Roman II
| Roman II Porfirogeneta
|
|
| Czas panowania | 959 – 16 marca 963 |
| Dynastia | macedońska |
| Data urodzin | 939 |
| Data śmierci | 16 marca 963 |
| Lista cesarzy bizantyńskich | |
Roman II Porfirogeneta (ur. 939, zm. 16 marca 963) – cesarz bizantyjski z dynastii macedońskiej, który panował w latach 959-963.
Syn i następca Konstantyna VII Porfirogenety ( i jego żony Heleny Lekapeny, córki Romana I Lekapena). Urodził się w 939 roku, w roku 948 otrzymał godność współcesarza. Był władcą słabym, pozostającym pod silnym wpływem drugiej żony, Teofano oraz eunucha Józefa Brigasa. Roman był swawolny, smolubny, nieudolny i lekkomyślny. Nie miał zainteresowań. Mimo, że był starannie wychowywany ulegał wpływom najgorszego otoczenia. Z wyglądu jednak był miły i przystojny. Za jego panowania rozpoczęła się wielka ofensywa przeciw islamowi. W 961 roku odzyskano Kretę i prowadzono zwycięskie walki w Syrii. Działo się to głównie za sprawą młodego arystokraty wodza Nicefora Fokasa.
Teofano uknuła za plecami cesarza spisek. Wszystkich zaskoczyła przedwczesna śmierć cesarza w marcu 963 roku. Pozostawił on dwóch małych synów: Bazylego i Konstantyna. Jak się później okazało Nicefora Fokasa spotkała nagroda za zwycięstwa, został cesarzem.
[edytuj] Rodzina
Jego pierwszą żoną była Berta Włoska, ich małżeństwo nie zostało jednak prawdopodobnie skonsumowane. W 956 roku poślubił córkę szynkarza Anastaso, która zmieniła imię na Teofano. Swoje pięć sióstr i matkę kazał zamknąć w klasztorze, aby przypodobać się żonie. Roman II miał z nią troje dzieci:
- Bazylego II Bułgarobójcę, kolejnego cesarza
- Konstantyna VIII, kolejnego cesarza
- Annę Porfirogenetkę, żonę wielkiego księcia kijowskiego – Włodzimierza I Wielkiego
[edytuj] Bibliografia
- G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, przeł. pod red. H. Evert – Kappesowej, wyd.3 Warszawa 2008.
- R. Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. G. Żurek, Warszawa 1997.
- K. Zakrzewski, Historia Bizancjum, wyd.2 Kraków 1999.
| Poprzednik Konstantyn VII Porfirogeneta |
Cesarz bizantyjski 959 – 963 |
Następca Nicefor II Fokas |