17 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 17 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: 17 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 17.

c. i k. 17 Pułk Piechoty (niem. Krainerisches Infanterieregiment Nr. 17) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1674 roku, a następnie 17 Pułku Piechoty Cesarstwa Austriackiego.

Szefami pułku byli:

  • FMZ Gustaw Wilhelm książę Hohenlohe-Langenburg (1826-1866)
  • FMZ Franciszek Kuhn von Kuhnenfeld (1866-1896)
  • tytularny generał piechoty Hugo von Milde (1896-1918)

Kolory pułkowe: ciemoczerwony (rotbraun), guziki srebrne.

W 1873 roku komenda pułku stacjonowała w Trieście, natomiast komenda uzupełnień oraz batalion zapasowy w Lublanie.

W latach 1903-1914 komenda pułku oraz II, III i IV batalion stacjonowały w Klagenfurtcie, natomiast I batalion w Lublanie. Okręg uzupełnień – Lublana.

W 1914 roku pułk wchodził w skład 6 Dywizji Piechoty III Korpusu.

Pułk brał udział w walkach z Rosjanami w 1914 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach Cmentarz wojenny nr 42 - Sieklówka, Cmentarz wojenny nr 22 - Jasło, Cmentarz wojenny nr 30 - Święcany, Cmentarz wojenny nr 168 - Kowalowa.

Kadra[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • płk Alois du Hamel de Querlonde (1873)
  • płk Hugo Hanel (1903)
  • płk Joachim Botic (1906-1908)
  • płk Gustav Freih. v. Karwinsky v. Karwin (1909)
  • płk August Glantschnig (1910-1912)
  • płk Adolf Freih. v. Stillfried u. Rathenitz (1913-1914)
  • płk Hugo Ventour von Thurmau (1914)
Oficerowie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]