Sokole (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sokole
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Liczba ludności (2006) 1
Kod pocztowy 38-710
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0361726
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa lokalizacyjna gminy Ustrzyki Dolne
Sokole
Sokole
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Sokole
Sokole
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Sokole
Sokole
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sokole
Sokole
Ziemia49°20′45″N 22°32′02″E/49,345833 22,533889

Sokoleosada[1] w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne[2], nad Jeziorem Solińskim.

Założona przez 1526 rokiem w dobrach Kmitów. W 1921 r. liczyła 49 domów i 338 mieszkańców (315 grek., 6 rzym., 17 mojż.). Nad Sanem, w starym parku, stał murowany pałacyk z pocz. XX w. W okresie międzywojennym, właścicielka Sokola, Aleksandra Brandys, urządziła w pałacyku pensjonat i stację PTT. W latach 1939-51 wieś należała do ZSRR. Przed powrotem do Polski jej mieszkańców przesiedlono w okolice Odessy. Przez kilka lat w pałacyku działało schronisko turystyczne prowadzone przez Henryka Victoriniego. Po 1968 roku cały teren dworski, oraz znaczna część wsi znalazły się pod wodą Jeziora Solińskiego. Powstałe w zakolu rozlewisko nazwano Zatoką Victoriniego.

Z Sokolego pochodzili:

  • W połowie XIX wieku właścicielką posiadłości tybularnej w Sokolem była Józefa Niesiołowska [3].
  • Anzel Niesiołowski, uczestnik powstania styczniowego z roku 1864 właściciel Sokolego i Teleśnicy Sanny, pochowany w Jasieniu.
  • Władysław Niesiołowski, syn Anzelma, uczestnik powstania styczniowego z roku 1864, właściciel Sokolego i Teleśnicy, artysta malarz, zm. w 1864.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]