Ultimate Fighting Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ultimate Fighting Championship (UFC) – amerykańska organizacja mieszanych sztuk walki (MMA) założona w 1993 roku. Pojedynki odbywają się w ośmiokątnym ringu otoczonym siatką, zwanym oktagonem.

Logo organizacji UFC.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zawody Ultimate Fighting Championship zostały zorganizowane przez Arta Davie i Roriona Gracie. UFC 1 odbyło się 12 listopada 1993 roku w Denver w stanie Kolorado. Wzięli w nich udział: sumita, bokser, mistrz świata w savate (będący też mistrzem Europy w kyokushin), dwóch kick-boxerów, praktyk kempo, mistrz Pancrase oraz zawodnik brazylijskiego jiu-jitsu Royce Gracie. Gracie wygrał cały turniej, a także późniejsze UFC 2 i UFC 4 (walczył i w UFC 3, wygrał pierwszą walkę, lecz wycofał się ze względu na udar cieplny)[1]. Początkowe edycje były zbliżone pod względem minimum reguł do turniejów vale tudo. Popularność tychże walk gwałtownie się zwiększała, co zwróciło uwagę amerykańskich władz. Wielkim przeciwnikiem UFC w tamtych latach był senator John McCain, który jawnie sprzeciwiał się organizowaniu gal na terenie USA. Zapoczątkował nawet kampanię przeciw UFC, rozsyłał listy do gubernatorów stanów z prośbą zakazania organizowania gal UFC oraz podobnych imprez[2]. W odpowiedzi na krytykę UFC zaczęto wprowadzać szereg ograniczeń i modyfikacji, m.in.[3]:

  • sędzia otrzymał prawo zatrzymywania walki (od UFC 3)
  • wprowadzono kategorie wagowe (UFC 12)
  • obowiązkowo zawodnicy musieli walczyć w rękawicach ochronnych oraz zabroniono kopania w głowę leżącego przeciwnika (UFC 14)
  • zabroniono uderzeń głową i ciosów w krocze (UFC 15)
  • wprowadzono 5-minutowe rundy (UFC 21)

W 2001 roku organizacja została zakupiona przez spółkę Zuffa, należącą do braci Fertita, przedsiębiorców z branży hazardowej z Las Vegas. Prezydentem UFC został Dana White[4]. Mimo że UFC była dominującą organizacją na terenie Ameryki, globalnie pozostawała ówcześnie w cieniu japońskiej PRIDE Fighting Championships, która dysponowała znacznymi środkami finansowymi i większość najlepszych zawodników walczyła w jej szeregach. W roku 2006 sytuacja zaczęła się odwracać. PRIDE straciła kontrakt ze stacją telewizyjną Fuji TV, natomiast UFC rozwinęła się dzięki kontraktowi z telewizją Spike TV oraz popularności show The Ultimate Fighter. Stopniowo zaczęła ściągać do siebie najlepszych zawodników z innych organizacji, w tym także z PRIDE. Ostatnim krokiem w wyeliminowaniu konkurencji było kupienie 27 marca 2007 roku PRIDE przez Zuffę[5]. Wkrótce potem PRIDE FC przestało funkcjonować.

Siostrzaną organizacją UFC była World Extreme Cagefighting (WEC), która również należała do Zuffa. Od 2001 roku organizowała ona walki w lżejszych kategoriach wagowych (lekkiej, piórkowej i koguciej). 28 października 2010 roku prezydent UFC Dana White ogłosił, że WEC zostanie wchłonięte przez UFC[6]. Ostatnia gala WEC odbyła się 16 grudnia 2010 roku. Proces połączenia obu organizacji zakończył się na początku 2011 roku. Mistrzowie WEC w wadze piórkowej i koguciej stali się automatycznie mistrzami UFC.

12 marca 2011 roku Dana White ujawnił, że Zuffa kupiła udziały głównego rywala UFC na amerykańskim rynku - Strikeforce. White ogłosił, że Strikeforce będzie działać nadal jako niezależna spółka, a Scott Coker będzie dalej pełnić rolę jej prezydenta[7]. Ostatnia gala tej organizacji odbyła się 12 stycznia 2013 roku[8], po czym jej zawodnicy zostali włączeni do UFC, a mistrzyni Strikeforce w wadze koguciej, Ronda Rousey została mianowana mistrzynią UFC.

W sierpniu 2011 roku UFC podpisała 7-letni kontrakt z czołową amerykańską siecią telewizyjną, Fox.

Oktagon (UFC 74)

Zasady[9][edytuj | edytuj kod]

Reguły UFC przyjęte przez Nevada State Athletic Commission 23 lipca 2001 roku:

  • każda walka oprócz walki o mistrzostwo liczy 3 rundy
  • walka o mistrzostwo i walki wieczoru liczą 5 rund
  • każda runda trwa 5 minut
  • przerwa pomiędzy rundami trwa 1 minutę
  • od UFC 138, wszystkie walki wieczoru na wszystkich galach, odbywają się na dystansie 5 rund

Sposoby wyłonienia zwycięzcy:

Akcje zabronione:

  • uderzanie głową
  • każdy atak na oczy
  • gryzienie
  • szarpanie lub pociąganie za włosy
  • zahaczanie (polega na zrobieniu "haka" z palca bądź z kilku palców i włożeniu ich do ust przeciwnika, a następnie ciągnięciu)
  • wszelkie ataki na krocze
  • bezpośredni atak na kręgosłup, obojczyk oraz tył głowy
  • uderzenia z góry dolną częścią łokcia
  • uderzenie w gardło, oraz łapanie tchawicy
  • szczypanie, drapanie itp.
  • kopanie głowy leżącego lub klęczącego przeciwnika
  • naskakiwanie (nogą) na leżącego przeciwnika (ang. stomp)
  • kopanie piętami po nerkach
  • dźwignie na małe stawy (np. palce)
  • wyrzucanie przeciwnika poza ring
  • wkładanie palców w otwarte rany przeciwnika
  • przytrzymywanie spodenek lub rękawic przeciwnika
  • plucie
  • trzymanie siatki
  • używanie wulgaryzmów na ringu
  • atak podczas przerwy
  • atak na przeciwnika, pod ochroną sędziego
  • atak po gongu
  • świadome lekceważenie instrukcji oraz samego sędziego
  • uporczywe unikanie kontaktu z przeciwnikiem
  • symulowanie kontuzji

Kategorie wagowe[10][edytuj | edytuj kod]

Po dodaniu w 2010 roku kategorii piórkowej i koguciej, a pod koniec 2011 roku muszej w UFC jest 8 kategorii wagowych:

  • musza - do 57 kg
  • kogucia - do 61 kg
  • piórkowa - do 66 kg
  • lekka - do 70 kg
  • półśrednia - do 77 kg
  • średnia - do 84 kg
  • półciężka - do 93 kg
  • ciężka - do 120 kg

W latach 2001-2010 obowiązywał podział na 5 kategorii:

  • lekka - do 70 kg
  • półśrednia - do 77 kg
  • średnia - do 84 kg
  • półciężka - do 93 kg
  • ciężka - do 120 kg

W latach 1997-2001 obowiązywał podział na 4 kategorie:

  • kogucia – do 70 kg
  • lekka – do 77 kg
  • średnia – do 93 kg
  • ciężka – do 120 kg

Aktualni mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Walki o mistrzostwo UFC w poszczególnych kategoriach wagowych rozgrywane są od 1997 roku. Obecnymi mistrzami są:

Pas mistrza Ultimate Fighting Championship
Kategoria Waga Mistrz Od Obrony tytułu
Ciężka do 120 kg (265 lb) Stany Zjednoczone Cain Velasquez 29 grudnia 2012 (UFC 155) 2
Ciężka (tymczasowy) do 120 kg (265 lb) Brazylia Fabricio Werdum 15 listopada 2014 (UFC 180) 0
Półciężka do 93 kg (205 lb) Stany Zjednoczone Jon Jones 19 marca 2011 (UFC 128) 7
Średnia do 84 kg (185 lb) Stany Zjednoczone Chris Weidman 6 lipca 2013 (UFC 162) 2
Półśrednia do 77 kg (170 lb) Stany Zjednoczone Robbie Lawler 6 grudnia 2014 (UFC 181) 0
Lekka do 70 kg (155 lb) Stany Zjednoczone Anthony Pettis 31 sierpnia 2013 (UFC 164) 1
Piórkowa do 66 kg (145 lb) Brazylia José Aldo 20 listopada 2010 (UFC 123) 7
Kogucia do 61 kg (135 lb) Stany Zjednoczone T.J. Dillashaw 24 maja 2014 (UFC 173) 1
Musza do 57 kg (125 lb) Stany Zjednoczone Demetrious Johnson 22 września 2012 (UFC 152) 5
Kategoria Kobiet Waga Mistrz Od Obrony tytułu
Kogucia do 61 kg (135 lb) Stany Zjednoczone Ronda Rousey 6 grudnia 2012 (konferencja) 4
Słomkowa do 52 kg (115 lb) Stany Zjednoczone Carla Esparza 12 grudnia 2014 (TUF 20 Finale) 0

Lista mistrzów UFC[edytuj | edytuj kod]

Mistrzowie turniejowi[edytuj | edytuj kod]

UFC początkowo organizowało turnieje by wyłonić najlepszych zawodników danej gali. Od 1993 do 1996 w turniejach brało udział ośmiu zawodników (prócz UFC 4 na którym wystartowało aż 16 zawodników) bez podziału na kategorie wagowe. Turniej składał się z drabinki: ćwierćfinał, półfinał i finał. Rok 1997 przyniósł zmiany w prowadzeniu turniejów. Przede wszystkim zostały utworzenie kategorie wagowe - ciężka, średnia i lekka (ówcześnie do 90 kg, a później zmniejszona do 77 kg), liczba zawodników została zredukowana do czterech, a turniej odbywał się systemem półfinał i finał.

Gala Data Kategoria wagowa Zwycięzca Finalista
UFC 1 12.11.1993 open Brazylia Royce Gracie Holandia Gerard Gordeau
UFC 2 11.03.1994 open Brazylia Royce Gracie Stany Zjednoczone Patrick Smith
UFC 3 09.09.1994 open Stany Zjednoczone Steve Jennum Kanada Harold Howard
UFC 4 16.12.1994 open Brazylia Royce Gracie Stany Zjednoczone Dan Severn
UFC 5 07.04.1995 open Stany Zjednoczone Dan Severn Kanada Dave Beneteau
UFC 6 14.07.1995 open Rosja Oleg Taktarow Stany Zjednoczone David Abbott
UFC 7 08.09.1995 open Brazylia Marco Ruas Stany Zjednoczone Paul Varelans
Ultimate Ultimate 16.12.1995 open Stany Zjednoczone Dan Severn Rosja Oleg Taktarow
UFC 8 16.02.1996 open Stany Zjednoczone Don Frye Kanada Gary Goodridge
UFC 10 12.07.1996 open Stany Zjednoczone Mark Coleman Stany Zjednoczone Don Frye
UFC 11 20.09.1996 open Stany Zjednoczone Mark Coleman Stany Zjednoczone Scott Ferrozzo
Ultimate Ultimate 2 07.12.1996 open Stany Zjednoczone Don Frye Stany Zjednoczone David Abbott
UFC 12 07.02.1997 Ciężka ( + 91 kg) Brazylia Vitor Belfort Stany Zjednoczone Scott Ferrozzo
Lekka (do 90 kg) Stany Zjednoczone Jerry Bohlander Stany Zjednoczone Nick Sanzo
UFC 13 30.05.1997 Ciężka Stany Zjednoczone Randy Couture Stany Zjednoczone Steven Graham
Lekka (do 90 kg - od UFC 14 przemianowana na średnią) Stany Zjednoczone Guy Mezger Stany Zjednoczone Tito Ortiz
UFC 14 27.07.1997 Ciężka Stany Zjednoczone Mark Kerr Stany Zjednoczone Dan Bobish
Średnia (do 90 kg) Stany Zjednoczone Kevin Jackson Stany Zjednoczone Tony Fryklund
UFC 15 17.10.1997 Ciężka Stany Zjednoczone Mark Kerr Stany Zjednoczone Dwayne Cason
UFC Japan 21.12.1997 Ciężka Japonia Kazushi Sakuraba Brazylia Marcus Silveira
UFC 16 13.03.1998 Lekka (do 77 kg) Stany Zjednoczone Pat Miletich Stany Zjednoczone Chris Brennan
UFC 17 15.05.1998 Średnia Stany Zjednoczone Dan Henderson Kanada Carlos Newton
UFC 23 19.11.1999 Średnia Japonia Kenichi Yamamoto Japonia Katsuhisa Fujii

Galeria Sław (Hall of Fame)[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 roku włodarze UFC nagradzają najbardziej zasłużonych dla organizacji zawodników włączając ich do tzw. Galerii Sław (Hall of Fame). Aktualnie w HoF umieszczeni są:

Jedyną jak dotąd osobą w HoF, która nie była zawodnikiem MMA jest Charles Lewis Jr. - założyciel firmy Tapout, specjalizującej się w sprzęcie i ubiorze sportowym głównie zawodników MMA. Jego firma była i jest sponsorem wielu zawodników UFC.

Wikimedia Commons

Lewis został umieszczony w Hall of Fame pośmiertnie.

Polacy w UFC[edytuj | edytuj kod]

Wraz z rozwojem MMA polscy fani doczekali się także swoich rodaków. Pierwszym zakontraktowanym Polakiem w UFC był Tomasz Drwal, który podpisał umowę w 2007 roku. "Goryl" wygrał trzt walki (Ivan Serati, Mike Ciesnolevicz i Drew McFedries) i tyle samo razy schodził z oktagonu pokonany (z Thiago Silva, Rousimar Palhares i David Branch). Drwal po dwóch porażkach z rzędu został zwolniony w 2010 roku.

W 2010 roku na skutek wchłonięcia przez UFC organizacji WEC zawodnikiem UFC został Maciej Jewtuszko. "Irokez" w najlepszej organizacji świata stoczył jedną walkę. Na UFC 127 przegrał z Curtem Warburtonem. Po walce został zwolniony.

Wraz z pojawieniem się informacji o ekspansji UFC na Europę oraz planach organizacji gali w Polsce na galach UFC zaczęli debiutować następni zawodnicy z Polski. Obecnie w oktagonie występują:

Hallmann za zwycięstwa z Francisco Trinaldo (04.09.2013, UFC Fight Night 28) i Yvesem Edwardsem (07.06.2014, UFC Fight Night: Henderson vs Khabilov) otrzymał bonusy finansowe od organizacji UFC w postaci 50 tys. $ w ramach "poddania wieczoru". "Płetwal" za walkę z Gleisonem Tibau (13.09.2014, UFC Fight Night:Silva vs Arlovski) otrzymał bonus (50 tys. $) za "walkę wieczoru".

Poza wspomnianymi w UFC występują zawodnicy, którzy mogą poszczycić się polskimi korzeniami:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. Steven Rondina: Royce Gracie's Legacy, BJJ's Relevance on the Decline in Modern MMA (ang.). bleacherreport.com, 27.04.2012.
  2. David Plotz: Fight Clubbed (ang.). slate.com, 17.11.1999.
  3. UFC HISTORY (ang.). completemartialarts.com.
  4. Matthew Miller: "Ultimate Cash Machine" (ang.). forbes.com, 04.10.08.
  5. http://sports.espn.go.com/sports/news/story?id=2814235 (ang.). sports.espn.go.com, 27.03.2007.
  6. Połączenie WEC z UFC (ang.). mmajunkie.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-25)].
  7. Ariel Helwani: Zuffa Purchases Strikeforce (ang.). mmafighting.com.
  8. http://www.sportowefakty.pl/mma/333303/ostatnia-gala-strikeforce-juz-za-nami
  9. Rules and Regulations (ang.). ufc.com.
  10. Rules and Regulations (ang.). ufc.com.
  11. UFC a sprawa polska. Przodkowie Bispinga uchwalili Konstytucję 3 Maja [dostęp 04.07.2014]