Liskowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°29′35″N 22°38′33″E
- błąd 39 m
WD 49°29'35"N, 22°38'33"E
- błąd 39 m
Odległość 0 m
Liskowate
wieś
Ilustracja
Zabytkowa cerkiew we wsi Liskowate
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Liczba ludności (2011) 210[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-700[3]
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0361614
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa konturowa gminy Ustrzyki Dolne, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Liskowate”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Liskowate”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Liskowate”
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa konturowa powiatu bieszczadzkiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Liskowate”
Ziemia49°29′35″N 22°38′33″E/49,493056 22,642500

Liskowate (w latach 1977–1981 Lisówek) – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[4], przy DW890.

Wołoska wieś królewska Leskowate położona była w 1589 roku w starostwie przemyskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

10 sierpnia 1944 wieś została zajęta przez wojska radzieckie[6]. W latach 1944–1951 miejscowość należała do Związku Radzieckiego (znalazła się w Polsce w ramach umowy o zamianie granic). W latach 1977–1981 wieś nosiła nazwę urzędową Lisówek.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Liskowate[7][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0361620 Wolica część wsi

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Dzwonnica przy cerkwi

We wsi znajduje się dawna cerkiew parafialna, greckokatolicka pw. Narodzenia NMP, wzniesiona prawdopodobnie w 1832. Pierwotnie cerkiew posiadała górną kaplicę lub dzwonnicę z galerią nad babińcem oraz podcień na słupach od frontu. Obiekt znacznie przekształcono w trakcie remontu w 1929. Po II wojnie światowej cerkiew początkowo służyła emigrantom greckim, a następnie do lat 70. XX wieku, użytkowana jako magazyn PGR-u, w związku z czym uległa dewastacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Zarzecze w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2018-03-09] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-04].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 658 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. t. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. cz. 1, Warszawa 1901, s. 2.
  6. ВОВ-60 - Сводки. [dostęp 2012-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-15)].
  7. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]