Bartymeusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartymeusz
Ilustracja
Jezus i Bartymeusz, Johann Heinrich Stöver, 1861, Erbach, powiat Rheingau-Taunus, Hesja, Niemcy
Występowanie Ewangelia Marka
Rodzina
Ojciec Tymeusz (Timaios)

Bartymeusz (gr. Βαρτίμαιος "syn Timaiosa") – postać biblijna z Nowego Testamentu.

Syn Tymeusza (Timaiosa), niewidomy, który pod Jerychem wołał Jezusa: "Synu Dawida, ulituj się nade mną!", a którego Jezus uzdrowił. Patrz Mk 10,46 - 52. Ponieważ oba określenia "Bartymeusz" i "syn Tymeusza" znaczą to samo, jego prawdziwe imię nie jest znane[1]. Imię Timaios oznacza po grecku kogoś szanowanego (τιμή 'cześć, szacunek')[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Być może znano go głównie jako „syna Timajosa". Anna Świderek, Rozmowy o Biblii. Tom 3: Nowy Testament Warszawa 2000, ​ISBN 83-01-13044-X​ s. 245.
  2. Τιμαῖος, Βαρτιμαῖος