Saunders-Roe SR.A/1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Saunders-Roe SR.A/1
Saunders-Roe SR.A/1
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Saunders-Roe
Typ doświadczalna łódź latająca
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Historia
Data oblotu 16 lipca 1947
Dane techniczne
Napęd 2 x Silnik turboodrzutowy Metropolitan-Vickers Beryl F.2/4 Beryl
Ciąg 2 x 14,5 kN (pierwszy prototyp)
2 x 15,8 kN (drugi prototyp)
2 x 17,4 kN (trzeci prototyp)
Wymiary
Rozpiętość 14,02 m
Długość 15,2 m
Wysokość 5,11 m
Powierzchnia nośna 38,6 m²
Masa
Własna 5 108 kg
Startowa 7 273 kg
Osiągi
Prędkość maks. 824 km/h
Pułap 14 600 m
Zasięg 1 920 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 x 20 mm działko HS.404
907 kg bomb
8 x 27 kg niekierowanych rakiet
Użytkownicy
Wielka Brytania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Saunders-Roe SR.A/1brytyjska, eksperymentalna łódź latająca zbudowana w ilości trzech prototypów przez zakłady Saunders-Roe Limited w połowie lat 40. ubiegłego wieku. Maszyna odgrywała rolę samolotu myśliwskiego, po wybudowaniu trzech prototypów zaprzestano dalszych prac.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nakajima A6M2-N
Kawanishi N1K1

Samolot jest jedną z wielu konstrukcji powstałych w wyniku potrzeby chwili i sytuacji. Pracę nad nową maszyną rozpoczęto w wyniku doświadczeń jakie zebrano obserwując działania Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej podczas II wojny światowej na Pacyfiku gdzie myśliwskie wodnosamoloty Nakajima A6M2-N (będący pływakową wersją Mitsubishi A6M) i Kawanishi N1K1 operowały nad tamtejszym obszarem działań bojowych nie potrzebując lotnisk. W wyniku własnych doświadczeń wojennych, gdzie bazy i lotniska Royal Air Force uległy poważnym zniszczeniom podczas intensywnych nalotów Luftwaffe powstał pomysł własnego myśliwskiego wodnosamolotu, który operując na obszarze południowo-wschodniej Azji mógłby operować bez technicznego zaplecza baz lądowych. Do prac przystąpiono na początku 1945 roku, warunki techniczne jakie miał spełniać nowy samolot określono w specyfikacji E.6/44. Nowa maszyna wznosła się po raz pierwszy w powietrze 16 lipca 1947 roku. Wybudowano jeszcze kolejne dwa prototypy, jednak koniec wojny, ogromna przewaga samolotów z normalnym podwoziem startujących z lotnisk lub lotniskowców unaoczniła małe korzyści płynące z posiadania tego typu maszyny. Dodatkowym problem była produkcja silników, która nastręczała trudności ich wytwórcy. W konsekwencji cały program budowy został anulowany.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Saunders-Roe SR.A/1 był dwusilnikowym, jednoosobowym, wolnonośnym górnopłatem o całkowicie metalowej konstrukcji. Skrzydło proste o obrysie trapezowym zaopatrzone w klapy i lotki. Pod płatami zainstalowano niewielkie pływaki, które były wykorzystywane podczas startu i lądowania a podczas lotu częściowo chowane do wnęk w płacie. Spód kadłuba, stykający się z wodą miał starannie opracowany kształt w celu maksymalnego zmniejszenia oporów przy starcie samolotu. Usterzenie klasyczne, wolnonośne z usterzeniem poziomym zamontowanym w połowie wysokości steru pionowego. Dwa turboodrzutowe silniki Metropolitan-Vickers Beryl zamontowane były w kadłubie po obu jego stronach u nasady skrzydeł. Wlot powietrza do silnikiów znajdował się na dziobie samolotu a następnie rozdwajał się omijając kabinę pilota doprowadzając powietrze do bydwu silników. Maszyna była uzbrojona w cztery działka 20 mm i mogła na swoim pokładzie przenosić osiem niekierowanych 27 kilowych pocisków rakietowych lub 900 kg bomb.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]