Bernicja
| Bernice Bernicja |
||||
|
||||
 |
||||
| Język urzędowy | staroangielski | |||
| Stolica | Bamburg | |||
| Ustrój polityczny | monarchia | |||
| Ostatnia głowa państwa | Oswald z Nortumbrii | |||
| Data powstania | VI w. | |||
| Likwidacja (zjednoczenie) | Oswald z Nortumbrii 634 |
|||
| Religia dominująca | pogaństwo, chrześcijaństwo | |||
Bernicja (staroang. Bernice lub Beornice; łac. Bernicia) - wczesnośredniowieczne państwo anglosaskie, obejmujące część wschodniego wybrzeża Wielkiej Brytanii (na historycznym pograniczu Anglii i Szkocji).
Spis treści |
Dzieje [edytuj]
Nie wiadomo dokładnie kiedy i jak powstało Królestwo Bernicji. Jednak Anglowie, Sasi i inne ludy zaczęły przybywać na Wyspy Brytyjskie w V w. i dokonywały sukcesywnej ekspansji terytoriów należących do Brytów. Prawdopodobnie w V w. na terytorium, gdzie Anglosasi założyli sto lat później Bernicję istniało enigmatyczne królestwo Brytów - Bryneich.
Wg źródeł pierwszym historycznym królem Bernicji był od roku 547 Ida[1], który rządził do swojej śmierci w 559. Następcami króla Idy byli kolejno jego synowie: Glappa, Adda, Ethelryk, Teodoryk, Frithuwald oraz Hussa[2] i wnuk Idy- Ethelfrith. Przez znaczną część tego okresu kolejni władcy bronili państwa przed lokalnymi plemionami Brytów, stopniowo powiększając terytorium Bernicji.
Z początkiem VII w. Bernicia wdała się w konflikt z sąsiadującym z nią od południa królestwem Deiry. Początkowo Bernijczycy zwyciężyli i podbili sąsiadów, ale po śmierci Ethelfritha to Deira zapanowała nad Bernicją. Ostatecznie w 634 na tronie obydwu królestw - definitywnie jednocząc je - zasiadł jednak Oswald, wnuk Ethelfritha. Moment objęcia tronu przez Oswalda traktowany jest jako narodziny nowego państwa - królestwa Nortumbrii[3].
Granice [edytuj]
Zasięg terytorialny Bernicji znany jest tylko w przybliżeniu. Granicę wschodnią wyznaczało wybrzeże Morza Północnego; prawdopodobnie granicą południową była rzeka Tees (na południe od niej rozciągało się już królestwo Deiry); zachodnia granica jest trudna do wyznaczenia, jednakże na pewno zachodnim sąsiadem było jedno z królestw Brytów- Rheged[4]. Z kolei północną granicę na niewielkim odcinku stanowił prawdopodobnie mur Antoninusa.
Przypisy
- ↑ Znanych jest jednak dwóch jego przodków (nie potwierdzonych źródłowo): dziad Esa i ojciec Eoppa. Jest to więc sytuacja analogiczna do przodków Mieszka I;
- ↑ Nie jest pewne czy rzeczywiście był synem Idy, czy też może już jego wnukiem;
- ↑ Wg innej wersji datę powstania Nortumbrii przesuwa się na rok 654, czyli moment objęcia tronu Deiry - po zawirowaniach związanych m.in z wojną przeciwko Mercji - przez Oswiu, brata Oswalda;
- ↑ Obecnie południowo-wschodnia Kumbria, w północno-zachodniej Anglii.
Bibliografia [edytuj]
- Rollason Dawid W., Northumbria, 500–1100: Creation and Destruction of a Kingdom, Cambridge 2003;
- Higham N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350–1100, Sutton - Stroud 1993;
- Lowe Chris, The Making of Scotland: Angels, Fools and Tyrants: Britons and Angles in Southern Scotland, Edynburg 1999.
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||
