19 Pułk Piechoty Obrony Krajowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 19 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: 19 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 19.
19 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Lwów
19 Landwehr Infanterie-Regimenter Lemberg
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1889
Rozformowanie 1918
Tradycje
Kontynuacja 19 Pułk Strzelców
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Lwów
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Obrona Krajowa
Rodzaj wojsk piechota

19 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Lwówpułk piechoty cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.

19 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Lwów został sformowany 1 maja 1889 roku we Lwowie z połączenia czterech samodzielnych batalionów Obrony Krajowej, utworzonych w 1869 roku, a mianowicie:

  • Batalionu Obrony Krajowej Lwów Nr 63,
  • Batalionu Obrony Krajowej Żółkiew Nr 64,
  • Batalionu Obrony Krajowej Złoczów Nr 67,
  • Batalionu Obrony Krajowej Tarnopol Nr 71.

1 października 1898 roku ze składu pułku zostały wyłączone dwa bataliony, które stały się bazą nowego 35 Pułku Piechoty OK w Złoczowie. Był to III/19 pp (były Batalion OK Złoczów Nr 67) i IV/19 pp (były Batalion OK Tarnopol Nr 71). W miejsce wymienionych, został utworzony nowy III batalion. Od tego roku w składzie pułku były trzy bataliony i kadra batalionu zapasowego.

Kolory pułkowe: trawiasty (grasgrün), guziki srebrne z oznaczeniem „19”. W lipcu 1914 roku skład narodowościowy pułku: 59% – Ukraińcy, 31% – Polacy[1].

W latach 1903–1914 komenda pułku oraz wszystkie bataliony stacjonowały we Lwowie. Okręg uzupełnień – Lwów i Brzeżany.

W 1914 roku pułk wchodził w skład 85 Brygady OK należącej do 30 Dywizji Piechoty, a ta z kolei do XI Korpusu[2].

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w 1914 i 1915 roku w Galicji między innymi w okolicach Limanowej, Bochni i Gorlic. Największe straty jednostka poniosła w bitwie pod Gorlicami. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: Cmentarz wojenny nr 224 - Brzostek, Cmentarz wojenny nr 31 - Szerzyny, Cmentarz wojenny nr 34 - Ołpiny.

11 kwietnia 1917 roku pułk został przemianowany na 19 Pułk Strzelców (niem. 19 Schützen-Regimenter Lemberg).

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • płk Emil Rycerz Versbach von Hadamar (1899)
  • płk Josef Hielle (1903-1904)
  • płk Franz Daute (1905-1909)
  • płk Artur Kaltneker (1910-1912)
  • płk Karl Jent (1913-1914)
Obsada personalna w 1914 roku
  • komendant pułku – płk Karl Jent
  • adiutant – por. Karl Huder
  • komendant I batalionu – mjr Franz Springisfeld
  • komendant II batalionu – mjr Franciszek Paulik
  • komendant III batalionu – mjr Alexander Süß
  • komendant kadry batalionu zapasowego – mjr Kajetan Amirowicz
  • komendant okręgu uzupełnień – ppłk Ludwik Trexler
  • komendant okręgu pospolitego ruszenia Lwów nr 19 – mjr Johann Opletal
  • kpt. Ryszard Hausner
  • kpt. Kazimierz Horoszkiewicz
  • kpt. Mieczysław Linde
  • komendant oddziału karabinów maszynowych I batalionu – por. Anton Treybal
  • komendant oddziału karabinów maszynowych II batalionu – por. Wenzel Balzer
  • komendant oddziału karabinów maszynowych III batalionu – por. Anton Grießl

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]