoczni w Szczyrku[40][41]. Wystąpił też w Mistrzostwach Polski na dużej skoczni w Zakopanem, gdzie 26 grudnia 2003 zajął 13. miejsce, przy skokach 116,0 m i 120,5 m[42]. 29 stycznia w Szczyrku zajął szóste miejsce podczas rywalizacji na normalnej skoczni[43]. Dwa dni później na Wielkiej Krokwi w Zakopanem znalazł się na tej samej pozycji[44]. W Mistrzostwach Tatrzańskiego Związku Narciarskiego zdobył brązowy medal w klasyfikacji seniorów[45] i złoty w klasyfikacji juniorów[46].
[edytuj] 2004/2005
Sezon rozpoczął od zajęcia 15. miejsca w Pucharze Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego, osiągając 76,5 m i 77,5 m[47]. Podczas letnich mistrzostw Polski 9 października skoczył na Wielkiej Krokwi 107,0 m w pierwszej serii i o sześć metrów dalej w drugiej, dzięki czemu zajął siedemnaste miejsce, tracąc 101,5 pkt do zwycięzcy – Adama Małysza. Następnego dnia na normalnej skoczni po skokach na 88,5 m i 83,5 m uplasował się na siódmej lokacie, tracąc do ponownego zwycięzcy, Małysza, 44,0 pkt. W 2004 po raz pierwszy wziął udział w Letnim Grand Prix, nie dostał się jednak do zakopiańskiego konkursu i na tym zakończył rywalizację w tamtej edycji.
Startował w Pucharze Kontynentalnym 2004/2005 przez pierwszą połowę sezonu − zanotował udział w 17 konkursach. Rozpoczął od występu w Rovaniemi, gdzie zajął 15. miejsce po skokach na odległość 93,5 m i 88,0 m. W następnym konkursie w tym samym miejscu spadł na 35. pozycję, zaś w Lahti nie punktował, znajdując się w szóstej i siódmej dziesiątce. 18 grudnia w czeskim Harrachovie skoczył 130,5 m i 111 m, dzięki czemu zajął 24. miejsce. Następnego dnia zajął 35. miejsce[48]. Po tym konkursie plasował się na 36. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu[49].
26 grudnia w szwajcarskim St. Moritz stanął na swoim pierwszym w karierze podium w Pucharze Kontynentalnym − zajął 3. miejsce. Skoczył wówczas 89,5 m i 94,0 m. Dzień później w Engelbergu ponownie zyskał punkty, kończąc konkurs na 13. pozycji, po skokach na 119 m i 125,5 m i awansował na 23. miejsce w klasyfikacji generalnej[50].
W dwóch kolejnych konkursach zajmował miejsca poza pierwszą trzydziestką (był 42. w drugiej odsłonie rywalizacji w Engelbergu i 62. w Seefeld), jednak od tamtego czasu zdobywał punkty we wszystkich kolejnych konkursach, w których wystąpił. Uplasował się na 21. i 13. pozycji w Planicy oraz na 12., 19. i 17. miejscu w Sapporo. Po raz ostatni w tamtym sezonie Pucharu Kontynentalnego pojawił się na skoczni w Bischofshofen, w pierwszym konkursie skacząc 122 m i 115 m i zajmując 22. miejsce, w drugim zaś, przy skokach na 122,5 m i 124 m, miejsce 23. Sezon ukończył na 38. miejscu w końcowej klasyfikacji generalnej[48].
W Pucharze Świata 2004/2005 wystąpił czterokrotnie, oprócz tego trzykrotnie nie zakwalifikował się do konkursu. Ten sezon PŚ rozpoczął od występu w Zakopanem, gdzie znalazł się w ostatniej dziesiątce, na 44. miejscu[51].
11 lutego w Pragelato, w 33. rocznicę zdobycia przez Wojciecha Fortunę złotego medalu olimpijskiego, zdobył pierwsze w karierze punkty w PŚ − skoczył 118,5 m i 121,5 m, zajmując dzięki temu 7. miejsce. Adam Małysz (9. pozycja w konkursie) po raz pierwszy od grudnia 2000 r. nie był najwyżej sklasyfikowanym Polakiem w zawodach o Puchar Świata[14][52][53]. W mistrzostwach świata seniorów zadebiutował w trakcie konkursu drużynowego na skoczni normalnej, gdzie Polska (ze Stochem w składzie) zajęła 6. miejsce. Podczas jedynej serii w konkursie indywidualnym na skoczni w Oberstdorfie oddał skok na odległość 117,5 m i zajął 37. miejsce[51]. W konkursie drużynowym na tej samej skoczni skoczył o pół metra gorzej. Polska nie zakwalifikowała się do drugiej serii, zajmując 9. miejsce.
Nie przebrnął kwalifikacji do konkursów Turnieju Nordyckiego 2005 w Lahti i Kuopio. W Lillehammer zajął 40. miejsce ze skokiem na 109 m. W Oslo skoczył 114 m i znalazł się na 34. miejscu. Cykl turniejowy ukończył na 54. pozycji[54]. Sezon 2004/2005 w PŚ zakończył na 53. miejscu z 36 punktami zdobytymi we Włoszech[55].
Podczas konkursu drużynowego mistrzostw świata juniorów oddał skoki na odległość 95,5 m i 101,5 m, a Polska zdobyła ponownie srebrny medal[56]. W konkursie indywidualnym zajął 8. miejsce, skacząc w pierwszej serii 95,0 m, a w drugiej 96,0 m, jednak nie ustał tego skoku, przez co stracił punkty i nie zdobył medalu[57]. Był to jego ostatni występ na mistrzostwach globu w tej grupie wiekowej.
W mistrzostwach Polski zdobył dwa medale: brązowy na skoczni normalnej, gdzie w jednoseryjnym konkursie stracił do Mistrza Polski Adama Małysza ponad 10 punktów i zajął 3. miejsce[58] (był to jego pierwszy medal seniorskich MP) i dwa tygodnie później medal srebrny − na dużej skoczni, po skokach na 113,5 m i 120,5 m (stracił 40,3 pkt do zwycięzcy, Adama Małysza)[59].
[edytuj] 2005/2006
W czerwcowym Pucharze Doskonałego Mleka uplasował się na 5. pozycji, po skokach na 117,0 m i 130,0 m[60]. W letnich mistrzostwach Polski zajął 7. miejsce na dużej skoczni − Wielkiej Krokwi w Zakopanem, skacząc 121,5 m i 131,5 m oraz 5. miejsce na Średniej Krokwi, ze skokami 81,0 m i 91,5 m. Odnotował dobre występy w Letnim Grand Prix 2005[17] – wystartował w siedmiu z ośmiu zawodów, punktując we wszystkich. Letni cykl rozpoczął od 11. miejsca w szwajcarskim Einsiedeln (wcześniej nie startował w Hinterzarten). Potem zajął 8. miejsce w Courchevel, tym samym po raz pierwszy znajdując się w pierwszej dziesiątce. W rodzinnym Zakopanem odnotował najsłabszy w tym sezonie na igelicie występ, kończąc zawody na 24. pozycji. W Predazzo i Bischofshofen znajdował się w drugiej dziesiątce (odpowiednio 12. i 15. lokata). Najlepszy wynik osiągnął 10 września w japońskiej Hakubie, gdzie po skokach na 120,0 m i 117,5 m zajął 5. miejsce, a dzień później w tym samym miejscu zajął 13. pozycję[61]. Grand Prix ukończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem 166 punktów[9].
Pierwszy konkurs Pucharu Świata sezonu 2005/2006 odbył się 26 listopada w Kuusamo − skoczył tam w jedynej, pierwszej serii 120,5 m i zajął 26. miejsce. Jeszcze tego samego dnia został zorganizowany drugi konkurs, w którym uzyskał odległość 88,5 m i zajął 43. miejsce. Na początku sezonu plasował się na 32. pozycji w klasyfikacji[62]. W Lillehammer znalazł się w czwartej dziesiątce − na 35. i 33. miejscu. W Harrachovie punktował, skacząc 120,5 w pierwszej serii i o metr dalej w serii drugiej − znalazł się na 25. pozycji. W drugim konkursie w tym czeskim mieście został zdyskwalifikowany. W szwajcarskim Engelbergu znalazł się na 41. miejscu po skoku na 113 m[63]. Przed Turniejem Czterech Skoczni znajdował się na 42. miejscu w klasyfikacji generalnej[64].
Podczas Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie przegrał z przydzielonym mu do pary Martinem Kochem. Ukończył konkurs na 49. miejscu, ze skokiem na 97 m. W Garmisch-Partenkirchen rywalizował z Balthasarem Schneiderem. Pokonał go w I serii skokiem na 109,0 m, a w drugiej skoczył 108,0 m, co dało mu 29. miejsce. W Innsbrucku skoczył 116,0 m − gorzej niż jego przeciwnik Michael Uhrmann i znalazł się na 41. pozycji. W Bischofshofen przegrał z Noriakim Kasaim − zajął 33. miejsce przy skoku na 124,5 m[63]. Ukończył Turniej na 34. miejscu z dorobkiem punktowym 486,1[65] i spadł na 45. pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ[66].
Podczas swoich pierwszych w karierze mistrzostw świata w lotach oddał skok na odległość 152,0 m i nie zakwalifikował się do kolejnych serii − zajął 35. miejsce. W konkursie drużynowym skoczył 137,5 m, a Polska była 9. Po TCS i mistrzostwach świata w lotach wystąpił w konkursach PŚ w Zakopanem − znalazł się tam na 15. i 19. pozycji. W Sapporo i Willingen nie skakał.
7 lutego odczytał tekst ślubowania olimpijskiego[67]. Podczas Zimowych Igrzysk 2006 w Turynie w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej skoczył 100,0 m i 98,5 m. Zajął 16. pozycję w konkursie. W zawodach na skoczni dużej zajął 26. miejsce z odległościami 116,5 m i 121,0 m. Podczas konkursu drużynowego Polska zajęła 5. miejsce − skoczył 122,0 m i 124,5 m. Podczas Turnieju Nordyckiego w Lahti ukończył konkurs na 40. miejscu, w Kuopio był 34., w Lillehammer 34., a w Oslo zajął 44. pozycję. W końcowej klasyfikacji TN znalazł się na 38. lokacie[68].
Do przedostatniego konkursu sezonu PŚ na Velikance nie awansował. W sumie wziął udział w szesnastu konkursach tego sezonu PŚ, punktując w pięciu z nich. Oprócz tego raz nie zakwalifikował się do konkursu i raz został zdyskwalifikowany. Uplasował się na 45. miejscu w klasyfikacji generalnej[69].
W tym roku ponownie zdobył dwa medale na zimowych mistrzostwach Polski − za 3. miejsce na dużej i 2. miejsce na normalnej skoczni. Podczas Świątecznego Konkursu skoków, rozgrywanego 26 grudnia 2005 w Zakopanem, zajął 2. lokatę, przegrywając z Adamem Małyszem o 22,3 punktu[70].
[edytuj] 2006/2007
14 października na letnich mistrzostwach Polski zajął 6. pozycję na dużej skoczni[71], a na normalnej zdobył pierwszy krajowy medal na igelicie, zajmując 3. miejsce, dzięki skokom na odległość 86 m i 87 m[72]. Wcześniej, z notą 221,6 pkt., stanął na podium zawodów o Puchar Doskonałego Mleka, zajmując 3. miejsce (oddał skoki na 123,0 m i 114,0 m)[73].
W tym sezonie wystąpił w 6 z 10 konkursów Grand Prix. W pierwszym z nich, w Hinterzarten, zajął 45. miejsce. W Predazzo także nie awansował do II serii − ukończył konkurs na 35. pozycji. W czterech kolejnych zdobywał punkty, klasyfikując się na miejscach: 16. w Einsiedeln, 22. w Courchevel, 21. w Zakopanem i 8. w Kranj[74]. Do zawodów w Klingenthal nie awansował, a do Hakuby i Oberhofu nie pojechał. Grand Prix zakończył na 37. pozycji w klasyfikacji generalnej, o 26 miejsc niżej niż w sezonie poprzednim[75].
W Pucharze Świata wystąpił w dwudziestu jeden zawodach, punktował trzynastokrotnie, raz znalazł się w pierwszej dziesiątce. Na inauguracyjnych zawodach w Kuusamo skoczył 98 m, co uniemożliwiło mu awans do drugiej serii − znalazł się na 46. miejscu. W następnych konkursach, w Lillehammer był 40. i 26. (po skokach na 124,5 m i 114,5 m)[76]. Po tym występie zajmował 45. miejsce w klasyfikacji generalnej[77]. Nie zakwalifikował się do zawodów w Engelbergu.
Wziął za to udział w rozgrywanych tam zawodach Pucharu Kontynentalnego − 27 lutego zajął 10. miejsce. Następnego dnia po raz drugi w karierze stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, uzyskując na skoczni Gross-Titlis-Schanze 131,0 m i 131,5 m i zajmując trzecią lokatę[78].
W zawodach Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie znalazł się w parze z Roarem Ljøkelsøyem − przegrał tę rywalizację, awansował jednak do drugiej serii jako lucky loser ze skokiem na odległość 123,5 m. W finałowej serii skoczył gorzej, 116,5 m i zajął 29. miejsce. W Ga-Pa odbyła się tylko jedna seria, skoczył 116,5 i znalazł się na 21. miejscu. W Innsbrucku oddał pierwszy skok na odległość 120,0 m i pokonał przydzielonego mu Nikołaja Karpienkę. W drugiej serii wylądował na 115,5 m, za co sklasyfikowano go na 15. miejscu. W Bischofshofen konkurował z Thomasem Morgensternem i przegrał, znów jednak zakwalifikował się do serii finałowej jako lucky loser i po skokach na 126,5 i 134,5 m ukończył rywalizację na 9. miejscu, tym samym zajmując najlepsze miejsce w sezonie[76]. Turniej ukończył na 15. pozycji[79]. W klasyfikacji PŚ był wtedy 24. zawodnikiem z 62 zdobytymi punktami[80].
Po powrocie z TCS wziął udział w zawodach w Vikersund, które ukończył na 25. miejscu, następnie wystąpił w Zakopanem, gdzie nie punktował − zajął 36. miejsce. Podczas następnych pięciu konkursów, odbywających się w Niemczech, zdobywał punkty dwukrotnie − w Titisee-Neustadt był 17., w Klingenthal 24. Na pierwszej serii występy zakończył w Oberstdorfie (50. i 41. lokata) i drugim konkursie w Neustadt (34. miejsce)[76]. Nie skakał w Willingen i przed Turniejem Nordyckim spadł na 34. pozycję w PŚ[81].
Na Mistrzostwach Świata 2007 w Sapporo podczas konkursu na dużej skoczni skoczył 117,5 m i 121,0 m, zapewniając sobie 13. miejsce. Zajął też 11. miejsce na obiekcie normalnym − oddał skoki na odległość 92,5 m i 93,0 m. W zawodach drużynowych Polska zajęła 5. miejsce − Stoch skoczył 129,0 m i 120,0 m.
W Turnieju Nordyckim 2007, podczas dwóch konkursów w Finlandii, w Lahti i Kuopio, lokował się w drugiej dziesiątce z 12. i 17. miejscem. W Oslo skoczył 106 m i zajął 45. miejsce, a następnego dnia w tym samym miejscu znalazł się na 19. lokacie. Turniej ukończył na 21. pozycji[82].
Podczas trzech ostatnich zawodów sezonu rozgrywanych w Planicy był kolejno 24., 36. i 11. (w trzecim konkursie ustanowił swój nowy rekord życiowy skokiem na 210,5 m w jedynej rozegranej serii)[76]. W końcowej tabeli PŚ zajął 30. pozycję ze 168 pkt[83].
Na mistrzostwach Polski na normalnej skoczni zdobył srebrny medal, tracąc do zwycięzcy, Adama Małysza, 32 pkt[84]. Dzień wcześniej ze swoją drużyną, LKS Poroniec Poronin, w konkursie drużynowym zajął 4. miejsce[85].
[edytuj] 2007/2008
Wystąpił w dwóch konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2007 − obydwa odbyły się w Villach. 15 września zajął 12. miejsce po skokach na 88 m i 95 m. Następnego dnia znalazł się na 16. pozycji, skacząc 90,5 m oraz 92,5 m. W klasyfikacji końcowej cyklu zajął 46. lokatę[86].
W trzeciej edycji Pucharu Doskonałego Mleka w jedynej rozegranej serii konkursowej skoczył 101,5 m i zajął 12. miejsce[87]. Zawody o Puchar Solidarności, po skokach na 132,5 i 121,5 m, ukończył na 2. miejscu[88]. W letnich Mistrzostwach Polski na dużej skoczni zdobył brązowy medal, gdzie skoczył 121,0 m i 128,5 m[89] oraz srebrny na małej, skacząc 85,0 m i 87,5 m[90].
Letnie GP rozpoczął od niskiej 39. pozycji w Hinterzarten. W Courchevel odnotował lepszy występ − zajął 14. miejsce. W Pragelato i Einsiedeln kończył zawody odpowiednio na 29. i 19. pozycji. W klasyfikacji Turnieju Czterech Narodów zajął 19. miejsce. W Zakopanem ze skokami na 113 m i 120 m był 27[91]. Do LGP, po nieobecności w drugich zawodach w stolicy polskich Tatr i w japońskiej Hakubie, powrócił pod koniec sezonu − 3 października w Oberhofie po raz pierwszy w karierze zwyciężył w konkursie Grand Prix. Po raz pierwszy od dłuższego czasu w zawodach tej rangi wygrał inny polski skoczek niż Adam Małysz[17]. W pierwszej serii skoczył 135 metrów i został wyprzedzony tylko przez Jerneja Damjana. Za nim plasowali się: Wolfgang Loitzl, Matti Hautamäki i Thomas Morgenstern. Ten ostatni w II serii zawodów skoczył 139,5 m i objął prowadzenie, jednak Stoch oddał skok o pół metra dłuższy, będący zarazem najdłuższym skokiem konkursu[92]. Polski skoczek zdobył tego dnia tytuł Man of the Day[93].
W Klingenthal odnotował słabszy występ, jednak znalazł się w pierwszej dziesiątce − na 5. miejscu[91]. Cykl ukończył ostatecznie na 12. pozycji[94].
Na początku zimowego sezonu, w Kuusamo, zabrakło go w konkursie głównym, w pięciu kolejnych zawodach nie punktował − w Trondheim był 34. i 35., w Villach dwukrotnie 34., w pierwszych zawodach w Engelbergu 41. Lepsza forma nadeszła dopiero podczas drugiego ze szwajcarskich konkursów − znalazł się tam na 18. pozycji, skacząc 119 m i 126 m[95].
Przed Turniejem Czterech Skoczni zajmował 47. lokatę w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 13 punktów[96].
W pierwszym konkursie Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie, okazał się lepszy od przydzielonego mu do pary Martina Cikla − Polak zajął wtedy 22. lokatę, skacząc 119,5 m i 126 m. Zawody w Ga-Pa odbyły się bez użycia systemu KO − Stoch ukończył je na 23. pozycji, ze skokami na odległość 125,0 m i 122,5 m. W dwóch konkursach w Bischofshofen zajął 25. i 35. pozycję[95]. Cały TCS ukończył na 21. pozycji[97]. Po zakończeniu turnieju zajmował 35. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, mając na koncie 36 punktów[98].
12 stycznia wystąpił w Predazzo, gdzie zajął po raz pierwszy w sezonie miejsce w pierwszej dziesiątce − 6., skacząc 122,5 m, a następnego dnia miejsce 19. Zawody w Harrachovie ukończył na 12. pozycji. W Zakopanem również punktował − w swoim rodzinnym mieście zajął 21. i 25. miejsce. W Sapporo znalazł się na końcu stawki (44. pozycja), po skoku na odległość 104 m. Następnego dnia w tym samym miejscu zamknął drugą dziesiątkę[95]. Do pierwszych z dwóch zawodów w Libercu nie zakwalifikował się, w drugim z nich zajął 24. miejsce. W Willingen nie awansował do I serii, a w klasyfikacji pucharowej był wówczas ze 144 pkt umiejscowiony na 27. lokacie[99].
Na mistrzostwach świata w lotach, w konkursie indywidualnym rozgrywanym w dniach 22-23 lutego w niemieckim Oberstdorfie zajął 34. miejsce − skakał tylko w jednej serii, w trakcie której uzyskał 174 m[100]. W zawodach drużynowych Polska zajęła 10. pozycję i nie zakwalifikowała się do drugiej serii − Stoch skoczył 167,0 m[101].
W 2007 r. wziął także udział w mistrzostwach kraju, gdzie po raz pierwszy zdobył złoty medal za tytuł mistrzowski − na dużej skoczni oddał skoki na odległość 130,0 m i 128,0 m[102]. W kolejnych mistrzostwach, rozgrywanych na dużej skoczni 18 marca 2008, znalazł się zaraz za podium, tracąc niecałe cztery punkty do brązowego medalisty, Krzysztofa Miętusa[103]. Dwa dni później zajął 14. miejsce na skoczni normalnej po skokach na odległość 87 m i 79,5 m[104].
W Turnieju Nordyckim zajął w klasyfikacji generalnej 36. pozycję. Uzyskał 23. i 32. miejsce w konkursach w Kuopio, 35. w Lillehammer i 30. w Oslo. Łącznie zdobył 446 punktów[105]. Po Turnieju Nordyckim był na 29. miejscu w klasyfikacji generalnej PŚ, ze 153 zdobytymi punktami[106]. 16 marca w finałowych zawodach PŚ na Letalnicy w Planicy zajął 29. miejsce, podobnie jak dwa dni wcześniej na tej samej skoczni[95].
Wziął udział w sumie w 24 konkursach Pucharu Świata 2007/2008 − punktował w 15 spośród nich. Zdobył 157 punktów i w klasyfikacji generalnej zajął 30. miejsce[107].
[edytuj] 2008/2009
W LGP 2008, po przewrotce po lądowaniu i zwichnięciu obojczyka podczas lipcowego zgrupowania (jego bark został odrutowany i wkręcono w niego śrubę)[1][108], nie brał udziału.
Początek sezonu zimowego znów był dla niego słaby. Nie punktował w trzech pierwszych zawodach PŚ – w Kuusamo (48. pozycja) i Trondheim (46. i 47. lokata)[109]. Nie wziął udziału w zawodach w Pragelato. Następnie powtórzyła się sytuacja sprzed roku – do konkursu w Engelbergu nie zakwalifikował się, natomiast wziął udział w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego organizowanych w tym miejscu. Zajął miejsca w pierwszej dziesiątce − 8. i 7., a w klasyfikacji końcowej PK ostatecznie 75. miejsce[110].
W konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie nie wystartował, natomiast w Garmisch-Partenkirchen zajął 47. miejsce, przegrywając z przydzielonym mu do pary Ilją Roslakowem. Skoczył wówczas 110,5 m. W Innsbrucku osiągnął lepszy wynik − wygrał z Markusem Eggenhoferem i zajął 27. miejsce. W Bischofshofen rywalizował z Harrim Ollim − skoczył słabiej, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser. Zajął 28. miejsce przy skokach na 126,0 m i 121,5 m[109]. W klasyfikacji turnieju znalazł się na 36.[111], a w PŚ na 46. miejscu[112].
Na obiekcie Kulm w Tauplitz nie pojawił się. Wziął udział dopiero w zawodach pucharowych w Zakopanem, gdzie zajął 11. i 14. miejsce. W Vancouver, podczas dwóch konkursów − prób przedolimpijskich − także punktował, sklasyfikowany został na 19. i 24. pozycji. W Sapporo zajął 13. miejsce. Potem przyszedł gorszy okres − nie awansował do II serii konkursu w Willingen i ukończył zawody na 35. miejscu. Podobnie było w Klingenthal, gdzie znalazł się na 41. pozycji[109]. Na skoczni mamuciej w Oberstdorfie nie wystąpił i w klasyfikacji PŚ zajmował wówczas 34. miejsce[113].
14 lutego 2009 roku zdobył mistrzostwo Polski na skoczni w Wiśle-Malince – skoczył 113,5 m w pierwszej serii, a w drugiej ustanowił nowy zimowy rekord obiektu – 132 m[114].
Na mistrzostwach świata 21 lutego 2009 na skoczni K-90 zajął czwarte miejsce. Wygrał wtedy m.in. z Thomasem Morgensternem, Martinem Schmittem, Andreasem Küttelem, Takanobu Okabe i Adamem Małyszem. Po pierwszej serii był dziewiąty, jednak w drugiej serii uzyskał najdłuższą ustaną odległość – 100,5 m. Brązowy medal przegrał ze Szwajcarem Simonem Ammannem o 4,5 pkt[115]. Na skoczni dużej, oddanym w złych warunkach skokiem na 119,5 m, zajął niższe niż na normalnej, 24. miejsce[116]. W konkursie drużynowym Polska zajęła 4. miejsce, ze stratą 9,1 pkt. do trzecich Japończyków[117] − Stoch skoczył 122,0 m i 126,0 m.
Do pierwszego konkursu Turnieju Nordyckiego 2009 w Lahti nie awansował. W Kuopio znalazł się na 45. pozycji, a w Lillehammer na 42. miejscu[109]. Do zawodów w Vikersund nie zakwalifikował się. Ukończył turniej na 55. miejscu, zdobywając 143,2 punktów[118].
Po Turnieju Nordyckim znajdował się na 36. miejscu w klasyfikacji generalnej. 21 marca 2009 roku odbył się drużynowy konkurs w Planicy. Stoch wystartował jako pierwszy z Polaków – uzyskał 205,5 m, a reprezentacja jego kraju po pierwszej kolejce skoczków była czwarta[119]. Finalnie Polska zajęła drugie miejsce, za Norwegami, a Kamil Stoch po raz pierwszy stanął na podium Pucharu Świata[uwaga 3].
Dzień wcześniej indywidualnie był 10., a w kończącym sezon 2008/2009 konkursie zajął 8. miejsce po skoku w drugiej serii na odległość 206,5 metra[109]. Łącznie wziął udział w 17 konkursach z cyklu PŚ, punktował w dziewięciu z nich. Skończył sezon po raz trzeci z rzędu na 30. miejscu z dorobkiem 146 punktów[120].
[edytuj] 2009/2010
W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2009 wziął udział jedynie w zawodach w Słowenii. W Velenje był 19., skacząc 89 m i 86 m. W Kranj zajął 22. i 32. pozycję. Puchar ukończył na 66. miejscu w klasyfikacji generalnej z 21 punktami na koncie[121].
Na początku września wystartował w Pucharze Solidarności, uzyskując odległości 118,0 m i 121,5 m, i zajmując 4. lokatę w klasyfikacji konkursu[122]. 10 października na Średniej Krokwi zdobył trzeci brązowy medal na letnich mistrzostwach Polski[123]. Dzień później zajął 6. miejsce na dużej skoczni[124].
Letnie Grand Prix 2009 było dla Stocha gorsze niż poprzednie. W Hinterzarten zajął 24. miejsce, a do konkursu w Pragelato nie zakwalifikował się po raz pierwszy od 2006 roku. W Courchevel zajął 24. pozycję, w Einsiedeln i Zakopanem zajmował miejsca w drugiej dziesiątce (kolejno 16., 16. i 17.) Na zawodach w Hakubie nie pojawił się, a w Klinghental zajął 40. miejsce[125], nie punktując w konkursie LGP po raz pierwszy od początku sezonu 2007. Zajął 32. miejsce w klasyfikacji generalnej GP[126] i 21. w klasyfikacji Turnieju Czterech Narodów[127].
Sezon 2009/2010 Pucharu Świata rozpoczął, w odróżnieniu od poprzednich sezonów, dobrze[128] − w Kuusamo zajął 24. miejsce, w Lillehamer znalazł się na 20. pozycji. W tym samym miejscu znalazł się dzień później w pierwszej dziesiątce − na 7. miejscu. W trzech kolejnych konkursach rozgrywanych w Engelbergu zajmował kolejno 10., 17. i 11. pozycję[129]. Po tych występach plasował się na 13. miejscu w generalnej klasyfikacji PŚ[130].
Do konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie nie zakwalifikował się. W Ga-Pa znalazł się w parze z Norwegiem Bjørnem Einarem Romørenem − skoczył gorzej od niego, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser i zajął ostatecznie 23. miejsce. W Innsbrucku był 19. (ze względu na problemy z wiatrem i konieczność przeniesienia kwalifikacji organizatorzy postanowili zrezygnować w tym konkursie z systemu KO). W Bischofshofen do pary przydzielony mu został Czech Lukáš Hlava. Zajął 44. miejsce, nie punktując jedyny raz w tamtym sezonie (po przebrnięciu kwalifikacji)[129]. W tabeli końcowej turnieju znalazł się na 30. pozycji[131].
Po Turnieju Czterech Skoczni znajdował się na 19. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, tracąc do jej lidera, Simona Ammanna, 522 punkty[132]. Do konkursów na Kulm nie uzyskał kwalifikacji, w Sapporo nie wystąpił. W zawodach rozgrywanych na Wielkiej Krokwi w Zakopanem zajął kolejno 27. i 28. miejsce[129]. Zabrakło go w zawodach PŚ z cyklu FIS Team Tour, przez co spadł w klasyfikacji generalnej na 26. pozycję[133].
W Pucharze Kontynentalnym 2009/2010 wystartował w jednym konkursie − 27 lutego w Wiśle, gdzie skoczył 122,5 m i 119,0 m. Zajął 3. miejsce − było to także jego trzecie podium w Pucharze Kontynentalnym w karierze[134].
W Vancouver, w konkursie olimpijskim na skoczni normalnej rozgrywanym 13 lutego, Stoch skoczył 98,5 m w pierwszej serii i o trzy metry mniej w drugiej, co pozwoliło mu uzyskać 27. miejsce[135]. 20 lutego na zawodach na skoczni dużej oddał skoki na odległość 126,0 m i 123,5 m i został sklasyfikowany na 14. miejscu[136]. W konkursie drużynowym Polska zajęła pozycję 6. − Kamil Stoch skoczył 126,5 i 134,5 m[137].
Punktował we wszystkich zawodach Turnieju Nordyckiego 2010 − w Lahti uzyskał 18. miejsce, w Kuopio 21., w Lillehammer zamknął pierwszą dziesiątkę. W Oslo wygrał kwalifikacje[138], zaś w konkursie znalazł się na 22. pozycji. Turniej ukończył na 15. miejscu[139]. Zajął 24. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata − wziął udział w piętnastu konkursach[140].
W odbywających się w Planicy Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2010 w pierwszej serii konkursu indywidualnego skoczył 186,5 m. W drugiej serii przekroczył o 7,5 metra granicę dwustu metrów, dzięki czemu został tymczasowym liderem konkursu. Skok ten pozwolił mu na awans o pięć pozycji w klasyfikacji. Zawodnikiem, któremu jako pierwszemu udało się pokonać zakopiańczyka, był Matti Hautamäki, który wylądował na 204 metrze i za sprawą przewagi punktowej z pierwszej rundy wyprzedził Stocha o 9,1 punktu. Osiemnasty po trzech seriach, w ostatniej skoczek z Zębu poprawił o 7,5 metra swój rekord życiowy, lądując na 218 metrze i obejmując prowadzenie z przewagą 24,3 punktu nad dotychczas przewodzącym stawce skoczków Niemcem Uhrmannem. Ostatecznie zajął 16. miejsce w klasyfikacji konkursu indywidualnego[141].
W konkursie drużynowym był pierwszym skoczkiem, który wylądował za punktem konstrukcyjnym umieszczonym na 185 metrze − uzyskał 197,5 metra. W drugiej serii skoczył na najdalszą odległość − uzyskał 222,5 metra, co było jego nowym rekordem osobistym. Dobry skok Stocha dał jego reprezentacji szansę na medal, którą jednak straciła przez słabą próbę Łukasza Rutkowskiego. Polska zajęła 4. miejsce[142][uwaga 3].
[edytuj] 2010/2011
Podczas letnich mistrzostw Polski, rozgrywanych w lipcu w Szczyrku i w Wiśle, zdobył dwa indywidualne srebrne medale, dwukrotnie ustępując Adamowi Małyszowi[143][144] i, jako zawodnik AZS Zakopane, złoty medal drużynowy (oddał skoki na odległość 108,0 m i 101,0 m)[145].
Wygrał cykl Letniego Pucharu Kontynentalnego 2010, mimo że zabrakło go w ponad połowie konkursów. Na najwyższym stopniu podium nie znalazł się tylko w inauguracyjnych zawodach w Kranj (2. miejsce). Potem wygrał wszystkie konkursy − rywalizację w Kranj, w Velenje, dwukrotnie w Garmisch-Partenkirchen i dwukrotnie w Ałma-Acie[146]. Nie pojawił się w konkursach rozgrywanych w Courchevel, Lillehammer, Oslo i Wiśle.
Po występach w LPK i przerwie spowodowanej zawarciem małżeństwa wystartował w konkursie z cyklu Letniej Grand Prix w Wiśle. 20 sierpnia zajął drugie miejsce. Ze swoim rodakiem Adamem Małyszem przegrał o 0,6 pkt. Podium dały mu skoki na odległość 132,5 m oraz 129,5 m. W kwalifikacjach do tego konkursu wyrównał rekord skoczni, wynoszący wówczas 134,5 m. W drugim dniu zawodów w Wiśle zwyciężył, uzyskując 131 i 129 m. 28 sierpnia po skokach na odległość 127 m i 131,5 m zajął trzecie miejsce w konkursie LGP w Hakubie. Dzień później był już najlepszy, wygrywając po skokach na odległość 129,5 m i 130,5 m. 1 października w czeskim Libercu, znalazł się na podium, zajmując 3. miejsce, przegrywając jedynie z Małyszem i Tomem Hilde. Dwa dni później triumfował w zawodach w niemieckim Klingenthal, wygrywając po skokach na 133,5 m i 143,5 m[147]. Sezon letni zakończył na 2. miejscu w klasyfikacji generalnej[10], ze stratą 30 punktów do zwycięzcy, Japończyka Daikiego Itō.
| „ |
Myślę, że to był jeden z moich najlepszych skoków w życiu. Przyjemność z tego lotu była niesamowita i takich skoków się zazwyczaj nie pamięta, bo to wszystko działa automatycznie. |
” |
| — Kamil Stoch, [148] | ||
Sezon zimowy rozpoczął od 5. miejsca w drużynowym konkursie w fińskim Kuusamo. Indywidualnie zajął 34. miejsce. Była to jedyna sytuacja w tamtym sezonie, kiedy nie awansował do finałowej serii. W kolejnych zawodach rozgrywanych w Skandynawii był 20. w Kuopio oraz 22. i 16. w Lillehammer. Po odwołaniu skoków w Harrachovie, w szwajcarskim Engelbergu udało mu się wygrać kwalifikacje do zawodów, a następnie dwukrotnie, w pierwszym – piątkowym i trzecim – niedzielnym konkursie, zajmował 9. pozycję. W rywalizacji sobotniej wywalczył 12. lokatę[149]. Przed rozpoczęciem TCS w klasyfikacji generalnej PŚ był sklasyfikowany na 17. miejscu[150].
26 grudnia w Zakopanem zdobył tytuł wicemistrza Polski, po skokach na odległość 123,5 i 126 m[151][152].
W pierwszym konkursie 59. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie był 25. (w serii otwierającej jego rywal − Norweg Rune Velta został zdyskwalifikowany). W Garmisch uplasował się na 8. miejscu, uprzednio wygrywając z Jurijem Tepešem. W austriackiej części TCS, na skoczniach w Innsbrucku i Bischofshofen, zajął odpowiednio 21. (zwycięstwo z Marco Grigolim) i 15. pozycję (wygrał rywalizację z Anssim Koivurantą)[149]. Piętnasty był także w klasyfikacji końcowej turnieju[153]. W PŚ nadal zajmował 17. lokatę[154]. W lotach na skoczni mamuciej w czeskim Harrachovie Stocha klasyfikowano na 16. i 14. miejscu. Na konkursy do Japonii nie poleciał.
Dalsza rywalizacja w PŚ odbywała się w Zakopanem. W pierwszym konkursie był 17., w drugim 7[149]. W niedzielę − 23 stycznia 2011 roku − po raz pierwszy w karierze wygrał konkurs Pucharu Świata, jednocześnie po raz pierwszy stanął na podium w tym cyklu[8]. Prowadził już po I kolejce, kiedy to oddał 123-metrowy skok. Zwycięstwo zapewnił mu drugi skok na odległość 128 m. Został wówczas czwartym Polakiem w historii, który zwyciężył w zawodach Pucharu Świata, po Stanisławie Bobaku, Piotrze Fijasie i Adamie Małyszu[155](który tego dnia w pierwszej części konkursu upadł po wylądowaniu). Tego dnia zdobył także przyznawany po każdych zawodach Pucharu Świata tytuł Man of the Day[156]. Tydzień później w konkursie drużynowym rozgrywanym w Willingen dzięki skokom oddanym na odległość 139 m i 130 m przyczynił się do zajęcia przez polską reprezentację trzeciego miejsca[uwaga 4]. W niedzielnym konkusie indywidualnym zajął 6. lokatę. 2 lutego po raz drugi wygrał konkurs Pucharu Świata, tym razem w Klingenthal[157]. Po pierwszej serii, po skoku na 132 metr zajmował 4. miejsce. W II kolejce oddał 136,5-metrowy skok, dzięki któremu stanął na najwyższym stopniu podium pomiędzy drugim Thomasem Morgensternem i trzecim Simonem Ammannem[158]. Zwycięstwo to dało mu awans na 9. pozycję w klasyfikacji pucharowej[159], najwyższą w tamtym sezonie. W trzech kolejnych konkursach PŚ − na skoczni mamuciej w Oberstdorfie i nowej, największej skoczni na świecie, położonej w Vikersund kończył rywalizację na 11. miejscu[149]. W zawodach drużynowych na Heini-Klopfer-Skiflugschanze Polska była 6., Stoch lądował na 196,5 i 185,5 metrze.
19 lutego po raz trzeci został mistrzem Polski, tym razem w Szczyrku na skoczni Skalite oddał dwa skoki na odległość 101,5 metra[160].
W konkursie na normalnej skoczni Mistrzostw Świata 2011 zajął 6. miejsce, skacząc 94,0 m i 101,0 m[162]. W konkursie na dużej skoczni skoczył 131,0 m i 124,5 m − w drugiej serii upadł przy lądowaniu, przez co ostatecznie znalazł się na 19. miejscu[163]. W konkursie drużynowym Polska, ze Stochem w składzie zajęła 4. miejsce na normalnym[164] i 5. miejsce na dużym obiekcie[165].
12 marca podczas konkursu drużynowego PŚ w Lahti wraz z kolegami z reprezentacji stanął na najniższym stopniu podium. W fińskim kompleksie Salpausselkä, na skoczni o punkcie konstrukcyjnym K116, oddał dwa skoki na odległość 127 m i 127,5 m, czym przyczynił się do trzeciego miejsca polskich skoczków. Nazajutrz w zawodach indywidualnych był 9[149].
Sezon kończyła rywalizacja na skoczni Letalnica w Planicy. W pierwszym konkursie zajął 7. lokatę, w sobotę z kolegami z kadry był 4. (206,5 i 197,5 m Stocha). 20 marca w ostatnim konkursie sezonu zimowego po raz trzeci w karierze triumfował w konkursie Pucharu Świata. Po raz trzeci w historii (wcześniej w sezonie 1979/1980 dwukrotnie razem na podium stawali Piotr Fijas i Stanisław Bobak), a po raz pierwszy od ponad 31 lat na podium stanęło dwóch Polaków (trzeci był kończący karierę Adam Małysz). Niektórzy dziennikarze i kibice odebrali to jako kolejną "zmianę warty", podobnie jak 15 lat wcześniej, kiedy ostatni konkurs sezonu 1995/1996 wygrał Małysz, a karierę kończył Jens Weißflog[166][167]. Dzień wcześniej, podczas serii próbnej przed konkursem drużynowym, Stoch ustanowił swój nowy rekord życiowy, lądując na 226 metrze. Reprezentacja polskich skoczków została sklasyfikowana na 3. miejscu w Pucharze Narodów, a sam Stoch znalazł się na 10. miejscu w generalnej klasyfikacji indywidualnej[168].
Po zakończeniu sezonu wziął jeszcze udział w Adam's Bull's Eye, benefisie Adama Małysza[169]. Choć konkurs skoków do celu się nie odbył, Stoch był jednym z jedenastu skoczków, którzy wykonali niemierzony skok, mimo niekorzystnych warunków atmosferycznych[170].
[edytuj] 2011/2012
Sezon rozpoczął od udziału w pierwszej edycji Lotos Poland Tour, zaliczanego do cyklu Letniego Grand Prix. W inauguracyjnym konkursie w Wiśle zajął dziewiąte miejsce, po skokach na 124,5 m i 125,5 m[171]. W Szczyrku stanął na najniższym stopniu podium. W pierwszej serii skoczył 100 m i zajmował siódme miejsce, w drugiej osiągnął odległość 103,5 m i awansował na trzecią pozycję[172]. 23 lipca podczas konkursu drużynowego w Zakopanem, Stoch był uważany przez media za lidera polskiej kadry[173]. Skoczył 111 m i 103 m – najgorzej z polskich reprezentantów, a także wszystkich skoczków, którzy zakwalifikowali się do drugiej serii. Jego drużyna zajęła szóste miejsce[uwaga 5][173]. Słaby skok w pierwszej serii wytłumaczył zbyt późnym wybiciem z progu, a w drugiej zetknięciem się nart[174].
| „ |
Liczyliśmy na zdecydowanie lepsze miejsce, szczególnie po wczorajszych skokach. Ja się dzisiaj nie będę usprawiedliwiał gorszymi warunkami, zmiennym wiatrem. Ja po prostu dałem ciała i już. |
” |
| — Kamil Stoch, [174] | ||
Dzień później wziął udział w konkursie indywidualnym, w którym uplasował się na trzeciej pozycji po skokach na 127 m i 123,5 m[175]. Tym samym zakończył cykl Poland Tour na trzecim miejscu[176], wysuwając się też na tę pozycję w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix[177].
Tymczasem 23 sierpnia powstał przy Domu Kultury w Proszowicach oficjalny fanklub Stocha[178].
Kolejne letnie zawody odbywały się w Hinterzarten na skoczni Adlerschanze. W rywalizacji drużynowej Polska zajęła 2. pozycję, za reprezentacją Austrii[uwaga 6]. Stoch lądował na 101 m i 103 m[179]. W rozgrywanym następnego dnia konkursie indywidualnym był 2., skacząc 107,5 m i 103,5 m i plasując się za Thomasem Morgensternem[180]. Ten wynik pozwolił mu awansować na drugie miejsce w klasyfikacji generalniej Letniej Grand Prix[181]. W następnych zawodach, we francuskim Courchevel, Stoch zajął trzecie miejsce. W pierwszej serii skoczył 126,5 m i był trzeci, w drugiej wylądował na 137 m i pobił rekord Tremplin Le Praz, zajmując ostatecznie trzecie miejsce, ustępując Richardowi Freitagowi i Thomasowi Morgensternowi[5]. Serię zawodów w krajach alpejskich kończyła rywalizacja w Einsiedeln na skoczni Andreas Küttel-Schanze. Odbyła się tylko jedna seria, w której Stoch skoczył 118 m i pokonał Morgensterna i Rune Veltę[182].
17 września na LMP 2011 wywalczył swój pierwszy letni indywidualny tytuł mistrza Polski. Na Wielkiej Krokwi uzyskał odległości 130 m i 119,5 m, a jego łączna nota wyniosła 253,4 pkt.[183]
W październiku wziął udział w dwóch konkursach kończących sezon letni. W Hinzenbach był 15. (86 m i 90 m). Natomiast w finale LGP w Klingenthal zwyciężył, po skokach na odległość 140,5 m i 135,5 m. Pozwoliło mu to na awans na drugą pozycję w finalnej klasyfikacji generalnej Letniej Grand Prix[184].
W wywiadzie dla Przeglądu Sportowego w listopadzie 2011 stwierdził, że jego głównym celem na sezon zimowy jest miejsce w pierwszej szóstce klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[185].
Podczas odbywającego się 27 listopada, otwierającego sezon Pucharu Świata 2011/2012 jednoseryjnego konkursu drużynowego w Kuusamo, Polacy ze Stochem w składzie uplasowali się na 7. pozycji. Skoczek z Zębu skoczył 128 m, co było najlepszym rezultatem w jego reprezentacji[186][uwaga 7]. W pierwszym zimowym konkursie indywidualnym, również w tym fińskim mieście, zajął 4. pozycję, po skokach na 132 m i 129,5 m[187]. Następnie wystartował w konkursie na normalnej skoczni w Lillehammer. W pierwszej serii, po skoku na 90 m, zajął 11. pozycję. W finałowej skoczył 96 m i zapewnił sobie najniższy stopień podium w konkursie. Tym samym po raz pierwszy w karierze awansował na trzecią pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ[188]. Następnego dnia w konkursie na skoczni K-123 odpadł już po pierwszej serii, zajmując po skoku na 101 m 48. pozycję. Powodem tak słabego wyniku było złe wybicie, skierowane zbytnio do przodu. W tabeli generalnej spadł na 8. lokatę[189][190].
Podczas pierwszego konkursu indywidualnego w Harrachovie, 9 grudnia uplasował się na 15. miejscu, po skokach na 122,5 m i 128 m[191]. Dzięki zdobytym 16 punktom awansował na 7. pozycję w klasyfikacji generalnej, kosztem kontuzjowanego Romana Koudelki. Dzień później odbył się konkurs drużynowy. Zębianin skakał w czwartej grupie – po skoku na 131,5 m zagwarantował biało-czerwonym awans do drugiej serii. W niej skoczył na odległość 128,5 m, a Polska zajęła 5. miejsce[uwaga 8][192]. W niedzielnych zawodach indywidualnych Stoch był 13. Oddał skoki na odległość 124 m i 130 m[193].
17 grudnia 2011, na pierwszym konkursie w Engelbergu uplasował się na 12. miejscu, po skokach na odległość 125,5 m i 124,5 m (awansował po pierwszej serii o dwa miejsca)[194]. W niedzielnych zawodach osiągnął 129 m w pierwszej serii, co dało mu 9. pozycję. W finalnej serii osiągnął 137 m i awansował na drugie miejsce[195].
26 grudnia 2011 w Wiśle-Malince odbyły się mistrzostwa Polski. W pierwszej serii Stoch skoczył 123,5 m i zajmował drugie miejsce, za Piotrem Żyłą. W drugiej oddał skok na odległość 136 m, czym ustanowił nowy rekord obiektu i zdobył złoty medal[196].
Podczas kwalifikacji do pierwszych zawodów 60. Turnieju Czterech Skoczni na Schattenbergschanze Stoch osiągnął 103 m, wynik który nie dałby mu awansu do konkursu, gdyby nie prekwalifikacja[197]. W związku z tym jego rywalem w parze został pierwszy Andreas Kofler[198]. W pierwszej serii konkursowej oddał skok na odległość 127 m, co było najlepszym wynikiem wśród lucky loserów, a szóstym wśród wszystkich zawodników. W finałowej serii spadł na 23. miejsce, po oddanych w słabych warunkach skoku na 107 m[199]. Podczas konkursu w Ga-Pa skakał w pierwszej parze z Martinem Kochem[200]. Oddał skok na odległość 132 m i dzięki rekompensacie punktowej za niekorzystny wiatr i wyższym notom pokonał Austriaka, który skoczył 134,5 m. Dało mu to 7. miejsce w klasyfikacji. W drugiej serii skoczył 137,5 m, dzięki czemu awansował na 4. miejsce ex aequo z Taku Takeuchim[201]. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni również awansował, na 9. miejsce z łączną notą 489,1 pkt[202].
Podczas konkursu w Innsbrucku prowadził po pierwszej serii, w którym skoczył na odległość 132,5 m[203]. W drugiej zaś wiał mocny wiatr z tyłu, w dodatku popełnił błąd przy wyjściu z progu[204]. Skoczył na 108 m i spadł na dziewiąte miejsce[203]. W kończącym Turniej jednoseryjnym konkursie w Bischofshofen był ponownie 9. ze skokiem na 129 m. W całym TCS zajął 8. lokatę[205].
15 stycznia 2012 odbyły się pierwsze dwa konkursy w lotach, otwierające Puchar Świata w lotach narciarskich 2011/2012. W pierwszym z nich, jednoseryjnym, Kamil Stoch oddał skok na odległość 193 m, będąc jednym z kilku zawodników skaczących z obniżonej platformy startowej. Odległość ta pozwoliła mu zająć 6. miejsce, ze stratą 0,7 pkt. do piątego Skletta[206]. Awansował dzięki temu na szóstą pozycję w klasyfikacji generalnej[207]. W pierwszej serii drugiego, popołudniowego konkursu skoczył na odległość 191,5 m, co dawało mu 7. miejsce. W drugiej poleciał dziesięć metrów krócej i początkowo sklasyfikowano go na 4. pozycji, jednak po dyskwalifikacji Schlierenzauera za problemy z kombinezonem awansował na miejsce dające mu najniższy stopień podium[208]. Dzięki temu ponownie awansował o jedną pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ[209] i przesunął się na 5. lokatę w klasyfikacji lotów[210].
20 stycznia 2012 roku odbył się pierwszy z dwóch konkursów Pucharu Świata w Zakopanem. Po skoku na odległość 125,5 m w pierwszej serii zajmował drugą pozycję. W drugiej zaś skoczył 135 m, co było najdłuższą odległością w konkursie. Prowadzący Severin Freund skoczył 113 m, co dało polskiemu skoczkowi czwarte w karierze zwycięstwo, drugie na Wielkiej Krokwi[211]. W pierwszej serii drugiego konkursu skoczył 122 m i zajmował 17. pozycję. Potem oddał jednak jeden z najdłuższych skoków drugiej serii – 133,5 m, co dało mu awans na siódme miejsce w konkursie[212], jednak przy podium Richarda Freitaga oznaczało to spadek na szóstą lokatę w klasyfikacji generalnej. Jego drużyna awansowała za to na szóstą pozycję w Pucharze Narodów[213].
Podczas treningów przed zawodami w Sapporo plasował się w trzeciej dziesiątce[214], w kwalifikacjach oddał skok na odległość 107,5 m (ich zwycięzca, Sklett skoczył 137 m)[215]. Stwierdził, że brak dobrej dyspozycji był wynikiem zmiany stref czasowych i ogólnym zmęczeniem oraz specyfiką skoczni[216]. Jednak następnego dnia, po wygraniu serii próbnej[217] w pierwszym konkursie uzyskał odległości 130 m i 127 m i stanął na najniższym stopniu podium[218]. Pierwszą serię niedzielnego konkursu na Ōkurayamie ukończył na pozycji lidera, po skoku na 131,5 m. W finalnej rundzie oddał skok na tę samą odległość, jednak zwycięzca zawodów Daiki Itō uzyskał 137 m, co spowodowało spadek Polaka na drugie miejsce[219]. Dzięki zdobytym w Japonii 140 punktom, powrócił na piątą pozycję w klasyfikacji generalnej, z przewagą 54 punktów nad Freitagiem i stratą 34 do Morgensterna[220].
W pierwszym konkursie w Predazzo, po lądowaniach na 123,5 m i 126 m, uplasował się na 7. miejscu, ze stratą 4,2 pkt. do podium. W obu seriach skakał w niekorzystnych warunkach wietrznych[221]. Następnego dnia zawodów na Trampolino dal Ben oddał skoki na odległość 125,5 m i 131,5 m, co dało mu zwycięstwo przed Schlierenzauerem i Bardalem[222]. Pozwoliło mu to także wyprzedzić w klasyfikacji generalnej Thomasa Morgensterna i przesunąć się na 4. miejsce[223].
Zawody w Willingen zainagurowały FIS Team Tour 2012. W sobotnim konkursie drużynowym Polska była siódma, Stoch skakał na odległość 133 m i 134,5 m[224][uwaga 9]. Dzień później indywidualnie zajął miejsce piąte, skacząc na 139 m i 144 m[225]; była to ostatnia punktowana lokata, której dotąd nigdy nie zdobył[226]. Po odwołaniu konkursu w Klingenthalu, kolejne zawody przeprowadzono w Oberstdorfie na skoczni do lotów. Stoch był tam szósty, ze skokami na 197,5 m i 216 m[227]. Dzień później, w konkursie drużynowym w jedynej serii oddał skok na 196 m, zdobył najmniej punktów z reprezentantów swojego kraju, a Polska uplasowała się na szóstej pozycji[228][uwaga 9]. Po zakończeniu Turnieju Drużynowego zmniejszył swoją różnicę do trzeciego zawodnika do 100 punktów, zaś powiększył przewagę nad piątym, Morgensternem z dwóch do czterdziestu jeden punktów. Zmniejszył też stratę do drugiego Schlierenzauera o 36 oczek[229].
Na Mistrzostwami Świata w Lotach Narciarskich 2012 wyjechał jako jeden z faworytów, będąc wszechstronnym skoczkiem i lotnikiem[230]. Podczas oficjalnych serii treningowych na Vikersundbakken Stoch oddał skoki na odległość 204 m[231] i 205 m[232]. W sesji kwalifikacyjnej skoczył na 153 m, przy mocnym tylnym wietrze, jednak był prekwalifikowany[233].
24 lutego, w pierwszej serii konkursowej skakał jako trzydziesty piąty. Przed jego próbą nastąpiła przerwa w oczekiwaniu na poprawę warunków atmosferycznych. Po kilkuminutowym oczekiwaniu otrzymał zgodę na oddanie skoku, jednak po wyjściu z progu otrzymał silny podmuch wiatru, co uniemożliwiło mu daleki lot i zmusiło do ratowania się przed upadkiem. Plasował się na trzydziestej drugiej pozycji, z odległością 152,5 m (najkrótszą w konkursie). Po nim nastąpiła kolejna przerwa w rywalizacji, a ostatecznie podjęta została decyzja o anulowaniu wszystkich dotychczasowych wyników. Jednocześnie w zamian za odwołane serie konkursowe, postanowiono przeprowadzić dodatkową serię dnia następnego[234][235].
W pierwszej serii sobotniego konkursu indywidualnego skoczył 191 m i uplasował się na 12. miejscu. W drugiej oddał skok na 211,5 m i finalnie zajął, najlepsze w dotychczasowej karierze na tej imprezie, dziesiąte miejsce, ze stratą 54,8 pkt. do zwycięzcy, Roberta Kranjca[236]. W rywalizacji drużyn Polska była 7., a Stoch skoczył 208 m i 196,5 m.
Kolejne pucharowe konkursy rozegrano w Lahti na skoczni normalnej Salpausselkä K90. Zawody drużynowe Polacy ukończyli na trzeciej pozycji, tracąc 0,6 punkta do drugich Niemców[uwaga 10]. Stoch, który był najlepszy w swojej kadrze, lądował na 92,5 m i 89,5 m[237]. Dzień później niespodziewanie nie awansował do drugiej serii. W trudnych warunkach oddał skok na 79,5 m i zajął 39. pozycję[238]. Na zawodach w Trondheim uplasował się na 6. miejscu, osiągając 132,5 m i 135,5 m[239]. Jednocześnie spadł w klasyfikacji Pucharu na 5. pozycję, o 15 punktów za Daikiego Itō[240]. W pierwszej serii konkursu na Holmenkollbakken w Oslo Stoch oddał skok na 113 m, co było trzecim wynikiem spośród Polaków (na trzeciej pozycji w zawodach plasował się Piotr Żyła, a na siódmej Maciej Kot). W drugiej skoczył 124 m, co zapewniło mu awans na 11. miejsce. Przy czwartym miejscu Ito oznaczało to zmniejszenie szans na podium w końcowej klasyfikacji generalnej. Stoch powiększył za to przewagę punktową nad szóstym Morgensternem, który nie zakwalifikował się do drugiej serii[241].
W dniach 16-18 marca rozegrano finał Pucharu Świata na Letalnicy w Planicy. W pierwszym konkursie indywidualnym zawodnik uplasował się na 9. miejscu, skacząc na 205,5 m i 213 m i będąc najlepszym z pięciu Polaków, którzy zakwalifikowali się do drugiej serii[242]. W konkursie drużynowym Polska była piąta, Stoch latał na odległość 209,5 m i 203,5 m[uwaga 11][243]. W niedzielnych, jednoseryjnych, zawodach oddał skok na 199 m, co dało mu jedenastą pozycję w konkursie[244].
Sezon 2011/2012 ukończył na najlepszym w swojej dotychczasowej karierze, piątym miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z dorobkiem 1078 punktów, a stratą 247 punktów do zdobywcy Kryształowej Kuli, Andersa Bardala[245]. Stoch w tym sezonie stawał na podium siedmiokrotnie – zwyciężał dwa razy, dwukrotnie był drugi i trzykrotnie trzeci. W klasyfikacji lotów był szósty, co również było jego najlepszym wynikiem. Stracił 162 punkty do najlepszego lotnika sezonu, Roberta Kranjca, stawał na podium jednego konkursu lotów – był trzeci w Tauplitz.
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów
| Turniej | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Puchar Świata | 5 | 10 | 24 | 30 | 30 | 30 | 45 | 53 | - |
| Puchar Świata w lotach | 6 | 9 | - | 22 | 25 | 22 | - | - | - |
| Turniej Czterech Skoczni | 8 | 15 | 30 | 36 | 21 | 15 | 34 | - | - |
| Turniej Nordycki | X | X | 15 | 55 | 36 | 21 | 38 | 54 | - |
| Letnie Grand Prix | 2 | 2 | 32 | - | 12 | 37 | 11 | - | |
| Turniej Czterech Narodów | X | - | 21 | - | 19 | 26 | - | - | |
| Lotos Poland Tour | 3 | X | X | X | X | X | X | X | |
| Letni Puchar Kontynentalny | - | 1 | 66 | - | 46 | - | - | - | |
| Puchar Kontynentalny | - | 68 | 75 | - | 57 | - | 38 | 109 |
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Igrzyska olimpijskie 
Kamil Stoch wziął udział w dwóch Igrzyskach Olimpijskich − w Turynie w 2006 i w Vancouver w 2010. W pierwszej z nich zajął 16. miejsce na skoczni K-95 i 26. miejsce na skoczni K-125. Wziął też udział w konkursie drużynowym, gdzie Polska zajęła 5. miejsce[uwaga 12]. W Vancouver zaś na normalnej skoczni zanotował słabszy występ niż w Turynie − zajął 27. pozycję, jednak na dużej skoczni udało mu się zakończyć zawody na 14. miejscu. W konkursie drużynowym, w którym również skakał, Polska zajęła 6. miejsce[uwaga 3].
[edytuj] Indywidualnie
| 2006 |
– | 16. miejsce (K-95), 26. miejsce (K-125) |
| 2010 |
– | 27. miejsce (K-95), 14. miejsce (K-125) |
[edytuj] Drużynowo
| 2006 |
– | 5. miejsce[uwaga 12]. |
| 2010 |
– | 6. miejsce[uwaga 3] |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 16. | 12 lutego | 2006 | Trampolino a Monte | K-95 | HS-106 | indywid. | 100,0 m | 98,5 m | 247,0 pkt | 19,5 pkt | Lars Bystøl | |
| 26. | 18 lutego | 2006 | Trampolino a Monte | K-125 | HS-140 | indywid. | 116,5 m | 121,0 m | 200,0 pkt | 76,9 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 5. | 20 lutego | 2006 | Trampolino a Monte | K-125 | HS-140 | druż.[uwaga 12] | 122,0 m | 124,5 m | 894,4 pkt (220,7 pkt) | 89,6 pkt | Austria | |
| 27. | 13 lutego | 2010 | Whistler Olympic Park | K-95 | HS-106 | indywid. | 98,5 m | 95,5 m | 232,0 pkt | 44,5 pkt | Simon Ammann | |
| 14. | 20 lutego | 2010 | Whistler Olympic Park | K-125 | HS-140 | indywid. | 126,0 m | 123,5 m | 224,1 pkt | 59,5 pkt | Simon Ammann | |
| 6. | 22 lutego | 2010 | Whistler Olympic Park | K-125 | HS-140 | druż.[uwaga 3] | 126,5 m | 134,5 m | 996,7 pkt (248,8 pkt) | 111,2 pkt | Austria |
[edytuj] Mistrzostwa świata
Kamil Stoch brał udział w czterech mistrzostwach świata − zadebiutował w Oberstdorfie 37. miejscem na skoczni K-120 – potem występował jeszcze w Sapporo, Libercu i Oslo. Najlepszym zdobytym przez niego indywidualnie miejscem było czwarte na normalnej skoczni w Libercu.
[edytuj] Indywidualnie
| 2005 |
– | 37. miejsce (K-120) |
| 2007 |
– | 13. miejsce (K-120), 11. miejsce (K-90) |
| 2009 |
– | 4. miejsce (K-90), 24. miejsce (K-120) |
| 2011 |
– | 6. miejsce (K-95), 19. miejsce (K-120) |
[edytuj] Drużynowo
| 2005 |
– | 6. miejsce (K-95)[uwaga 13], 9.miejsce (K-120)[uwaga 14] |
| 2007 |
– | 5. miejsce[uwaga 15] |
| 2009 |
– | 4. miejsce[uwaga 3] |
| 2011 |
– | 4. miejsce (K-95)[uwaga 4], 5. miejsce (K-120)[uwaga 4] |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 6. | 20 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-90 | HS-100 | druż.[uwaga 13] | 86,5 m | 82,0 m | 859,0 pkt (202,0 pkt) | 111,5 pkt | Austria | |
| 37. | 25 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | indywid. | 117,5 m | - | 108,5 pkt | 204,7 pkt | Janne Ahonen | |
| 9. | 26 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | druż.[uwaga 16] | 117,0 m | —[uwaga 17] | 449,7 pkt (108,1 pkt) | 687,6 pkt | Austria | |
| 13. | 24 lutego | 2007 | Ōkurayama | K-120 | HS-134 | indywid. | 117,5 m | 121,0 m | 221,3 pkt | 44,8 pkt | Simon Ammann | |
| 5. | 25 lutego | 2007 | Ōkurayama | K-120 | HS-134 | druż.[uwaga 15] | 129,0 m | 120,0 m | 857,2 pkt (241,7 pkt) | 143,0 pkt | Austria | |
| 11. | 3 marca | 2007 | Miyanomori | K-90 | HS-98 | indywid. | 92,5 m | 93,0 m | 238,5 pkt | 38,5 pkt | Adam Małysz | |
| 4. | 21 lutego | 2009 | Ještěd | K-90 | HS-100 | indywid. | 99,5 m | 100,5 m | 270,0 pkt | 12,0 pkt | Wolfgang Loitzl | |
| 24. | 27 lutego | 2009 | Ještěd | K-120 | HS-134 | indywid. | 119,5 m | - | 113,6 pkt | 27,7 pkt | Andreas Küttel | |
| 4. | 28 lutego | 2009 | Ještěd | K-120 | HS-134 | druż.[uwaga 3] | 122,0 m | 126,0 m | 972,1 pkt (246,2 pkt) | 62,2 pkt | Austria | |
| 6. | 26 lutego | 2011 | Midtstubakken | K-95 | HS-106 | indywid. | 94,0 m | 101,0 m | 240,5 pkt | 28,7 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 4. | 27 lutego | 2011 | Midtstubakken | K-95 | HS-106 | druż.[uwaga 4] | 101,0 m | 102,5 m | 953,0 pkt (247,3 pkt) | 72,5 pkt | Austria | |
| 19. | 3 marca | 2011 | Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | indywid. | 131,0 m | 124,5 m[uwaga 18] | 235,7 pkt | 41,8 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 5. | 5 marca | 2011 | Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | druż.[uwaga 4] | 113,5 m | - | 435,6 pkt (100,6 pkt) | 64,4 pkt | Austria |
[edytuj] Mistrzostwa świata w lotach narciarskich
[edytuj] Indywidualnie
| 2006 |
– | 35. miejsce |
| 2008 |
– | 34. miejsce |
| 2010 |
– | 16. miejsce |
| 2012 |
– | 10. miejsce |
[edytuj] Drużynowo
| 2006 |
– | 9. miejsce[uwaga 12] |
| 2008 |
– | 10. miejsce[uwaga 4] |
| 2010 |
– | 4. miejsce[uwaga 3] |
| 2012 |
– | 7. miejsce[uwaga 19] |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 35. | 13-14 stycznia | 2006 | Kulm | K-185 | HS-203 | indywid. | 152,0 m | - | - | - | 129,9 pkt | 658,1 pkt | Roar Ljøkelsøy | |
| 9. | 15 stycznia | 2006 | Kulm | K-185 | HS-203 | druż.[uwaga 12] | 137,5 m | —[uwaga 17] | 453,7 pkt (105,0 pkt) | 1044,2 pkt | Norwegia | |||
| 34. | 22-23 lutego | 2008 | Im. Heiniego Klopfera | K-185 | HS-213 | indywid. | 174,0 m | - | - | - | 158,3 pkt | 695,1 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 10. | 24 lutego | 2008 | Im. Heiniego Klopfera | K-185 | HS-213 | druż.[uwaga 4] | 167,0 m | —[uwaga 17] | 573,8 pkt (148,9 pkt) | 979,5 pkt | Austria | |||
| 16. | 19-20 marca | 2010 | Letalnica | K-185 | HS-215 | indywid. | 186,5 m | 207,5 m | 203,5 m | 218,0 m | 770,0 pkt | 165,8 pkt | Simon Ammann | |
| 4. | 21 marca | 2010 | Letalnica | K-185 | HS-215 | druż.[uwaga 3] | 197,5 m | 222,5 m | 1452,5 pkt (402,8 pkt) | 188,9 pkt | Austria | |||
| 10. | 24-25 lutego | 2012 | Vikersundbakken | K-195 | HS-225 | indywid. | 191,0 m | 211,5 m | - | - | 353,9 pkt | 54,8 pkt | Robert Kranjec | |
| 7. | 26 lutego | 2012 | Vikersundbakken | K-195 | HS-225 | druż.[uwaga 20] | 208,0 m | 196,5 m | 1444,5 pkt (372,0 pkt) | 203,9 pkt | Austria | |||
[edytuj] Mistrzostwa świata juniorów
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 8. | 1 lutego | 2001 | Orlinek | K-85 | HS-94 | druż.[uwaga 1] | 77,5 m | 68,0 m | 772,0 pkt (167,5 pkt) | 120,0 pkt | Finlandia | |
| 41. | 3 lutego | 2001 | Orlinek | K-85 | HS-94 | ind. | 75,0 m | 76,0 m | 178,5 pkt | 67,5 pkt | Veli-Matti Lindström | |
| 6. | 6 lutego | 2003 | Hallstabacken | K-107 | HS-120 | druż.[uwaga 2] | 103,5 m | 93,5 m | 779,2 pkt (182,8 pkt) | 166,0 pkt | Austria | |
| 26. | 8 lutego | 2003 | Hallstabacken | K-107 | HS-120 | ind. | 92,5 m | 93,5 m | 165,5 pkt | 95,5 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 2. |
5 lutego | 2004 | Bjørkelibakken | K-90 | b.d. | druż.[uwaga 21] | 87,0 m | 92,5 m | 904,5 pkt (225,5 pkt) | 50,5 pkt | Austria | |
| 16. | 7 lutego | 2004 | Bjørkelibakken | K-90 | b.d. | ind. | 89,0 m | 87,5 m | 219,5 pkt | 54,0 pkt | Mateusz Rutkowski | |
| 2. |
23 marca | 2005 | Ounasvaara | K-90 | HS-100 | druż.[uwaga 22] | 95,5 m | 101,5 m | 978,0 pkt (267,0 pkt) | 4,0 pkt | Słowenia | |
| 8. | 25 marca | 2005 | Ounasvaara | K-90 | HS-100 | ind. | 95,0 m | 96,0 m[uwaga 18] | 232,5 pkt | 19,5 pkt | Joonas Ikonen |
[edytuj] Puchar Świata
Kamil Stoch zwyciężył w pięciu konkursach Pucharu Świata, a na podium stawał w sumie dziesięć razy. Zadebiutował w sezonie 2004/2005. Wziął wówczas udział w jednym konkursie, w Zakopanem, gdzie gorszych od niego było jedynie dwóch skoczków. W następnym sezonie brał udział w czterech konkursach, w jednym z nich − w Pragelato – po raz pierwszy punktując. W konkursach sezonu 2006/2007 występował już regularnie, pięciokrotnie awansując do czołowej "30". W kolejnej edycji PŚ punktował już trzynaście razy, po raz drugi w karierze zajmując miejsce w pierwszej dziesiątce − była to 9. pozycja w Bischofshofen − w klasyfikacji końcowej znalazł się na trzydziestym miejscu. Tę samą lokatę zajmował w klasyfikacji dwóch następnych sezonów. W PŚ 2009/2010 trzy razy udało mu się zająć miejsce w pierwszej dziesiątce. Puchar Świata z sezonu 2010/2011 był dla niego przełomowy[246] − nie punktował jedynie w jednym konkursie, a zwyciężył w trzech − w Zakopanem, Klinghental i Planicy. W Pucharze Świata 2011/2012 siedmiokrotnie stawał na podium, zwyciężając w dwóch – w Zakopanem i Val di Fiemme, dwukrotnie nie zdobywając punktów. Zajął wówczas 5. miejsce w klasyfikacji generalnej.
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2004/2005 | 53.[55] |
| 2005/2006 | 45.[69] |
| 2006/2007 | 30.[247] |
| 2007/2008 | 30.[107] |
| 2008/2009 | 30.[120] |
| 2009/2010 | 24.[140] |
| 2010/2011 | 10.[168] |
| 2011/2012 | 5.[245] |
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Przypisy |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 23 stycznia | 2011 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 123,0 m | 128,0 m | 254,0 pkt. | - | |
| 2. | 2 lutego | 2011 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 132,0 m | 136,5 m | 264,6 pkt. | FTT 2011 | |
| 3. | 20 marca | 2011 | Letalnica | K-185 | HS-215 | 215,5 m | - | 217,3 pkt. | * Loty 2010/2011 | |
| 4. | 20 stycznia | 2012 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 125,5 m | 135,0 m | 257,9 pkt. | - | |
| 5. | 5 lutego | 2012 | Trampolino Dal Ben | K-120 | HS-134 | 125,5 m | 131,5 m | 258,5 pkt. | - |
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach PŚ – noty sędziów
| Lp | Data | Miejscowość | Skocznia | K | HS | Skok | Nota A | Nota B | Nota C | Nota D | Nota E | Nota (skok) | Nota (styl) | Nota łączna | Nota końcowa |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 23 stycznia 2011 | Wielka Krokiew | K120 | HS134 | 123,0 m | 65,4 pkt | 53,5 pkt | 122,9 pkt | 254,0 pkt | ||||||
| 128,0 m | 74,4 pkt | 55,5 pkt | 131,1 pkt | ||||||||||||
| 2. | 2 lutego 2011 | Vogtland Arena | K125 | HS140 | 132,0 m | 72,6 pkt | 54,0 pkt | 129,6 pkt | 264,6 pkt | ||||||
| 136,5 m | 80,7 pkt | 56,5 pkt | 135,0 pkt | ||||||||||||
| 3. | 20 marca 2011 | Letalnica | K185 | HS215 | 215,5 m | 156,6 pkt | 55,5 pkt | 217,3 pkt | 217,3 pkt | ||||||
| - | - | - | - | ||||||||||||
| 4. | 20 stycznia 2012 | Wielka Krokiew | K120 | HS134 | 125,5 m | 69,9 pkt | 55,0 pkt | 121,4 pkt | 257,9 pkt | ||||||
| 135,0 m | 87,0 pkt | 53,5 pkt | 136,5 pkt | ||||||||||||
| 5. | 5 lutego 2012 | Trampolino Dal Ben | K120 | HS134 | 125,5 m | 69,9 pkt | 55,5 pkt | 110,1 pkt | 258,5 pkt | ||||||
| 131,5 m | 80,7 pkt | 57,0 pkt | 148,4 pkt |
[edytuj] Miejsca na podium
| Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | razem |
| 2003/2004 | - | - | - | - |
| 2004/2005 | - | - | - | - |
| 2005/2006 | - | - | - | - |
| 2006/2007 | - | - | - | - |
| 2007/2008 | - | - | - | - |
| 2008/2009 | - | - | - | - |
| 2009/2010 | - | - | - | - |
| 2010/2011 | 3 | - | - | 3 |
| 2011/2012 | 2 | 2 | 3 | 7 |
| suma | 5 | 2 | 3 | 10 |
[edytuj] Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 23 stycznia | 2011 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 123,0 m | 128,0 m | 254,0 pkt. | 1. | - | - | |
| 2. | 2 lutego | 2011 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 132,0 m | 136,5 m | 264,6 pkt. | 1. | - | - | |
| 3. | 20 marca | 2011 | Letalnica | K-185 | HS-215 | 215,5 m | - | 217,3 pkt. | 1. | - | - | |
| 4. | 3 grudnia | 2011 | Lysgårdsbakken | K-90 | HS-100 | 90,0 m | 96,0 m | 249,6 pkt | 3. | 39,7 pkt | Andreas Kofler | |
| 5. | 18 grudnia | 2011 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-137 | 129,0 m | 137,0 m | 260,8 pkt | 2. | 3,9 pkt | Andreas Kofler | |
| 6. | 15 stycznia | 2012 | Kulm | K-185 | HS-200 | 191,5 m | 181,5 m | 358,2 pkt | 3. | 6,7 pkt | Anders Bardal | |
| 7. | 20 stycznia | 2012 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 125,5 m | 135,0 m | 257,9 pkt. | 1. | - | - | |
| 8. | 28 stycznia | 2012 | Ōkurayama | K-120 | HS-134 | 130,0 m | 127,0 m | 247,2 pkt | 3. | 5,4 pkt | Daiki Itō | |
| 9. | 29 stycznia | 2012 | Ōkurayama | K-120 | HS-134 | 131,5 m | 131,5 m | 241,6 pkt | 2. | 2,1 pkt | Daiki Itō | |
| 10. | 5 lutego | 2012 | Trampolino Dal Ben | K-120 | HS-134 | 125,5 m | 131,5 m | 258,5 pkt. | 1. | - | - |
[edytuj] Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skład | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 21 marca | 2009 | Letalnica | K-185 | HS-215 | druż.[uwaga 3] | 205,5 m | - | 761,9 pkt (198,1 pkt) | 2. | 31,5 pkt | Norwegia | |
| 2. | 29 stycznia | 2011 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | druż.[uwaga 4] | 139,0 m | 130,0 m | 1015,7 pkt (255,1 pkt) | 3. | 56,1 pkt | Austria | |
| 3. | 12 marca | 2011 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | druż.[uwaga 23] | 127,0 m | 127,5 m | 1028,3 pkt (279,6 pkt) | 3. | 57,7 pkt | Austria | |
| 4. | 3 marca | 2012 | Salpausselkä | K-90 | HS-97 | druż.[uwaga 10] | 92,5 m | 89,5 m | 877,5 pkt (237,0 pkt) | 3. | 14,1 pkt | Austria |
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
stan na 18 marca 2012
| Sezon 2003/2004 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 49 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | ||||||||||||
| Sezon 2004/2005 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 44 | q | - | - | 7 | q | q | 40 | 34 | - | - | 36 | |||||||
| Sezon 2005/2006 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 26 | 43 | 35 | 33 | 25 | - | 41 | 49 | 29 | 41 | 33 | - | - | 15 | 19 | - | 40 | 34 | 34 | 44 | q | - | 41 | |||||||||||||
| Sezon 2006/2007 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 46 | 40 | 26 | q | q | 29 | 21 | 15 | 9 | 25 | 36 | 50 | 41 | 17 | 34 | 24 | - | 12 | 17 | 45 | 19 | 24 | 36 | 11 | 168 | |||||||||||
| Sezon 2007/2008 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| q | 34 | 35 | 34 | 34 | 41 | 18 | 22 | 23 | 25 | 35 | 6 | 19 | 12 | 21 | 25 | 44 | 20 | q | 24 | q | 23 | 32 | 35 | 30 | 29 | 29 | 157 | ||||||||
| Sezon 2008/2009 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 48 | 46 | 47 | - | - | q | q | - | 47 | 27 | 28 | - | - | 11 | 14 | 19 | 24 | 13 | 35 | 41 | - | q | 45 | 42 | q | 10 | 8 | 146 | ||||||||
| Sezon 2009/2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 24 | 20 | 7 | 10 | 17 | 11 | q | 23 | 19 | 44 | q | - | - | 27 | 28 | - | - | - | 18 | 21 | 10 | 22 | 203 | |||||||||||||
| Sezon 2010/2011 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 34 | 20 | 22 | 16 | 9 | 12 | 9 | 25 | 8 | 21 | 15 | 16 | 14 | - | - | 17 | 7 | 1 | 6 | 1 | 11 | 11 | 11 | 9 | 7 | 1 | 739 | |||||||||
| Sezon 2011/2012 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 4 | 3 | 48 | 15 | 13 | 12 | 2 | 23 | 4 | 9 | 9 | 6 | 3 | 1 | 7 | 3 | 2 | 7 | 1 | 5 | 6 | 39 | 6 | 11 | 9 | 11 | 1078 | |||||||||
| Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 - – dyskwalifikacja q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edytuj] Turniej Czterech Skoczni
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2005/2006 | 34.[65] |
| 2006/2007 | 15.[79] |
| 2007/2008 | 21.[97] |
| 2008/2009 | 36.[111] |
| 2009/2010 | 30.[131] |
| 2010/2011 | 15.[153] |
| 2011/2012 | 8.[205] |
[edytuj] Turniej Nordycki (Skandynawski)
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2005 | 54.[54] |
| 2006 | 38.[68] |
| 2007 | 21.[82] |
| 2008 | 36.[105] |
| 2009 | 55.[118] |
| 2010 | 15.[139] |
[edytuj] Puchar Świata w lotach
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2006/2007 | 22.[248] |
| 2007/2008 | 25.[249] |
| 2008/2009 | 22.[250] |
| 2009/2010 | -[251] |
| 2010/2011 | 9.[252] |
| 2011/2012 | 6.[253] |
[edytuj] Letnie Grand Prix w skokach narciarskich
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2005 | 11.[9] |
| 2006 | 37.[75] |
| 2007 | 12.[94] |
| 2009 | 32.[126] |
| 2010 | 2.[10] |
| 2011 | 2.[11] |
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach LGP
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 3 października | 2007 | Hans-Renner-Schanze | K-120 | HS-140 | 135,0 m | 140,0 m | 295,5 pkt | |
| 2. | 21 sierpnia | 2010 | Malinka | K-120 | HS-134 | 131,0 m | 129,0 m | 261,5 pkt | |
| 3. | 29 sierpnia | 2010 | Olimpijska | K-120 | HS-131 | 129,5 m | 130,5 m | 282,3 pkt | |
| 4. | 3 października | 2010 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 133,5 m | 143,5 m | 260,7 pkt | |
| 5. | 14 sierpnia | 2011 | Andreas Küttel-Schanze | K-105 | HS-117 | 118,0 m | – | 137,0 pkt | |
| 6. | 3 października | 2011 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 140,5 m | 135,5 m | 279,3 pkt |
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach LGP – noty sędziów
| Lp | Data | Miejscowość | Skocznia | K | HS | Skok | Nota A | Nota B | Nota C | Nota D | Nota E | Nota (skok) | Nota (styl) | Nota łączna | Nota końcowa |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 3 października 2007 | Hans-Renner-Schanze | K120 | HS140 | 135,0 m | 87,0 pkt | 55,5 pkt | 142,5 pkt | 295,5 pkt | ||||||
| 140,0m | 96,0 pkt | 57,0 pkt | 153,0 pkt | ||||||||||||
| 2. | 21 sierpnia 2010 | Malinka | K120 | HS134 | 131,0 m | 79,8 pkt | 56,0 pkt | 129,3 pkt | 261,5 pkt | ||||||
| 129,0 m | 76,2 pkt | 55,5 pkt | 132,2 pkt | ||||||||||||
| 3. | 29 sierpnia 2010 | Olimpijska | K120 | HS131 | 129,5 m | 77,1 pkt | 57,0 pkt | 141,8 pkt | 282,3 pkt | ||||||
| 130,5 m | 78,9 pkt | 57,0 pkt | 140,5 pkt | ||||||||||||
| 4. | 3 października 2010 | Vogtland Arena | K125 | HS140 | 133,5 m | 75,3 pkt | 49,0 pkt | 123,9 pkt | 260,7 pkt | ||||||
| 143,5 m | 93,3 pkt | 50,0 pkt | 136,8 pkt | ||||||||||||
| 5. | 14 sierpnia 2011 | Andreas Küttel-Schanze | K105 | HS117 | 118,0 m | 83,4 pkt | 54,0 pkt | 137,0 pkt | 137,0 pkt | ||||||
| – | – | – | – | ||||||||||||
| 6. | 3 października 2011 | Vogtland Arena | K125 | HS140 | 140,5 m | 87,9 pkt | 56,0 pkt | 140,8 pkt | 279,3 pkt | ||||||
| 135,5 m | 78,9 pkt | 56,0 pkt | 138,5 pkt |
[edytuj] Miejsca na podium w konkursach LGP
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Miejsce | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 3 października | 2007 | Hans-Renner-Schanze | K-120 | HS-140 | 135,0 m | 140,0 m | 295,5 pkt | 1. | – | – | |
| 2. | 20 sierpnia | 2010 | Malinka | K-120 | HS-134 | 132,5 m | 129,5 m | 269,3 pkt | 2. | 0,6 pkt | Adam Małysz | |
| 3. | 21 sierpnia | 2010 | Malinka | K-120 | HS-134 | 131,0 m | 129,0 m | 261,5 pkt | 1. | – | – | |
| 4. | 28 sierpnia | 2010 | Olimpijska | K-120 | HS-131 | 127,0 m | 131,5 m | 269,1 pkt | 3. | 2,5 pkt | Daiki Itō | |
| 5. | 29 sierpnia | 2010 | Olimpijska | K-120 | HS-131 | 129,5 m | 130,5 m | 282,3 pkt | 1. | - | - | |
| 6. | 1 października | 2010 | Ještěd | K-120 | HS-134 | 123,0 m | 125,0 m | 259,8 pkt | 3. | 13,3 pkt | Adam Małysz | |
| 7. | 3 października | 2010 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 133,5 m | 143,5 m | 260,7 pkt | 1. | – | – | |
| 8. | 20 lipca | 2011 | Skalite | K-95 | HS-106 | 100,0 m | 103,5 m | 258,2 pkt | 3. | 9,8 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 9. | 23 lipca | 2011 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 127,0 m | 123,5 m | 251,3 pkt | 3. | 10,8 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 10. | 7 sierpnia | 2011 | Adlerschanze K95 | K-95 | HS-108 | 107,5 m | 103,5 m | 257,9 pkt | 2. | 11,0 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 11. | 12 sierpnia | 2011 | Tremplin Le Praz | K-120 | HS-132 | 126,5 m | 137,0 m | 277,2 pkt | 3. | 6,6 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 12. | 14 sierpnia | 2011 | Andreas Küttel-Schanze | K-105 | HS-117 | 118,0 m | – | 137,0 pkt | 1. | – | – | |
| 13. | 3 października | 2011 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 140,5 m | 135,5 m | 279,3 pkt | 1. | – | – |
[edytuj] Miejsca na podium w konkursach drużynowych Letniego Grand Prix
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skład | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 6 sierpnia | 2011 | Adlerschanze K95 | K-95 | HS-108 | druż.[uwaga 6] | 101 m | 103 m | 995,8 pkt (261,5 pkt) | 2. | 25,5 pkt | Austria |
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
| 2004 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| - | - | q | - | - | - | - | 0 | |||||||||||||||||||
| 2005 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| - | 11 | 8 | 24 | 12 | 15 | 5 | 13 | 166 | ||||||||||||||||||
| 2006 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 45 | 35 | 16 | 22 | 21 | 8 | - | - | q | - | 66 | ||||||||||||||||
| 2007 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 39 | 14 | 29 | 19 | 27 | - | - | - | 1 | 5 | 181 | ||||||||||||||||
| 2009 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 24 | q | 24 | 16 | 16 | 17 | - | - | 40 | 58 | |||||||||||||||||
| 2010 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | 2 | 1 | 3 | 1 | 3 | 1 | 500 | |||||||||||||||||
| 2011 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 9 | 3 | 3 | 2 | 3 | 1 | - | - | - | 15 | 1 | 505 | |||||||||||||||
| Legenda | ||||||||||||||||||||||||||
| 1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 q – zawodnik nie zakwalifikował się |
||||||||||||||||||||||||||
[edytuj] Turniej Czterech Narodów
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2006 | 26.[254] |
| 2007 | 19.[255] |
| 2009 | 21.[127] |
[edytuj] Lotos Poland Tour
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2011 | 3.[176] |
[edytuj] Puchar Kontynentalny
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2000/2001 | niesklasyfikowany[19] |
| 2002/2003 | niesklasyfikowany[24] |
| 2003/2004 | 109.[36] |
| 2004/2005 | 38.[48] |
| 2006/2007 | 57.[78] |
| 2008/2009 | 75.[110] |
| 2009/2010 | 68.[134] |
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 26 grudnia | 2004 | Olimpijska | K-95 | HS-100 | 89,5 m | 94,0 m | 210,5 pkt | 3. | 24,5 pkt | Dmitrij Wasiljew | |
| 2. | 28 grudnia | 2006 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-137 | 131,0 m | 131,5 m | 249,0 pkt | 3. | 4,9 pkt | Morten Solem | |
| 3. | 27 lutego | 2010 | Malinka | K-120 | HS-134 | 122,5 m | 119,0 m | 230,7 pkt | 3. | 24,7 pkt | Adam Małysz |
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego
| Sezon 2000/2001 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 68 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | |||||||||||
| Sezon 2002/2003 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | 40 | 66 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | ||||||||||||
| Sezon 2003/2004 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | 47 | 69 | 20 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 42 | - | - | - | 11 | ||||||||||||||||||||||
| Sezon 2004/2005 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 15 | 35 | 50 | 67 | 24 | 32 | 3 | 13 | 42 | 62 | 21 | 13 | 12 | 19 | 17 | 22 | 23 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 198 | |||||||||||||||||
| Sezon 2006/2007 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | 10 | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 86 | |||||||||||||||||||||||
| Sezon 2008/2009 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | 8 | 7 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 68 | ||||||||||||||
| Sezon 2009/2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 3 | - | - | - | - | 60 | |||||||||||||||||||||
| Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
- – zawodnik nie wystartował |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edytuj] Letni Puchar Kontynentalny
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2007 | 46.[86] |
| 2009 | 66.[121] |
| 2010 | 1.[146] |
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego
| Sezon 2007 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| - | - | - | - | - | - | - | 12 | 16 | 37 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2009 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 19 | 22 | 32 | - | - | - | - | - | - | - | - | 21 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | - | - | - | - | - | 1 | 1 | - | - | 680 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
- − zawodnik nie wystartował |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach LPK
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 3 lipca | 2010 | Bauhenk | K-100 | HS-109 | 107,5 m | 111,0 m | 266,3 pkt | |
| 2. | 4 lipca | 2010 | Grajski Gric | K-85 | HS-94 | 93,5 m | 90,0 m | 255,5 pkt | |
| 3. | 9 lipca | 2010 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-140 | 138,0 m | – | 138,9 pkt | |
| 4. | 10 lipca | 2010 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-140 | 134,0 m | 132,5 m | 259,2 pkt | |
| 5. | 25 września | 2010 | Gorney Gigant | K-125 | HS-140 | 137,0 m | 136,5 m | 273,3 pkt | |
| 6. | 26 września | 2010 | Gorney Gigant | K-95 | HS-105 | 102,5 m | 103,5 m | 257,0 pkt |
[edytuj] Miejsca na podium LPK chronologicznie
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 2 lipca | 2010 | Bauhenk | K-100 | HS-109 | 105,5 m | 108,5 m | 256,7 pkt | 2. | 1,0 pkt | Andreas Strolz | |
| 2. | 3 lipca | 2010 | Bauhenk | K-100 | HS-109 | 107,5 m | 111,0 m | 266,3 pkt | 1. | – | – | |
| 3. | 4 lipca | 2010 | Grajski Gric | K-85 | HS-94 | 93,5 m | 90,0 m | 255,5 pkt | 1. | – | – | |
| 4. | 9 lipca | 2010 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-140 | 138,0 m | – | 138,9 pkt | 1. | – | – | |
| 5. | 10 lipca | 2010 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-140 | 134,0 m | 132,5 m | 259,2 pkt | 1. | – | – | |
| 6. | 25 września | 2010 | Gorney Gigant | K-125 | HS-140 | 137,0 m | 136,5 m | 273,3 pkt | 1. | – | – | |
| 7. | 26 września | 2010 | Gorney Gigant | K-95 | HS-105 | 102,5 m | 103,5 m | 257,0 pkt | 1. | – | – |
[edytuj] Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich
Kamil Stoch pięć razy zdobył indywidualny tytuł mistrza Polski seniorów w skokach narciarskich (cztery zimą, jeden latem). Ośmiokrotnie zdobywał srebro (pięć zimą) i pięciokrotnie brąz (dwa zimą i trzy latem). W ramach drużynowych konkursów mistrzostw Polski zdobył tytuł mistrzowski latem 2010 roku jako zawodnik AZS Zakopane[12].
[edytuj] Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 11. | 27 marca | 2002 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 67,0 m | 71,5 m | 157,5 pkt | 76,5 pkt | Adam Małysz | |
| 13. | 26 grudnia | 2002 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 108,0 m | 101,5 m | 170,5 pkt | 106,3 pkt | Adam Małysz | |
| 13. | 26 grudnia | 2003 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 116,0 m | 120,5 m | 220,7 pkt | 51,9 pkt | Adam Małysz | |
| 8. | 28 stycznia | 2004 | Orlinek | K-85 | HS-94 | druż. | 86,0 m | 87,5 m | 755,5 (240,0 pkt) | 128,0 pkt | AZS Katowice | |
| 6. | 29 stycznia | 2004 | Orlinek | K-85 | HS-94 | ind. | 86,0 m | 85,0 m | 231,5 pkt | 30,5 pkt | Adam Małysz | |
| 6. | 31 stycznia | 2004 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 112,0 m | 124,0 m | 220,8 pkt | 57,4 pkt | Adam Małysz | |
| 3. |
26 stycznia | 2005 | Skalite | K-85 | HS-93 | ind. | 86,0 m | - | 118,5 pkt | 10,5 pkt | Adam Małysz | |
| 2. |
8 lutego | 2005 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 113,5 m | 120,5 m | 220,7 pkt | 40,3 pkt | Adam Małysz | |
| 3. |
25 lutego | 2006 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 128,5 m | 126,0 m | 257,6 pkt | 22,3 pkt | Robert Mateja | |
| 2. |
26 lutego | 2006 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 88,5 m | 87,5 m | 242,0 pkt | 7,5 pkt | Adam Małysz | |
| 4. | 16 lutego | 2007 | Skalite | K-85 | HS-93 | druż. | 84,5 m | – | 355,5 pkt (113,0 pkt) | 64,5 pkt | KS Wisła Ustronianka | |
| 2. |
17 lutego | 2007 | Skalite | K-85 | HS-93 | ind. | 84,5 m | 77,5 m | 212,0 pkt | 23,0 pkt | Adam Małysz | |
| 1. |
26 grudnia | 2007 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 130,0 m | 128,0 m | 265,4 pkt | - | Kamil Stoch | |
| 4. | 18 marca | 2008 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 129,5 m | 118 m | 243 pkt | 30,3 pkt | Adam Małysz | |
| 9. | 19 marca | 2008 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | druż. | 86,0 m | - | 375,0 pkt (117,5 pkt) | 568,0 pkt | TS Wisła Zakopane | |
| 14. | 20 marca | 2008 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 87,0 m | 79,5 m | 220,0 pkt | 39,5 pkt | Adam Małysz | |
| 1. |
14 lutego | 2009 | Malinka | K-120 | HS-134 | ind. | 113,0 m | 132,0 m | 231,4 pkt | - | Kamil Stoch | |
| 10. | 26 marca | 2009 | Skalite | K-95 | HS-106 | druż. | 100,5 m | - | 332,0 pkt (126,5 pkt) | 641,5 pkt | KS Wisła Ustronianka | |
| 2. |
26 grudnia | 2009 | Skalite | K-95 | HS-106 | ind. | 102,0 m | 94,5 m | 243,0 pkt | 13,0 pkt | Adam Małysz | |
| 2. |
26 grudnia | 2010 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 123,5 m | 126,0 m | 246,6 pkt | 26,0 pkt | Adam Małysz | |
| 1. |
19 lutego | 2011 | Skalite | K-95 | HS-106 | ind. | 101,5 m | 101,5 m | 258,5 pkt | - | Kamil Stoch | |
| 1. |
26 grudnia | 2011 | Malinka | K-120 | HS-134 | ind. | 123,5 m | 136,0 m | 289,2 pkt | - | Kamil Stoch |
[edytuj] Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 23. | 29 września | 2002 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 70,5 m | 70,5 m | 165,5 pkt | 78,5 pkt | Marcin Bachleda | |
| 20. | 21 września | 2003 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 71,0 m | 78,0 m | 180,0 pkt | 67,5 pkt | Adam Małysz | |
| 17. | 9 października | 2004 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 107,0 m | 113,0 m | 176,5 pkt | 101,5 pkt | Adam Małysz | |
| 7. | 10 października | 2004 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 88,5 m | 83,5 m | 210,0 pkt | 44,0 pkt | Adam Małysz | |
| 7. | 15 października | 2005 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 121,5 m | 131,5 m | 255,4 pkt | 21,8 pkt | Adam Małysz | |
| 5. | 16 października | 2005 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 81,0 m | 91,5 m | 234,5 pkt | 23,5 pkt | Adam Małysz | |
| 6. | 14 października | 2006 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 120,5 m | 119,0 m | 227,1 pkt | 34,7 pkt | Adam Małysz | |
| 3. |
15 października | 2006 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 86,0 m | 87,0 m | 236,0 pkt | 24,0 pkt | Adam Małysz | |
| 3. |
13 października | 2007 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 121,0 m | 128,5 m | 249,1 pkt | 22,8 pkt | Adam Małysz | |
| 2. |
14 października | 2007 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 85,0 m | 87,5 m | 236,5 pkt | 16,5 pkt | Adam Małysz | |
| 3. |
10 października | 2009 | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | ind. | 83,5 m | 86,5 m | 227,0 pkt | 19,0 pkt | Adam Małysz | |
| 6. | 11 października | 2009 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 120,0 m | 125,0 m | 238,5 pkt | 26,2 pkt | Adam Małysz | |
| 2. |
23 lipca | 2010 | Skalite | K-95 | HS-106 | ind. | 102,0 m | 99,5 m | 255,5 pkt | 7,0 pkt | Adam Małysz | |
| 1. |
24 lipca | 2010 | Skalite | K-95 | HS-106 | druż. | 108,0 m | 101,0 m | 966,5 pkt (262,0 pkt) | - | AZS Zakopane | |
| 2. |
25 lipca | 2010 | Malinka | K-120 | HS-134 | ind. | 125,5 m | 131,0 m | 262,2 pkt | 15,9 pkt | Adam Małysz | |
| 1. |
17 września | 2011 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | ind. | 130,0 m | 119,5 m | 253,4 pkt | - | Kamil Stoch |
[edytuj] Inne
- Mistrzostwa Świata dzieci do lat 12 1999 – 1. miejsce[17]
- Puchar RMF FM 2000 – 1. miejsce[17]
- Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży 2002 – 1. miejsce i 1. miejsce[22]
- Mistrzostwa Świata dzieci do lat 15 2002 – 6. miejsce[17]
- Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży 2003 – 2. miejsce i 1. miejsce[27]
- Puchar Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego 2003 – 14. miejsce[34]
- Puchar Burmistrza Karpacza 2003 – 3. miejsce[30]
- Mistrzostwa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego 2004 – 3. miejsce (seniorzy)[45] i 1. miejsce (juniorzy)[46]
- Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży 2004 – 1. miejsce[41] i 1. miejsce[40]
- Puchar McDonald's 2004 – 2. miejsce[35]
- Puchar Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego 2004 – 15. miejsce[47]
- Świąteczny Konkurs skoków[uwaga 24] 2005 – 2. miejsce[70]
- Puchar Doskonałego Mleka 2005 – 5. miejsce[60]
- Puchar Doskonałego Mleka 2006 – 3. miejsce[73]
- Puchar Doskonałego Mleka 2007 – 12. miejsce[87]
- Puchar Solidarności 2007 – 2. miejsce[88]
- Puchar Solidarności 2009 – 4. miejsce[122]
[edytuj] Trenerzy
- trener klubowy – Stanisław Trebunia-Tutka[17][256]
- sezon 2003/2004 – Heinz Kuttin (kadra B)[17]
- 2004 Stefan Horngacher[257]
- od 2004 roku – (kadra A) Heinz Kuttin, Łukasz Kruczek[17]
- od 12 kwietnia 2006 roku – (kadra A) Hannu Lepistö, Łukasz Kruczek[258]
- od 28 marca 2008 roku – (kadra A) Łukasz Kruczek, Zbigniew Klimowski[259]
[edytuj] Wyróżnienia
- 1. miejsce w w plebiscycie Dziennika Polskiego na Najpopularniejszego Sportowca Podhala za rok 2006[260], 2007[261], 2008[262] i 2010[263]; 2. miejsce za rok 2009[264]
- 27 grudnia 2010 odebrał nagrodę za II miejsce w plebiscycie "Dziennika Polskiego" Asy Małopolski 2010[265]. Rok później zajął trzecie miejsce[266]
- 6 kwietnia 2011 z rąk przewodniczącego Zarządu Regionu Małopolska NSZZ "Solidarność" Wojciecha Grzeszka otrzymał nagrodę "Solidarni w Sporcie 2010"[267]. „W przypadku Kamila Stocha doceniamy pracę, którą wykonuje aby rozwijać się nie tylko jako sportowiec” − uzasadnił przyznanie wyróżnienia Grzeszek
- 7 maja 2011 podczas I Gali Sportów Zimowych w Nowym Targu Stochowi przyznana została nagroda dla Najlepszego Narciarza sezonu 2010/2011[268]
- 7 stycznia 2012 zajął 10. miejsce w 77. Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2011 roku. Statuetkę Czempiona odebrał na Gali Mistrzów Sportu w Teatrze Polskim w Warszawie[269].
[edytuj] Uwagi
- ↑ 1,0 1,1 Skład zespołu: Tomisław Tajner, Tomasz Pochwała, Paweł Kruczek i Kamil Stoch
- ↑ 2,0 2,1 Mateusz Rutkowski, Kamil Stoch, Andrzej Dorula, Jan Ciapała
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Skład zespołu: Kamil Stoch, Łukasz Rutkowski, Stefan Hula i Adam Małysz
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Stefan Hula i Adam Małysz
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch
- ↑ 6,0 6,1 Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Krzysztof Miętus, Kamil Stoch, Jan Ziobro, Piotr Żyła
- ↑ Skład zespołu: Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Piotr Żyła
- ↑ 9,0 9,1 Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch, Piotr Żyła
- ↑ 10,0 10,1 Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch.
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Kamil Stoch, Aleksander Zniszczoł, Piotr Żyła
- ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 Skład zespołu: Stefan Hula, Kamil Stoch, Robert Mateja, Adam Małysz
- ↑ 13,0 13,1 Skład zespołu: Kamil Stoch, Marcin Bachleda, Adam Małysz, Robert Mateja
- ↑ Skład zespołu: Mateusz Rutkowski, Marcin Bachleda, Kamil Stoch, Adam Małysz
- ↑ 15,0 15,1 Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Robert Mateja, Adam Małysz
- ↑ Skład zespołu: Mateusz Rutkowski, Marcin Bachleda, Kamil Stoch, Adam Małysz
- ↑ 17,0 17,1 17,2 Polski zespół nie awansował do II serii
- ↑ 18,0 18,1 Nie ustał tego skoku
- ↑ Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch
- ↑ Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Kamil Stoch, Dawid Kowal, Stefan Hula i Mateusz Rutkowski
- ↑ Skład zespołu: Paweł Urbański, Wojciech Topór, Piotr Żyła i Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Tomasz Byrt, Piotr Żyła, Kamil Stoch, Adam Małysz.
- ↑ Znany także jako Puchar Wagrafa
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Archiwum-czat z Kamilem Stochem (pol.). www.onet.pl. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Kamil Stoch - Kadra Polski (pol.). interia.pl. [dostęp 2011-07-24].
- ↑ Średnia Krokiew, Zakopane (pol.). Skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 4,0 4,1 Gorney Gigant, Almaty (pol.). Skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 5,0 5,1 LGP w Courchevel: Thomas Morgenstern triumfuje po raz piąty, Stoch na podium! (pol.). Skijumping.com. [dostęp 2011-05-12].
- ↑ Skoki Narciarskie: MP w Wiśle: Stoch wygrywa z nowym rekordem skoczni! (pol.). skijumping.pl, 26 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-26].
- ↑ Andrzej Mysiak: Wygrana i rekord Kamila Stocha (pol.). skokinarciarskie.pl, 2010-10-03. [dostęp 2010-10-03].
- ↑ 8,0 8,1 Mieszane nastroje w Zakopanem − pierwsze zwycięstwo Stocha, pechowy upadek Małysza. sportowefakty.pl, 2011-01-23. [dostęp 2011-01-23].
- ↑ 9,0 9,1 9,2 Letnia Grand Prix 2005. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 10,0 10,1 10,2 Letnia Grand Prix 2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 11,0 11,1 Letnia Grand Prix 2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-10-03].
- ↑ 12,0 12,1 Mistrzostwa Polski (wyniki). Skijumping.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Zapis rozmowy Kamila Stocha z fanami w sklepie 4F w Krakowie. skijumping.pl, 2007-11-28. [dostęp 2011-03-31].
- ↑ 14,0 14,1 Stochmistrz. tvp.info, 2011-02-23. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ Sonia Ogrocka: Kamil Stoch się żeni. Skoki.pl, 6 sierpnia 2010. [dostęp 2011-04-10].
- ↑ 16,0 16,1 16,2 16,3 Następca Stanisława Bobaka? − Kamil Stoch. archiwum.watra.pl, 2003-08-01. [dostęp 2011-03-31].
- ↑ 17,00 17,01 17,02 17,03 17,04 17,05 17,06 17,07 17,08 17,09 17,10 Kamil Stoch (sylwetka, biografia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Kamil Stoch dojrzał, by wygrywać. newsweek.pl, 2010-12-01. [dostęp 2011-01-25].
- ↑ 19,0 19,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2000/2001. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Świata Juniorów, z dnia 2001-02-01 w Karpacz (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Świata Juniorów, z dnia 2001-02-03 w Karpacz (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 22,0 22,1 Medaliści VIII Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży i Mistrzostw Polski Juniorów w sportach zimowych „Małopolska 2002”. sportmlodziezowy.pl, 2002-03-01. [dostęp 2011-04-25].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2002-09-29 w Zakopane (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 24,0 24,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2002/2003. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ FIS Junior World Ski Championships, 06.02.2003, Solleftea (SWE). FIS-Ski - resultats. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ FIS Junior World Ski Championships, 08.02.2003, Solleftea (SWE). FIS-Ski - resultats. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 27,0 27,1 Olimpiada Młodzieży - Juniorzy Młodsi - 18.02.2003. [dostęp 2011-04-28].
- ↑ Początek Stochomanii, czyli Kamila Stocha droga na szczyt. sport.pl, 2011-02-03. [dostęp 2011-04-01].
- ↑ Medaliści IX Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży i Mistrzostw Polski Juniorów w sportach zimowych „SUDETY 2003”. sportmlodziezowy.pl, 2003-02-21. [dostęp 2011-04-25].
- ↑ 30,0 30,1 Puchar Burmistrza dla Stryczuli. Skijumping.pl, 2003-02-18. [dostęp 2011-04-28].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2002-12-26 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ Stawy: Mistrzostwa Polski Juniorów. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-30].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2003-09-21 w Zakopane (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 34,0 34,1 Wyniki konkursu o Puchar Prezesa TZN. skokinarciarskie.pl, 2003-06-24. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ 35,0 35,1 Wyniki Pucharu Mcdonalda w Skokach Narciarskich - Seniorzy K-85 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-28].
- ↑ 36,0 36,1 36,2 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2003/2004. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2003/2004. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ FIS Junior World Ski Championships, 23.03.2005, Rovaniemi (FIN), Team HS100. FIS-Ski - resultats. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ FIS Junior World Ski Championships, 25.03.2005, Rovaniemi (FIN), HS100. FIS-ski resultats. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 40,0 40,1 Wyniki II konkursu Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży na Skoczni Szczyrk-Skaliste, 22.02.2004, K85, Juniorzy. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 41,0 41,1 Wyniki Otwartego Konkursu Skoków Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży, Szczyrk 18.02.2004, K-85, Juniorzy. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2003-12-26 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2004-01-29 w Karpacz (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2004-01-31 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 45,0 45,1 Wyniki Otwartego Konkursu Pucharu TZN - 15.02.2004, K-120. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 46,0 46,1 Wyniki Otwartego Konkursu Pucharu TZN, Kategoria Juniorów - 15.02.2004, K-120. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 47,0 47,1 Wyniki konkursu o Puchar TZN. skokinarciarskie.pl, 2004-06-20. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ 48,0 48,1 48,2 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2004/2005. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ FIS Continental Cup Ski-Jumping (SUN 19 DEC 2004). Fis-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ FIS Continental Cup Ski-Jumping (27 DEC 2004). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 51,0 51,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2004/2005. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki triumfuje w Pragelato, Stoch siódmy!. Skijumping.pl, 11 lutego 2005.
- ↑ Paweł Stawowczyk: PŚ: Hautamaeki wygrywa, Stoch lepszy od Małysza. Skokinarciarskie.pl, 2007-02-11. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ 54,0 54,1 Turniej Skandynawski 2005. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 55,0 55,1 Puchar Świata 2004/2005. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Tadeusz Mieczyński, Bartłomiej J. Boczek: Polska ze srebrem w drużynowych MŚJ w Rovaniemi! (Pełne wyniki) (pol.). Skijumping.pl, 2005-03-23. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Bartłomiej J. Boczek: MŚJ: wygrywa Ikonen. Pech Kamila Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2005-03-25. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2005-01-26 w Szczyrk (HS 93), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2005-02-08 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ 60,0 60,1 Sensacyjny wynik Pucharu Doskonałego Mleka. skokinarciarskie.pl, 2005-06-18. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2005/2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 26 NOV 2005). FIS Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 63,0 63,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2005/2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 18 DEC 2005). FIS Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 65,0 65,1 Skoki narciarskie − Turniej Czterech Skoczni 2005/2006. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (FRI 6 JAN 2006). FIS Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ Kamil Stoch miał łzy w oczach. „Życie Warszawy”, 7 lutego 2006. [dostęp 2011-04-09].
- ↑ 68,0 68,1 Turniej Skandynawski 2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 69,0 69,1 Puchar Świata 2005/2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 70,0 70,1 Zakopane: Małysz przed Stochem i Mateją. skokinarciarskie.pl, 2005-12-26. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ Mistrzostwa Polski - Zakopane, 14.10.2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Mistrzostwa Polski - Zakopane, 15.10.2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 73,0 73,1 Puchar Doskonałego Mleka dla Małysza. skokinarciarskie.pl, 2006-06-17. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2006/2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 75,0 75,1 Letnia Grand Prix 2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 76,0 76,1 76,2 76,3 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2006/2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 3 DEC 2006). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ 78,0 78,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2006/2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ 79,0 79,1 Skoki narciarskie − Turniej Czterech Skoczni 2006/2007. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 07 JAN 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 10 FEB 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ 82,0 82,1 Turniej Skandynawski 2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 25 MAR 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ Mistrzostwa Polski - Szczyrk, 17.02.2007 - K-85. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Mistrzostwa Polski - 16.02.2007 - K-85. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 86,0 86,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2007/2008. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 87,0 87,1 Adam Małysz zdobywa Puchar Doskonałego Mleka. skokinarciarskie.pl, 2007-06-24. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ 88,0 88,1 Puchar Solidarności w rękach Małysza (wyniki). skokinarciarskie.pl, 2007-09-21. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ Mistrzostwa Polski na igelicie, Zakopane 13.10.2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ Mistrzostwa Polski na igelicie, Zakopane 14.10.2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ 91,0 91,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2007/2008. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Tadeusz Mieczyński, Marcin Hentał i Karolina Osenka: Stoch nokautuje w Oberhofie! (pol.). Skijumping.pl, 2007-10-03. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ Marcin Hetnał: Kamil Stoch: "Chcę skakać dla siebie" (pol.). Skijumping.pl, 2007-10-03. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 94,0 94,1 Letnia Grand Prix 2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 95,0 95,1 95,2 95,3 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2007/2008. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 23 DEC 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ 97,0 97,1 Skoki narciarskie − Turniej Czterech Skoczni 2007/2008. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 06 JAN 2008). FIS-Ski. [dostęp 2011-05-10].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 17 FEB 2008). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ FIS Ski-Flying World Championships HS213 23.02.2008 Oberstdorf (GER). FIS-Ski - resultats. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ FIS Ski-Flying World Championships Team HS213 24.02.2008 Oberstdorf (GER). FIS-Ski - resultats. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Mistrzostwa Polski, Zakopane 26.12.2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-03].
- ↑ Mistrzostwa Polski - 18.03.2008, Zakopane, K-120. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Mistrzostwa Polski - 20.03.2008, Zakopane, K-85. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ 105,0 105,1 Turniej Skandynawski 2008. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 09 MAR 2008). FIS-Ski. [dostęp 2011-05-10].
- ↑ 107,0 107,1 Puchar Świata 2007/2008. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Kamil Stoch już skacze. Skijumping.pl. [dostęp 2011-04-10].
- ↑ 109,0 109,1 109,2 109,3 109,4 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2008/2009. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ 110,0 110,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2008/2009. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ 111,0 111,1 Skoki narciarskie − Turniej Czterech Skoczni 2008/2009. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 06 JAN 2009). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 14 FEB 2009). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
- ↑ Paweł Guzik i Marcin Hetnał: Kamil Stoch Mistrzem Polski z nowym rekordem skoczni! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-14. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Wolfgang Loitzl Mistrzem Świata! Kamil Stoch czwarty! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-21. [dostęp 2011-05-05].
- ↑ Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Andreas Kuettel Mistrzem Świata w jednoseryjnym konkursie! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-27. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ World Ski Championships (SAT 28 FEB 2009. FIS-Ski.com, 2009-02-28. [dostęp 2011-05-10].
- ↑ 118,0 118,1 Turniej Skandynawski 2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ: Norwegia wygrywa, Polska druga w drużynówce! PŚ: Norwegia wygrywa, Polska druga w drużynówce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2009-03-21. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ 120,0 120,1 Puchar Świata 2008/2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 121,0 121,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 122,0 122,1 Puchar Solidarności: Passa Bachledy trwa. skokinarciarskie.pl, 2009-09-26. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ Tadeusz Mieczyński/Barbara Niewiadomska: MP w Zakopanem: Małysz nokautuje i zostaje Mistrzem Polski na Średniej Skoczni. skijumping.pl, 2009-10-10. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem: Małysz Mistrzem, Rutkowski ze srebrem!. skijumping.pl, 2009-10-11. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ 126,0 126,1 Letnia Grand Prix 2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 127,0 127,1 Grand Prix Czterech Narodów 2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Jacek Gracka: Kamil Stoch - droga do sukcesu. Skokinarciarskie.pl, 2011-01-25. [dostęp 2011-04-23].
- ↑ 129,0 129,1 129,2 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-065].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 20 DEC 2009). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 131,0 131,1 Skoki narciarskie − Turniej Czterech Skoczni 2009/2010. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (WEN 06 JAN 2010). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 06 FEB 2010). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 134,0 134,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: IO w Vancouver: Ammann z olimpijskim złotem, Małysz srebrny! (pol.). Skijumping.pl, 2010-02-13. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: IO w Vancouver: Ammann złotym medalistą, Małysz ze srebrem! (pol.). Skijumping.pl, 2010-02-20. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: IO w Vancouver: Austria nokautuje i zdobywa złoto, Polska dopiero szósta (pol.). Skijumping.pl, 2010-02-22. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ Paweł Guzik: PŚ w Oslo: Kamil Stoch wygrywa kwalifikacje! (pol.). Skijumping.pl, 2010-03-13. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 139,0 139,1 Turniej Skandynawski 2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 140,0 140,1 Puchar Świata 2009/2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Paweł Guzik: MŚwL w Planicy: Złoty Ammann, Małysz poza podium (pol.). Skijumping.pl, 2010-03-20. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ Paweł Guzik: MŚwL w Planicy: Złoto dla Austrii, Polska 4. (pol.). Skijumping.pl, 2010-03-21. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ 25.07.2010 - Wisła (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-07-25. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ 23.07.2010 - Szczyrk (Polska) K-95. Skokinarciarskie.pl, 2010-07-23. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ AZS Zakopane drużynowym Mistrzem Polski!. skijumping.pl, 24 lipca 2010. [dostęp 2011-04-26].
- ↑ 146,0 146,1 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2010/2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
- ↑ STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2010/2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: "Przyjemność z tego lotu była niesamowita" (pol.). Skijumping.pl, 2010-10-03. [dostęp 2011-06-25].
- ↑ 149,0 149,1 149,2 149,3 149,4 STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2010/2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-065].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 19 DEC 2010). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 26.12.2010 - Zakopane (Polska) K-120. Skokinarciarskie.pl, 2010-12-26. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem: Małysz Mistrzem Polski na Wielkiej Krokwi. skijumping.pl, 2010-12-26. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ 153,0 153,1 Skoki narciarskie − Turniej Czterech Skoczni 2010/2011. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (THU 06 JAN 2011). FIS-Ski. [dostęp 2011-05-12].
- ↑ Michał Białoński, Dariusz Wołowski: Kamil Stoch zwycięzcą niedzielnego konkursu PŚ w Zakopanem!. Sport Interia.pl, 2011-01-21. [dostęp 2011-04-22].
- ↑ 21th World Cup Competition Zakopane (POL) - Official Results (ang.). FIS-Ski, 23 stycznia 2011. [dostęp 23 stycznia 2011].
- ↑ Rewelacyjny Stoch - wygrał w Klingenthal. Sport Interia.pl, 2 lutego 2011. [dostęp 2011-04-10].
- ↑ Kamil Stoch znów zwycięski, siódme miejsce Małysza!. sportowefakty.pl, 2011-02-02. [dostęp 2011-02-02].
- ↑ FIS World Cup Ski-Jumping (WEN 02 FEB 2011). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
- ↑ Maria Mysiak: Kamil Stoch mistrzem Polski, Byrt srebrny jedzie do Oslo (filmy i zdjęcia) (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-19. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ "Kiedyś miałem ADHD. Jestem Rakietą z Zębu". TVN24.pl, 24-03-2011. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Złoty Morgenstern, srebrny Kofler, brązowy Małysz MŚ Oslo: Złoty Morgenstern, srebrny Kofler, brązowy Małysz (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-26. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Schlierenzauer mistrzem świata ! MŚ Oslo: Schlierenzauer mistrzem świata ! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-03. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Bez niespodzianki - Austria ze złotem, Polska czwarta MŚ Oslo: Bez niespodzianki - Austria ze złotem, Polska czwarta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-27. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Austriacy mistrzami świata (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-05. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Małysz odchodzi w chwale! Stoch wygrywa! Dziękujemy!. eurosport.pl, 2011-03-20. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Kamil wyskakał Adamowi Mazurka. skokinarciarskie.pl, 2011-03-20. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ 168,0 168,1 Puchar Świata 2010/2011. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Paweł Stawowczyk: Już 18 skoczków potwierdziło udział w "Skoki do Celu (pol.). Skokinarciarskie.pl.
- ↑ Paweł Stawowczyk: Adam oddał swój ostatni skok (pol.). Skokinarciarskie.pl, 26 marca 2011. [dostęp 22 kwietnia 2011].
- ↑ Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Morgenstern zwycięża, Stoch w "10" (pol.). Skijumping.pl, 17 lipca 2011. [dostęp 17 lipca 2011].
- ↑ Andrzej Mysiak: LGP Szczyrk: Morgenstern zwycięża, Stoch na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-20. [dostęp 2011-07-20].
- ↑ 173,0 173,1 Andrzej Mysiak: LGP Zakopane: Austriacy zwyciężają. Polacy daleko, słaby Stoch (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-22. [dostęp 2011-07-22].
- ↑ 174,0 174,1 Marcin Hetnał: Kamil Stoch: "Dałem ciała" (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-22. [dostęp 2011-07-23].
- ↑ Andrzej Mysiak: LGP Zakopane: Morgenstern po raz trzeci, świetni Polacy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-23. [dostęp 2011-07-23].
- ↑ 176,0 176,1 FIS: FIS Grand Prix Ski Jumping 2011 - Lotos Poland Tour (pol.). Berkutschi, 2011-07-23. [dostęp 2011-07-23].
- ↑ Letnia Grand Prix 2011. Klasyfikacja po konkursie: 23.07.2011, Zakopane K-120. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-07-23].
- ↑ Adrian Dworakowski: Powstał pierwszy oficjalny fan klub Kamila Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-23. [dostęp 2011-12-28].
- ↑ Anna Szczepankiewicz: LGP w Hinterzarten: Austria wygrywa, Polacy na drugim miejscu! (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-06. [dostęp 2011-08-06].
- ↑ Anna Szczepankiewicz: LGP w Hinterzarten: Czwarte zwycięstwo Morgensterna, Stoch drugi! (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-07. [dostęp 2011-08-14].
- ↑ Letnia Grand Prix 2011. Klasyfikacja po konkursie: 07.08.2011, Hinterzarten K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-08-14].
- ↑ Daniel Ludwiński: Zwycięstwo Kamila Stocha w Einsiedeln! (pol.). Sportowefakty.pl, 2011-08-14. [dostęp 2011-08-14].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem: Kamil Stoch ze złotym medalem (pol.). Skijumping.pl, 2011-09-17. [dostęp 2011-09-17].
- ↑ Paweł Stawowczyk: LGP: Kamil Stoch triumfuje w finałowym konkursie! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-10-03. [dostęp 2011-10-03].
- ↑ Dwor: Kamil Stoch przed Pucharem Świata (pol.). Przegląd Sportowy, 2011-11-12. [dostęp 2011-11-13].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Kuusamo: Austriacy triumfują, Polska dopiero siódma (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-11-27. [dostęp 2011-11-27].
- ↑ Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Austriackie podium z Koflerem na czele. Stoch 4. (pol.). Skijumping.pl, 2011-11-27. [dostęp 2011-11-27].
- ↑ Paweł Guzik, Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lillehammer: Kofler zwycięża, Stoch na podium! (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-03. [dostęp 2011-12-03].
- ↑ Tadeusz Mieczyński, Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: "Lekcja pokory numer jeden" (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-04. [dostęp 2011-12-04].
- ↑ Maciej Mikołajczyk: Andreas Kofler nie zwalnia tempa, bolesny spadek Kamila Stocha (pol.). Sportowefakty.pl, 2011-12-04. [dostęp 2011-12-04].
- ↑ Paweł Stawowczyk: Schlierenzauer wygrywa z nieznaczną przewagą (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-09. [dostęp 2011-12-09].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Harrachov: Norwegia pokonała Austrię, Polska piąta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-10. [dostęp 2011-12-10].
- ↑ Paweł Guzik: PŚ w Harrachovie: Richard Freitag zwycięża! (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-11. [dostęp 2011-12-11].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Bardal wygrywa, upadek Schlierenzauera (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-17].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Zwycięstwo Koflera, Stoch na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-18. [dostęp 2011-12-18].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: MP w Wiśle: Stoch wygrywa z nowym rekordem skoczni (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-26. [dostęp 2011-12-26].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: TCS w Oberstdorfie: Kofler najlepszy w kwalifikacjach, fatalny skok Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2011-12-29].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: TCS w Oberstdorfie: Trudne pary polskich skoczków (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2011-12-29].
- ↑ Andrzej Mysiak: TCS Oberstdorf: Schlierenzauer najwyżej na austriackim podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-30. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ Andrzej Mysiak: TCS Garmisch-Partenkirchen: Kofler z Kranjcem, Stoch z Kochem. Pary noworocznego konkursu. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-31. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ Andrzej Mysiak: TCS Garmisch-Partenkirchen: Schlierenzauer wygrywa, Stoch Czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-01. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2012, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ 203,0 203,1 Tadeusz Mieczyński, Natalia Konarzewska: TCS w Innsbrucku: Andreas Kofler przerywa passę Schlierenzauera. Skijumping.pl, 2012-01-04. [dostęp 2012-01-04].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: "Kamil popełnił stary błąd" (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-04. [dostęp 2012-01-04].
- ↑ 205,0 205,1 Natalia Konarzewska: TCS w Bischofshofen: Morgenstern zwycięża, Schlierenzauer triumfatorem 60. TCS (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-06. [dostęp 2012-01-08].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Kulm: Zwycięstwo Kranjca, Stoch szósty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-15. [dostęp 2012-01-15].
- ↑ Puchar Świata 2011/2012: Klasyfikacja po konkursie: 15.01.2012, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-15].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Kulm: Zwycięstwo Bardala, dyskwalifikacja Schlierenzauera (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-15. [dostęp 2012-01-15].
- ↑ Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 15.01.2012, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-15].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 15.01.2012, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-15].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Zwycięstwo Stocha, Zniszczoł dziewiąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-20. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Schlierenzauer wygrywa, Stoch siódmy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-21. [dostęp 2012-01-21].
- ↑ Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 21.01.2012, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-21].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: PŚ w Sapporo: Kofler dominuje na treningach (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-27. [dostęp 2012-01-27].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: PŚ w Sapporo: Sklett zwycięża w kwalifikacjach, czterech Polaków w konkursie (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-27. [dostęp 2012-01-27].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: "Nie doszedłem jeszcze do siebie" (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-27].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Sapporo: Stoch najlepszy w serii próbnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-18. [dostęp 2012-01-28].
- ↑ Paweł Guzik: PŚ w Sapporo: Daiki Ito wygrywa pierwszy raz w karierze! (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-28. [dostęp 2012-01-28].
- ↑ Paweł Stawowczyk: PŚ: Ito wygrywa po raz drugi! Stoch znów na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-29. [dostęp 2012-01-29].
- ↑ Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 29.01.2012, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-29].
- ↑ PŚ w Predazzo: Schlierenzauer triumfuje, Stoch 7. (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-02-04].
- ↑ PŚ w Predazzo: Przepiękny triumf Kamila Stocha! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-02-05].
- ↑ Klasyfikacja po konkursie: 05.02.2012, Val di Fiemme K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-05].
- ↑ Paweł Stawowczyk: PŚ: Norwegia wygrywa w Willingen (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-11. [dostęp 2012-02-19].
- ↑ Kolejny wielki sukces Norwegów, piąta pozycja Kamila Stocha (pol.). Sportowefakty.pl. [dostęp 2012-02-12].
- ↑ Z notatnika statystyka: Willingen (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-12].
- ↑ PŚ w Oberstdorfie: Martin Koch wygrywa (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-02-18].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Druga seria odwołana, triumf Słoweńców (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-19. [dostęp 2012-02-19].
- ↑ Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 19.02.2012, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-20].
- ↑ Vikersund 2012: Główni faworyci do medalu (pol.). berkutschi.com, 22 lutego 2012. [dostęp 2012-02-22].
- ↑ Paweł Stawowczyk: MŚwL: Koch 237 metrów w 1. treningu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-23. [dostęp 2012-02-24].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Drugi trening również dla Kocha. Rekord życiowy Miętusa (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-23. [dostęp 2012-02-24].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Kofler wygrywa kwalifikacje, komplet Polaków w konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-24].
- ↑ Natalia Konarzewska: Skoki Narciarskie: MŚwL Vikersund: Dzisiejszy konkurs odwołany! Jutro trzy serie! (pol.). skijumping.pl, 24 lutego 2012. [dostęp 2012-02-24].
- ↑ Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ Vikersund: Dzisiejsze skoki odwołane! (pol.). skokinarciarskie.pl, 24 lutego 2012. [dostęp 2012-02-24].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Robert Kranjec mistrzem świata w lotach! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-25. [dostęp 2012-02-25].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Lahti: Austriacy zwyciężają, Polacy na podium! (pol.). skokinarciarskie.pl, 3 marca 2012. [dostęp 2012-03-03].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: PŚ w Lahti: Daiki Ito triumfuje, dramat Stocha, Żyła 10. (pol.). skijumping.pl, 4 marca 2012. [dostęp 2012-03-04].
- ↑ Maciej Mikołajczyk: PŚ: Wspaniałe skoki w Trondheim, czwarty raz Daiki Ito (pol.). sportowefakty.pl, 8 marca 2012. [dostęp 2012-03-08].
- ↑ Klasyfikacja po konkursie: 08.03.2012, Trondheim K-123 (pol.). skokinarciarskie.pl, 8 marca 2012. [dostęp 2012-03-08].
- ↑ Paweł Stawowczyk: PŚ: Koch najlepszy w Oslo, trzech Polaków w czołowej 12-ce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-11. [dostęp 2012-03-11].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Zwycięski Kranjec, Bardal o punkt od Pucharu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-16. [dostęp 2012-03-18].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Austriacy triumfują, Polska piąta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-17. [dostęp 2012-03-18].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Konkurs dla Kocha, Puchar Świata dla Bardala. Kranjec z PŚ w lotach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-18. [dostęp 2012-03-18].
- ↑ 245,0 245,1 Puchar Świata 2011/2012 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-03-18].
- ↑ Stoch: To dla mnie przełomowy sezon. Eurosport. [dostęp 2011-04-23].
- ↑ Puchar Świata 2006/2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2006/2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2007/2008. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2008/2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2009/2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2010/2011. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Puchar Świata w lotach 2011/2012. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-03-18].
- ↑ Grand Prix Czterech Narodów 2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Grand Prix Czterech Narodów 2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Czy Polska pokocha Stocha?. MojaWyspa.co.ok, 10 stycznia 2007. [dostęp 2011-04-11].
- ↑ Stefan Horngacher (sylwetka, biografia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-11].
- ↑ Hannu Lepistoe (sylwetka, biografia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-11].
- ↑ Łukasz Kruczek (sylwetka, biografia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-11].
- ↑ Barbara Niewiadomska: Kamil Stoch − najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 28 kwietnia 2007. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Natalia Konarzewska: Kamil Stoch najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 25 kwietnia 2008. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 24 kwietnia 2009. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch ponownie najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 15 kwietnia 2011.
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Tytuły "Asów Podhala" przyznane. Skijumping.pl, 23 kwietnia 2010. [dostęp 2011-04-24].
- ↑ Niepołomiczanie Asami Małopolski (pol.). Polski Związek Karate Tradycyjnego, 9 marca 2011. [dostęp 2011-04-05].
- ↑ Kamil Stoch trzeci w plebiscycie "Asy Małopolski" (pol.). skokinarciarskie.pl, 28 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-28].
- ↑ PAP: Stoch: Wolę być liderem PŚ niż grupy. SportoweFakty.pl, 6 kwietnia 2011. [dostęp 10 kwietnia 2011].
- ↑ Adrian Dworakowski: Kolejna nagroda dla Kamila Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2011-05-09. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Alicja Bochenek: Adam Małysz i Kamil Stoch wśród Najlepszych Sportowców Roku 2011 (pol.). Skijumping.pl, 2011-01-07. [dostęp 2011-01-07].
[edytuj] Bibliografia
- FIS-SKI - biographie - Kamil Stoch. fis-ski.com. [dostęp 2011-04-24]. − wyniki wszystkich oficjalnych konkursów międzynarodowych indywidualnych i drużynowych
- Wyniki mistrzostw Polski. skijumping.pl. [dostęp 2011-04-24].
- Kamil Stoch Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2011-04-05].
- Kamil Stoch (sylwetka, biografia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-24].
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||
|
||||||||