Suchoj Superjet 100
| Suchoj Superjet 100 | |
 Suchoj Superjet 100 Aerofłot |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Rosja |
| Producent | Suchoj |
| Typ | samolot pasażerski |
| Konstrukcja | metalowa |
| Historia | |
| Data oblotu | 19 maja 2008 |
| Egzemplarze | 23 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
1 1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x PowerJet SaM146 o ciągu 73,5 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 27,8 m |
| Długość | 29,87 m |
| Wysokość | 10,28 m |
| Masa | |
| Użyteczna | 42,250 kg (wersja 95) |
| Osiągi | |
| Prędkość przelotowa | 870 km/h |
| Zasięg | 4578 km (SSJ100LR) |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 75 (wersja 75), 95 (wersja 95), 110 (wersja 110 – przewidywana) | |
| Użytkownicy | |
| Aerofłot, Armavia | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Suchoj Superjet 100 (Sukhoi Superjet, SSJ, wcześniej RRJ, Russian Regional Jet) – regionalny rosyjski samolot pasażerski nowej generacji, stworzony przez rosyjską firmę Suchoj, Biuro Konstrukcyjne Jakowlewa i Kompleks Lotniczy Iljuszyna, z udziałem marketingowym firmy Boeing. Awionika samolotu pochodzi z firmy Thales, układy sterujące z firmy Liebherr, a silniki z firmy PowerJet. Montaż maszyn jest wykonywany w zakładzie w Komsomolsku nad Amurem w Federacji Rosyjskiej. Koszt zaprojektowania samolotu jest oceniany na 700 mln USD. 9 maja 2012 w Indonezji, podczas lotu pokazowego rozbiła się jedna z należących do producenta maszyn o numerze 97004. Przed wypadkiem producent planował produkcję w wysokości 60 sztuk rocznie począwszy od 2014[1].
Spis treści |
Wersje [edytuj]
Pierwotnie samolot miał mieć trzy wersje: RRJ-60, RRJ-75 i RRJ-95, odpowiednio dla 60, 75 i 95 pasażerów, jednak ostatecznie zrezygnowano z wersji RRJ-60. Plany obejmują maszyny SSJ 100-75 i 95, z tym że mniejszy wariant ma być wprowadzony do produkcji później. Przewidywana jest też wersja SSJ 100-110 dla 110 pasażerów, co ma być maksymalną pojemnością tego samolotu zgodnie z porozumieniem firm Suchoj i Boeing mającym na celu uniknięcie konkurencji[2].
Rodzina SSJ została zaprojektowana na zasadzie maksymalnej standaryzacji zespołów konstrukcyjnych i systemów pokładowych. Samoloty projektowo spełniają wymagania lotnicze Rosji, Wspólnoty Niepodległych Państw, krajów zachodnich oraz standardów lotniczych AP-25, FAR-25, JAR-25, a także poziomu hałasu według standardów ICAO rozdział 4 oraz FAR 36 wprowadzonych w 2006.
Dane handlowe [edytuj]
Samolot ma konkurować z takimi statkami jak Antonow An-148, Embraer E-Jets i Bombardier CSeries. Według informacji producenta, SSJ ma kosztować prawie 28 mln $ (około 20% mniej niż wymienione konstrukcje konkurencyjne), a koszty eksploatacyjne mają być niższe o około 15% niż u konkurencji. Prasa fachowa zwraca jednak uwagę na lepszą obsługę posprzedażną i większą sieć serwisową konkurentów niż Suchoj[3].
Debiut [edytuj]
28 stycznia 2007 pierwszy kompletny SSJ został przewieziony w Antonowie 124 z Komsomolska nad Amurem do miejscowości Żukowskij pod Moskwą na testy naziemne w Żukowskim Centralnym Instytucie Aerohydrodynamiki. Pierwszy egzemplarz doświadczalny dla oblatywania zaprezentowano 26 września 2007 w Komsomolsku[4]. Pierwszy lot komercyjny odbył się 21 kwietnia 2011, w barwach Armavii, z Erywania do Moskwy[5].
Katastrofy i wypadki [edytuj]
9 maja 2012 roku w okolicach Dżakarty w Indonezji, podczas lotu pokazowego mającego przekonać potencjalnych nabywców (lotu demonstracyjnego), którzy podróżowali podczas rejsu o godzinie 14:12, 21 minut po starcie, samolot SSJ 100 o numerze rejestracyjnym 97004, należący do biura konstrukcyjnego Suchoj zniknął z radarów. Została wszczęta akcja ratunkowa, którą trzeba było przerwać z powodu niekorzystnych warunków pogodowych. Początkowo spekulowano odnośnie możliwych przyczyn braku kontaktu z załogą, telefony komórkowe pasażerów były aktywne, ale nikt ich nie odbierał co sugerowało porwanie lub wodowanie. 10 maja 2012 wznowiono poszukiwania, w wyniku których, na wysokości około 1800 metrów na zboczu wulkanu Mount Salak na południe od Dżakarty załogi helikopterów ratunkowych dostrzegły szczątki samolotu. W katastrofie zginęło 47 osób[6].
Firma Suchoj poinformowała, że zaginiony samolot od pierwszego lotu który miał miejsce 3 lata temu w 2009 wykonał ponad 500 cykli oraz nalot 800 godzin. Kapitanem był doświadczony pilot testowy Suchoja, Aleksandr Jabłoncew (nalot 10000 godzin)[7].
Zamówienia i dostawy [edytuj]
| Data zamówienia | Linie lotnicze | Termin dostawy | Zakontraktowany typ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| SuperJet 100-75 | SuperJet 100-95 | Dostarczono | |||||
| 22 listopada 2005 | Financial Leasing Company |
2009 | --- | 10 | --- | ||
| 7 grudnia 2005 | Aerofłot[8] |
listopad 2008 | --- | 45 | 10 | ||
| 4 marca 2007 | Transaero |
brak danych | --- | 10 | --- | ||
| 14 września 2007 |  Armavia |
2011 | --- | 4 | 1 | ||
| 2 września 2010 |  Willis Lease Finance[9] |
2012 | --- | 6 | --- | ||
| Razem | 15 | 91 | 11 | ||||
| Wszystkie | 106 | ||||||
Rosyjska linia lotnicza S7 Airlines (dawniej znana jako Sibir Airlines) jako pierwsza złożyła zamówienie na 50 egzemplarzy samolotu SuperJet 100-95 i dodatkowo 20 opcji na ten sam model, lecz wycofała je później, uzasadniając zmianę zdania tym, że zmienione dane techniczne samolotu nie odpowiadają jej potrzebom[10].
Indonezyjskie linie lotnicze rozważały kupno w 2007. Przekonać do zakupu miał pokaz możliwości SuperJeta 100 9 maja w Indonezji. Linia Alliance Air z Indii także wyraziła zainteresowanie samolotem SSJ-100 i jest w trakcie zaawansowanych negocjacji zakupowych[11].
Armeńska linia lotnicza Armavia podpisała 14 września 2007 porozumienie w sprawie kupna 4 egzemplarzy samolotu Suchoj SuperJet 100 do obsługi tras regionalnych. Pierwszy z zamówionych samolotów dostarczono 19 kwietnia 2011.
Przypisy
- ↑ Мы рассчитываем на заключение новых контрактов на МАКСе, Aktualności, 15 sierpnia 2011. [Dostęp 2011-08-15]. (ros.)
- ↑ „Russian Revolution: The Sukhoi Superjet, Flight International, 2 czerwca 2007. [Dostęp 2007-09-27]. (ang.)
- ↑ „Export driven: The Sukhoi Superjet”, Flight International, 2 czerwca 2007. [Dostęp 2007-09-27]. (ang.)
- ↑ „Russia’s Sukhoi holds public presentation of SuperJet-100”, RIA Novosti, 26 września 2007. [Dostęp 2008-09-28]. (ang.)
- ↑ First Sukhoi Superjet-100 passenger flight lands at Moscow airport (ang.). ITAR-TASS, 2011-04-21. [dostęp 2011-04-21].
- ↑ Suchoj 100 zniknął z radarów 9 maja.
- ↑ Doświadczona załoga zginęła w wypadku.
- ↑ www.aeroflot.com: Aeroflot Airplanes (ang.). [dostęp 2012-11-12].
- ↑ lotniczapolska.pl: WLFC kupi Superjety (pol.). [dostęp 2011-04-23].
- ↑ „Sibir drops RRJ plan after specification change”, Flight International, 2 lipca 2006. [Dostęp 2007-09-28]. (ang.)
- ↑ Paris Air Show: Sukhoi Civil-Alliance Air talks for SuperJet 100 at an advanced stage, Domain-B.com, 22 czerwca 2007. [Dostęp 2007-09-28]. (ang.)
