Antonio Valentín Angelillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Valentín Angelillo
Ilustracja
Omar Sívori (Juventus) i Antonio Angelillo (Internazionale), 1960
Data i miejsce
urodzenia
5 września 1937
Buenos Aires, Argentyna
Pozycja napastnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1952-1955
1955
1956-1957
1957-1961
1961-1965
1966-1967
1967-1968
1968-1969
Arsenal Sarandí
Racing Club
Boca Juniors
Inter Mediolan
AS Roma
AC Milan
Lecco
Genoa


34 (16)
127 (77)
106 (27)
11 (1)

Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)


Argentyna
Włochy
11 (11)
2 (1)

Antonio Valentín Angelillo (ur. 5 września 1937 roku) - piłkarz argentyński grający w ligach argentyńskiej i włoskiej oraz w reprezentacjach obu krajów.

Kariera klubowa[edytuj]

Urodzony w Buenos Aires Angelillo swoje pierwsze kroki w zawodowym futbolu stawiał w klubie Arsenal Sarandí Buenos Aires, w którym rozpoczął grę w 1952 roku. Po trzech latach, w roku 1955, przeszedł do słynnego Racingu, by od roku 1956 grać w barwach jeszcze słynniejszego Boca Juniors.

Angelillo wraz z Sivorim i Maschio w późnych latach 50. wyemigrowali do Włoch, czym wśród argentyńskich kibiców zarobili sobie na przydomek "aniołowie z brudnymi twarzami". Znani byli także pod nazwą "trójcy śmierci" z powodu zabójczych końcówek.

W latach 1957 - 1961 Angelillo rozegrał w barwach Interu Mediolan 127 meczów zdobywając 77 bramek (przy czym w lidze - 113 meczów i 68 bramek).

W sezonie 1958/1959 Angelillo w 33 meczach zdobył 33 bramki i został królem strzelców. W historii ligi włoskiej więcej bramek w jednym sezonie zdobył tylko Gunnar Nordahl - 34 bramki w sezonie 1950/1951. Chociaż Angelillo był najlepszym strzelcem Interu, nigdy nie zdobył mistrzostwa Włoch. Angelillo związał się z tancerką z klubu nocnego, a nowy trener Interu - Helenio Herrera - wyrzucił go z drużyny twierdząc, że ma to zły wpływ na zawodnika.

Od roku 1961 do 1965 Angelillo rozegrał 106 meczów w klubie AS Roma zdobywając w Serie A dalszych 27 bramek. Potem był jeden sezon w AC Milan (11 meczów i 1 gol), a następnie rok w klubie Lecco (1 gol w 12 meczach) i spadek do drugiej ligi (Serie B). Ostatni sezon w swej piłkarskiej karierze Angelillo rozegrał w drugiej lidze włoskiej, w klubie Genoa.

Reprezentacja[edytuj]

W reprezentacji Argentyny Angelillo rozegrał 11 meczów. Większość z nich podczas zwycięskiego dla Argentyny Copa América 1957, w którym Angelillo zdobył w 6 meczach 8 bramek zostając wicekrólem strzelców turnieju (tylko w ostatnim meczu z Peru ani razu nie trafił do siatki).

Po tych niezwykle udanych mistrzostwach Ameryki Południowej Angelillo wraz z dwoma innymi równie znakomitymi graczami - Omarem Sivorim i Humberto Maschio - zostali zakupieni przez włoskie kluby i wyemigrowali z kraju. Po uzyskaniu włoskiego obywatelstwa Angelillo rozegrał w reprezentacji Włoch 2 mecze, w których zdobył 1 bramkę.

Linki zewnętrzne[edytuj]