4 Armia Ogólnowojskowa WP (1955-1990)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: 4 Armia.
4 Armia Ogólnowojskowa
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie Styczeń 1955
Rozformowanie Kwiecień 1990
Tradycje
Rodowód Warszawski Okręg Wojskowy
Kontynuacja 4 Korpus Zmechanizowany
Dowódcy
Pierwszy gen. bryg. Franciszek Andrijewski
Ostatni gen. bryg. Leon Komornicki
Organizacja
Formacja Front Polski

4 Armia Ogólnowojskowa Wojska Polskiego (4 A) – związek operacyjny Sił Zbrojnych PRL

4 Armia miała być formowana na wypadek wojny ze składu dowództwa i jednostek Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Stanowiła ona jedną z trzech armii ogólnowojskowych Frontu Polskiego wydzielanego przez Wojsko Polskie w skład Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego.

4 A utworzono na mocy uzgodnień pomiędzy rządami ZSRR i PRL ze stycznia 1955 r. Jej sformowanie ujęto w Planie mobilizacyjnym PM-58, a potem w kolejnych wersjach planów mobilizacyjnych. Dowództwo 4 A istniało do kwietnia 1990, kiedy to zastąpiono je dowództwem 3 Korpusu Zmechanizowanego czasu "W". Skład bojowy korpusu był zbliżony do wcześniejszego składu 4 A.

Skład armii (1985)[edytuj | edytuj kod]

Stan osobowy i uzbrojenie

Armia liczyła etatowo 64700 żołnierzy. Jej podstawowe uzbrojenie stanowiło: 626 czołgów T-55 , 41 bojowych wozów piechoty BWP-1, 437 transporterów opancerzonych SKOT i 220 rozpoznawczych samochodów opancerzonych BRDM-2.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Dowódcami 4 Armii byli dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz, Wojsko Polskie w Układzie Warszawskim 1955-1985, Zasoby forum ogólnowojskowego "Bezpieczeństwo"