Anders Bardal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anders Bardal
Anders Bardal podczas dekoracji medalistów konkursu indywidualnego mężczyzn na skoczni normalnej MŚ 2013
Anders Bardal podczas dekoracji medalistów konkursu indywidualnego mężczyzn na skoczni normalnej MŚ 2013
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1982
Norwegia Steinkjer, Norwegia
Klub Steinkjer Skiklubb/Tronderhopp
Wzrost 184 cm
Debiut w reprezentacji 2001
Debiut w PŚ 3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 17 marca 2007 w Oslo (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 27 stycznia 2008 w Zakopanem
Rekord życiowy 227 m na Letalnicy w Planicy (17 marca 2011)
Trener kadry Austria Alexander Stöckl (od 2011)
Dorobek medalowy
Oficjalna strona internetowa

Anders Bardal (wym. [ɑneʂ bɑːrdɑːl]; ur. 24 sierpnia 1982 w Steinkjer) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Steinkjer, zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2011/2012, drugi zawodnik sezonu 2012/2013, mistrz świata w skokach narciarskich z 2013, czterokrotny wicemistrz świata w skokach narciarskich, brązowy medalista igrzysk olimpijskich, srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich, dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.

Spis treści

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy skok oddał w wieku 7 lat, w 1989 roku. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 roku podczas konkursu w Willingen. Wówczas również zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. W sezonie 2001/2002 został włączony do norweskiej kadry A. Startował cały sezon, ale ani razu nie znalazł się w pierwszej dziesiątce pucharowych zawodów (choć i tak zakończył sezon jako drugi najlepszy Norweg po Roarze Ljøkelsøyu). Kiedy reprezentację Norwegii objął Mika Kojonkoski, Bardal zszedł na dalszy plan, ustępując miejsca nowym talentom, takim jak Sigurd Pettersen, Bjørn Einar Romøren czy Lars Bystøl. Przez następnych kilka sezonów sukcesy odnosił głównie w Pucharze Kontynentalnym, wygrywając ten cykl w sezonach 2004/2005 i 2005/2006. W Pucharze Świata ciągle znajdował się w cieniu innych Norwegów, nie mając pewnego miejsca w kadrze. Kilkukrotnie jednak pokazał swój talent, zajmując np. 14 grudnia 2003 roku w Titisee-Neustadt czwarte miejsce w konkursie. Regularnie zaczął startować w sezonie 2005/2006, ale wówczas dobre występy zaliczył jedynie podczas słabo obsadzonych konkursów na skoczni Ōkurayama w Sapporo, gdzie dwukrotnie zajął szóste miejsce.

Przełomowy był dla niego sezon 2006/2007, w którym 17 marca 2007 roku na skoczni Holmenkollbakken w Oslo pierwszy raz stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a w pierwszej dziesiątce był w sumie sześć razy. Sezon ten ukończył na 16. miejscu. W kolejnym sezonie było jeszcze lepiej – 27 stycznia 2008 w Zakopanem odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ oraz jeszcze czterokrotnie stawał na podium, w efekcie czego zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ. 15 marca 2008 w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku wynoszący 225,5 m, a w konkursie skoczył 232,5 m, jednak podparł skok. W kolejnym sezonie ani razu nie stanął na podium (dwukrotnie zajmował 4. miejsce), ale ukończył go po raz drugi w karierze w czołowej dziesiątce – na miejscu dziesiątym. W sezonie 2009/2010 przeżywał kryzys formy, przez co przez pół sezonu nie występował w zawodach Pucharu Świata. Zwyżkę formę zanotował dopiero w lutym, dzięki czemu znalazł się w kadrze Norwegii na igrzyska olimpijskie w Vancouver. W konkursach indywidualnych był 18. na skoczni normalnej i 22. na dużej, natomiast w konkursie drużynowym wywalczył brązowy medal. Zima skończyła się dla niego najwyższym w sezonie, jedenastym miejscem na zakończenie cyklu Pucharu Świata 2009/10 (w klasyfikacji końcowej zajął 36. miejsce) oraz srebrnym medalem konkursu drużynowego mistrzostw świata w lotach narciarskich w Planicy. W sezonie 2010/2011 prezentował nierówną formę. Rozpoczął od pozycji na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki, jednak później zanotował regres, nie kwalifikując się kilkukrotnie do drugich serii konkursów. Po przerwie w startach, powrócił do rywalizacji na mistrzostwach świata w Oslo i zajął dwa miejsca w czołowej "10" - 9. na skoczni K-95 i 7. na K-120. W trzech ostatnich konkursach sezonu, najpierw Lathi, a następnie dwukrotnie w Planicy, Bardal był kolejno - 4., 5. i 5., co zwiastowało zwyżkę formy i były zapowiedzią sukcesów, jakie miały go czekać kolejnej zimy. W sezonie 2011/2012 wielokrotnie plasował się w czołówce konkursów Pucharu Świata, a w trzech z nich – w Engelbergu, Tauplitz i Willingen – zwyciężył, co pozwoliło mu zdobyć w tym sezonie Kryształową Kulę z dorobkiem 1325 punktów. Tym samym stał się trzecim Norwegiem, który zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, po Espenie Bredesenie i Vegardzie Opaasie.

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. Zdobył złoty medal indywidualnego konkursu skoków skoków narciarskich na skoczni normalnej. Na skoczni dużej był 11. W zawodach drużynowych (mieszanych i męskich) zajął dwukrotnie 4. miejsce[1].

Jest nieoficjalnym rekordzistą skoczni Granåsen w Trondheim gdzie skoczył 146 metrów[2].

Bardal skacze na nartach firmy Fischer i używa wiązań Win Air.

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001
Puchar Świata 4 2 1 14 36 10 5 16 27 54 32 42 36 53
Puchar Świata w lotach - 19 5 24 33 10 7 12 20 32 - 23 X 48
Turniej Czterech Skoczni 6 5 4 16 - 29 7 23 38 - 33 34 35 -
Turniej Nordycki X X X X 16 16 5 15 36 41 16 44 21 22
Letnie Grand Prix 3 14 59 47 - 27 51 8 38 - 46 50 -
Turniej Czterech Narodów X X X X 47 44 38 58 29 X X X X X
Lotos Poland Tour X X X 29 X X X X X X X X X X

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 27. miejsce (K-90), 25. miejsce (K-120)
2010 Kanada Vancouver/Whistler 18. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana brązowy medal (K-95), 16. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 9. miejsce[a]
2010 Kanada Vancouver/Whistler brązowy medal[b]
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 6. miejsce[c]

Starty A. Bardala na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 indywid. 91 m 89 m 227 pkt 42 pkt Simon Ammann
25. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 indywid. 118,5 m 114,5 m 212,9 pkt 68,5 pkt Simon Ammann
9. 18 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 druż.[a] 121 m 117,5 m 790,8 pkt (224,8 pkt) 126 pkt Niemcy
18. 13 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 98 m 100 m 242,5 pkt 34 pkt Simon Ammann
22. 20 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 119 m 124 m 211,4 pkt 72,2 pkt Simon Ammann
3.Bronze medal.svg 22 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż.[b] 128 m 127 m 1030,3 pkt (235,5 pkt) 77,6 pkt Austria
3.Bronze medal.svg 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 98,5 m 264,1 pkt 13,9 pkt Kamil Stoch
16. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 127,5 m 127,5 m 246,5 pkt 32,2 pkt Kamil Stoch
6. 17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[c] 137,5 m 133,0 m 990,7 pkt (272,5 pkt) 50,4 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2007 Japonia Sapporo 16. miejsce (K-90)
2009 Czechy Liberec 12. miejsce (K-90), 5. miejsce (K-120)
2011 Norwegia Oslo 9. miejsce (K-95), 7. miejsce (K-120)
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo złoty medal (K-95), 11. miejsce (K-120)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2007 Japonia Sapporo srebrny medal[d]
2009 Czechy Liberec srebrny medal[b]
2011 Norwegia Oslo srebrny medal (K-95)[e],srebrny medal (K-120)[b]
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 4. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[f], 4. miejsce (K-120)[g]

Starty A. Bardala na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż.[d] 119,0 m 114,5 m 953,3 pkt (212,3 pkt) 56,9 pkt Austria
16. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 91,5 m 92,0 m 235,0 pkt 42,0 pkt Adam Małysz
12. 21 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 97,5 m 94,5 m 252,5 pkt 29,5 pkt Wolfgang Loitzl
5. 27 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. 131,0 m [h] 135,8 pkt 5,5 pkt Andreas Küttel
2.Silver medal with cup.svg 28 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 druż.[b] 128,0 m 133,0 m 1000,8 pkt (269,3 pkt) 33,5 pkt Austria
9. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 97,0 m 98,5 m 232,6 pkt 36,6 pkt Thomas Morgenstern
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[e] 105,5 m 101,0 m 1000,5 pkt (255,9 pkt) 25,0 pkt Austria
7. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 133,5 m 125,0 m 263,8 pkt 13,7 pkt Gregor Schlierenzauer
2.Silver medal with cup.svg 5 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[b] 127,5 m [h] 456,4 pkt (119,9 pkt) 43,6 pkt Austria
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 103,5 m 100,0 m 252,6 pkt
4. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. mix[f] 100,5 m 101,0 m 969,3 pkt (264,3 pkt) 41,7 pkt Japonia
11. 28 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 127,5 m 129,0 m 276,4 pkt 19,4 pkt Kamil Stoch
4. 2 marca 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[f] 128,5 m 129,0 m 1117,3 pkt (291,6 pkt) 18,6 pkt Austria

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2002 Czechy Harrachov 15. miejsce
2008 Niemcy Oberstdorf 18. miejsce
2012 Norwegia Vikersund 7. miejsce
2014 Czechy Harrachov srebrny medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2008 Niemcy Oberstdorf brązowy medal[e]
2010 Słowenia Planica srebrny medal[i]
2012 Norwegia Vikersund 4. miejsce[j]

Starty A. Bardala na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
15. 9-10 marca 2002 Czechy Harrachov Čerťák K-185 indywid. 183,0 m 157,0 m [h] [h] 307,3 pkt 89,0 pkt Sven Hannawald
18. 22-23 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 178,5 m 194,0 m 193,5 m 192,5 m 717,7 pkt 117,7 pkt Gregor Schlierenzauer
3.Bronze medal with cup.svg 24 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż.[e] 177,0 m 183,5 m 1453,2 pkt (335,6 pkt) 100,1 pkt Austria
2.Silver medal with cup.svg 21 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 druż.[i] 179,5 m 189,5 m 1542,3 pkt (344,8 pkt) 99,1 pkt Austria
7. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 212,0 m 203,5 m [h] [h] 360,3 pkt 48,4 pkt Robert Kranjec
4. 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[j] 194,5 m 211,0 m 1542,2 pkt (381,9 pkt) 106,2 pkt Austria
2.Silver medal with cup.svg 14-15 marca 2014 Czechy Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 203,5 m 188,0 m [h] [h] 379,9 pkt 11,1 pkt Severin Freund

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

1999 Austria Saalfelden 6. miejsce[k][3]
2000 Słowacja Szczyrbskie Jezioro srebrny medal[l]

Starty A. Bardala na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 5 lutego 1999 Austria Saalfelden Bibergschanze K-85 druż.[k] 79,5 m 83,5 m 886,0 pkt (211,0 pkt) 76,0 pkt Austria
2.Silver medal with cup.svg 27 stycznia 2000 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 druż.[l] 86,0 m 91,0 m 904,0 pkt (225,0 pkt) 13,0 pkt Austria

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2000/2001 53.
2001/2002 36.
2002/2003 42.
2003/2004 32.
2004/2005 54.
2005/2006 27.
2006/2007 16.
2007/2008 5.
2008/2009 10.
2009/2010 36.
2010/2011 14.
2011/2012 1.
2012/2013 2.
2013/2014 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 27 stycznia 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m [h] 149,1 pkt
2. 17 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 133,0 m 266,2 pkt
3. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 197,5 m 183,5 m 364,9 pkt * Loty 2011/2012
4. 12 lutego 2012 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 148,0 m 277 pkt * FTT 2012
5. 9 stycznia 2013 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 130,0 m 128,0 m 264,4 pkt
6. 19 stycznia 2014 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,5 m [h] 127,0 pkt
7. 7 marca 2014 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 136,5 m 131,0 m 269,3 pkt

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2006/2007 - - 1 1
2007/2008 1 2 2 5
2008/2009 - - - -
2009/2010 - - - -
2010/2011 - - - -
2011/2012 3 4 5 12
2012/2013 1 2 3 6
2013/2014 2 4 3 9
Suma 7 12 14 33

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 marca 2007 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 HS-128 125,5 m 117,0 m 254,0 pkt 3. 18,9 pkt Adam Małysz
2. 6 stycznia 2008 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-125 HS-140 132,5 m 124,5 m 243,6 pkt 2. 8 pkt Janne Ahonen
3. 27 stycznia 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m 149,1 pkt 1.
4. 3 lutego 2008 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 127,0 m 131,5 m 264,3 pkt 3. 24,4 pkt Thomas Morgenstern
5. 17 lutego 2008 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 143,5 m 279,9 pkt 3. 6,7 pkt Bjørn Einar Romøren
6. 4 marca 2008 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 117,5 m 128,0 m 240,4 pkt 2. 7,9 pkt Janne Ahonen
7. 4 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 125,0 m 140,5 m 249,2 pkt 2. 1,8 pkt Andreas Kofler
8. 9 grudnia 2011 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 131,0 m 135,5 m 245,0 pkt 3. 1,8 pkt Gregor Schlierenzauer
9. 17 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 133,0 m 266,2 pkt 1.
10. 18 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,5 m 135,0 m 260,5 pkt 3. 4,2 pkt Andreas Kofler
11. 6 stycznia 2012 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-125 HS-140 135,0 m [h] 136,5 pkt 2. 2,2 pkt Thomas Morgenstern
12. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 205,5 m [h] 201,6 pkt 3. 10,9 pkt Robert Kranjec
13. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 197,5 m 183,5 m 364,9 pkt 1.
14. 21 stycznia 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,0 m 126,0 m 293,1 pkt 3. 7,2 pkt Gregor Schlierenzauer
15. 28 stycznia 2012 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 134,0 m 135,0 m 252,5 pkt 2. 0,1 pkt Daiki Itō
16. 5 lutego 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 123,5 m 128,0 m 248,6 pkt 3. 9,9 pkt Kamil Stoch
17. 12 lutego 2012 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 148,0 m 277 pkt 1.
18. 4 marca 2012 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-97 90,5 m 96,0 m 239,2 pkt 2. 6,3 pkt Daiki Itō
19. 24 listopada 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 98,0 m 101,0 m 267,0 pkt 3. 1,5 pkt Severin Freund
20. 1 stycznia 2013 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 136,5 m 135,5 m 267,2 pkt 3. 10,5 pkt Anders Jacobsen
21. 4 stycznia 2013 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 125,0 m 120,0 m 235,4 pkt 3. 18,3 pkt Gregor Schlierenzauer
22. 9 stycznia 2013 Polska Wisła Malinka K-120 HS-134 130,0 m 128,0 m 264,4 pkt 1.
23. 12 stycznia 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,5 m 132,0 m 271,6 pkt 2. 1,7 pkt Anders Jacobsen
24. 10 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 121,5 m 126,0 m 266,9 pkt 2. 7,3 pkt Richard Freitag
25. 8 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 131,0 m 138,0 m 277,0 pkt 2. 2,0 pkt Severin Freund
26. 21 grudnia 2013 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,0 m 140,0 m 268,3 pkt 3. 7,1 pkt Jan Ziobro
27. 29 grudnia 2013 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 133,0 m 133,5 m 297,9 pkt 2. 4,0 pkt Simon Ammann
28. 19 stycznia 2014 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,5 m 127,0 pkt 1.
29. 4 marca 2014 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 123,0 m 127,5 m 257,6 pkt 3. 5,1 pkt Kamil Stoch
30. 7 marca 2014 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 136,5 m 131,0 m 269,3 pkt 1.
31. 9 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 128,0 m 127,0 m 252,1 pkt 2. 13,3 pkt Severin Freund
32. 21 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka K-125 HS-139 136,5 m 134,5 m 288,8 pkt 2. 0,3 pkt Severin Freund
33. 23 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka K-125 HS-139 138,5 m 136,5 m 278,5 pkt 3. 5,2 pkt Peter Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/2014

Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - 28 39 42 29 14 13 - 27 47
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Val di Fiemme Val di Fiemme Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
q 19 29 26 - 27 13 - - 26 43 47 42 - 20 23 - - 24 13 22 21 109
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Tauplitz Tauplitz Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
35 34 46 q - - - - 35 46 q 25 33 38 35 17 23 18 q 8 35 32 43 48 47 27 - 77
Sezon 2003/2004
Kuusamo Kuusamo Trondheim Neustadt Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Oberstdorf Willingen Park City Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
39 50 18 4 30 47 q 23 26 26 26 19 16 27 41 44 q 46 30 25 22 23 13 162
Sezon 2004/2005
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Tauplitz Tauplitz Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Pragelato Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 41 19 43 42 - - 34 - - 36 27 19 - 28
Sezon 2005/2006
Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
19 13 27 23 34 42 - - - 25 29 6 6 45 41 - 41 q 41 23 19 22 161
Sezon 2006/2007
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Vikersund Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Oslo Oslo Planica Planica Planica punkty
38 46 11 29 20 9 20 25 36 24 12 13 20 29 14 17 10 39 16 3 4 8 6 14 418
Sezon 2007/2008
Kuusamo Trondheim Trondheim Villach Villach Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Bischofshofen Bischofshofen Predazzo Predazzo Harrachov Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Liberec Liberec Willingen Kuopio Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
20 10 12 23 12 15 20 18 11 19 2 9 7 16 7 1 10 3 5 15 3 6 2 6 9 5 6 942
Sezon 2008/2009
Kuusamo Trondheim Trondheim Pragelato Pragelato Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Whistler Whistler Sapporo Willingen Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Lillehammer Vikersund Planica Planica punkty
5 4 14 17 18 12 9 49 19 31 17 10 20 16 8 14 10 - 12 11 7 5 11 8 35 4 13 598
Sezon 2009/2010
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Oberstdorf Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
- 41 - - - - - - - - - - 40 19 38 27 24 19 12 23 23 29 11 99
Sezon 2010/2011
Kuusamo Kuopio Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Zakopane Willingen Klingenthal Oberstdorf Vikersund Vikersund Lahti Planica Planica punkty
13 10 10 7 19 11 10 20 25 17 17 24 35 - - 22 12 10 39 37 33 - - 4 5 5 419
Sezon 2011/2012
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Predazzo Predazzo Willingen Oberstdorf Lahti Trondheim Oslo Planica Planica punkty
11 15 2 3 4 1 3 6 9 4 2 3 1 40 3 2 14 4 3 1 12 2 4 10 12 23 1325
Sezon 2012/2013
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
3 5 10 5 4 7 11 11 3 3 5 1 2 4 15 12 17 - - 21 16 2 4 13 7 15 16 999
Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - 4 2 10 4 3 5 2 13 14 6 - - 9 1 - - - - 6 9 11 3 1 2 2 3 1071
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2001/2002 35.
2002/2003 34.
2003/2004 33.
2004/2005
2005/2006 38.
2006/2007 23.
2007/2008 7.
2008/2009 29.
2009/2010
2010/2011 16.
2011/2012 4.
2012/2013 5.
2013/2014 6.

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2001 22.
2002 21.
2003 44.
2004 16.
2005 41.
2006 36.
2007 15.
2008 5.
2009 16.
2010 16.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2000/2001 48.
2002/2003[m] 23.
2004/2005 32.
2005/2006 20.
2006/2007 12.
2007/2008 7.
2008/2009 10.
2009/2010 33.
2010/2011 24.
2011/2012 5.
2012/2013 19.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2002 50.
2003 46.
2004 niesklasyfikowany
2005 38.
2006 8.
2007 51.
2008 27.
2009 niesklasyfikowany
2010 47.
2011 59.
2012 14.
2013 3.
2014 32.

Zwycięstwa w konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 14 września 2013 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 92,5 m 96,5 m 248,1 pkt
2. 21 września 2013 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,0 m 135,5 m 263,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 26 sierpnia 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,5 m 126,0 m 252,0 pkt 3. 5,0 pkt Adam Małysz
2. 3 października 2006 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze K-120 HS-140 133,0 m 130,5 m 277,8 pkt 2. 8,1 pkt Adam Małysz
3. 23 września 2012 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,5 m [h] 112,8 pkt 3. 4,6 pkt Taku Takeuchi
4. 14 września 2013 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-100 92,5 m 96,5 m 248,1 pkt 1.
5. 15 września 2013 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 127 m 125 m 259,9 pkt 3. 8,4 pkt Jakub Janda
6. 21 września 2013 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 131,0 m 135,5 m 263,0 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2014

2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
q 36 q q - - - 0
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
40 32 26 - - - 4
2003
Hinterzarten Courchevel Predazzo Innsbruck punkty
q 22 35 q 9
2004
Hinterzarten Courchevel Zakopane Predazzo Innsbruck Hakuba Hakuba punkty
44 42 - - - q 32 0
2005
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Zakopane Predazzo Bischofshofen Hakuba Hakuba punkty
- - - - - - 16 15 31
2006
Hinterzarten Predazzo Einsiedeln Courchevel Zakopane Kranj Hakuba Hakuba Klingenthal Oberhof punkty
37 - 6 16 3 - - - 10 2 221
2007
Hinterzarten Courchevel Pragelato Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Oberhof Klingenthal punkty
- 41 32 - - - - - 13 21 30
2008
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Pragelato Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal Liberec punkty
34 - 21 39 4 12 - - 42 49 82
2009
Hinterzarten Pragelato Courchevel Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal punkty
48 49 40 44 - - - - - 0
2010
Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Wisła Wisła Hakuba Hakuba Liberec Klingenthal punkty
- 42 32 33 50 - - 39 12 22
2011
Wisła Szczyrk Zakopane Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
17 36 29 - - - - - - 27 33 20
2012
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
25 - 13 - - 8 3 - 16 133
2013
Hinterzarten Wisła Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Niżny Tagił Niżny Tagił Ałmaty Ałmaty Klingenthal punkty
18 - - - - - 1 3 1 4 - 323
2014
Wisła Einsiedeln Courchevel Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
- - - - - - - 8 5 77
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2006 29.
2007 58.
2008 38.
2009 44.
2010 47.

Lotos Poland Tour[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011 29.[4]

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium konkursów PK[edytuj | edytuj kod]

  1. Niemcy Brotterode – 20 stycznia 2001 (2. miejsce)[5]
  2. Finlandia Lahti – 14 grudnia 2002 (3. miejsce)
  3. Czechy Liberec – 22 grudnia 2002 (3. miejsce)
  4. Słowenia Planica – 8 stycznia 2005 (1. miejsce)
  5. Słowenia Planica – 9 stycznia 2005 (1. miejsce)
  6. Japonia Sapporo – 15 stycznia 2005 (3. miejsce)
  7. Japonia Sapporo – 16 stycznia 2005 (3. miejsce)
  8. Stany Zjednoczone Westby – 19 lutego 2005 (1. miejsce)
  9. Stany Zjednoczone Westby – 20 lutego 2005 (1. miejsce)
  10. Stany Zjednoczone Iron Mountain – 26 lutego 2005 (1. miejsce)
  11. Stany Zjednoczone Iron Mountain – 27 lutego 2005 (1. miejsce)
  12. Norwegia Vikersund – 5 marca 2005 (3. miejsce)
  13. Norwegia Vikersund – 6 marca 2005 (2. miejsce)
  14. Czechy Harrachov – 17 grudnia 2005 (1. miejsce)
  15. Szwajcaria Engelberg – 27 grudnia 2005 (3. miejsce)
  16. Szwajcaria Engelberg – 28 grudnia 2005 (3. miejsce)
  17. Słowenia Planica – 8 stycznia 2006 (1. miejsce)
  18. Japonia Sapporo – 13 stycznia 2006 (1. miejsce)
  19. Japonia Sapporo – 14 stycznia 2006 (1. miejsce)
  20. Polska Zakopane – 11 lutego 2006 (3. miejsce)
  21. Polska Zakopane – 12 lutego 2006 (1. miejsce)
  22. Stany Zjednoczone Iron Mountain – 18 lutego 2006 (3. miejsce)
  23. Stany Zjednoczone Iron Mountain – 19 lutego 2006 (2. miejsce)
  24. Niemcy Brotterode – 26 lutego 2006 (2. miejsce)
  25. Szwajcaria Engelberg – 27 grudnia 2009 (3. miejsce)
  26. Japonia Sapporo – 8 stycznia 2010 (1. miejsce)
  27. Japonia Sapporo – 9 stycznia 2010 (2. miejsce)
  28. Japonia Sapporo – 10 stycznia 2010 (3. miejsce)

Rekordy skoczni[edytuj | edytuj kod]

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi Źr.
1 lutego 2002 Norwegia Høydalsmo Huka Hoppanlegg K-85
98 m mistrzostwa Norwegii [6]
9 marca 2002 Czechy Harrachov Čerťák K-185 212,5 m wyrównanie rekordu, seria próbna przed
mistrzostwami świata w lotach
[7]
13 stycznia 2006 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 102,5 m Puchar Kontynentalny [8]
3 października 2006 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze K-120 HS-140 133 m rekord letni, Letnie Grand Prix [9]
6 grudnia 2008 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 139,5 m Puchar Świata [10]
4 marca 2009 Norwegia Stjørdal Bjørkbakken K-82 HS-88 96 m [11]
27 marca 2011 Norwegia Sprova Steinfjellbakken K-90 HS-100 111,5 m mistrzostwa Norwegii, z upadkiem [12]
7 lutego 2012 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 146 m mistrzostwa Norwegii [10]
17 listopada 2012 Norwegia Rena Renabakken K-99 HS-111 109 m / 116 m mistrzostwa Norwegii [13]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Skład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Anders Jacobsen, Johan Remen Evensen, Anders Bardal, Tom Hilde
  3. 3,0 3,1 Skład zespołu: Anders Bardal, Anders Fannemel, Anders Jacobsen, Rune Velta
  4. 4,0 4,1 Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde, Anders Jacobsen
  6. 6,0 6,1 6,2 Skład zespołu: Maren Lundby, Tom Hilde, Anette Sagen, Anders Bardal
  7. Skład zespołu: Andreas Stjernen, Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen
  8. 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 8,10 8,11 8,12 Seria została odwołana.
  9. 9,0 9,1 Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Johan Remen Evensen, Anders Jacobsen
  10. 10,0 10,1 Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Fannemel, Rune Velta, Anders Bardal
  11. 11,0 11,1 Skład zespołu: Thor Magne Johansen, Anders Bardal, Tommy Egeberg i Bjørn Einar Romøren
  12. 12,0 12,1 Skład zespołu: Thomas Lobben, Erik Leine Wangen, David Andersen i Anders Bardal
  13. Międzynarodowa Federacja Narciarska oficjalnie przyznaje tzw. "Małą Kryształową Kulę" od sezonu 1990/1991 do sezonu 2000/2001 oraz ponownie od sezonu 2008/2009 zawodnikowi, który zbierze największą ilość punktów we wszystkich konkursach lotów narciarskich w sezonie. Od sezonu 1979/1980 do sezonu 1989/1990 oraz od sezonu 2001/2002 do sezonu 2007/2008 Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany, więc przedstawiane klasyfikacje są nieoficjalne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FIS-Ski – biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-05].
  2. Mikołaj Szuszkiewicz: Skoki Narciarskie: Bardal mistrzem Norwegii, powrót Jacobsena. skijumping.pl, 2012-02-07. [dostęp 2012-02-13].
  3. 1999 NORDIC JUNIOR WORLD CHAMPIONSHIPS (ang.). skijump-db.net (wayback.archive.org), 2003-10-20. [dostęp 2013-09-06].
  4. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].
  5. 00/01 FIS CONTINENTAL CUP SKI-JUMPING - January 20th 2001 - Final Results - Brotterode (GER) (ang.). skijump-db.net (wayback.archive.org), 2004-12-17. [dostęp 2013-09-06].
  6. Høydalsmo (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  7. Adidas Arena - Čerťák, Harrachov (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  8. Miyanomori, Sapporo (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  9. Kanzlersgrund, Oberhof (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  10. 10,0 10,1 Granåsen, Trondheim (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  11. Bjørkbakken, Stjørdal (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  12. Sprova (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].
  13. Rena (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]