Saunders-Roe SR.A/1
| Saunders-Roe SR.A/1 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Saunders-Roe |
| Typ | doświadczalna łódź latająca |
| Konstrukcja | metalowa |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 16 lipca 1947 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x Silnik turboodrzutowy Metropolitan-Vickers Beryl F.2/4 Beryl |
| Ciąg | 2 x 14,5 kN (pierwszy prototyp) 2 x 15,8 kN (drugi prototyp) 2 x 17,4 kN (trzeci prototyp) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 14,02 m |
| Długość | 15,2 m |
| Wysokość | 5,11 m |
| Powierzchnia nośna | 38,6 m² |
| Masa | |
| Własna | 5 108 kg |
| Startowa | 7 273 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 824 km/h |
| Pułap | 14 600 m |
| Zasięg | 1 920 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 4 x 20 mm działko HS.404 907 kg bomb 8 x 27 kg niekierowanych rakiet |
|
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Saunders-Roe SR.A/1 – brytyjska, eksperymentalna łódź latająca zbudowana w ilości trzech prototypów przez zakłady Saunders-Roe Limited w połowie lat 40. ubiegłego wieku. Maszyna odgrywała rolę samolotu myśliwskiego, po wybudowaniu trzech prototypów zaprzestano dalszych prac.
Historia [edytuj]
Samolot jest jedną z wielu konstrukcji powstałych w wyniku potrzeby chwili i sytuacji. Pracę nad nową maszyną rozpoczęto w wyniku doświadczeń jakie zebrano obserwując działania Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej podczas II wojny światowej na Pacyfiku gdzie myśliwskie wodnosamoloty Nakajima A6M2-N (będący pływakową wersją Mitsubishi A6M) i Kawanishi N1K1 operowały nad tamtejszym obszarem działań bojowych nie potrzebując lotnisk. W wyniku własnych doświadczeń wojennych, gdzie bazy i lotniska Royal Air Force uległy poważnym zniszczeniom podczas intensywnych nalotów Luftwaffe powstał pomysł własnego myśliwskiego wodnosamolotu, który operując na obszarze południowo-wschodniej Azji mógłby operować bez technicznego zaplecza baz lądowych. Do prac przystąpiono na początku 1945 roku, warunki techniczne jakie miał spełniać nowy samolot określono w specyfikacji E.6/44. Nowa maszyna wznosła się po raz pierwszy w powietrze 16 lipca 1947 roku. Wybudowano jeszcze kolejne dwa prototypy, jednak koniec wojny, ogromna przewaga samolotów z normalnym podwoziem startujących z lotnisk lub lotniskowców unaoczniła małe korzyści płynące z posiadania tego typu maszyny. Dodatkowym problem była produkcja silników, która nastręczała trudności ich wytwórcy. W konsekwencji cały program budowy został anulowany.
Konstrukcja [edytuj]
Saunders-Roe SR.A/1 był dwusilnikowym, jednoosobowym, wolnonośnym górnopłatem o całkowicie metalowej konstrukcji. Skrzydło proste o obrysie trapezowym zaopatrzone w klapy i lotki. Pod płatami zainstalowano niewielkie pływaki, które były wykorzystywane podczas startu i lądowania a podczas lotu częściowo chowane do wnęk w płacie. Spód kadłuba, stykający się z wodą miał starannie opracowany kształt w celu maksymalnego zmniejszenia oporów przy starcie samolotu. Usterzenie klasyczne, wolnonośne z usterzeniem poziomym zamontowanym w połowie wysokości steru pionowego. Dwa turboodrzutowe silniki Metropolitan-Vickers Beryl zamontowane były w kadłubie po obu jego stronach u nasady skrzydeł. Wlot powietrza do silnikiów znajdował się na dziobie samolotu a następnie rozdwajał się omijając kabinę pilota doprowadzając powietrze do bydwu silników. Maszyna była uzbrojona w cztery działka 20 mm i mogła na swoim pokładzie przenosić osiem niekierowanych 27 kilowych pocisków rakietowych lub 900 kg bomb.
Bibliografia [edytuj]
- Jerzy Świdziński, Saunders-Roe SRA-1, "Skrzydlata Polska", nr 40 (1989), s. 11, ISSN 0137-866x.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
