Rurzyca (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rurzyca
Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Rurzycy
Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Rurzycy
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat goleniowski
Gmina Goleniów
Sołectwo Rurzyca
Liczba ludności (2009) 654
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 72-123
Tablice rejestracyjne ZGL
SIMC 0775528
Położenie na mapie gminy Goleniów
Mapa lokalizacyjna gminy Goleniów
Rurzyca
Rurzyca
Położenie na mapie powiatu goleniowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu goleniowskiego
Rurzyca
Rurzyca
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Rurzyca
Rurzyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rurzyca
Rurzyca
Ziemia 53°29′04″N 14°46′39″E/53,484444 14,777500

Rurzyca (do 1945 Rörchen) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów[1]

Położona na zachód od drogi ekspresowej S3, przy drodze GoleniówKliniska, na skraju Puszczy Goleniowskiej. W 2009 roku liczyła 654 mieszkańców.

Integralne części miejscowości Rurzyca[1][2]
Identyfikator miejscowości Nazwa Miejscowości Rodzaj miejscowości
0775534 Dobroszyn część wsi
0775540 Warcislawiec część wsi

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

Wieś utworzona w 1975 r. z domów wsi Rurzyca, Dobroszyn (dawniej Klein – Sophienthal) i Warcisławiec (dawniej Gross – Sophienthal). Historia trzech pierwszych wsi jest podobna. Jedynie historia Rurzycy sięga czasów odleglejszych, gdyż osadnictwo na tych ziemiach rozwinęło się już w XIII wieku i było związane z klasztorem w Kołbaczu. Wszystkie miejscowości zostały założone w połowie XVIII wieku na planie ulicówek, a ich założycielem było państwo pruskie. Wieś Sophienthal zostaje zasiedlona przez osadników holenderskich, zaś na terenie Rörchen powstaje folwark. Folwark należał przez pewien czas do rodziny von Dommow, von Hiligendorf i Itzige (rodzina żydowska), a w 1822 r. przejęła go rodzina von Borgstede, która władała nim do rozpoczęcia II wojny światowej. W dawnej Rurzycy znajdował się kościół ewangelicki z cmentarzem, wiatrak, dwór i szkoła, zaś w Dobroszynie kościół i cmentarz. Obecnie żadna z tych budowli się nie zachowała, chociaż ze starej zabudowy pozostało kilkanaście ciekawych domów mieszkalnych. Na szczególną uwagę zasługują domy ryglowe i niektóre już murowane, stylizowane na dworki.

Znajduje się tutaj kościół wybudowany w roku 1906, z czerwonej cegły, w stylu neogotyckim. Szczególnie ciekawe są dębowe drzwi wejściowe i ich dekoracyjne elementy metalowe. Kościół ma budowę salową z wyraźnie wydzielonym prezbiterium (ciekawe jest to, że znajduje się ono od strony zachodniej). Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z okresu polskiego. Na uwagę zwracają okna witrażowe. Niektóre otwory okienne zostały zamurowane. Na niewysokiej, dwuspadzistej wieży znajdują się dwa dzwony żeliwne z 1870 r. Inne zabytki: domy ryglowe i murowane.

We wsi znajduje się leśniczówka Lubczyna, zakłady przemysłu wędliniarskiego „Farmer”, zakład produkcji flag, stacja paliw. Wieś Rurzyca rozbudowuje się w kierunku północnym (Warcisławiec) oraz południowym (Kliniska Wielkie).

Zobacz też:[edytuj]

Rurzyca

Przypisy

  1. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)
  2. GUS. Rejestr TERYT