Łobozew Górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Liczba ludności (2010-12-31) 288[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0361650
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Ziemia49°24′03″N 22°30′46″E/49,400833 22,512778

Łobozew Górnywieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne.

Historia[edytuj]

Założona w 1526 roku.

W połowie XIX wieku właścicielkami posiadłości tybularnej w Łobozewie były Franciszka i Elżbieta Leszczyńskie[2].

Od października 1939 do roku sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim.

W latach 19521954 miejscowość była siedzibą gminy Łobozew.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Zabytki[edytuj]

We wsi znajduje się kościół drewniany, rzymskokatolicki, pw. Najświętsze Serce Jezusa z 1887 roku. Kościół w XIX i XX wieku przebudowywano, w roku 2002 gruntownie wyremontowano. Jest to budynek jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, dach dwukalenicowy. Strop wklęsły, w kształcie odwróconego kadłuba łodzi, po bokach płaski. Okna zamknięte łukiem ostrym. Wyposażenie współczesne poza krzyżem procesyjnym z XIX w. W pobliżu kościoła dzwonnica drewniana konstrukcji słupowe, szalowana deskami.

Msze święte odbywają się w niedziele o 8.00 i 11.00, w soboty o 8.00.

Zobacz też[edytuj]

Łobozew Dolny

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • "Kościoły drewniane karpat Polska i Słowacja" - M. i A. Michniewscy, M. Duda, S. Wypych. Rewasz, Pruszków 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj]