Teleśnica Sanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

49°21′18″N 22°30′29″E

- błąd

39 m

WD

49°22'N, 22°29'E

- błąd

19344 m

Odległość

3 m

Teleśnica Sanna
wieś
ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

bieszczadzki

Gmina

Ustrzyki Dolne

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-700[1]

Tablice rejestracyjne

RBI

SIMC

0996330[2]

Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa konturowa gminy Ustrzyki Dolne, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa konturowa powiatu bieszczadzkiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Teleśnica Sanna”
Ziemia49°21′18″N 22°30′29″E/49,355000 22,508056

Teleśnica Sanna (lub Telesznica Sanna) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[2][3]. Została założona przed rokiem 1530, obecnie w zdecydowanej większości znajduje się na dnie Jeziora Solińskiego, zamieszkana obecnie przez zaledwie jedną rodzinę.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej Teleśnica Sanna byli Józef Niesiołowski i spadkobiercy Trzecieskiego[4]. Do roku 1939 we wsi znajdował się dwór, którego właścicielami byli Emil Roiński i Jan Rutkowski, oraz dziewiętnastowieczna cerkiew rozebrana w trakcie prac nad utworzeniem zalewu.

Z Teleśnicy pochodziła Aleksandra Niesiołowska, uczestniczka powstania styczniowego z roku 1864, córka właściciela wsi Teleśnica i Sokole Anzelma Niesiołowskiego. We wsi mieszkał również syn Jana Rutkowskiego, Kazimierz Rutkowski, artysta malarz i legionista, znany m.in. jako założyciel grupy artystycznej „Zwornik”.

Wieś, podobnie jak inne w okolicy, została wysiedlona i zalana w wyniku budowy zapory na Sanie. W latach 80. ubiegłego wieku, w jedynym obecnie domu we wsi, na półwyspie zwanym Półwyspem Brossa zamieszkał Krzysztof Bross, który wspomnienia z zasiedlenia zlikwidowanej wsi opisał w swojej książce pt. Burza nad Sanną[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]