Ö

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ö ö
znak ö na klawiaturze komputera

Ö, Öö (O Diaereza) lub (O umlaut) – litera alfabetu łacińskiego używana między innymi w językach niemieckim, wilamowickim, szwedzkim, islandzkim, fińskim, węgierskim, estońskim, tureckim, azerskim i wielu alfabetach fonetycznych.

Oznacza zwykle samogłoskę średnią przednią zaokrągloną taką jak [ø] lub [œ].

W językach w których nie ma tej litery w regularnym alfabecie (m.in. w polskim) niemiecki znak ö zastępuje się często dwuznakiem "oe".

W języku szwedzkim, fińskim i islandzkim jest ostatnią literą alfabetu.

W piśmie ręcznym nieodróżniana od litery Ō. Powstała z litery Œ[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]