Bolechowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolechowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat goleniowski
Gmina Goleniów
Sołectwo Bolechowo
Wysokość 17 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 252
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 72-131
Tablice rejestracyjne ZGL
SIMC 0775155
Położenie na mapie gminy Goleniów
Mapa lokalizacyjna gminy Goleniów
Bolechowo
Bolechowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bolechowo
Bolechowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Bolechowo
Bolechowo
Położenie na mapie powiatu goleniowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu goleniowskiego
Bolechowo
Bolechowo
Ziemia53°30′18″N 14°52′25″E/53,505000 14,873611

Bolechowo (niem. Diedrichsdorf) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów[1].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim. W roku 2007 wieś liczyła 205 mieszkańców.

Osady leśne wchodzące w skład sołectwa:

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży ok. 7 km na południe od Goleniowa, na Równinie Goleniowskiej, w Puszczy Goleniowskiej, przy drodze łączącej Goleniów ze Stawnem, ok. 800 m na północ od rzeki Wisełki, ok. 1,5 km na wschód od rzeki Iny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1932 roku na północnym krańcu wsi podczas prac leśnych odkryto kilkanaście ułamkow naczyń z młodszej epoki kamienia i są one związane z tzw. kręgiem kultury ceramiki dołkowo-grzebykowej i kultury ceramiki sznurowej. Na terenie wsi i w okolicach istniało dość rozwinięte osadnictwo pierwszej z wymienionych kultur. Znaleziono tutaj m.in. elementy broni, ułamki naczyń i narzędzi. Wykopaliska archeologiczne potwierdzają również istnienie osady w epoce brązu i żelaza. Wieś Bolechowo założona została w latach 1747 - 1749 przez króla pruskiego Fryderyka II, na planie ulicówki. Sprowadzono tutaj osadników z Saksonii. Bolechowo zamieszkiwali głównie drwale i robotnicy leśni, ponieważ założono je w wyrębowisku. W 1874 roku zamieszkiwało tutaj ok. 350 osób. W centralnym punkcie wsi znajdował się cmentarz[2].

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Wieś rolniczo - mieszkalna. Zabudowa wsi pochodzi w większości z XIX / XX wieku i są to domy o konstrukcji szkieletowej. Znajdują się tutaj również pozostałości ewangelickiego cmentarza oraz kamień pamięci mieszkańców wsi poległych na frontach I wojny światowej.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

We wsi jest sklep oraz kilka zakładów rzemieślniczych. W 2006 r. przebudowano ze starych garaży Spółdzielni Kółek Rolniczych świetlicę dla dzieci pod nazwą "Jordanówka", w czerwcu 2007 r. rozbudowano ją o pomieszczenia socjalne. Obecnie rozwija się we wsi również osadnictwo typowo mieszkalne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Historia. „UMiG”. Goleniów.