Teleśnica Sanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°21′18″N 22°30′29″E
- błąd 39 m
WD 49°22'N, 22°29'E
- błąd 19344 m
Odległość 3 m
Teleśnica Sanna
wieś
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-700
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0996330
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa konturowa gminy Ustrzyki Dolne, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa konturowa powiatu bieszczadzkiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Ziemia49°21′18″N 22°30′29″E/49,355000 22,508056

Teleśnica Sanna (lub Telesznica Sanna) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[1][2]. Została założona przed rokiem 1530, obecnie znajduje się na dnie Jeziora Solińskiego. W latach 20. XX w. mieszkało tam około 720. mieszkańców.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej Teleśnica Sanna byli Józef Niesiołowski i spadkobiercy Trzecieskiego[3].

We wsi znajdowała się XIX w. cerkiew rozebrana w latach 50. XX w. Obecnie na półwyspie zwanym Półwyspem Brossa, odciętym od otoczenia (brak dróg dojazdowych – możliwość dotarcia jedynie łodzią od strony Zatoki Teleśnickiej), mieszka Krzysztof Bross – legenda Bieszczadów wraz z rodziną.

Z Teleśnicy pochodziła Aleksandra Niesiołowska, uczestniczka powstania styczniowego z roku 1864, córka właściciela wsi Teleśnica i Sokole Anzelma Niesiołowskiego.

Do roku 1939 we wsi znajdował się dwór, którego właścicielami byli Emil Roiński i Jan Rutkowski.

Synem Jana Rutkowskiego był m.in. Kazimierz Rutkowski, artysta malarz, legionista, ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Znany m.in. jako założyciel grupy artystycznej „Zwornik”. (źródło: Praca dyplomowa Małgorzata Ratajczyk w ASP Poznań). Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie, współtworzy zalążki ZWZ i jest pierwszym dowódcą (pseudonim „Kapitan Smrek”). Uwięziony przez NKWD w 1941, rozstrzelany przez sowietów w więzieniu na Zamarstynowie w czerwcu 1941 r. Jego losy prześledził lwowski „Memoriał” (p. Feduszczak).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]