Barbara Piwnik

Barbara Piwnik
Data urodzenia	1955
Minister sprawiedliwości, Prokurator Generalny
Okres urzędowania	od 19 października 2001 do 6 lipca 2002
Poprzednik	Stanisław Iwanicki
Następca	Grzegorz Kurczuk
Odznaczenia

Barbara Elżbieta Piwnik (ur. 1955) – polska prawniczka, w latach 2001–2002 minister sprawiedliwości i prokurator generalny.

Życiorys

Ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1980 orzekała jako asesor sądowy w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Siedlcach. W 1982 powołana na sędziego Sądu Rejonowego w Łukowie, rok później przeniosła się do Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim. W 1984 po raz pierwszy była urzędnikiem w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1987 awansowana do Sądu Wojewódzkiego w Warszawie, orzekała w sprawach karnych. Prowadziła m.in. sprawy członków tzw. gangu pruszkowskiego oraz oskarżonych o zabójstwo studenta Wojciecha Króla, a także afery FOZZ (odeszła ze składu po wejściu w skład rządu, w związku z czym proces karny musiał zostać prowadzony od początku). Była rzecznikiem Sądu Okręgowego w Warszawie, a w 2001 dyrektorem Departamentu Sądów i Notariatu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Od 19 października 2001 do 6 lipca 2002 sprawowała urząd ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Leszka Millera. Po odejściu z rządu powróciła do orzekania jako sędzia w Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Warszawie.

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001).

Jest bratanicą majora Jana Piwnika "Ponurego".

Źródła

• Barbara Piwnik w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 20 maja 2011].