Lyoto Machida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MMA pictogram.svg Lyoto Machida
{{{nazwa}}}
Pseudonim The Dragon (Smok)
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1978
Salvador
Obywatelstwo  Brazylia
Wzrost 186 cm
Masa ciała 84 kg
Styl walki Karate Shōtōkan Czarny pas 3 dany,

BJJ

Klub Black House
Zwycięstwa 20
Przez nokauty 8
Przez poddania 2
Przez decyzje 10
Porażki 4
Remisy 0
Nieodbyte 0

Lyoto Carvalho Machida (ur. 30 maja 1978 w Salvadorze) – Brazylijczyk japońskiego pochodzenia, profesjonalny zawodnik mieszanych sztuk walki. Trzeci syn Yoshizo Machidy, mistrza i instruktora karate Shōtōkan. Posiada czarny pas w Shotokan (3 dan) oraz czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu. W młodości startował w zawodach sumo w wadze lekkiej. Były mistrz organizacji UFC w wadze półciężkiej (do 93 kg).

Kariera MMA[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą walkę Lyoto Machida stoczył w 2003 roku w Tokio podczas gali NJPW: Ultimate Crush zorganizowanej przez Antonio Inokiego. Przez kilka następnych lat był uważany za wschodzącą gwiazdę MMA. Pokonał w tym czasie m.in. przyszłego mistrza UFC w wadze średniej Richa Franklina, byłego mistrza UFC w wadze półśredniej B.J. Penna, finalistę programu UFC The Ultimate Fighter Stephana Bonnara oraz dwóch zawodników K-1: Michaela McDonalda i Sama Greco.

UFC[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2007 roku Machida dołączył do organizacji UFC i w ciągu dwóch lat nie przegrał żadnej walki, pokonując sześciu zawodników: Sama Hogera, Davida Heatha, Kazuhiro Nakamurę, Rameau Thierry Sokoudjou, byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej Tito Ortiza oraz niepokonanego wcześniej Thiago Silvę. Zaowocowało to w marcu 2009 ogłoszeniem przez władze UFC, że Machida zmierzy się z ówczesnym mistrzem wagi półciężkiej, Rashadem Evansem w walce o pas[1]. Doszło do niej 23 maja podczas gali UFC 98. Machida wygrał przez nokaut w drugiej rundzie (lewy sierpowy)[2].

25 października 2009 roku stoczył walkę w obronie tytułu z Maurício Ruą. Wygrał ją przez wysoce kontrowersyjną jednogłośną decyzję sędziów. Pod wpływem krytyki mediów i kibiców władze UFC postanowiły jak najszybciej zorganizować walkę rewanżową[3]. Odbyła się ona 8 maja 2010 roku (UFC 113). Rua znokautował Machidę w pierwszej rundzie, odbierając mu pas.

Kolejnym przeciwnikiem Machidy został były mistrz UFC w wadze półciężkiej, Quinton Jackson. Walka odbyła się na gali UFC 123. W trakcie rundy pierwszej Machida trafił rywala kilka razy niskimi kopnięciami i uderzeniami z kontry, podczas gdy Amerykanin klinczował i starał się zadawać ciosy w korpus. Druga runda była wyrównana, choć to Jackson był aktywniejszy i zaliczył jedno obalenie. W rundzie trzeciej Machida zadał mocny cios lewą, który na moment zamroczył przeciwnika, a następnie wyprowadził serię uderzeń pięściami i kopnięć, a także obalił i dosiadł Jacksona. Mimo to sędziowie niejednogłośnie przyznali zwycięstwo Amerykaninowi (29–28, 29–28, 28–29). Decyzja ta była wysoce kontrowersyjna i zdziwiła nawet samego Jacksona[4]. W wywiadzie po walce zgodził się on na powtórzenie walki, ponieważ miał poczucie przegranej. „Nie chcę tego, ale natychmiastowy rewanż byłby uczciwą decyzją” – powiedział[5]. Jednakże prezydent UFC, Dana White uznał wynik pojedynku za prawidłowy i odmówił zorganizowania walki rewanżowej[6][7].

30 kwietnia 2011 roku w Toronto, podczas gali UFC 129 Machida znokautował byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej i ciężkiej Randy’ego Couture’a kopnięciem frontalnym z wyskoku (kanku dai). Komentatorzy, dziennikarze oraz sam Machida podkreślili podobieństwo tego kopnięcia do techniki rodem z filmu Karate Kid[8][9][10]. Było ono tak mocne, że wybiło Couture’owi przedni ząb[11]. Co więcej, wskutek porażki blisko 48-letni Amerykanin ogłosił zakończenie sportowej kariery[12]. 12 listopada stoczył przegrany pojedynek o pas mistrzowski w wadze półciężkiej z Jonem Jonsem na gali UFC 140. 4 sierpnia 2012 roku na gali UFC on Fox 4 znokautował Amerykanina Ryana Badera w 2. rundzie i zapewnił sobie ponownie pojedynek o pas mistrzowski, który się nie odbył. Pod koniec sierpnia 2012 roku Dan Henderson który miał walczyć z mistrzem wagi półciężkiej na gali UFC 151, został kontuzjowany, następny w kolejce Machida zrezygnował z walki twierdząc że ma za mało czasu na przygotowanie się. W ostateczności gale odwołano, a Dan Henderson i Lyoto Machida zawalczyli na gali UFC 157 o prawo do pojedynku o pas mistrza wagi półciężkiej. Lyoto wygrał przez niejednogłośną decyzję, nie kryjąc że czuje się zaskoczony że była niejednogłośna. Z powodu tego, iż Alexander Gustafsson otrzymał możliwość stoczenia walki o pas, plany zestawienia Machidy z posiadaczem pasa mistrzowskiego Jonsem zeszły na dalszy plan, a Machida ostatecznie stoczył pojedynek z Philem Davisem 3 sierpnia. Machida kontrowersyjnie przegrał na punkty z Amerykaninem. Po tej przegranej postanowił zejść kategorię niżej czyli do średniej (-84 kg). Pierwszy pojedynek w nowej wadze stoczył 26 października w Manchesterze przeciw byłemu klubowemu koledze Markowi Muñozowi. Machida (jako zastępca za kontuzjowanego Michaela Bispinga) znokautował rywala wysokim kopnięciem w głowę w 1. rundzie.

Styl walki i reakcje[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyczny styl walki Machidy czyni go dobrze rozpoznawalnym. Używa on długich postaw rodem z Karate Shotokan (m.in. migi zenkutsu-dachi), klasycznej gardy (kamae), a także wielu typowych dla karate kopnięć i podcięć. Jest raczej „uderzaczem” niż „parterowcem”, ale czasami obala przeciwników przy pomocy rzutów sumo, a w parterze używa BJJ. Jego główne atuty to refleks, szybkość i precyzja ciosów. Zawodnik ten doskonale czuje dystans i umie zadawać uderzenia, unikając jednocześnie ataków oponenta.

Walka Lyoto Machidy z Tito Ortizem podczas gali UFC 84 wzbudziła ożywioną dyskusję wśród fachowców. Rami Genauer z portalu FightMetric.com (serwis zajmujący się analizą walk MMA) powiedział: „Jeśli widziałeś walkę to zauważyłeś bardzo rzadką sytuację, w której jeden zawodnik nie zdobywa żadnego punktu w całej rundzie. W pierwszej rundzie Tito Ortiz zadał 18 ciosów i próbował dwóch obaleń, ale ani jeden cios czy obalenie nie doszło do celu. W rzeczywistości Ortizowi zajęło 8 minut aby wykonać jakąś ofensywną akcję, którą odczuł przeciwnik. FightMetric nagradza punktami za efektywne oparte na jakości techniki, które docierają do celu. W pierwszej rundzie Machida wypunktował Ortiza 41-0. W drugiej było 62-2 dla Machidy.”[13]

Tryumfator pierwszej edycji UFC Royce Gracie powiedział o jego walce z Ortizem, że „to była szkoła strategii”[14]. Pięciokrotny mistrz UFC Randy Couture stwierdził, że Machida „ma bardzo interesujący, unikatowy styl walki (...) oglądanie jego walk jest intrygujące dla mnie jak dla fana i adepta tego sportu”[15].

Portal FightMetric odnotował w 2009 roku, że Machida absorbuje w walkach mniej ciosów niż jakikolwiek inny zawodnik UFC. Mniej ciosów od niego absorbował ówcześnie tylko mistrz kilku innych organizacji w wadze ciężkiej, Fiodor Jemieljanienko[16].

W sierpniu 2008 roku Machida zajmował 3. miejsce w światowym rankingu wagi półciężkiej fachowego portalu sherdog.com[17], w lipcu 2009 miejsce 1.[18], w lipcu 2010 miejsce 2.[19], a w lipcu 2011 miejsce 5.[20]

Klub[edytuj | edytuj kod]

Machida należy do klubu Black House (Casa Preta), gdzie ćwiczył obok takich zawodników jak Anderson Silva (obecny mistrz UFC w wadze średniej), Vitor Belfort (były mistrz UFC w wadze półciężkiej) oraz Antonio Rodrigo Nogueira (były mistrz PRIDE FC i UFC w wadze ciężkiej). W przeszłości trenował również w rodzinnej akademii sztuk walki APAM w Belém, a także w American Kickboxing Academy.

Walki[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 20-4 Stany Zjednoczone Mark Muñoz KO (wysokie kopnięcie w głowę) 1 3:10 UFC Fight Night: Machida vs. Munoz 26.10.2013 Wielka Brytania Manchester zejście do wagi średniej (-84 kg), nokaut wieczoru
Przegrana 19-4 Stany Zjednoczone Phil Davis Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 163 03.08.2013 Brazylia Rio de Janeiro
Wygrana 19-3 Stany Zjednoczone Dan Henderson Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 157 23.02.2013 Stany Zjednoczone Anaheim
Wygrana 18-3 Stany Zjednoczone Ryan Bader KO (cios pięścią) 2 1:32 UFC on Fox 4 – Shogun vs. Vera 04.08.2012 Stany Zjednoczone Los Angeles
Przegrana 17-3 Stany Zjednoczone Jon Jones Techniczne poddanie (duszenie gilotynowe) 2 4:26 UFC 140 12.10.2011 Kanada Toronto pojedynek o pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, walka wieczoru
Wygrana 17-2 Stany Zjednoczone Randy Couture KO (kopnięcie frontalne) 2 1:05 UFC 129 30.04.2011 Kanada Toronto nokaut wieczoru, nokaut roku (2011)
Przegrana 16-2 Stany Zjednoczone Quinton Jackson Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 123 20.11.2010 Stany Zjednoczone Auburn Hills
Przegrana 16-1 Brazylia Maurício Rua KO (ciosy pięściami) 1 3:35 UFC 113: Machida vs. Shogun 2 08.05.2010 Kanada Montreal stracił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 16-0 Brazylia Maurício Rua Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 104: Machida vs Shogun 23.10.2009 Stany Zjednoczone Los Angeles obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 15-0 Stany Zjednoczone Rashad Evans KO (ciosy pięściami) 2 3:57 UFC 98: Evans vs. Machida 23.05.2009 Stany Zjednoczone Las Vegas zdobył pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, nokaut wieczoru
Wygrana 14-0 Brazylia Thiago Silva KO (cios pięścią) 1 4:59 UFC 94: St-Pierre vs. Penn 2 31.01.2009 Stany Zjednoczone Las Vegas nokaut wieczoru
Wygrana 13-0 Stany Zjednoczone Tito Ortiz Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 84: Ill Will 24.05.2008 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 12-0 Kamerun Rameau Thierry Sokoudjou Poddanie (duszenie boczne) 2 4:20 UFC 79: Nemesis 29.12.2007 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 11-0 Japonia Kazuhiro Nakamura Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 76: Knockout 22.09.2007 Stany Zjednoczone Anaheim
Wygrana 10-0 Stany Zjednoczone David Heath Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 70: Nations Collide 21.04.2007 Wielka Brytania Manchester
Wygrana 9-0 Stany Zjednoczone Sam Hoger Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 67: All or Nothing 3.02.2007 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 8-0 Stany Zjednoczone Vernon White Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 WFA: King of Streets 22.07.2006 Stany Zjednoczone Los Angeles zejście do kategorii półciężkiej (-93kg)
Wygrana 7-0 Brazylia Dimiti Wanderley TKO 3 3:24 Jungle Fight 6 29.04.2006 Brazylia Rio de Janeiro
Wygrana 6-0 Stany Zjednoczone B.J. Penn Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 K-1 Hero’s 1 26.03.2005 Japonia Saitama Machida ważył 102 kg, a Penn 86,5 kg
Wygrana 5-0 Australia Sam Greco Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 K-1 MMA ROMANEX 22.05.2004 Japonia Saitama
Wygrana 4-0 Kanada Michael McDonald Poddanie 1 2:30 K-1 Beast 2004 in Niigata 14.03.2004 Japonia Saitama
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Rich Franklin TKO (kopnięcie w głowę i uderzenia pięściami) 2 1:03 Inoki Bom-Ba-Ye 2003-Inoki Festival 31.12.2003 Japonia Kobe
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone Stephan Bonnar TKO (rozcięcie) 1 4:21 Jungle Fight 1 13.09.2003 Brazylia Manaus
Wygrana 1-0 Japonia Kengo Watanabe Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 NJPW: Ultimate Crush 2.05.2003 Japonia Tokio

Przypisy

  1. Rashad Evans to defend title against Lyoto Machida at UFC 98 – SI.com – Mixed Martial Arts.
  2. MACHIDA BLASTS EVANS EN ROUTE TO TITLE- MMA WEEKLY – Mixed Martial Arts & UFC News, Photos, Rankings & more.
  3. UFC 104 Analysis: The Main Card.
  4. Rampage Jackson Surprised by His Win Over Lyoto Machida, Got Butt Whipped | Larry Brown Sports.
  5. UFC 123 Results: Quinton 'Rampage' Jackson Slips Past Lyoto Machida in Split Decision – Bloody Elbow.
  6. Despite UFC boss' anger, „Rampage” genuinely surprised by UFC 123 win | MMAjunkie.com.
  7. No Immediate Rematch for Quinton Jackson and Lyoto Machida | MMAWeekly.com.
  8. Lyoto Machida exclusive: “Everybody called me ‘Karate Kid’” :: TATAME.
  9. UFC 129: Lyoto Machida’s Crane Kick That Ended Randy Couture’s Career.
  10. UFC 129 results: 'The Karate Kid' Lyoto Machida explains front kick that knocked out Randy Couture – MMAmania.com.
  11. Randy Couture needed 5+ hours of dental work after Machida’s UFC 129 kick | Chicago’s MMA.
  12. Bloodied GSP Decisions Shields.
  13. MMA ROCKS !! ! Newsy ze świata MMA UFC K-1 » Ortiz – Machida w liczbach.
  14. mmayou.com.
  15. YouTube – UFC 94 picks from Randy Couture w/Cofield from ESPNRadio1100 and CageWriter.com.
  16. : Fightmetric.com :: Every Bit of Every Bout :.
  17. Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2008.
  18. Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2009.
  19. Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2010.
  20. Sherdog Official Mixed Martial Arts Rankings, 2011.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]