Anders Bardal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Anders Bardal
Anders Bardal 2 - WC Zakopane - 27-01-2008.JPG
Data urodzenia 24 sierpnia 1982
Miejsce urodzenia Norwegia Steinkjer, Norwegia
Wzrost 184 cm
Trener kadry Austria Alexander Stöckl (od 2011)
Klub Steinkjer Skiklubb/Tronderhopp
Pierwszy skok 1989
Debiut w reprezentacji 2001
Debiut w 3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce)
Pierwsze punkty 3 lutego 2001 w Willingen (28. miejsce)
Pierwsze podium 17 marca 2007 w Oslo (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo 27 stycznia 2008 w Zakopane
Rekord życiowy 227 m na Letalnicy w Planicy (17 marca 2011)[1]
Najdłuższy skok 232,5 m na Letalnicy w Planicy (15 marca 2008 - skok podparty)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Bronze medal with cup.svg Brąz
2010
Vancouver
Skocznia K-125
drużynowo
Mistrzostwa świata
Silver medal with cup.svg Srebro
2007
Sapporo
Drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
2009
Liberec
Drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
2011
Oslo
Skocznia K-95 drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
2011
Oslo
Skocznia K-120 drużynowo
Mistrzostwa świata w lotach
Silver medal with cup.svg Srebro
2010
Planica
Drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
2008
Oberstdorf
Drużynowo
Puchar Kontynentalny
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2004/2005
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2005/2006
Mistrzostwa świata juniorów
Silver medal with cup.svg Srebro
2000
Štrbské Pleso
Drużynowo
Aktualne rekordy skoczni (nieoficjalne)
Norwegia Trondheim
Granåsen K-123
146,0 m
(07.02.2012)

Anders Bardal (ur. 24 sierpnia 1982 w Steinkjer) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Steinkjer, czterokrotny wicemistrz świata w skokach narciarskich, brązowy medalista igrzysk olimpijskich, srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich, dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.

Pierwszy skok oddał w wieku 7 lat, w 1989 roku. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 roku podczas konkursu w Willingen. Wówczas również zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. W sezonie 2001/2002 został włączony do norweskiej kadry A. Startował cały sezon, ale ani razu nie znalazł się w pierwszej dziesiątce pucharowych zawodów (choć i tak zakończył sezon jako drugi najlepszy Norweg po Roarze Ljøkelsøyu). Kiedy reprezentację Norwegii objął Mika Kojonkoski, Bardal zszedł na dalszy plan, ustępując miejsca nowym talentom, takim jak Sigurd Pettersen, Bjørn Einar Romøren czy Lars Bystøl. Przez następnych kilka sezonów sukcesy odnosił głównie w Pucharze Kontynentalnym, wygrywając ten cykl w sezonach 2004/2005 i 2005/2006. W Pucharze Świata ciągle znajdował się w cieniu innych Norwegów, nie mając pewnego miejsca w kadrze. Kilkukrotnie jednak pokazał swój talent, zajmując np. 14 grudnia 2003 roku w Titisee-Neustadt czwarte miejsce w konkursie. Regularnie zaczął startować w sezonie 2005/2006, ale wówczas dobre występy zaliczył jedynie podczas słabo obsadzonych konkursów na skoczni Ōkurayama w Sapporo, gdzie dwukrotnie zajął szóste miejsce.

Przełomowy był dla niego sezon 2006/2007, w którym 17 marca 2007 roku na skoczni Holmenkollbakken w Oslo pierwszy raz stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a w pierwszej dziesiątce był w sumie sześć razy. Sezon ten ukończył na 16. miejscu. W kolejnym sezonie było jeszcze lepiej – 27 stycznia 2008 w Zakopanem odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ oraz jeszcze czterokrotnie stawał na podium, w efekcie czego zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ. 15 marca 2008 w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku wynoszący 225,5 m, a w konkursie skoczył 232,5 m, jednak podparł skok. W kolejnym sezonie ani razu nie stanął na podium (dwukrotnie zajmował 4. miejsce), ale ukończył go po raz drugi w karierze w czołowej dziesiątce – na miejscu dziesiątym. W sezonie 2009/2010 przeżywał kryzys formy, przez co przez pół sezonu nie występował w zawodach Pucharu Świata. Zwyżkę formę zanotował dopiero w lutym, dzięki czemu znalazł się w kadrze Norwegii na igrzyska olimpijskie w Vancouver. W konkursach indywidualnych był 18. na skoczni normalnej i 22. na dużej, natomiast w konkursie drużynowym wywalczył brązowy medal. Zima skończyła się dla niego najwyższym w sezonie, jedenastym miejscem na zakończenie cyklu Pucharu Świata 2009/10 (w klasyfikacji końcowej zajął 36. miejsce) oraz srebrnym medalem konkursu drużynowego mistrzostw świata w lotach narciarskich w Planicy. W sezonie 2011/2012 wielokrotnie plasował się w czołówce konkursów Pucharu Świata, a w trzech z nich – w Engelbergu, Tauplitz i Willingen – zwyciężył.

Jest nieoficjalnym rekordzistą skoczni Granåsen w Trondheim gdzie skoczył 146 metrów[2].

Bardal skacze na nartach firmy Fischer i używa wiązań Win Air.

Spis treści

[edytuj] Osiągnięcia

[edytuj] Igrzyska olimpijskie Olympic rings.svg

[edytuj] Indywidualnie

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 27. miejsce (K-90), 25. miejsce (K-120)
2010 Kanada Vancouver/Whistler 18. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)

[edytuj] Drużynowo

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 9. miejsce[uwaga 1]
2010 Kanada Vancouver/Whistler brązowy medal[uwaga 2]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 indywid. 91,0 m 89,0 m 227,0 pkt 42,0 pkt Simon Ammann
25. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 indywid. 118,5 m 114,5 m 212,9 pkt 68,5 pkt Simon Ammann
9. 18 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 druż.[uwaga 3] 121,0 m 117,5 m 790,8 pkt (224,8 pkt) 126,0 pkt Niemcy
18. 13 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 98,0 m 100,0 m 242,5 pkt 34,0 pkt Simon Ammann
22. 20 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 119,0 m 124,0 m 211,4 pkt 72,2 pkt Simon Ammann
3.Bronze medal.svg 22 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż.[uwaga 2] 128,0 m 127,0 m 1030,3 pkt (235,5 pkt) 77,6 pkt Austria

[edytuj] Mistrzostwa świata

[edytuj] Indywidualnie

2007 Japonia Sapporo 16. miejsce (K-90)
2009 Czechy Liberec 12. miejsce (K-90), 5. miejsce (K-120)
2011 Norwegia Oslo 9. miejsce (K-95), 7. miejsce (K-120)

[edytuj] Drużynowo

2007 Japonia Sapporo srebrny medal[uwaga 4]
2009 Czechy Liberec srebrny medal[uwaga 2]
2011 Norwegia Oslo srebrny medal (K-95)[uwaga 5],srebrny medal (K-120)[uwaga 2]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż.[uwaga 6] 119,0 m 114,5 m 953,3 pkt (212,3 pkt) 56,9 pkt Austria
16. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 91,5 m 92,0 m 235,0 pkt 42,0 pkt Adam Małysz
12. 21 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 97,5 m 94,5 m 252,5 pkt 29,5 pkt Wolfgang Loitzl
5. 27 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. 131,0 m -[uwaga 7] 135,8 pkt 5,5 pkt Andreas Küttel
2.Silver medal with cup.svg 28 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 druż.[uwaga 2] 128,0 m 133,0 m 1000,8 pkt (269,3 pkt) 33,5 pkt Austria
9. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 97,0 m 98,5 m 232,6 pkt 36,6 pkt Thomas Morgenstern
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[uwaga 8] 105,5 m 101,0 m 1000,5 pkt (255,9 pkt) 25,0 pkt Austria
7. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 133,5 m 125,0 m 263,8 pkt 13,7 pkt Gregor Schlierenzauer
2.Silver medal with cup.svg 5 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[uwaga 2] 127,5 m 456,4 pkt (119,9 pkt) 43,6 pkt Austria

[edytuj] Mistrzostwa świata w lotach

[edytuj] Indywidualnie

2002 Czechy Harrachov 15. miejsce
2008 Niemcy Oberstdorf 18. miejsce
2012 Norwegia Vikersund 7. miejsce

[edytuj] Drużynowo

2008 Niemcy Oberstdorf brązowy medal[uwaga 9]
2010 Słowenia Planica srebrny medal[uwaga 10]
2012 Norwegia Vikersund 4. miejsce[uwaga 11]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
15. 9-10 marca 2002 Czechy Harrachov Čerťák K-185 indywid. 183,0 m 157,0 m [uwaga 7] [uwaga 7] 307,3 pkt 89,0 pkt Sven Hannawald
18. 22-23 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 178,5 m 194,0 m 193,5 m 192,5 m 717,7 pkt 117,7 pkt Gregor Schlierenzauer
3.Bronze medal with cup.svg 24 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż.[uwaga 12] 177,0 m 183,5 m 1453,2 pkt (335,6 pkt) 100,1 pkt Austria
2.Silver medal with cup.svg 21 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 druż.[uwaga 13] 179,5 m 189,5 m 1542,3 pkt (344,8 pkt) 99,1 pkt Austria
7. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 212,0 m 203,5 m -[uwaga 7] -[uwaga 7] 360,3 pkt 48,4 pkt Robert Kranjec
4. 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[uwaga 14] 194,5 m 211,0 m 1542,2 pkt (381,9 pkt) 106,2 pkt Austria

[edytuj] Mistrzostwa świata juniorów

[edytuj] Puchar Świata

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2000/2001 53.
2001/2002 36.
2002/2003 42.
2003/2004 32.
2004/2005 54.
2005/2006 27.
2006/2007 16.
2007/2008 5.
2008/2009 10.
2009/2010 36.
2010/2011 14.

[edytuj] Zwycięstwa w konkursach

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 27 stycznia 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m - 149,1 pkt. -
2. 17 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 133,0 m 266,2 pkt. -
3. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 197,5 m 183,5 m 364,9 pkt. * Loty 2011/2012
4. 12 lutego 2012 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 148,0 m 277,0 pkt. * FTT 2012

[edytuj] Miejsca na podium

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
2006/2007 - - 1 1
2007/2008 1 2 2 5
2008/2009 - - - -
2009/2010 - - - -
2010/2011 - - - -
2011/2012 3 4 5 12
suma 4 6 8 18

[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 marca 2007 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 HS-128 125,5 m 117,0 m 254,0 pkt. 3. 18,9 pkt Adam Małysz
2. 6 stycznia 2008 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-125 HS-140 132,5 m 124,5 m 243,6 pkt. 2. 8,0 pkt Janne Ahonen
3. 27 stycznia 2008 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m - 149,1 pkt. 1. - -
4. 3 lutego 2008 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 127,0 m 131,5 m 264,3 pkt. 3. 24,4 pkt Thomas Morgenstern
5. 17 lutego 2008 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 143,5 m 279,9 pkt. 3. 6,7 pkt Bjørn Einar Romøren
6. 4 marca 2008 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 117,5 m 128,0 m 240,4 pkt. 2. 7,9 pkt Janne Ahonen
7. 4 grudnia 2011 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 125,0 m 140,5 m 249,2 pkt. 2. 1,8 pkt Andreas Kofler
8. 9 grudnia 2011 Czechy Harrachov Čerťák K-125 HS-142 131,0 m 135,5 m 245,0 pkt. 3. 1,8 pkt Gregor Schlierenzauer
9. 17 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,5 m 133,0 m 266,2 pkt. 1. - -
10. 18 grudnia 2011 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,5 m 135,0 m 260,5 pkt. 3. 4,2 pkt Andreas Kofler
11. 6 stycznia 2012 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-125 HS-140 135,0 m -[uwaga 16] 136,5 pkt. 2. 2,2 pkt Thomas Morgenstern
12. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 205,5 m -[uwaga 17] 201,6 pkt. 3. 10,9 pkt Robert Kranjec
13. 15 stycznia 2012 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 197,5 m 183,5 m 364,9 pkt. 1. - -
14. 21 stycznia 2012 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,0 m 126,0 m 293,1 pkt. 3. 7,2 pkt Gregor Schlierenzauer
15. 28 stycznia 2012 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 134,0 m 135,0 m 252,5 pkt 2. 0,1 pkt Daiki Itō
16. 5 lutego 2012 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 123,5 m 128,0 m 248,6 pkt. 3. 9,9 pkt. Kamil Stoch
17. 12 lutego 2012 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 148,0 m 277,0 pkt. 1. - -
18. 4 marca 2012 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-97 90,5 m 96,0 m 239,2 pkt. 2. 6,3 pkt Daiki Itō

[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan na 8 marca 2012

Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - 28 39 42 29 14 13 - 27 47
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Val di Fiemme Val di Fiemme Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
q 19 29 26 - 27 13 - - 26 43 47 42 - 20 23 - - 24 13 22 21 109
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Tauplitz Tauplitz Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
35 34 46 q - - - - 35 46 q 25 33 38 35 17 23 18 q 8 35 32 43 48 47 27 - 77
Sezon 2003/2004
Kuusamo Kuusamo Trondheim Neustadt Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Oberstdorf Willingen Park City Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
39 50 18 4 30 47 q 23 26 26 26 19 16 27 41 44 q 46 30 25 22 23 13 162
Sezon 2004/2005
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Tauplitz Tauplitz Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Pragelato Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 41 19 43 42 - - 34 - - 36 27 19 - 28
Sezon 2005/2006
Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
19 13 27 23 34 42 - - - 25 29 6 6 45 41 - 41 q 41 23 19 22 161
Sezon 2006/2007
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Vikersund Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Oslo Oslo Planica Planica Planica punkty
38 46 11 29 20 9 20 25 36 24 12 13 20 29 14 17 10 39 16 3 4 8 6 14 418
Sezon 2007/2008
Kuusamo Trondheim Trondheim Villach Villach Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Bischofshofen Bischofshofen Predazzo Predazzo Harrachov Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Liberec Liberec Willingen Kuopio Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
20 10 12 23 12 15 20 18 11 19 2 9 7 16 7 1 10 3 5 15 3 6 2 6 9 5 6 942
Sezon 2008/2009
Kuusamo Trondheim Trondheim Pragelato Pragelato Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Whistler Whistler Sapporo Willingen Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Lillehammer Vikersund Planica Planica punkty
5 4 14 17 18 12 9 49 19 31 17 10 20 16 8 14 10 - 12 11 7 5 11 8 35 4 13 598
Sezon 2009/2010
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Oberstdorf Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
- 41 - - - - - - - - - - 40 19 38 27 24 19 12 23 23 29 11 99
Sezon 2010/2011
Kuusamo Kuopio Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Zakopane Willingen Klingenthal Oberstdorf Vikersund Vikersund Lahti Planica Planica punkty
13 10 10 7 19 11 10 20 25 17 17 24 35 - - 22 12 10 39 37 33 - - 4 5 5 419
Sezon 2011/2012
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Predazzo Predazzo Willingen Oberstdorf Lahti Trondheim Oslo Planica Planica punkty
11 15 2 3 4 1 3 6 9 4 2 3 1 40 3 2 14 4 3 1 12 2 4 1269
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

[edytuj] Turniej Czterech Skoczni

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Turniej Nordycki (Skandynawski)

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie

  1. Polska Zakopane – 26 sierpnia 2006 (3. miejsce)
  2. Niemcy Oberhof – 3 października 2006 (2. miejsce)

[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2011

2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
40 32 26 - - - 4
2003
Hinterzarten Courchevel Predazzo Innsbruck punkty
q 22 35 q 9
2004
Hinterzarten Courchevel Zakopane Predazzo Innsbruck Hakuba Hakuba punkty
44 42 - - - q 32 0
2005
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Zakopane Predazzo Bischofshofen Hakuba Hakuba punkty
- - - - - - 16 15 31
2006
Hinterzarten Predazzo Einsiedeln Courchevel Zakopane Kranj Hakuba Hakuba Klingenthal Oberhof punkty
37 - 6 16 3 - - - 10 2 221
2007
Hinterzarten Courchevel Pragelato Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Oberhof Klingenthal punkty
- 41 32 - - - - - 13 21 30
2008
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Pragelato Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal Liberec punkty
34 - 21 39 4 12 - - 42 49 82
2009
Hinterzarten Pragelato Courchevel Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal punkty
48 49 40 44 - - - - - 0
2010
Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Wisła Wisła Hakuba Hakuba Liberec Klingenthal punkty
- 42 32 33 50 - - 39 12 22
2011
Wisła Szczyrk Zakopane Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Ałma-Ata Hinzenbach Klingenthal punkty
17 36 29 - - - - - - 27 33 20
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

[edytuj] Turniej Czterech Narodów

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Lotos Poland Tour

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Uwagi

  1. Skład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Anders Jacobsen, Johan Remen Evensen, Anders Bardal, Tom Hilde
  3. Skład zespołu: Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Anders Bardal, Roar Ljøkelsøy
  4. Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy
  5. Anders Jacobsen, Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde
  6. Skład zespołu: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Druga seria została odwołana
  8. Anders Jacobsen, Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde
  9. Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde, Anders Jacobsen
  10. Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Johan Remen Evensen, Anders Jacobsen
  11. Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Fannemel, Rune Velta, Anders Bardal
  12. Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde, Anders Jacobsen
  13. Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Johan Remen Evensen, Anders Jacobsen
  14. Skład zespołu: Bjørn Einar Romøren, Anders Fannemel, Rune Velta, Anders Bardal
  15. Skład zespołu: Thomas Lobben, Erik Leine Wangen, David Andersen i Anders Bardal
  16. 2. seria odwołana z powodu silnych opadów śniegu
  17. Konkurs ograniczony do jednej serii

Przypisy

  1. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - PŚ Planica: Kranjec wygrywa kwalifikacje, pięciu Polaków w konkursie. skokinarciarskie.pl, 2011-03-17. [dostęp 2012-02-13].
  2. Mikołaj Szuszkiewicz: Skoki Narciarskie: Bardal mistrzem Norwegii, powrót Jacobsena. skijumping.pl, 2012-02-07. [dostęp 2012-02-13].
  3. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2011-07-27].

[edytuj] Źródło

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach