Ustjanowa Dolna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustjanowa Dolna
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Miłosierdzia Bożego
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

bieszczadzki

Gmina

Ustrzyki Dolne

Liczba ludności (2011)

265[1][2]

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-700[3]

Tablice rejestracyjne

RBI

SIMC

0361732[4]

Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa konturowa gminy Ustrzyki Dolne, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Ustjanowa Dolna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Ustjanowa Dolna”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Ustjanowa Dolna”
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa konturowa powiatu bieszczadzkiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Ustjanowa Dolna”
Ziemia49°26′05″N 22°30′22″E/49,434722 22,506111

Ustjanowa Dolnawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[4][5]. Przez miejscowość przechodzi droga krajowa nr 84 i linia kolejowa nr 108 StróżeKrościenko z przystankiem Ustianowa.

Do 30 maja 1953 stanowiła z Ustjanową Górną wspólną jednostkę[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z 1489 pochodzi pierwsza wzmianka o wsi założonej na prawie wołoskim w dobrach Kmitów. Występowała wówczas pod nazwą Ustyanowa Vola, 1540 Ustianowa, 1678 – Ustyanowa, 1745 – Ustianowa. Słowo pochodzi od węgierskiego imienia Ustyan (Justynian), który prawdopodobnie był zasadźcą wsi i ściągnął tutaj osadników z Węgier.
W 1520 Piotr Kmita Sobieński otrzymał od króla Zygmunta I prawo pobierania myta w Ustjanowej na utrzymanie drogi w należytym stanie. Przywilej królewski mówi, że są liczne bagniste miejsca na tej drodze i nie jest łatwo przejechać przez nie wozami obciążonymi towarami kupieckimi i solą. Piotr Kmita Sobieński do 1553 dziedziczy Ustianową, a po jego śmierci bezdzietna wdowa Barbara Kmita z Herburtów. Po jej śmierci w 1580 brat Stanisław Herburt.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej Ustjanowa Dolna i Ustjanowa Górna byli spadkobiercy Pożakowskiego[7].

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia NMP w Ustjanowej Górnej i mają kościół filialny pw. Miłosierdzia Bożego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]