Philipp Petzschner
| Philipp Petzschner | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Bayreuth |
| Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1984 Bayreuth |
| Wzrost | 185 cm |
| Masa ciała | 70 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Lars Übel |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 35 (14 września 2009) |
| Australian Open | 2R (2012) |
| Roland Garros | 2R (2009, 2011) |
| Wimbledon | 3R (2009, 2010) |
| US Open | 2R (2007, 2009–2012) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 5 |
| Najwyżej w rankingu | 9 (4 kwietnia 2011) |
| Australian Open | QF (2011) |
| Roland Garros | 3R (2012) |
| Wimbledon | W (2010) |
| US Open | W (2011) |
Philipp Petzschner (ur. 24 marca 1984 w Bayreuth) – niemiecki tenisista, zwycięzca jednego turnieju ATP World Tour w singlu i pięciu w deblu, w tym Wimbledonu z 2010 roku i US Open z 2011 roku; zdobywca Drużynowego Pucharu Świata z 2011 roku.
W grze pojedynczej największym sukcesem niemieckiego tenisisty jest zwycięstwo w halowym turnieju Wiedniu, z października 2008 roku. W finale pokonał Francuza Gaëla Monfilsa 6:4, 6:4. Na początku czerwca 2011 roku Petzschner dotarł do finału turnieju w Halle, po wyeliminowaniu m. in. Tomáša Berdycha. W spotkaniu finałowym przegrał z Philippem Kohlschreiberem. W czerwcu 2012 roku awansował do finału turnieju w 's-Hertogenbosch, w którym przegrał z Davidem Ferrerem.
W grze podwójnej Petzschner wygrał pięć turniejów i trzykrotnie dochodził do finałów. Do jego największych deblowych osiągnięć zalicza się zwycięstwo w dwóch turniejach wielkoszlemowych w parze z Jürgenem Melzerem, Wimbledonu z 2010 roku, gdzie w finałowym pojedynku pokonali 6:1, 7:5, 7:5 parę Robert Lindstedt-Horia Tecău oraz US Open z 2011 roku, po triumfie 6:2, 6:2 nad Polakami Mariuszem Fyrstenbergiem i Marcinem Matkowskim.
W maju 2011 roku Petzschner zdobył wraz z reprezentacją Niemiec Drużynowy Puchar Świata. W finale Niemcy pokonali 2:1 Argentynę, a Petzschner zdobył punkt dla drużyny w meczu deblowym wspólnie z Philippem Kohlschreiberem, przeciwko parze Juan Ignacio Chela-Máximo González.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był we wrześniu 2009 na 35. miejscu, z natomiast w zestawieniu deblistów w kwietniu 2011 zajmował 9. pozycję.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals |
| ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 |
| ATP International Series / ATP World Tour 250 |
Gra pojedyncza [edytuj]
Zwycięzca (1) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2008 | Twarda | 6:4, 6:4 |
Finalista (2) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2011 | Trawiasta | 6:7(5), 0:2, krecz | ||
| 2. | 2012 | Trawiasta | 3:6, 4:6 |
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (5) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2010 | Twarda | 6:2, 5:7, 10-8 | |||
| 2. | 2010 | Trawiasta | 6:1, 7:5, 7:5 | |||
| 3. | 2011 | Twarda | 6:4, 3:6, 10-5 | |||
| 4. | 2011 | Ceglana | 6:3, 6:4 | |||
| 5. | 2011 | Twarda | 6:2, 6:2 |
Finalista (3) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2008 | Twarda | 1:6, 5:7 | |||
| 2. | 2010 | Ceglana | 6:7(5), 6:7(6) | |||
| 3. | 2012 | Twarda | 1:6, 2:6 |
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 19 grudnia 2011].