Przejdź do zawartości

Judasz Iskariota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Judasz Iskariota
Ilustracja
Obraz Wyrzuty sumienia Judasza pędzla Almeidy Júniora (1880)
Miejsce urodzenia

prawdopodobnie Kariot

Data i miejsce śmierci

30–33
Jerozolima

Obraz Pocałunek Judasza pędzla Giotta
Obraz Śmierć Judasza pędzla Jamesa Josepha Jacques’a Tissota
Judasz prowadzący 12 żołnierzy do Jezusa
Spalenie kukły Judasza (Trespaderne, Hiszpania 2023) – tradycja obecna w wielu katolickich krajach

Judasz Iskariota[a] (ur. prawdopodobnie w Kariocie, zm. 30–33 w Jerozolimie) – jeden z apostołów, według przekazów Ewangelii synoptycznych wydał Jezusa Chrystusa w ręce Sanhedrynu (według Mateusza za 30 srebrników), po czym – również według Mateusza – popełnił samobójstwo.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W Nowym Testamencie

[edytuj | edytuj kod]

Występuje we wszystkich czterech Ewangeliach kanonicznych i w Dziejach Apostolskich[1].

Był synem Szymona Iszkarioty, co może pochodzić od miejscowości Kariot[2]. Jeśli przyjąć taką tezę, to Judasz byłby jedynym apostołem pochodzącym z Judei, w przeciwieństwie do reszty, którzy pochodzili z Galilei[2]. W gronie dwunastu pełni funkcję skarbnika, jednak powodowany żądzą pieniędzy czyni to nieuczciwie, przywłaszczając sobie część środków[2]. Podczas pobytu w Betanii, Maria, siostra Łazarza namaściła Jezusa olejkiem nardowym, na co Judasz oburzył się twierdząc, że można było sprzedać olejek, a pieniądze rozdać ubogim[2]. Ewangelia Jana podkreśla, że powiedział to nie ze względu na ubogich, ale na chciwość[3]. Z niewiadomych przyczyn[4] postanowił wydać Chrystusa faryzeuszom i arcykapłanom[5] za cenę 30 srebrników[2]. Ewangelia Łukasza wskazuje na wpływ szatana na jego czyn[4]. Inna koncepcja mówi o załamaniu się wiary Judasza w Jezusa, kiedy dowiedział się, że ten ma zostać ukrzyżowany[4]. Judasz był obecny podczas ostatniej wieczerzy, jednak opuścił ją, gdy zorientował się, że Jezus wie o jego zdradzie[4]. Z tego powodu nie wiadomo czy przyjął Eucharystię[4]. Następnie przyszedł do Ogrójcu wraz z faryzeuszami i wskazał Jezusa, całując go[4]. Później, z powodu poczucia winy, usiłował oddać pieniądze kapłanom, a wobec ich odmowy zostawił je w świątyni i popełnił samobójstwo przez powieszenie[4]. Pozostawione pieniądze zostały wykorzystane do zakupu Hakeldamy[4].

W źródłach pozabiblijnych

[edytuj | edytuj kod]

Głównym apokryfem jest Ewangelia Judasza (powstała w połowie II wieku[6]), której fragmenty znał Ireneusz z Lyonu, Epifaniusz z Salaminy i Teodoret z Cyru[4]. Przedstawia ona ośmiodniowy dialog Jezusa z Judaszem przed świętem Paschy[7]. Postać Judasza pojawia się również w niezachowanej greckiej Historii apokryficznej, spopularyzowanej przez Jakuba de Voragine w Złotej legendzie oraz w Arabskiej Ewangelii Dzieciństwa, Opowiadaniu Józefa z Arymatei, Księdze Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa przez Bartłomieja Apostoła, Ewangelii Nikodema, Męczeństwie Piłata czy średniowiecznych Ewangelii Barnaby i 2 Apokalipsie Jana[8]. Część z nich uznaje, że Judasz był żonaty[9].

Analiza różnorodnej literatury apokryficznej wskazuje, że nie istniała żadna wczesna, jednorodna legenda dotycząca postaci Judasza[9].

Przydomek

[edytuj | edytuj kod]

Jeśli chodzi o genezę przydomku Iskariota, wysunięto trzy hipotezy:

  1. pochodzi od miejsca pochodzenia Judasza – miasta Kariot (południowa JudeaJoz 15,25); pogląd ten potwierdza fakt, że Judasz był też nazywany synem Szymona Iskarioty (J 13,26); wedle tej opinii byłby jedynym z Dwunastu, który nie pochodził z Galilei,
  2. związany jest ze słowem sicarius, co znaczyłoby, że Judasz był związany z sykariuszami, skrajnym odłamem zelotów[10] (pogląd odrzucany[11] lub przyjmowany za najbardziej prawdopodobny[12][13]),
  3. pochodzi od aramejskiego słowa iszkarja (kłamca) – w myśl tej teorii został on nadany Judaszowi dopiero przez tradycję chrześcijańską[14][15].

Judasz Iskariota w kulturze

[edytuj | edytuj kod]

Judasz występuje w wielu filmach o życiu Jezusa. Do najbardziej znanych odtwórców roli zdrajcy należą m.in. Carl Anderson (Jesus Christ Superstar)[16], Harvey Keitel (Ostatnie kuszenie Chrystusa)[17], Luca Lionello (Pasja)[18], David McCallum (Opowieść wszech czasów)[19], Ian McShane (Jezus z Nazaretu)[20], Rip Torn (Król królów)[21].

Judasz (jako postać) pojawia się również w serialu The Chosen (grana przez Luke’a Dimyana)[22] oraz epizodycznie w serialu Netflixa pt. Chilling adventures of Sabrina (Mark Hildreth)[23].

Nawiązaniem do Judasza jest postać Judy z Kiriatu z powieści Michaiła Bułhakowa Mistrz i Małgorzata[24].

W Judasza wcielała się Sarah Bernhardt w sztuce Judasz, wystawianej podczas jej trasy po Stanach Zjednoczonych w latach 1910–1911[25].

  1. Judasz to grecka forma imienia Juda, Iskariotahebr. ‏אִישׁ־קְרִיּוֹת‎ – mąż z Kariotu, dosłownie „mąż kariocki”

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Bosak 1991 ↓, s. 245.
  2. a b c d e Starowieyski 2020 ↓, s. 880.
  3. Bosak 1991 ↓, s. 247.
  4. a b c d e f g h i Starowieyski 2020 ↓, s. 881.
  5. Bosak 1991 ↓, s. 246.
  6. Starowieyski 2020 ↓, s. 887.
  7. Starowieyski 2020 ↓, s. 889.
  8. Starowieyski 2020 ↓, s. 882-884.
  9. a b Starowieyski 2020 ↓, s. 885.
  10. Julia Królewiec. Przeklęty Judasz Iskariota.. „Enigma”. 1 (grudzień-styczeń) (2015). s. 30–34. ISSN 2083-1900. 
  11. Joachim Gnilka: Jezus z Nazaretu: orędzie i dzieje. Kraków: Znak, 1997, s. 230. ISBN 83-7006-431-0. (pol.).
  12. Weddig Fricke: Ukrzyżowany w majestacie prawa: osoba i proces Jezusa z Galilei. Gdynia: Uraeus, 1996, s. 148–154. ISBN 83-8573-239-X. (pol.).
  13. Johannes Lehmann: Tajemnica Rabbiego Jezusa. Gdynia: Uraeus, 2000, s. 102. ISBN 83-8573-277-2. (pol.).
  14. Charles C. Torrey. The Name "Iscariot". „The Harvard Theological Review”. 36 (1), s. 51–62, 1943. DOI: 10.1017/S0017816000029084. ISSN 0017-8160. (ang.). 
  15. Joan E. Taylor. The name 'Iskarioth' (Iscariot). „Journal of Biblical Literature”. 129 (2), s. 367–83, 2010. DOI: 10.2307/27821024. ISSN 0021-9231. (ang.). 
  16. Jesus Christ Superstar (1973). Pełna obsada. Filmweb. [dostęp 2025-04-24].
  17. Ostatnie kuszenie Chrystusa. Pełna obsada. Filmweb. [dostęp 2025-04-24].
  18. Pasja (2004). Pełna obsada. Filmweb. [dostęp 2025-04-24].
  19. Opowieść wszech czasów. Pełna obsada. Filmweb. [dostęp 2025-04-24].
  20. Jezus z Nazaretu (1977). Pełna obsada. Filmweb. [dostęp 2025-04-24].
  21. Król królów. Pełna obsada. Filmweb. [dostęp 2025-04-24].
  22. The Chosen. Wybrani. Full cast & crew. IMDb. [dostęp 2025-04-24].
  23. Chilling Adventures of Sabrina. Full cast & crew. IMDb. [dostęp 2025-04-24].
  24. Juda z Kiriatu. Encyklopedia Interia. [dostęp 2026-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  25. Hélène Tierchant: Sarah Bernhardt: Madame „quand même”. Editions Télémaque, 2009, s. 315, 377. ISBN 978-2-7533-0092-7. (fr.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]