Zaha Hadid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zaha Hadid
زها حديد
ilustracja
Imię i nazwisko Zaha Mohammad Hadid
Data i miejsce urodzenia 31 października 1950
Bagdad
Data i miejsce śmierci 31 marca 2016
Miami
Narodowość Irakijka
Dziedzina sztuki architektura
Epoka dekonstruktywizm
Ważne dzieła
  • Stacja Pożarnicza w Vitrze
  • Skocznia narciarska Bergisel
Strona internetowa
Z.M. Hadid: Remiza strażacka na terenie fabryki Vitra w Weil am Rhein
Z.M. Hadid: Skocznia narciarska Bergisel w Innsbrucku
Z.M. Hadid: Przystanek tramwajowy w Strasburgu nagrodzony Nagrodą Miesa van der Rohe

Zaha Mohammad Hadid (arab.: زها حديد, ur. 31 października 1950 w Bagdadzie, zm. 31 marca 2016 w Miami[1][2]) – brytyjska architekt pochodząca z Iraku, przedstawicielka dekonstruktywizmu. Jako pierwsza kobieta zdobyła w 2004 Nagrodę Pritzkera, a rok wcześniej uhonorowano ją Nagrodą Miesa van der Rohe. W 2010 i 2011 zdobyła nagrodę Stirlinga[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Zaha Hadid była córką byłego prezesa irackiej Partii Demokratycznej. Do 1977 studiowała na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie, a następnie w Architectural Association School of Architecture w Londynie, gdzie zamieszkała i gdzie pracowała do śmierci. Przejściowo pracowała w Office for Metropolitan Architecture Rema Koolhaasa, a w 1980 otworzyła w Londynie własne biuro architektoniczne Zaha Hadid Architects.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodową sławę zdobyła niezrealizowanymi projektami konkursowymi na The Peak Club w Hongkongu z 1983 oraz na budynek na wąskiej działce przy Ku’dammie w Berlinie z 1986. Teoretyczne prace i charakterystyczna grafika Hadid silnie wpłynęły na rozwój postmodernizmu. Dopiero w 1993 powstał pierwszy większy budynek Hadid: straż pożarna fabryki Vitra w Weil am Rhein, obecnie używany jako pawilon wystawienniczy. Najnowsze dzieła stają się silnie plastyczne i wpisane w krajobraz. Wbrew powszechnym opiniom, arabskie pochodzenie nie miało według samej Zahy Hadid żadnego wpływu na tworzoną architekturę, zaś właściwym kontekstem, w jakim należy odbierać jej dzieła jest feminizm. Każde dzieło Hadid i jej osiągnięcia opisywane są przez media branżowe[5].

Od 2001 Hadid była profesorem na Universität für Angewandte Kunst (Uniwersytecie Sztuki Użytkowej) w Wiedniu, a także na Columbia University.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Dzieła Zahy Hadid.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zaha Hadid nie żyje. Znana architekt zmarła nagle w Miami. gazeta.pl, 2016-03-31. [dostęp 2016-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)].
  2. Zaha Hadid (1950-2016). zaha-hadid.com, 31 marca 2016. [dostęp 2016-04-01].
  3. Edwin Heathcote: Hadid finally wins Stirling Prize (ang.). Financial Times, 3 października 2010. [dostęp 2010-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-03)].
  4. Rok 2011 należał do Zahy Hadid. bryla.pl, 3 stycznia 2012.
  5. Ostre bryły Zahy Hadid – Archirama.pl.
  6. Rijad. Futurystyczny kampus uniwersytecki Zahy Hadid (pol.). bryla.pl, 16.07.2018. [dostęp 2018-07-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]