21 Polowa Techniczna Baza Rakietowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
21 Polowa Techniczna Baza Rakietowa
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1969
Rozformowanie 1989
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Dowódcy
Ostatni płk mgr inż. Krzysztof Busz
Działania zbrojne
nie uczestniczyła
Organizacja
Numer JW 3448
Dyslokacja Orneta
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska Rakietowe i Artyleria
Podległość Warszawski Okręg Wojskowy
4 Armia

21 Polowa Techniczna Baza Rakietowa (21 PTBR) – jednostka rakietowo-techniczna Wojsk Rakietowych i Artylerii Sił Zbrojnych PRL.

Zadania bazy[edytuj | edytuj kod]

Jednostka została sformowana w 1969 roku, w garnizonie Orneta, w składzie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W czasie pokoju jednostka funkcjonowała pod nazwą „21 Polowa Techniczna Baza Remontowa”, która miała maskować jej faktyczny charakter. W czasie mobilizacji stawała się „21 Armijną Polową Techniczną Bazą Rakietową” i wraz z 32 Armijną Brygadą Rakiet Operacyjno-Taktycznych wchodziła w skład 4 Armii.

W 1986 roku na stanowisko dowódcy bazy został wyznaczony płk mgr inż. Krzysztof Busz, dotychczasowy zastępca dowódcy do spraw technicznych.

Do głównych zadań bazy należało utrzymywanie określonej ilości pocisków balistycznych w pełnej sprawności technicznej oraz gotowość do prowadzenia zabiegów obsługowo-technicznych. W pierwszym okresie obsługiwano pociski R-150 (zestaw 9K51 z rakietą 8K11), a w okresie późniejszym R-300 (zestaw 9K72 Elbrus z rakietą 8K14). Pociski tego typu przechowywane były w gotowości zerowej – tzw. "gotowości arsenalskiej". Zadaniem bazy było przygotowanie ich od gotowości nr 6 do gotowości nr 4[a].

Przygotowanie pocisków taktycznych R-30 (zestaw 2K6 z rakietami 3R9 i 3R10), R-70 (zestaw 9K52MŁuna) polegało na przeglądzie zewnętrznym oraz doprowadzeniu do gotowości nr 4 – przyłączeniu głowicy bojowej a następnie przetransportowaniu i przeładunku na środki transportu dywizjonów rakiet taktycznych.

21 PTBR była jedną z czterech Polowych Baz Rakietowych w Polsce, obok 18 PTBR (Gumieńce) dla Pomorskiego Okręgu Wojskowego, 15 PTBR (Kobylanka) dla 36. Brygady Artylerii oraz 11 PTBR (Skwierzyna) dla Śląskiego Okręgu Wojskowego[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dalsze przygotowanie pocisków (od gotowości nr 3 do gotowości nr 1) jako obsługę przedstartową wykonywano w brygadach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. [dostęp 2014-09-18 s. 155-174].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Majcher, Z. Skolimowski: Służba Uzbrojenia i Elektroniki Śląskiego Okręgu Wojskowego – historia, tradycja, współczesność. Wrocław: ARGI, 2007.