Tim Sylvia
|
|||
| Pseudonim | The Maine-iac | ||
| Data i miejsce urodzenia | 5 marca 1976 Ellsworth |
||
| Obywatelstwo | |||
| Wzrost | 203 cm | ||
| Masa ciała | 141 kg | ||
| Styl walki | boks, zapasy | ||
| Klub | Miletich Martial Arts | ||
| Zwycięstwa | 31 | ||
| Przez nokauty | 20 | ||
| Przez poddania | 4 | ||
| Przez decyzje | 7 | ||
| Porażki | 8 | ||
| Remisy | 0 | ||
| Nieodbyte | 1 | ||
Timothy Deane Sylvia (ur. 5 marca 1976 w Ellsworth) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Były dwukrotny mistrz wagi ciężkiej UFC (2003, 2006-2007).
Spis treści |
MMA [edytuj]
W mieszanych sztukach walki zadebiutował 19 stycznia 2001 roku na gali IFC: Battleground 2001, wygrał wtedy z Randym Durantem przez TKO. 16 marca 2002 roku wygrał turniej Extreme Challenge 47 który odbywał się w Oren w stanie Utah. Jeszcze tego samego roku zwyciężył w kolejnym turnieju na gali Superbrawl 24: ROTH 2 w finale pokonując Mike'a Whiteheada.
UFC [edytuj]
Po serii trzynastu wygranych pojedynków z rzędu związał się z Ultimate Fighting Championship. W UFC zadebiutował 27 września 2002 roku na gali UFC 39, która odbyła się w Uncasville. Sylvia pokonał wtedy przez TKO Wesleya Correirę. Po niecałych pięciu miesiącach zdobył pas mistrzowski wagi ciężkiej, pokonując przez TKO Ricco Rodrigueza na gali UFC 41. Pierwszą jego obronę stoczył 26 września 2003 roku na UFC 44 − pokonał wtedy Gana McGee przez techniczny nokaut. Po walce testy antydopingowe wykazały w organizmie Sylvii niedozwoloną substancję − steryd anaboliczny stanozolol. Zawodnik przyznał się do jego stosowania. W konsekwencji komisja stanowa NSAC zawiesiła go na cztery miesiące oraz ukarała finansowo na kwotę 7500 dolarów, a sam Sylvia zrezygnował z pasa mistrzowskiego wagi ciężkiej[1].
19 czerwca 2004 na gali UFC 48 próbował bezskutecznie odzyskać tytuł w walce z Frankiem Mirem. Pod koniec pierwszej minuty starcia Mir złamał mu rękę, zakładając dźwignię na staw łokciowy. Sędzia ogłosił techniczne poddanie i tym samym Mir został nowym mistrzem wagi ciężkiej.
5 stycznia 2005 roku Sylvia stoczył pojedynek o tymczasowe mistrzostwo wagi ciężkiej na UFC 51. Przegrał jednak z Białorusinem Andrejem Arłouskim przez poddanie (klucz na stopę). Do rewanżu doszło 15 kwietnia 2006 roku na gali UFC 59. Tym razem zwycięzcą okazał się Amerykanin, nokautując w pierwszej rundzie Białorusina i odbierając mu pas. Do pierwszej jego obrony stanął 8 lipca 2006 roku, a jego przeciwnikiem był po raz kolejny Andrej Arłouski. Po pięciorundowym pojedynku sędziowie orzekli jednogłośnie zwycięstwo Sylvii. Jeszcze w tym samym roku, 18 listopada udanie obronił pas mistrzowski, pokonując przez jednogłośną decyzję Jeffa Monsona. Tytuł stracił na gali UFC 68 3 marca 2007 na rzecz Randy'ego Couture'a.
Na gali UFC 81, która odbyła się 2 lutego 2008 roku, przegrał pojedynek o tymczasowe mistrzostwo w wadze ciężkiej z Antonio Rodrigo Nogueirą. Po tej walce właściciele UFC nie przedłużyli z nim kontraktu.
Po UFC [edytuj]
Po zwolnieniu z UFC zanotował dwie porażki, kolejno z Fiodorem Jemieljanienko na gali Affliction: Banned przez poddanie oraz z Rayem Mercerem przez nokaut na Adrenaline MMA 3: Bragging Rights.
21 maja 2010 roku stoczył wygrany pojedynek z Mariuszem Pudzianowskim na gali Moosin: God of Martial Arts. Jeszcze tego samego roku, 14 sierpnia znokautował byłego pretendenta do pasa UFC i Strikeforce Paula Buentello. zdobywając tym samym pas mistrzowski Powerhouse World Promotions na gali War on the Mainland.
5 listopada 2011 roku stoczył pojedynek na gali ProElite 2. Przeciwnikiem miał być początkowo Pedro Rizzo, ale doznał on kontuzji. Zastąpił go więc Andreas Kraniotakes, którego Sylvia pokonał przez jednogłośną decyzję.
31 sierpnia 2012 roku doszło do czwartego starcia między Sylvią, a Andrejem Arłouskim na gali One FC 5 - Pride a Nation na Filipinach. Pod koniec 2. rundy Arłouski znokdaunował Sylvię po czym zadał nieprzepisowe kopnięcie w głowę leżącego przeciwnika. Sylvia odmówił dalszej kontynuacji walki co spotkało się z dużą dezaprobatą publiczności zgromadzonej na widowni. Sędziowie po dłuższej analizie zdecydowali się ogłosić wynik walki jako no-contest (nierozstrzygnięty).
Osiągnięcia [edytuj]
Mieszane sztuki walki
- 2010: Powerhouse World Promotions – mistrz wagi ciężkiej
- 2003, 2006-2007: Ultimate Fighting Championship – mistrz wagi ciężkiej
- 2002: Superbrawl 24: ROTH 2 – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
- 2002: Extreme Challenge 47 – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
Lista walk w MMA [edytuj]
31 zwycięstw - 8 porażek - 0 remisów – 1 no contest
| Wynik | Bilans | Przeciwnik | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przegrana | 31-8 (1) | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | IGF: INOKI-BOM-BA-YE 2012 | 31.12.2012 | |||
| No contest | 31-7 (1) | No-contest (nieprzepisowe kopnięcie Arłouskiego w głowę leżącego Sylvii) | 2 | 0:00 | One FC 5 - Pride a Nation | 31.08.2012 | |||
| Wygrana | 31-7 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | NEF - Fight Night 3 | 16.06.2012 | ||||
| Wygrana | 30-7 | Decyzja sędziów (jednomyślna) | 3 | 5:00 | Pro Elite 2 | 05.11.2011 | |||
| Wygrana | 29-7 | TKO (ciosy pięściami i łokciami) | 1 | 2:09 | Fight Tour | 20.08.2011 | |||
| Przegrana | 28-7 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:32 | Titan Fighting Championship 16 | 28.01.2011 | |||
| Wygrana | 28-6 | Poddanie (ciosy pięściami) | 1 | 2:44 | CFX Extreme Challenge on Target | 11.12.2010 | |||
| Wygrana | 27-6 | KO (cios pięścią) | 2 | 4:57 | PWP − War on the Mainland | 14.08.2010 | Zdobył mistrzostwo PWP w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 26-6 | Poddanie (ciosy pięściami) | 2 | 1:43 | Moosin: God of Martial Arts | 21.05.2010 | |||
| Wygrana | 25-6 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 2:32 | Adrenaline MMA 4: Sylvia vs. Riley | 18.09.2009 | |||
| Przegrana | 24-6 | KO (cios pięścią) | 1 | 0:09 | Adrenaline MMA 3: Bragging Rights | 13.06.2009 | |||
| Przegrana | 24-5 | Poddanie się (duszenie zza pleców) | 1 | 0:36 | Affliction: Banned | 19.07.2008 | Walka o mistrzostwo WAMMA w wadze ciężkiej | ||
| Przegrana | 24-4 | Poddanie (duszenie gilotynowe) | 3 | 1:28 | UFC 81: Breaking Point | 02.02.2008 | Walka o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 24-3 | Jednogłośna decyzja | 3 | 5:00 | UFC 77: Hostile Territory | 21.10.2007 | |||
| Przegrana | 23-3 | Jednogłośna decyzja | 5 | 5:00 | UFC 68: Uprising | 03.03.2007 | Stracił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 23-2 | Jednogłośna decyzja | 5 | 5:00 | UFC 65: Bad Intentions | 18.11.2006 | Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 22-2 | Jednogłośna decyzja | 5 | 5:00 | UFC 61: Bitter Rivals | 08.07.2006 | Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 21-2 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 2:43 | UFC 59: Reality Check | 15.04.2006 | Zdobył mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 20-2 | Jednogłośna decyzja | 2 | 5:00 | UFC Ultimate Fight Night 3 | 16.01.2006 | |||
| Wygrana | 19-2 | KO (kopnięcie w głowę) | 1 | 4:59 | UFC 54: Boiling Point | 20.08.2005 | |||
| Wygrana | 18-2 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:26 | IFC – Caged Combat | 21.05.2005 | |||
| Przegrana | 17-2 | Poddanie (dźwignia na staw skokowy) | 1 | 0:47 | UFC 51: Super Saturday | 05.02.2005 | Walka o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 17-1 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:32 | Superbrawl 38 | 12.12.2004 | |||
| Przegrana | 16-1 | Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) | 1 | 0:50 | UFC 48: Payback | 19.06.2004 | Walka o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 16-0 | KO (ciosy pięściami) | 1 | 1:54 | UFC 44: Undisputed | 26.09.2003 | Obronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej. Zrezygnował z niego po walce z powodu pozytywnego wyniku testu antydopingowego. | ||
| Wygrana | 15-0 | KO (ciosy pięściami) | 1 | 3:09 | UFC 41: Onslaught | 28.02.2003 | Zdobył mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej | ||
| Wygrana | 14-0 | TKO (poddanie przez narożnik) | 2 | 1:43 | UFC 39: The Warriors Return | 27.09.2002 | |||
| Wygrana | 13-0 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 3:17 | Extreme Challenge 48 | 27.07.2002 | |||
| Wygrana | 12-0 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 2:38 | Superbrawl 24: ROTH 2 | 27.04.2002 | |||
| Wygrana | 11-0 | TKO (ciosy pięściami) | 2 | 4:13 | Superbrawl 24: ROTH 2 | 27.04.2002 | |||
| Wygrana | 10-0 | KO (cios kolanem) | 1 | 3:21 | Superbrawl 24: ROTH 2 | 27.04.2002 | |||
| Wygrana | 9-0 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 3:46 | Superbrawl 24: ROTC 1 | 26.04.2002 | |||
| Wygrana | 8-0 | Decyzja sędziów | 2 | 5:00 | Extreme Challenge 47 | 16.03.2002 | |||
| Wygrana | 7-0 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:43 | Extreme Challenge 47 | 16.03.2002 | |||
| Wygrana | 6-0 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:36 | Extreme Challenge 46 | 16.02.2002 | |||
| Wygrana | 5-0 | Poddanie (duszenie) | 3 | 2:20 | Extreme Challenge Trials | 17.11.2001 | |||
| Wygrana | 4-0 | Decyzja sędziów | 3 | 5:00 | Extreme Challenge 42 | 24.08.2001 | |||
| Wygrana | 3-0 | TKO (poddanie przez narożnik) | 1 | 5:00 | UW – Ultimate Fight Minnesota | 02.06.2001 | |||
| Wygrana | 2-0 | Poddanie (duszenie) | 2 | 4:16 | GC 3: Showdown at Soboba | 07.04.2001 | |||
| Wygrana | 1-0 | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 2:05 | IFC – Battleground 2001 | 19.01.2001 |
Przypisy
- ↑ UFC fighter flunks drug test (ang.). reviewjournal.com, 14 sierpnia 2004. [dostęp 2011-10-20].