Tim Sylvia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Tim Sylvia
{{{nazwa}}}
Pseudonim The Maine-iac
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1976
Ellsworth
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 203 cm
Masa ciała 141 kg
Styl walki boks, zapasy
Klub Miletich Martial Arts
Zwycięstwa 31
Przez nokauty 20
Przez poddania 4
Przez decyzje 7
Porażki 10
Remisy 0
Nieodbyte 1

Timothy Deane Sylvia (ur. 5 marca 1976 w Ellsworth) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Były dwukrotny mistrz wagi ciężkiej UFC (2003, 2006-2007).

MMA[edytuj | edytuj kod]

W mieszanych sztukach walki zadebiutował 19 stycznia 2001 roku na gali IFC: Battleground 2001, wygrał wtedy z Randym Durantem przez TKO. 16 marca 2002 roku wygrał turniej Extreme Challenge 47 który odbywał się w Oren w stanie Utah. Jeszcze tego samego roku zwyciężył w kolejnym turnieju na gali Superbrawl 24: ROTH 2 w finale pokonując Mike'a Whiteheada.

UFC[edytuj | edytuj kod]

Po serii trzynastu wygranych pojedynków z rzędu związał się z Ultimate Fighting Championship. W UFC zadebiutował 27 września 2002 roku na gali UFC 39, która odbyła się w Uncasville. Sylvia pokonał wtedy przez TKO Wesleya Correirę. Po niecałych pięciu miesiącach zdobył pas mistrzowski wagi ciężkiej, pokonując przez TKO Ricco Rodrigueza na gali UFC 41. Pierwszą jego obronę stoczył 26 września 2003 roku na UFC 44 − pokonał wtedy Gana McGee przez techniczny nokaut. Po walce testy antydopingowe wykazały w organizmie Sylvii niedozwoloną substancję − steryd anaboliczny stanozolol. Zawodnik przyznał się do jego stosowania. W konsekwencji komisja stanowa NSAC zawiesiła go na cztery miesiące oraz ukarała finansowo na kwotę 7500 dolarów, a sam Sylvia zrezygnował z pasa mistrzowskiego wagi ciężkiej[1].

19 czerwca 2004 na gali UFC 48 próbował bezskutecznie odzyskać tytuł w walce z Frankiem Mirem. Pod koniec pierwszej minuty starcia Mir złamał mu rękę, zakładając dźwignię na staw łokciowy. Sędzia ogłosił techniczne poddanie i tym samym Mir został nowym mistrzem wagi ciężkiej.

Tim Sylvia

5 stycznia 2005 roku Sylvia stoczył pojedynek o tymczasowe mistrzostwo wagi ciężkiej na UFC 51. Przegrał jednak z Białorusinem Andrejem Arłouskim przez poddanie (klucz na stopę). Do rewanżu doszło 15 kwietnia 2006 roku na gali UFC 59. Tym razem zwycięzcą okazał się Amerykanin, nokautując w pierwszej rundzie Białorusina i odbierając mu pas. Do pierwszej jego obrony stanął 8 lipca 2006 roku, a jego przeciwnikiem był po raz kolejny Andrej Arłouski. Po pięciorundowym pojedynku sędziowie orzekli jednogłośnie zwycięstwo Sylvii. Jeszcze w tym samym roku, 18 listopada udanie obronił pas mistrzowski, pokonując przez jednogłośną decyzję Jeffa Monsona. Tytuł stracił na gali UFC 68 3 marca 2007 na rzecz Randy'ego Couture'a.

Na gali UFC 81, która odbyła się 2 lutego 2008 roku, przegrał pojedynek o tymczasowe mistrzostwo w wadze ciężkiej z Antonio Rodrigo Nogueirą. Po tej walce właściciele UFC nie przedłużyli z nim kontraktu.

Po UFC[edytuj | edytuj kod]

Po zwolnieniu z UFC zanotował dwie porażki, kolejno z Fiodorem Jemieljanienko na gali Affliction: Banned przez poddanie oraz z Rayem Mercerem przez nokaut na Adrenaline MMA 3: Bragging Rights.

21 maja 2010 roku stoczył wygrany pojedynek z Mariuszem Pudzianowskim na gali Moosin: God of Martial Arts. Jeszcze tego samego roku, 14 sierpnia znokautował byłego pretendenta do pasa UFC i Strikeforce Paula Buentello. zdobywając tym samym pas mistrzowski Powerhouse World Promotions na gali War on the Mainland.

5 listopada 2011 roku stoczył pojedynek na gali ProElite 2. Przeciwnikiem miał być początkowo Pedro Rizzo, ale doznał on kontuzji. Zastąpił go więc Andreas Kraniotakes, którego Sylvia pokonał przez jednogłośną decyzję.

31 sierpnia 2012 roku doszło do czwartego starcia między Sylvią a Andrejem Arłouskim na gali One FC 5 - Pride a Nation na Filipinach. Pod koniec 2. rundy Arłouski znokdaunował Sylvię po czym zadał nieprzepisowe kopnięcie w głowę leżącego przeciwnika. Sylvia odmówił dalszej kontynuacji walki co spotkało się z dużą dezaprobatą publiczności zgromadzonej na widowni. Sędziowie po dłuższej analizie zdecydowali się ogłosić wynik walki jako no-contest (nierozstrzygnięty).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki

  • 2010: Powerhouse World Promotions – mistrz wagi ciężkiej
  • 2003, 2006-2007: Ultimate Fighting Championship – mistrz wagi ciężkiej
  • 2002: Superbrawl 24: ROTH 2 – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
  • 2002: Extreme Challenge 47 – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej


Lista walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

31 zwycięstw - 10 porażek - 0 remisów – 1 no contest

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 31-10 (1) Rosja Rusłan Magomiedow Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Fight Nights: Battle of Moscow 13 27.10.2013 Rosja Moskwa
Przegrana 31-9 (1) Stany Zjednoczone Tony Johnson TKO (przerwanie przez lekarza) 3 3:25 One FC 9 - Rise to Power 31.05.2013 Filipiny Pasay City
Przegrana 31-8 (1) Japonia Satoshi Ishii Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 IGF: INOKI-BOM-BA-YE 2012 31.12.2012 Japonia Tokyo
No contest 31-7 (1) Białoruś Andrej Arłouski No-contest (nieprzepisowe kopnięcie Arłouskiego w głowę leżącego Sylvii) 2 4:46 One FC 5 - Pride a Nation 31.08.2012 Filipiny Quezon
Wygrana 31-7 Stany Zjednoczone Randy Smith TKO (ciosy pięściami) 1 0:12 NEF - Fight Night 3 16.06.2012 Stany Zjednoczone Lewiston
Wygrana 30-7 Niemcy Andreas Kraniotakes Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Pro Elite 2 05.11.2011 Stany Zjednoczone Moline
Wygrana 29-7 Stany Zjednoczone Patrick Barrentine TKO (ciosy pięściami i łokciami) 1 2:09 Fight Tour 20.08.2011 Stany Zjednoczone Rockford
Przegrana 28-7 Stany Zjednoczone Abe Wagner TKO (ciosy pięściami) 1 0:32 Titan Fighting Championship 16 28.01.2011 Stany Zjednoczone Kansas City
Wygrana 28-6 Stany Zjednoczone Vince Lucero Poddanie (ciosy pięściami) 1 2:44 CFX Extreme Challenge on Target 11.12.2010 Stany Zjednoczone Minneapolis
Wygrana 27-6 Stany Zjednoczone Paul Buentello KO (cios pięścią) 2 4:57 PWP − War on the Mainland 14.08.2010 Stany Zjednoczone Irvine Zdobył mistrzostwo PWP w wadze ciężkiej
Wygrana 26-6 Polska Mariusz Pudzianowski Poddanie (ciosy pięściami) 2 1:43 Moosin: God of Martial Arts 21.05.2010 Stany Zjednoczone Worcester
Wygrana 25-6 Stany Zjednoczone Jason Riley TKO (ciosy pięściami) 1 2:32 Adrenaline MMA 4: Sylvia vs. Riley 18.09.2009 Stany Zjednoczone Council Bluffs
Przegrana 24-6 Stany Zjednoczone Ray Mercer KO (cios pięścią) 1 0:09 Adrenaline MMA 3: Bragging Rights 13.06.2009 Stany Zjednoczone Birmingham
Przegrana 24-5 Rosja Fiodor Jemieljanienko Poddanie się (duszenie zza pleców) 1 0:36 Affliction: Banned 19.07.2008 Stany Zjednoczone Anaheim Walka o mistrzostwo WAMMA w wadze ciężkiej
Przegrana 24-4 Brazylia Antônio Rodrigo Nogueira Poddanie (duszenie gilotynowe) 3 1:28 UFC 81: Breaking Point 02.02.2008 Stany Zjednoczone Las Vegas Walka o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 24-3 Stany Zjednoczone Brandon Vera Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 77: Hostile Territory 21.10.2007 Stany Zjednoczone Cincinnati
Przegrana 23-3 Stany Zjednoczone Randy Couture Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 68: Uprising 03.03.2007 Stany Zjednoczone Columbus Stracił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 23-2 Stany Zjednoczone Jeff Monson Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 65: Bad Intentions 18.11.2006 Stany Zjednoczone Sacramento Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 22-2 Białoruś Andrej Arłouski Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 61: Bitter Rivals 08.07.2006 Stany Zjednoczone Las Vegas Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 21-2 Białoruś Andrej Arłouski TKO (ciosy pięściami) 1 2:43 UFC 59: Reality Check 15.04.2006 Stany Zjednoczone Anaheim Zdobył mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 20-2 Brazylia Assuerio Silva Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 UFC Ultimate Fight Night 3 16.01.2006 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 19-2 Stany Zjednoczone Tra Telligman KO (kopnięcie w głowę) 1 4:59 UFC 54: Boiling Point 20.08.2005 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 18-2 Stany Zjednoczone Mike Block TKO (ciosy pięściami) 1 1:26 IFC – Caged Combat 21.05.2005 Stany Zjednoczone Columbus
Przegrana 17-2 Białoruś Andrej Arłouski Poddanie (dźwignia na staw skokowy) 1 0:47 UFC 51: Super Saturday 05.02.2005 Stany Zjednoczone Las Vegas Walka o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 17-1 Stany Zjednoczone Wes Sims TKO (ciosy pięściami) 1 1:32 Superbrawl 38 12.12.2004 Stany Zjednoczone Honolulu
Przegrana 16-1 Stany Zjednoczone Frank Mir Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 0:50 UFC 48: Payback 19.06.2004 Stany Zjednoczone Las Vegas Walka o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 16-0 Stany Zjednoczone Gan McGee KO (ciosy pięściami) 1 1:54 UFC 44: Undisputed 26.09.2003 Stany Zjednoczone Las Vegas Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej. Zrezygnował z niego po walce z powodu pozytywnego wyniku testu antydopingowego.
Wygrana 15-0 Stany Zjednoczone Ricco Rodriguez KO (ciosy pięściami) 1 3:09 UFC 41: Onslaught 28.02.2003 Stany Zjednoczone Atlantic City Zdobył mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana 14-0 Stany Zjednoczone Wesley Correira TKO (poddanie przez narożnik) 2 1:43 UFC 39: The Warriors Return 27.09.2002 Stany Zjednoczone Uncasville
Wygrana 13-0 Stany Zjednoczone Jeff Gerlick TKO (ciosy pięściami) 1 3:17 Extreme Challenge 48 27.07.2002 Stany Zjednoczone Tama
Wygrana 12-0 Stany Zjednoczone Mike Whitehead TKO (ciosy pięściami) 1 2:38 Superbrawl 24: ROTH 2 27.04.2002 Stany Zjednoczone Honolulu
Wygrana 11-0 Stany Zjednoczone Jason Lambert TKO (ciosy pięściami) 2 4:13 Superbrawl 24: ROTH 2 27.04.2002 Stany Zjednoczone Honolulu
Wygrana 10-0 Stany Zjednoczone Boyd Ballard KO (cios kolanem) 1 3:21 Superbrawl 24: ROTH 2 27.04.2002 Stany Zjednoczone Honolulu
Wygrana 9-0 Stany Zjednoczone Mike Whitehead TKO (ciosy pięściami) 1 3:46 Superbrawl 24: ROTC 1 26.04.2002 Stany Zjednoczone Honolulu
Wygrana 8-0 Stany Zjednoczone Matt Fremmbling Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 Extreme Challenge 47 16.03.2002 Stany Zjednoczone Orem
Wygrana 7-0 Stany Zjednoczone Gino De La Cruz TKO (ciosy pięściami) 1 0:43 Extreme Challenge 47 16.03.2002 Stany Zjednoczone Orem
Wygrana 6-0 Stany Zjednoczone Ernest Henderson TKO (ciosy pięściami) 1 0:36 Extreme Challenge 46 16.02.2002 Stany Zjednoczone Clive
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Greg Wikan Poddanie (duszenie) 3 2:20 Extreme Challenge Trials 17.11.2001 Stany Zjednoczone Davenport
Wygrana 4-0 Stany Zjednoczone Ben Rothwell Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Extreme Challenge 42 24.08.2001 Stany Zjednoczone Davenport
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Greg Wikan TKO (poddanie przez narożnik) 1 5:00 UW – Ultimate Fight Minnesota 02.06.2001 Stany Zjednoczone Bloomington
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone Gabe Beauperthy Poddanie (duszenie) 2 4:16 GC 3: Showdown at Soboba 07.04.2001 Stany Zjednoczone Friant
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Randy Durant TKO (ciosy pięściami) 1 2:05 IFC – Battleground 2001 19.01.2001 Stany Zjednoczone Atlantic City

Przypisy

  1. UFC fighter flunks drug test (ang.). reviewjournal.com, 14 sierpnia 2004. [dostęp 2011-10-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons