BAC 167 Strikemaster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
BAC 167 Strikemaster
BAC 167 Strikemaster
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent British Aircraft Corporation
Typ samolot szturmowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 26 października 1967
Lata produkcji 1967 - 1984
Egzemplarze 158
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik odrzutowy Rolls-Royce Viper Mk.535
Ciąg 15,2 kN
Wymiary
Rozpiętość 11,25 m (z podczepionymi zbiornikami na końcówkach skrzydeł)
Długość 10,36 m
Wysokość 3,1 m
Powierzchnia nośna 19,8 m²
Masa
Własna 2772 kg
Startowa 5220 kg
Osiągi
Prędkość maks. 834 km/h
Prędkość wznoszenia 87,5 m/s
Pułap 12 200 m
Zasięg 2224 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x 7,62 mm
1 364 kg uzbrojenia podwieszanego
Użytkownicy
Arabia Saudyjska Botswana Ekwador Kenia Kuwejt Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu Nowa Zelandia Oman Singapur Sudan
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

BAC 167 Strikemasterbrytyjski samolot szturmowy wyprodukowany przez firmę British Aircraft Corporation. Wywodzący się z wcześniejszej konstrukcji - samolotu szkolno-treningowego Percival P.56 Provost.

Nowozelandzkie Strikemastery podczas lotu w formacji

Historia[edytuj | edytuj kod]

W drugiej połowie lat 60. XX wieku wytwórnia lotnicza British Aircraft Corporation przystąpiła do opracowania nowoczesnego samolotu szturmowego na bazie wcześniejszej konstrukcji Jet Provost, który z kolei był głęboko zmodernizowaną wersją samolotu z napędem tłokowym Percival P.56 Provost. Płatowiec Jet Provost zaopatrzony został w nowy silnik Rolls-Royce Viper Mk.535 o ciągu o 20% większym niż silnik poprzednika. Dodano osiem węzłów do zawieszania uzbrojenia, zmodernizowano instalację paliwową i awionikę samolotu. Pierwszy lot prototypu miał miejsce 26 października 1967 roku, rok później rozpoczęto pierwsze dostawy do zagranicznych odbiorców. Łącznie wybudowano 146 samolotów, ostatnim odbiorcą był Sudan w 1984 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Strikemaster jest metalowym dolnopłatem z trapezowymi skrzydłami. Po bokach kadłuba u nasady skrzydeł znajdują się wloty powietrza do silnika. Samolot cechował się solidną i odporną na uszkodzenia konstrukcją, piloci i mechanicy cenili sobie prostotę budowy i dużą łatwość obsługi dającą możliwość szybkiego i sprawnego przywrócenia maszyny do lotu.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

  • Strikemaster Mk 80  : Wersja przeznaczona dla Arabii Saudyjskiej, 37 sztuk.
  • Strikemaster Mk 80A : Wersja przeznaczona dla Arabii Saudyjskiej, 10 sztuk.
  • Strikemaster Mk 81  : Wersja przeznaczona dla Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu (Jemen Południowy), 4 sztuki.
  • Strikemaster Mk 82  : Wersja przeznaczona dla Omanu, 12 sztuk.
  • Strikemaster Mk 82A : Wersja przeznaczona dla Omanu, 13 sztuk.
  • Strikemaster Mk 83  : Wersja przeznaczona dla Kuwejtu, 12 sztuk..
  • Strikemaster Mk 84  : Wersja przeznaczona dla Singapuru, 16 sztuk.
  • Strikemaster Mk 87  : Wersja przeznaczona dla Kenii, 6 sztuk.
  • Strikemaster Mk 88  : Wersja przeznaczona dla Nowej Zelandii, 16 sztuk.
  • Strikemaster Mk 89  : Wersja przeznaczona dla Ekwadoru, 4 sztuki.
  • Strikemaster Mk 89A : Wersja przeznaczona dla Ekwadoru, 18 sztuk.
  • Strikemaster Mk 90  : Wersja przeznaczona dla Sudanu, 10 sztuk.

Wykorzystanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Ekwadorskie Strikemastery zostały bojowo użyte przez siły powietrzne tego kraju podczas konfliktu granicznego z Peru na początku 1995 roku bombardując pozycję armii peruwiańskiej. Siły Powietrzne Omanu użyły swoich samolotów podczas tłumienia rebelii w Muhafazat Zufar na przełomie lat 60. i 70. ubiegłego wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Nowicki, BAC 167 Strikemaster, "Lotnictwo", nr 15 (1994), s. 46-47, ISSN 364215.