Wacław Denhoff-Czarnocki

Wacław Denhoff-Czarnocki
kapitan
Data i miejsce urodzenia	5 listopada 1894 Warszawa Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci	11 kwietnia 1927 Bydgoszcz Polska
Przebieg służby
Lata służby	1914 - 1925
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa, Wojna polsko-ukraińska, Wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia

Wacław Denhoff-Czarnocki (ur. 5 listopada 1894 w Warszawie, zm. 11 kwietnia 1927 w Bydgoszczy) - żołnierz Legionów, kapitan piechoty Wojska Polskiego, założyciel klubu Polonia Warszawa, poeta.

Dzieciństwo i młodość

Syn kupca Tadeusza i Zofii z Czarnowskich. Uczył się w gimnazjum W. Wróblewskiego w Warszawie, w którym też zdał maturę w roku 1913, jako uczeń należał do organizacji postępowo - niepodległościowej "Promień". Następnie podjął studia medyczne na uniwersytecie w Lozannie, gdzie był członkiem tamtejszej Filarecji.

Działalność wojskowa

Od roku 1912 należał do Związku Strzeleckiego . W 1914 ukończył szkole podoficerską, przebywał na letnim kursie oficerskim w krakowskich Oleandrach. W latach 1915 - 1918 działał w Polskiej Organizacj Wojskowej (pod pseudonimem Szembek)

Przebieg służby

• 6 sierpnia 1914 - zastępca dowódcy 13 kompanii strzeleckiej.
• 25 sierpnia - dowódca I plutonu 1 kompanii V baonu 1 Pułku Piechoty Legionów Polskich
• 9 października - awans na ppor. piechoty
• 12 maja - został przydzielony do 3 szwadronu dyonu kawalerii rotmistrza Władysława Beliny-Prażmowskiego, w celu zapoznania się ze służba w kawalerii
• 15 lipca - adiutant baonu uzupełniającego I brygady
• 22 sierpnia - został komendantem okręgu Piotrkowskiego
• 15 października - komendant m.st. Warszawy.
• 17 grudnia objął funkcje adiutanta Komendy Naczelnej
• od 25 marca do 21 kwietnia 1916 kierownictwo okręgu Włocławskiego
• 22 kwietnia został szefem komisji wydawniczej POW
• 12 lutego 1917 objął funkcję komendanta szkoły podchorążych
• 4 lipca - komendant okręgu Lubelskiego
• 15 listopada - ponownie komendantura m.st Warszawy.
• 1 lipca 1918 - objął fumcję szefa propagandy POW

W październiku wysłany w specjalnej misji do Lwowa, gdzie zastał go rozpad Austro-Węgier. Od 1 listopada uczestniczył w obronie Lwowa przeciwko Ukraińcom, początkowo na odcinku Domu Techników, potem dowodził odcinkiem Elektrownia. 2 grudnia, po oswobodzeniu miasta, został awansowany na porucznika piechoty, i otrzymał dowództwo 1 kompanii 6 Pułku Piechoty Legionów. 10 lutego 1919 został szefem oddziału wywiadowczego. 25 marca jako szef odziału informacyjnego Dywizji Litewsko-Białoruskiej, uczestniczy w walkach z bolszewikami na froncie litewsko-białoruskim. 10 maja wyznaczony na szefa oddziału II dowództwa frontu. 15 listopada awansowany na kapitana piechoty. 10 stycznia 1920 mianowany adiutantem sztabowym. 1 kwietnia na skutek ciężkiej choroby płuc, przeszedł do dyspozycji naczelnego dowództwa, i został skierowany na urlop zdrowotny. Jednak z powodu trudnej sytuacji na froncie, pomimo złego stanu zdrowia, zorganizował dywersję na tyłach wojsk bolszewickich na terenach Małopolski Wschodniej. Po ustabilizowaniu sytuacji na froncie przeszedł do służby administracyjnej. Po zakończeniu wojny 10 listopada 1921 przeniesiony do 65 Pułku Piechoty w Starogardzie. Od 17 grudnia ponownie na urlopie zdrowotnym, mimo intensywnego leczenia w sanatorium w Rajczy następuje dalszy postęp gruźlicy, w związku z czym 30 września 1925 przechodzi w stan spoczynku.

Odznaczenia

Czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, pośmiertnie otrzymał Krzyż Niepodległości.

Twórczość literacka

Poeta, w roku 1916 wydał w Kielcach zbiór Piosenki i Wiersze. Dopisał też kilka zwrotek do pieśni O mój rozmarynie. Ponadto był współredaktorem pism: Przegląd Wojskowy i Strzelec".

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Działalność sportowa

Zarówno pomysłodawca założenia klubu KSP Polonia Warszawa, jak samej nazwy dla klubu, która miała przypominać w 1911 roku o istnieniu Polski pomimo nie widnienia jej na mapach Europy. Redaktor "Głosu stadionu".

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Życie prywatne

Żonaty z Wandą z Cumftów - córka Krystyna.

Po zakończeniu służby wojskowej zamieszkał w Zakopanem, gdzie uprawiał taternictwo i narciarstwo.

Zmarł na gruźlice w Bydgoszczy, tam też został pochowany.

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Bibliografia

• Wiktor Kszysztof Cygan Oficerowie Legionów Polskich 1914 - 1917 Barwa` i Broń, Warszawa 2005 ISBN 83-923074-1-0
• Wacław Panek Marsz, marsz Polonia, Nasza Księgarnia, Warszawa 1988 ISBN 83-10-09376-4
• Andrzej Romanowski Rozkwitały pąki białych róż..., Czytelnik, Warszawa 1990 ISBN 83-07-01914-1