Zalesie (powiat policki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zalesie
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Police
Liczba ludności (2001) 30
Strefa numeracyjna (+48) 091
Tablice rejestracyjne ZPL
SIMC 0781240
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Zalesie
Zalesie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zalesie
Zalesie
Ziemia 53°34′21″N 14°22′30″E/53,572500 14,375000Na mapach: 53°34′21″N 14°22′30″E/53,572500 14,375000
Pałac w Zalesiu (2008)

Zalesie (do 1945 niem. Sonnenwald) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police na obszarze Puszczy Wkrzańskiej na północny wschód od jeziora Świdwie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osada o przypuszczalnie późno średniowiecznym rodowodzie, od ok. XVIII w. istniał tu majatek ziemski (folwark). We wsi znajduje się też położony w bezpośrednim sąsiedztwie jez. Świdwie III kondygnacyjny dawny pałac rodziny Arnim-Schlagenthin z 1910 roku.

W czasie II wojny światowej nie zniszczona, osada została zajęta pod koniec kwietnia 1945 r. przez wojska radzieckie (2 Front Białoruski2 Armia Uderzeniowa) a od 4 października 1945 r. została przekazana administracji polskiej. Po zakończeniu wojny mieścił się tutaj ośrodek wypoczynkowy ALP). W II poł. XX w. mieszkały tu głownie rodziny trudniące się leśnictwem. Pałac na przełomie wieków został gruntownie odrestaurowany i od 2001 roku jest siedzibą Nadleśnictwa Trzebież.

Przynależność polityczno-administracyjna Zalesia[edytuj | edytuj kod]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1939 – 60 mieszk.
  • 2001 – 30 mieszk.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś prowadzi szlak turystyczny czerwony Szlak Puszczy Wkrzańskiej (Szlak Puszczy Wkrzańskiej im. Stefana "Taty" Kaczmarka), szlak rowerowy czerwony Szlak "Puszcza Wkrzańska" i szlak rowerowy czarny czarny szlak rowerowy (Szlak Parków i Pomników Przyrody) z Bobolina przez Dobrą i rezerwat przyrody Świdwie do Trzebieży.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]