Supermarine Attacker
| Supermarine Attacker | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Supermarine |
| Typ | samolot myśliwski |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 27 lipca 1946 |
| Lata produkcji | 1950 – ? |
| Wycofanie ze służby | 1954 |
| Egzemplarze | WA473 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 silnik odrzutowy, Rolls-Royce Nene |
| Ciąg | 2,313 kg |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,25 m |
| Długość | 11,03 m |
| Wysokość | 2,90 m |
| Powierzchnia nośna | 21 m² |
| Masa | |
| Własna | 3 822 kg |
| Startowa | 5 539 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 950 km/h |
| Pułap | 13 716 m |
| Zasięg | 1 900 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 4 działka Hispano Suiza MkV kal. 20 mm | |
| Użytkownicy | |
| Pakistan, Wielka Brytania | |
Supermarine typ 392 Attacker - brytyjski samolot myśliwski z okresu po II wojnie światowej. Pierwszy odrzutowy myśliwiec wprowadzony na uzbrojenie brytyjskiego lotnictwa morskiego Fleet Air Arm (FAA).
Historia [edytuj]
Koncepcja połączenia testowanych na myśliwcu Supermarine Spiteful/Seafang laminarnych skrzydeł z nowym kadłubem mieszczącym silnik odrzutowy Rolls-Royce RB.41 powstała już w 1944 r. W sierpniu tego roku złożono zamówienie na 3 prototypy tego samolotu. Pierwszy lot prototypu Attackera (nazywanego wtedy "Jet Spiteful" lub Prototype 392), pilotowanego przez Jeffreya Quilla, nastąpił 27 lipca 1946. Prototyp wersji myśliwca pokładowego oblatano 17 czerwca 1947. Pierwszy seryjny egzemplarz wersji F.1 został oblatany 5 maja 1950. Był on napędzany silnikiem Rolls-Royce Nene Mk. 101.
Wersje produkcyjne [edytuj]
- F.1 - wersja myśliwska
- FB.1 - wersja myśliwsko-bombowa
- FB.2 - wersja myśliwsko-bombowa napędzana silnikiem Rolls-Royce Nene Mk. 101
Zbudowano 183 sztuki.
Służba [edytuj]
Pierwsze Attackery przyjęto na wyposażenie 800 dywizjonu FAA w sierpniu 1951 roku. Na początku stacjonowały w bazie Ford, West Sussex, a następnie na pokładzie lotniskowca HMS "Eagle". Samoloty te wkrótce stały się przestarzałe i szybko zostały zastąpione w FAA przez Hawker Sea Hawk i de Havilland Sea Venom. Już w 1954 r rozpoczęto wycofywanie ich i przekazywanie do jednostek Ochotniczych Rezerw Royal Navy (RNVR), w których służyły do 1957 r. Nie były podczas swojej służby używane bojowo.
36 Attackerów pozbawionych wyposażenia morskiego wyeksportowano do Pakistanu, gdzie służyły w szeregach Pakistani Air Force (PAF) do początku lat sześćdziesiątych.
Do dnia dzisiejszego zachował się jeden egzemplarz Supermarine Attacker (WA473), eksponowany on jest w Muzeum FAA w Somerset w Wielkiej Brytanii.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
