Jerzy Szmajdziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Szmajdziński
Jerzy Szmajdzinski.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1952
Wrocław
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Minister obrony narodowej
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 31 października 2005
Poprzednik Bronisław Komorowski
Następca Radosław Sikorski
Minister spraw wewnętrznych i administracji (p.o.)
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 21 kwietnia 2004
do 2 maja 2004
Poprzednik Józef Oleksy
Następca Ryszard Kalisz
Wicemarszałek Sejmu VI kadencji
Przynależność polityczna KP Lewica (SLD)
Okres urzędowania od 6 listopada 2007
do 10 kwietnia 2010
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie) Order Białej Gwiazdy I klasy (Estonia)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jerzy Andrzej Szmajdziński (ur. 9 kwietnia 1952 we Wrocławiu, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, poseł na Sejm w latach 1985–1989 i ponownie od 1991 do 2010 (I, II, III, IV, V i VI kadencji), wicemarszałek Sejmu VI kadencji, były minister obrony narodowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1966–1971 był uczniem Elektronicznych Zakładów Naukowych we Wrocławiu[1]. W 1975 ukończył studia na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. W latach 1973–1990 był członkiem PZPR, od 1986 zasiadał w Komitecie Centralnym. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W okresie 1984–1989 był przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej, a w 1989–1990 kierownikiem Wydziału Organizacyjnego KC PZPR. Od powołania przystąpił do SdRP, pełniąc funkcje we władzach krajowych tej partii. Od 1999 działał w Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

W latach 1988–1990 był wiceprezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego. W latach późniejszych był także członkiem zarządu koszykarskiej spółki akcyjnej Śląsk Wrocław.

Sprawował mandat poselski na Sejm PRL IX kadencji, ponownie był wybierany w 1991, 1993, 1997, 2001 i 2005. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz siódmy został posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu legnickim i otrzymując 42 724 głosy. Od 22 kwietnia 2008 zasiadał w klubie poselskim Lewica.

W Sejmie był m.in. przewodniczącym Klubu Parlamentarnego SLD (dwukrotnie) oraz przewodniczącym Komisji Obrony Narodowej. W 2007 został wicemarszałkiem Sejmu VI kadencji.

W październiku 2001 objął stanowisko ministra obrony narodowej w rządzie Leszka Millera. 21 kwietnia 2004 został tymczasowo także kierownikiem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (w związku z wyborem dotychczasowego szefa resortu Józefa Oleksego na stanowisko Marszałka Sejmu). Zachował stanowisko ministra obrony narodowej w obu rządach Marka Belki. Był także członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w 2005. Od początku zasiadał we władzach krajowych SLD, w czerwcu 2008 został wiceprzewodniczącym tej partii.

Grób Jerzego Szmajdzińskiego

W grudniu 2009 został ogłoszony kandydatem SLD w wyborach prezydenckich w 2010[2].

10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[3] w Smoleńsku. 20 kwietnia 2010 został pochowany na Cmentarzu w Wilanowie[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Małgorzatą Sekułą-Szmajdzińską, po jego śmierci wybraną do rady Warszawy (2010) i do Sejmu (2011). Miał dwoje dzieci: Agnieszkę i Andrzeja.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

28 czerwca 2010 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową przy stadionie Oporowska[10], a 10 kwietnia 2011 tablicę pamiątkową przed siedzibą SLD przy ul. Wojska Polskiego w Jeleniej Górze[11].

11 kwietnia 2012 imię Jerzego Szmajdzińskiego otrzymała Sala Reprezentacyjna w siedzibie Ministerstwa Obrony Narodowej[12].

Przypisy

  1. Nekrolog. wyborcza.pl. [dostęp 1 września 2012].
  2. Jerzy Szmajdziński jest kandydatem SLD na prezydenta. bankier.pl, 19 grudnia 2009. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  3. Oświadczenie Marszałka Sejmu. abw.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 6 września 2012].
  4. Uroczystości pogrzebowe Jerzego Szmajdzińskiego. interia.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 20 kwietnia 2012].
  5. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  6. Riiklike autasude andmine. Vastu võetud 13.03.2002 nr 121 (est.). riigiteataja.ee. [dostęp 16 września 2011].
  7. Nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Jeleniej Góry Jerzemu Szmajdzińskiemu [Film]. jbc.jelenia-gora.pl, 22 lipca 2010. [dostęp 22 lipca 2010].
  8. Minister obrony narodowej Jerzy Szmajdziński został pierwszym honorowym obywatelem Bolkowa. wp.mil.pl, 19 maja 2004. [dostęp 22 lipca 2010].
  9. Jerzy Szmajdziński honorowym obywatelem Legnicy. gazeta.pl, 29 marca 2011. [dostęp 1 września 2012].
  10. Odsłonięcie tablicy Jerzego Szmajdzińskiego. sportall.pl, 18 czerwca 2010. [dostęp 14 lipca 2010].
  11. Tablica pamięci Jerzego Szmajdzińskiego odsłonięta. O 8.41 pod siedzibą SLD. jelonka.com, 10 kwietnia 2011. [dostęp 29 kwietnia 2011].
  12. Sala imienia Jerzego Szmajdzińskiego. wp.mil.pl, 11 kwietnia 2012. [dostęp 12 kwietnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]