Arata Isozaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arata Isozaki
Ilustracja
1976
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1931
Ōita
Narodowość japońska
Alma mater Uniwersytet Tokijski
Wpływy Claude Nicolas Ledoux, Karl Friedrich Schinkel
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP
Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie

Arata Isozaki (jap. 磯崎 新 Isozaki Arata, ur. 23 lipca 1931 w Ōita)japoński architekt, urbanista i teoretyk architektury.

Arata Isozaki urodził się w południowej Japonii jako najstarszy z czworga rodzeństwa. Jego ojciec prowadził przedsiębiorstwo transportowe.

W 1954 Isozaki ukończył studia architektoniczne na Uniwersytecie Tokijskim, gdzie uczęszczał na wykłady Kenzō Tange. W 1961 roku uzyskał doktorat. Do 1963 roku pracował w biurze Tange, po czym otworzył własne biuro projektowe w Tokio.

Początkowo uważany był za jednego z głównych przedstawicieli metabolizmu, potem skłaniał się ku japońskiej tradycji projektowania geometrycznego, a następnie zaczął wzorować się na Ledoux i Schinklu.

Isozaki wykonał i podarował Fundacji Kyoto-Kraków projekt Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1994)[1].

W dniu 5 marca 2019 roku podano do wiadomości w Chicago, iż Arata Isozaki otrzymał nagrodę Pritzkera (Pritzker Architecture Prize) w dziedzinie architektury za 2019 rok[2]. Nagroda jest znana na całym świecie jako wyraz najwyższego uznania za osiągnięcia w dziedzinie architektury.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]