Jóhann Jóhannsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej nazwisko patronimiczne. Zobacz: islandzkie nazwiska.
Jóhann Gunnar Jóhannsson
Ilustracja
Jóhann Jóhannsson (2013)
Data i miejsce urodzenia 19 września 1969
Reykjavík
Data i miejsce śmierci 9 luty 2018
Berlin
Zawód kompozytor
Lata aktywności 2000–2018
Strona internetowa

Jóhann Gunnar Jóhannsson (ur. 19 września 1969 w Reykjavíku, zm. 9 lutego 2018 w Berlinie[1]) – islandzki kompozytor filmowy. Pierwszy islandzki laureat Złotego Globu. Był również dwukrotnie nominowany do Oscara za ścieżki dźwiękowe do filmów Teoria wszystkiego i Sicario[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Reykjavíku. Już w wieku 11 lat zaczął grać na fortepianie i puzonie. Potem przerwał swoją pasję dla studiowania literatury i języków. Po studiach wrócił do muzykowania i zaczął grać w różnych zespołach rockowych.

Był także solowym artystą. Jego pierwszym albumem był Englabörn wydany w 2002 roku. Dwa lata później okazała się płyta Virðulegu Forsetar. Następnie, w kolejności dwóch lat ukazały się albumy IBM 1401, A User's Manual i Fordlândia, a w 2011 roku The Miners' Hymns[3].

W 2016 roku podpisał kontrakt z Deutsche Grammophon, za którego pośrednictwem wydał album Orphée[4].

Mieszkał i tworzył w Berlinie[5].

9 lutego 2018 został znaleziony martwy w swoim apartamencie w Berlinie. Zmarł w wieku 48 lat. Przyczyna śmierci jest nieznana.

Styl Jóhannssona[edytuj | edytuj kod]

Jóhannsson często łączył elektronikę z klasycznym brzmieniem orkiestry. Kiedy występował na żywo, najczęściej zespół muzyków liczył sześć osób. Na scenie pojawiały się wtedy altówka, skrzypce i wiolonczela, ale przy obecności perkusji.

Kitty Empire stwierdziła na łamach brytyjskiego tygodnika The Observer, że jego twórczość trudno sklasyfikować: „To coś pomiędzy nastrojową muzyką klasyczną a eksperymentalnymi ścieżkami dźwiękowymi”. Jóhannsson natomiast twierdzi, że „przyczepianie etykietek, na czym niektórym zdaje się tak zależeć, nie jest potrzebne”[6].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wydawnictwo
2002 Englabörn Touch
2004 Virðulegu Forsetar Touch
2006 IBM 1401, A User's Manual 4AD
2008 Fordlândia 4AD
2011 The Miners' Hymns Fat Cat Records
2016 Orphée Deutsche Grammophon

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Filmweb[7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]