Antin Horbaczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antin Horbaczewski
Antoni Horbaczewski.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1856
Zarubińce, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 1944
Sanok, Polska pod okupacją III Rzeszy
Senator IV kadencji (II RP)
Okres od 1935
do 1938
Przynależność polityczna Ukraińskie Zjednoczenie Narodowo-Demokratyczne

Antin Jakowycz Horbaczewski herbu Korczak, ukr. Антін Якович Горбачевський, pol. Antoni Horbaczewski (ur. 27 stycznia 1856 w Zarubińcach, zm. 26 kwietnia 1944 w Sanoku) – ukraiński adwokat, działacz polityczny i parlamentarzysta okresu Austro-Węgier, Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej i II Rzeczypospolitej, senator II, III i IV kadencji Senatu RP, Marszałek senior Senatu RP w 1935. Brat Iwana Horbaczewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie księdza greckokatolickiego Jakowa Horbaczewskiego, herbu Korczak[1]. W 1874 ukończył c.-k. gimnazjum w Tarnopolu, po czym studiował prawo i doktoryzował się we Lwowie (1888).

W latach 1883–1884 pracował jako dziennikarz, był wydawcą pisma "Diło". Od 1893 zajmował się prowadzeniem kancelarii adwokackiej w Czortkowie. Był członkiem Ukraińskiego Powiatowego Związku Spółdzielczego. Był członkiem wydziału powiatowego w Czortkowie.

W 1912 wybrano go do Trybunału Stanu w Wiedniu, a od 1913 pełnił mandat posła Sejmu Krajowego Galicji, wybrany w okręgu Czortków[2][3].

W latach 1918–1919 członek Rady Narodowej Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, w 1919 reprezentował w Warszawie Symona Petlurę wobec władz polskich.

W okresie międzywojennym członek UNDO. W latach 1928–1935 senator z okręgu Tarnopol. Podczas ślubowania zamiast zwrotu w języku polskim („Ślubuję”) użył słowa w języku ukraińskim („Prysiahaju”), za co został upomniany przez Marszałka Seniora i musiał powtórzyć formułę w języku polskim[4]. W 1935 ponownie powołany przez prezydenta Mościckiego do izby wyższej, której obrady otworzył jako Marszałek senior.

Grób Antina Horbaczewskiego w Sanoku

W okresie od 1930 do 1935 przewodniczył Ukraińskiemu Klubowi Parlamentarnemu.

Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]