Stellan Skarsgård
| Stellan Skarsgård | |||||||||
 |
|||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 13 czerwca 1951 Göteborg |
||||||||
|
|||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
Stellan John Skarsgård (ur. 13 czerwca 1951[1] w Göteborgu) – szwedzki aktor.
Zadebiutował w wieku siedemnastu lat w serialu dla młodzieży Bombi Bitt och jag (Bombi Bitt i ja, 1968). Tytułowa rola Bombi Bitta przyniosła mu dużą popularność wśród masowej widowni. Przez całe lata 70. i 80. występował w szwedzkich produkcjach teatralnych i filmowych, m.in. u Allana Edwalla, Bo Widerberga i Carla-Gustava Nykvista. Międzynarodowy rozgłos zyskał dzięki rolom w Den enfaldige mördaren (Prostoduszny morderca, 1982), za którą otrzymał główną nagrodę aktorską na Festiwalu Filmowym w Berlinie, oraz w nominowanym do Oscara Oxen (Wół, 1991) Svena Nykvista. Ponadto do jego osiągnięć z tego okresu zalicza się rolę Raoula Wallenberga z obrazu God afton, herr Wallenberg (Dobry wieczór, panie Wallenberg, 1990).
Pod koniec lat 80. rozpoczął pracę w Stanach Zjednoczonych. Pojawił się w niewielkich rolach inżyniera w Nieznośnej lekkości bytu (1988) Philipa Kaufmana i rosyjskiego wojskowego Tupolewa w Polowaniu na Czerwony Październik (1990) Johna McTiernana.
Na szybkim rozwoju jego kariery w dużym stopniu zaważyło spotkanie z Larsem von Trierem. Wystąpił w pięciu jego filmach. W Przełamując fale (1996) zagrał toksycznego, sparaliżowanego męża głównej bohaterki, kreowanej przez Emily Watson. Ponadto pojawił się w epizodach w Królestwo II (1996), Tańcząc w ciemnościach (2000), Dogville (2002) i Melancholii (2011).
Koniec lat 90. i początek XXI wieku zaowocowały interesującymi rolami w ambitnych obrazach amerykańskich, takich jak Buntownik z wyboru (1997) Gusa van Santa (profesor matematyki), Amistad (1997) Stevena Spielberga (idealistyczny abolicjonista), Time Code (2000) Mike'a Figgisa (spec od reklamy z problemem alkoholowym), czy Duchy Goi (2006) Miloša Formana (Francisco Goya). Skarsgård nie stroni również od produkcji czysto komercyjnych. Pojawił się u boku Roberta De Niro i Jeana Reno w Roninie (1998) Johna Frankenheimera, a także w horrorach Renny'ego Harlina: Piekielna głębia (1999) i Egzorcysta: Początek (2004). W 2006 dołączył do obsady popularnej serii Piraci z Karaibów. Dotychczas w roli awanturnika-ojca Willa Turnera wystąpił w dwu częściach: Skrzyni umarlaka (2006) i Na krańcu świata (2007). Ma za sobą także przygodę z musicalem. W Mamma Mia! (2008) Phyllidy Lloyd, gdzie zagrał obok Meryl Streep, Pierce'a Brosnana i Colina Firtha, zaśpiewał piosenki Our Last Summer i Take A Chance On Me z repertuaru ABBY.
Mimo intensywnej pracy w Stanach Zjednoczonych, nie zrezygnował z udziału w produkcjach rodzimych. Wystąpił w głównej roli w Bezsenności (1997) Erika Skojldbjaerga, której amerykański remake kilka lat później nakręcił Christopher Nolan. Za rolę alkoholika Tomasa z Aberdeen (2000) Hansa Petera Mollanda dostał nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej. W następnym roku otrzymał to samo wyróżnienie, tym razem za rolę Wilhelma Furtwänglera, słynnego niemieckiego kompozytora, decydującego się na pozostanie w hitlerowskich Niemczech, w obrazie Istvána Szabó Sztuka wyboru (2001).
W 2011 roku zagrał w teledysku Lykke Li do piosenki "Sandess is a blessing".
Spis treści |
Wybrane filmy [edytuj]
Nagrody i wyróżnienia [edytuj]
| Rok | Tytuł filmu | Wyróżnienie |
|---|---|---|
| 1982 | Prostoduszny morderca | Srebrny Niedźwiedź na MFF w Berlinie Złoty Żuk (najlepszy szwedzki aktor) |
| 1989 | Kobiety na dachu | Złoty Żuk (najlepszy szwedzki aktor) |
| 2000 | Aberdeen | nom. do Europejskiej Nagrody Filmowej (najlepszy aktor) |
| 2001 | Sztuka wyboru | nom. do Europejskiej Nagrody Filmowej (najlepszy aktor) |
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Stellan Skarsgård w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Stellan Skarsgård w bazie stopklatka.pl
