Saab 99

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Saab 99
Saab 99 z 1972 roku
Saab 99 z 1972 roku
Producent Saab
Projektant Sixten Sason
Zaprezentowany Sztokholm 22 listopada 1967
Paris Motor Show 1968
Okres produkcji 1968 - 1984 (Wyprodukowano 588 643 egzemplarzy)
Miejsce produkcji  Szwecja, Trollhättan
 Finlandia, Uusikaupunki
Poprzednik Saab 96
Następca Saab 900
Saab 90
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 2 i 4-drzwiowy sedan
3 i 5-drzwiowy hatchback
Silniki Triumph Slant-4, 1,5 dm³
Triumph Slant-4, 1709 cm³ 80 - 87 KM
Triumph Slant-4, 1,85 dm³ 86 - 97 KM
Saab B, 1985 cm³, 110 KM
Skrzynia biegów 4 i 5-biegowa manualna
3-biegowa BorgWarner automatyczna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4420 mm
Szerokość 1690 mm
Wysokość 1435 mm
coupe: 1440 mm
Rozstaw osi 2477 mm
coupe: 2470 mm
Poj. zbiornika paliwa 54 l
coupe: 55 l
Liczba miejsc 5
Wyposażenie
dodatkowe
Cx = 0,37[1]
Dane dodatkowe
Konkurencja Audi 80
Citroen GS
Honda Accord
Mazda 626
Renault 18
Toyota Carina
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Saab 99samochód osobowy klasy średniej produkowany przez szwedzką markę Saab w latach 1968 - 1984.

Prototyp "Daihatsu"
Tył 99 w wersji trzydrzwiowej z 1975 roku
Tył 99 w wersji czterodrzwiowej z 1970 roku
Deska rozdzielcza Saaba 99 L z 1973 roku

Historia[edytuj | edytuj kod]

2 kwietnia 1965 roku podjęto w Saabie decyzję o rozpoczęciu prac nad nowym samochodem klasy średniej, który docelowo zastąpić miał model 96. Projekt nazwano "Gudmund", gdyż tego dnia są w Szwecji właśnie imieniny Gudmunda. W 1966 roku powstały prototypy zwane Paddan (szw.), czyli "Ropucha". Było to podwozie z mechanizmami przyszłego modelu 99, ale z nadwoziem przypominającym Saaba 96. W rzeczywistości było ono dłuższe i szersze, a "ropuchy" testowano tylko w nocy, żeby zmiany nie były widoczne. Późniejszy prototyp nazwano daihatsu. Było to auto o docelowym kształcie, które nazwą miało na celu zmylić prasę oraz konkurencję. Testy wytrzymałościowe prototypów przeprowadzone zostały w starym hangarze lotnicznym[2].

22 listopada 1967 roku zaprezentowano w Sztokholmie całkowicie nowy model 99. Stylizację pojazdu opracował projektant Sixten Sason (urodzony jako Sixten Andersson). Konstrukcja samochodu była bardzo oryginalna. Samonośne nadwozie pozbawione było płyty podłogowej, a poszczególne elementy łączono bezpośrednio ze sobą. Nadwozie było na tyle sztywne, że zapewniało wówczas wystarczający poziom bezpieczeństwa.

Do napędu użyto silników firmy Triumph o pojemnościach 1,5 dm³, 1,7 dm³, i 1,85 dm³ (od 1971 roku). W 1972 roku w oparciu o silnik 1,85 dm³ Saab stworzył własną konstrukcję o pojemności 1985 cm³ i mocy 110 KM. Ten właśnie silnik montowano do nowej wersji EMS (Electronic-Manual-Special) z elektronicznie sterowanym sprzęgłem. W 1974 roku do dotychczasowych dwu i czterodrzwiowych sedanów dołączyła 3-drzwiowa wersja hatchback.

W 1973 roku pojawił się system oznaczeń poszczególnych wersji. Wyglądały one następująco:

  • X7 - zubożona wersja przeznaczona na rynek szwedzki
  • L - podstawowa wersja
  • GL - wersja bogatsza od L
  • GLs - dwugaźnikowe wersje GL
  • GLE - najbogatsza wersja wyposażeniowa
  • EMS - wersja usportowiona z elektronicznie sterowanym sprzęgłem
  • Turbo - wersja z silnikiem turbodoładowanym

W 1977 roku Saab wypuścił limitowaną serię 100 sztuk modelu Saab 99 Turbo. W następnym roku rozpoczęto jego seryjną produkcję. Rok później Saab zaprezentował model 900, bazujący na podzespołach 99-ki, lecz nieco od niego większy. Można przyjąć, że 900-ka jest następcą 99-ki, lecz Saab postanowił kontynuować jego produkcję do 1984 roku. Po modyfikacji produkowano go w latach 1984 - 1987 jako Saaba 90.

W firmie Valmet Automotive w latach 1969 - 1984 powstało 191 049 sztuk Saabów 99. Łącznie z fabryką w Szwecji powstało 588 643 sztuk[3].

Stylistyka[edytuj | edytuj kod]

Saab jako firma lotnicza opracowując model 99 postawiła przy projektowaniu karoserii na aerodynamikę. Saab 99 został zaprojektowany z myślą o zapewnieniu jak najlepszej ochrony podczas zderzeń i dachowania. Dowodem solidności konstrukcji jest przeprowadzony test polegający na zrzuceniu samochodu kołami do góry z wysokości około dwóch metrów, który zakończył się utrzymaniem linii dachu. Bezpieczeństwo gwarantowały również seryjnie montowane pasy.

Saab 99 był bardzo dobrze zabezpieczony antykorozyjnie, a ciekawym rozwiązaniem jest ukrycie przewodów hamulcowych we wnętrzu auta, co niweluje ryzyko ich uszkodzenia. Inne ciekwe patenty marki to wskaźnik ekonomicznej jazdy oraz będąca znakiem rozpoznawczym Saaba, stacyjka umieszczona pomiędzy fotelami, która jest jednocześnie zabezpieczeniem pojazdu[4][5]. Stacyjkę po raz pierwszy w takim miejscu umieszczono właśnie w modelu 99.

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • E
  • X7
  • L
  • GL
  • GLs
  • GLE
  • EMS
  • Turbo
  • SSE
  • Finland
  • Petro

Przypisy

  1. Saab 99 – poczuj powiew Skandynawii!. klasyczny.com. [dostęp 2013-09-30].
  2. Saab: Ciekawostki Saaba. speed-zone.pl, 2007-02-06. [dostęp 2014-12-16].
  3. Saab 99. pl.saab.wikia.com. [dostęp 2013-09-30].
  4. Michał Szukalski: Saab 99 - założyciel dynastii. autocentrum.pl, 2013-02-20. [dostęp 2013-09-30].
  5. Złomnik testuje: Saab 99. zlomnik.pl. [dostęp 2013-09-30].