Apoloniusz Tajner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Apoloniusz Tajner
Apoloniusz Tajner
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1954
Goleszów, Polska
Rekord życiowy 109 m[1]
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Apoloniusz Tajner w Wikicytatach

Apoloniusz Leopold Tajner (ur. 17 kwietnia 1954 w Goleszowie) – kombinator norweski, trener, prezes Polskiego Związku Narciarskiego. Syn Leopolda Tajnera, bratanek Władysława Tajnera. Jest ojcem Tomisława Tajnera, byłego reprezentanta Polski w skokach oraz Dominiki[2]. Ma wnuka Maksymiliana. Teść piosenkarza Michała Wiśniewskiego.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Tajner w młodości był kombinatorem norweskim. Kilkakrotnie został mistrzem Polski juniorów, był 5. na mistrzostwach świata w tej kategorii[1]. Jego rekord życiowy w skokach wynosi 109 m.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Technikum Mechaniczne w Ustroniu, gdzie poznał swoją przyszłą małżonkę, Aleksandrę, którą poślubił w 1974[3]. Następnie, w 1980, ukończył krakowską AWF z tytułem trenera narciarstwa klasycznego II klasy i zajął się szkoleniem zawodników w Olimpii Goleszów, gdzie pracował już od 1979[4]. W latach 1983-1984 był zatrudniony w Ośrodku Przygotowań Olimpijskich w Bielsku-Białej. Od 1984 do 1990, prowadził reprezentację Polski w kombinacji norweskiej. Pojechał z nią na igrzyska olimpijskie do Calgary[3].

Później zrezygnował z bycia trenerem i wraz z żoną prowadził sklep z odzieżą i obuwiem. W latach 1994-1999 pełnił funkcję wiceprezesa ds. sportowych w Polskim Związku Narciarskim[3]. Na początku swej pracy zatrudnił, jako trenera głównego kadry skoczków, Czecha Pavla Mikeskę.

Apoloniusz Tajner we wrześniu 2007

Po rezygnacji Mikeski w 1999, reprezentację tymczasowo prowadził Piotr Fijas, którego zastąpił Tajner[5]. Wprowadził wówczas do sztabu szkoleniowego fizjologa, dr Jerzego Żołądzia, oraz psychologa, dr Jana Blecharza. Wkrótce sukcesy zaczął odnosić Adam Małysz, który pod wodzą Tajnera trzykrotnie z rzędu zdobył Puchar Świata, trzykrotnie mistrzostwo świata i jedno wicemistrzostwo świata oraz wygrał 49. Turniej Czterech Skoczni, a na olimpiadzie 2002 w Salt Lake City zdobył brązowy i srebrny medal. Tajner uzyskał tytuł trenera klasy mistrzowskiej[2]. Polska reprezentacja 9 grudnia 2001 po raz pierwszy w historii stanęła na podium w konkursie drużynowym PŚ, plasując się na trzecim miejscu, za Finami i Japończykami[6]. W 2002 został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. 14 marca 2004 Tajner, z powodu słabych wyników jego zawodników w minionym sezonie zimowym i przyczyn osobistych, podał się do dymisji[8].

Po zakończeniu kariery trenerskiej[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 bez powodzenia kandydował z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego w okręgu śląskim, uzyskując 7265 głosów[9].

2 lutego 2006 Tajner został wybrany na prezesa PZN. W czasie Walnego Zjazdu w Krakowie, uzyskał 38 głosów. Jego rywal, Andrzej Kozak, dostał 19 głosów[10]. Obecnie często jest zapraszany jako ekspert do studia Telewizji Polskiej[11]. W wiślańskiej Alei Gwiazd Sportu znajduje się tablica poświęcona Tajnerowi[12].

11 lutego 2012 roku otrzymał Kamień Milowy Forbesa[13].

Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Apoloniusz Tajner

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Szatkowski 2003 ↓, s. 1.
  2. 2,0 2,1 Szatkowski 2003 ↓, s. 4.
  3. 3,0 3,1 3,2 Szatkowski 2003 ↓, s. 2.
  4. PRACOWNICY BIURA POLSKIEGO ZWIĄZKU NARCIARSKIEGO. test.pzn.pl. [dostęp 2011-06-18].
  5. Szatkowski 2003 ↓, s. 3.
  6. Podium dla Polski!. skijumping.pl. [dostęp 2011-06-18].
  7. M.P. z 2002 r. Nr 25, poz. 414
  8. Trener Apoloniusz Tajner podał się do dymisji! (aktualizacja). skijumping.pl. [dostęp 2011-06-18].
  9. Serwis PKW – Wybory 2004
  10. Apoloniusz Tajner prezesem PZN. skijumping.pl. [dostęp 2011-06-18].
  11. Tajner: to była walka tytanów. tvp.pl. [dostęp 2011-06-18].
  12. Jan Kawulok w wiślańskiej Alei Gwiazd Sportu (pol.). pzn.pl. [dostęp 2012-10-01].
  13. Wielki Bal Forbesa 2012. Forbes.pl. [dostęp 2012-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


poprzednik:
Piotr Fijas
Trener polskich skoczków narciarskich
1999-2004
następca:
Heinz Kuttin