11 Pułk Piechoty Honwedu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 11 Pułk Piechoty Honwedu. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „11”.
11 Pułk Piechoty Honwedu
węg. Munkácsi 11. honvéd gyalogezred
niem. Munkácser Landwehr-Infanterieregiment Nr 11
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1886
Rozformowanie 1918
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Mukaczewo
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota

11 Pułk Piechoty Honwedu (HonvIR 11, HIR.11) – pułk piechoty królewsko-węgierskiej Obrony Krajowej.

Pułk został utworzony w 1886 roku. Okręg uzupełnień – Mukaczewo (dawniej Munkacz, węg. Munkács, niem. Munkatsch).

Kolory pułkowe: szary (niem. schiefergrau), guziki złote. Skład narodowościowy w 1914 roku 42% – Węgrzy, 40% – Słowacy, 10% – Rusini[1].

Komenda pułku oraz I i II batalion stacjonowały w Mukaczewie, natomiast III batalion w Użhorodzie.

W 1914 roku wszystkie bataliony walczyły na froncie galicyjskim. Bataliony wchodziły w skład 77 Brygady Piechoty Honwedu należącej do 39 Dywizji Piechoty Honwedu, a ta z kolei do VI Korpusu 4 Armii[2].

W 1915 roku w czasie bitwy pod Gorlicami żołnierze pułku walczyli w okolicach Biecza. Na cmentarzu wojennym nr 30 w Święcanach pochowanych jest co najmniej kilkunastu z nich[3].

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Rudolf Pillepic von Lippahora (1914[4])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]