Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ḇ ḇ
B z linią u dołu w kroju Arial i Times New Roman.

B z linią u dołu (duża litera: , mała litera: ) – litera alfabetu łacińskiego pochodząca od litery b powstała przez dodanie makronu dolnego.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest używana między innymi do transliteracji biblijnego języka hebrajskiego w tłumaczeniach na języki używające alfabetu łacińskiego. Występuje w funkcji spółgłoski szczelinowej dwuwargowej dźwięcznej /β/ zastępującej literę bet (ב).

Unikod[edytuj | edytuj kod]

Znak Unicode Nazwa unikodowa Nazwa polska
U+1E06 LATIN CAPITAL LETTER B WITH LINE BELOW Wielka litera b z linią u dołu
U+1E07 LATIN SMALL LETTER B WITH LINE BELOW Mała litera b z linią u dołu