37. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

37. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie odbył się w dniach 20 lutego-3 marca 1987 roku. W konkursie głównym zaprezentowano 20 filmów pochodzących z 14 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem austriackiego aktora Klausa Marii Brandauera przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Niedźwiedzia, radzieckiemu filmowi Temat w reżyserii Gleba Panfiłowa. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Srebrnego Niedźwiedzia − Nagrodę Specjalną Jury, przyznano japońskiemu filmowi Morze i trucizna w reżyserii Kei Kumai[1].

Przebieg festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Tegoroczne Berlinale zdominowało kino radzieckie, które - dzięki prowadzonej przez Gorbaczowa pieriestrojce i polityce głasnosti - przestało podlegać ostrej cenzurze i poddało się procesom demokratyzacji. Światło dzienne ujrzały filmy, których rozpowszechnianie było dotychczas zakazane, m.in. Pożegnanie (1983) Elema Klimowa. Zdominowały one wszystkie festiwalowe sekcje. Konkurs główny wygrał półkownik Gleba Panfiłowa Temat. Sensację swoją stylistyczną powściągliwością i ekstrawagancją wzbudziła Smutna obojętność Aleksandra Sokurowa. Nagrodę UNICEF-u zdobyły estońskie Dziecięce zabawy Leidy Laius i Arvo Iho. W sekcji Forum pokazano filmy Siergieja Paradżanowa i Aghasi Ayvazyana, a w sekcji Panorama - dokument Czernobylski dzwon Rołana Siergiejenko[2].

Zmiany w kinie radzieckim dokonywały się również na najwyższych szczeblach władzy w branży filmowej - szefem państwowego Goskina został reformator Aleksandr Kamszałow, a prezesem Stowarzyszenia Filmowców obwołano reżysera Elema Klimowa, którego filmy jeszcze do niedawna objęte były przez długie lata zakazem pokazywania za granicą. Wydarzeniem symbolicznym w ramach festiwalu było uhonorowanie nagrodą Berlinale Camera zarówno Klimowa, jak i jego amerykańskiego odpowiednika Jacka Valenti, prezesa Motion Picture Association of America. Wyróżniono ich za otwartość i gotowość do współpracy[3].

Wydarzeniem imprezy był pokaz ponad 14-godzinnego filmu dokumentalnego Petera Watkinsa Podróż, opowiadającego o kondycji ludzkości w erze globalnego zagrożenia atomowego[4].

Do konkursowych nagród festiwalowych dodano nowe wyróżnienie, Nagrodę im. Alfreda Bauera, przyznawaną dla filmów otwierających nowe perspektywy dla sztuki filmowej. Nagroda, nazwana na cześć długoletniego dyrektora festiwalu, przypadła francuskiemu filmowi Zła krew w reżyserii Leosa Caraxa. Po raz pierwszy przyznano również Nagrodę Teddy dla najlepszych filmów o tematyce LGBT. Pierwszym nagrodzonym tytułem został hiszpański film Prawo pożądania w reżyserii Pedro Almodóvara[5]. Wśród filmów krótkometrażowych doceniono Psychola i My New Friend w reżyserii Gusa Van Santa.

W ramach festiwalu odbyła się retrospektywa twórczości amerykańskiego reżysera pochodzenia ormiańskiego Roubena Mamouliana[6].

Członkowie jury[edytuj | edytuj kod]

Konkurs główny[edytuj | edytuj kod]

Filmy konkursowe[edytuj | edytuj kod]

Następujące filmy zostały wyselekcjonowane do udziału w konkursie głównym o Złotego Niedźwiedzia i Srebrne Niedźwiedzie[8]:

Tytuł polski Tytuł oryginalny Reżyseria Kraj produkcji
Dobranoc, mamusiu
'night Mother Tom Moore  Stany Zjednoczone
Rok przebudzenia
El año de las luces Fernando Trueba  Hiszpania
Sprawa Moro
Il caso Moro Giuseppe Ferrara  Włochy
Dzieci gorszego Boga
Children of a Lesser God Randa Haines  Stany Zjednoczone
Towarzysze
Comrades Bill Douglas  Wielka Brytania
For Love Alone
For Love Alone Stephen Wallace  Australia
Pomyleńcy z Bassan
Les fous de Bassan Yves Simoneau  Kanada
Maski
Masques Claude Chabrol  Francja
Zła krew
Mauvais sang Leos Carax  Francja
Cud
Le miraculé Jean-Pierre Mocky  Francja
Dziennik dla moich ukochanych
Napló szerelmeimnek Márta Mészáros  Węgry
Pluton
Platoon Oliver Stone  Stany Zjednoczone
Smutna obojętność
Скорбное бесчувствие
Skorbnoje biesczuwstwije
Aleksandr Sokurow  ZSRR
Tak wiele snów
So viele Träume Heiner Carow  NRD
Temat
Тема
Tiema
Gleb Panfiłow  ZSRR
Śmierć Empedoklesa
Der Tod des Empedokles Danièle Huillet i Jean-Marie Straub  RFN
Morze i trucizna
海と毒薬
Umi to dokuyaku
Kei Kumai  Japonia
Vera
Vera Sérgio Toledo  Brazylia
Die Verliebten
Die Verliebten Jeanine Meerapfel  RFN
Wilcza jama
Vlčí bouda Věra Chytilová  Czechosłowacja

Filmy pozakonkursowe[edytuj | edytuj kod]

Następujące filmy zostały wyświetlone na festiwalu w ramach pokazów pozakonkursowych:

Tytuł polski Tytuł oryginalny Reżyseria Kraj produkcji
Kolor pieniędzy
The Color of Money Martin Scorsese  Stany Zjednoczone
Ein Treffen mit Rimbaud
Ein Treffen mit Rimbaud Ernst-August Zurborn  RFN
Der kleine Staatsanwalt
Der kleine Staatsanwalt Hark Bohm  RFN
Kronika wypadków miłosnych
Kronika wypadków miłosnych Andrzej Wajda  Polska
Światłość dnia
Light of Day Paul Schrader  Stany Zjednoczone
Pożegnanie
Прощание
Proszczanije
Elem Klimow  ZSRR
Prawdziwe historie
True Stories David Byrne  Stany Zjednoczone

Laureaci nagród[edytuj | edytuj kod]

Złoty Niedźwiedź
Srebrny Niedźwiedź − Nagroda Specjalna Jury
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego reżysera
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora
Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcie artystyczne
Srebrny Niedźwiedź za wybitny wkład artystyczny
Nagroda im. Alfreda Bauera za innowacyjność
Nagroda FIPRESCI
Złoty Niedźwiedź dla najlepszego filmu krótkometrażowego

Polonica[edytuj | edytuj kod]

Polską kinematografię reprezentował na festiwalu film Kronika wypadków miłosnych w reżyserii Andrzeja Wajdy, adaptacja powieści Tadeusza Konwickiego. Film zaprezentowano w ramach pokazów pozakonkursowych.

Dwie nagrody w sekcji Forum - nagrodę FIPRESCI oraz nagrodę Interfilm im. Otto Dibeliusa - otrzymał film Siekierezada w reżyserii Witolda Leszczyńskiego[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prizes & Honours 1987 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-18].
  2. 37th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-12-06].
  3. 37th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-12-06].
  4. 37th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-12-06].
  5. 37th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-23].
  6. Retrospective (ang.). Deutsche Kinemathek. [dostęp 2018-09-18].
  7. Juries 1987 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-18].
  8. Programme 1987 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-23].
  9. Berlin International Film Festival: 1987 Awards (ang.). IMDb. [dostęp 2018-12-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]