Łobozew Górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Liczba ludności (2011) 285[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-700
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0361650
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa lokalizacyjna gminy Ustrzyki Dolne
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łobozew Górny
Łobozew Górny
Ziemia49°24′03″N 22°30′46″E/49,400833 22,512778

Łobozew Górnywieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założona w 1526 roku.

W połowie XIX wieku właścicielkami posiadłości tybularnej w Łobozewie były Franciszka i Elżbieta Leszczyńskie[5].

Od października 1939 do roku sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim.

W latach 19521954 miejscowość była siedzibą gminy Łobozew.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się kościół drewniany, rzymskokatolicki, pw. Najświętsze Serce Jezusa z 1887 roku. Kościół w XIX i XX wieku przebudowywano, w roku 2002 gruntownie wyremontowano. Jest to budynek jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, dach dwukalenicowy. Strop wklęsły, w kształcie odwróconego kadłuba łodzi, po bokach płaski. Okna zamknięte łukiem ostrym. Wyposażenie współczesne poza krzyżem procesyjnym z XIX w. W pobliżu kościoła dzwonnica drewniana konstrukcji słupowe, szalowana deskami.

Msze święte odbywają się w niedziele o 8.00 i 11.00, w soboty o 8.00.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Łobozew Dolny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Kościoły drewniane karpat Polska i Słowacja" - M. i A. Michniewscy, M. Duda, S. Wypych. Rewasz, Pruszków 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]