Budno (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budno
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat goleniowski
Gmina Goleniów
Wysokość 37 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 218
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 72-100
Tablice rejestracyjne ZGL
SIMC 0775209
Położenie na mapie gminy Goleniów
Mapa lokalizacyjna gminy Goleniów
Budno
Budno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budno
Budno
Ziemia 53°32′44″N 14°54′28″E/53,545556 14,907778

Budno (niem. Buddendorf) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim. W roku 2009 wieś liczyła 218 mieszkańców.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży ok. 5 km na południowy wschód od Goleniowa, na Równinie Nowogardzkiej, przy drodze prowadzącej do Maszewa. Wieś głównie rolnicza, położona wśród malowniczych wzgórz morenowych i zagajników.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki stałego osadnictwa na terenie Budna to epoka kultury łużyckiej. W czasie średniowiecza znajdowało się tutaj grodzisko, którego mieszkańcy zajmowali się uprawą roli i hodowlą zwierząt. W XIII wieku zbudowano tutaj zamek Kamieniec, opisany w 1269 roku w sporze między Barnimem I a biskupem kamieńskim. Wzmianka o wsi pochodzi również z dokumentu lokacyjnego miasta Goleniowa z roku 1314 (prawa lubeckie), w którym mowa jest o włościach miasta, docierających do wsi Buddendorf. Wieś została założona na planie ulicówki. Od XVI do XX wieku była własnością rodu von Petersdorf. W późniejszym okresie rozbudowana, założono tutaj folwark, pałac (dwór) oraz park, rozbudowany w XIX w. Na początku XX wieku przejęta przez Pomorskie Towarzystwo Ziemskie (Pommersche Landgesellschaft). Oprócz dworu i folwarku znajdował się tutaj ceglany kościół neogotycki, cmentarz, gospoda oraz wyrobisko żwiru. W 1925 roku zamieszkiwało tutaj ok. 210 osób. Po II wojnie światowej zespół parkowo-dworski został przejęty przez miejscowe Państwowe Gospodarstwo Rolne i doprowadzony do ruiny, dwór rozebrano, zaś park zarósł i zmienił się w dziki lasek. Folwark został w dużej części przebudowany lub rozebrany. Obecny układ budynków we wsi nie przypomina tego sprzed II wojny światowej. Zachowało się jedynie kilka zagród z początku XX wieku, reszta budynków to bloki PGR-owskie lub nowe budownictwo jednorodzinne. W 1978 roku rozebrano kościół.[1]

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Obecnie główną atrakcją turystyczną wsi jest aleja jaworów prowadząca do centrum Budna.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się tutaj sklep, kilka dużych gospodarstw rolnych, elewator zbożowy oraz kilka firm. . Nieopodal Budna, na wzgórzu przy drodze prowadzącej do Maszewa, w niewielkim zagajniku stoi samotna mogiła. W 2013 r. rozpoczęła się budowa schroniska, które zostało przyniesione z Miękowa. Znajduje się ono niedaleko byłego wysypiska śmieci. Został tam także wybudowany ośrodek dla ludzi bezdomnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Historia. „UMiG”. Goleniów.