Mała Syrenka (film 1989)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mała Syrenka
The Little Mermaid
Gatunek animowany
muzyczny
romantyczny
fantasy
Data premiery Stany Zjednoczone 15 listopada 1989
Polska 29 maja 1998 (dubbing)
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 83 min
Reżyseria John Musker, Ron Clements
Scenariusz John Musker, Ron Clements na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena
Muzyka Alan Menken
Budżet 40 mln $
Poprzednik Mała Syrenka: Dzieciństwo Ariel (2008)
Kontynuacja Mała Syrenka 2: Powrót do morza (2000)

Mała Syrenka (ang. The Little Mermaid) – pełnometrażowy film animowany z 1989 roku, nawiązujący do baśni Mała Syrenka Hansa Christiana Andersena. Film został wyprodukowany przez wytwórnię filmową Walt Disney Pictures.

Geneza[edytuj]

Z pomysłem zrealizowania Małej Syrenki Walt Disney nosił się jeszcze przed powstaniem Królewny Śnieżki. Baśń Andersena wydawała mu się świetnym tematem na film animowany, jednakże projekt ten odłożył. Wrócił do niego podczas prac nad Fantazją, ale znów wkrótce zarzucił rozpoczęte rysunki. Po śmierci Disneya, na początku lat 80., jego brat Roy natknął się na nieskończone prace do Syrenki. Wytwórnia, której był współudziałowcem, podjęła temat. W tym czasie studio Disneya przeżywało zapaść finansową po serii nieudanych produkcji, uważano, że tylko nadzwyczajne wydarzenie może uratować firmę od bankructwa. Tym cudem okazała się Mała Syrenka i jej wielki sukces kasowy od pierwszych dni wyświetlania w kinach.

Mała Syrenka była pierwszą animacją, w której zastosowano efekty komputerowe (bąbelki, falowanie wodorostów). Muzykę do filmu napisał debiutujący w tym gatunku Alan Menken, któremu później powierzono muzykę między innymi do takich produkcji jak: Piękna i Bestia, Aladyn oraz Pocahontas. Dwie piosenki z filmu, które napisali Howard Ashman, Alan Menken oraz Robert Kraft zostały nominowane do Oscara, były to: Kiss the Girl i Under the Sea, uhonorowana ostatecznie nagrodą Amerykańskiej Akademii Filmowej.

Mała Syrenka ma niewiele wspólnego ze swoim literackim pierwowzorem. Wartka akcja, pogodny charakter, wyparły melancholię i tragiczne wątki andersenowskiej baśni. Wycięto motyw ceny, jaką musiała zapłacić syrenka za możliwość życia na lądzie, zmienione zostało samo zakończenie, film, zgodnie z kanonami amerykańskiego kina sukcesu, kończy się happy endem, syrenka poślubia ukochanego księcia. Głównej bohaterce realizatorzy filmu nadali imię Ariel, która jest nazwą specjalnej farby używanej przez twórców filmu do kolorowania włosów syrenki.

Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 92%[1].

Na podstawie filmu powstał 31-odcinkowy serial animowany Mała Syrenka (1992-1994).

W 2000 roku powstała kontynuacja filmu zatytułowana: Mała Syrenka 2: Powrót do morza.

W 2008 roku powstała produkcja w stylu midquel Mała Syrenka: Dzieciństwo Ariel.

Fabuła[edytuj]

Szesnastoletnia syrenka Ariel, najmłodsza z 7 córek Trytona − króla mórz i oceanów − była zaciekawiona światem ponad powierzchnią wody. Przez to popadła w konflikt z ojcem. Pomimo jego zakazu wypływania na powierzchnię, nie posłuchała go. Gdy ukradkiem podglądała marynarzy tańczących na statku, rozpętał się straszliwy sztorm. Fale zatopiły statek, jednak większość ludzi udało się uciec do szalup - oprócz przystojnego księcia Eryka, który chciał ratować swojego psa. Ariel, zauroczona księciem, uratowała mu życie i wyciągnęła na brzeg. Gdy oszołomiony chłopak zaczął dochodzić do siebie, jak przez mgłę zobaczył twarz Ariel, ale przede wszystkim usłyszał jej piękny głos. Syrenka musiała jednak uciekać, gdyż pojawił się ukochany pies księcia, sprowadzając ze sobą pomoc.
Od tego czasu Eryk zakochał się w nieznajomej, a w głowie wciąż słyszał jej śpiew.
Gdy Tryton dowiedział się co zaszło, zniszczył kolekcję przedmiotów należących do ludzi, którą zebrała Ariel. Zrozpaczoną dziewczynę postanowiła wykorzystać Urszula - pół-kobieta, pół-ośmiornica, którą kiedyś Tryton wypędził z pałacu. Podstępna wiedźma zaoferowała Ariel prostą umowę: da jej nogi na 3 dni, w zamian za jej głos. Jeśli w ciągu tego czasu książę ją pocałuje, zostanie człowiekiem na stałe. W innym przypadku już na zawsze będzie należeć do Urszuli. Mała syrenka zgodziła się i − wiedząc, że przez to mogłaby już nie zobaczyć rodziny − podpisała umowę. Z głębin wypłynęła na powierzchnię, gdzie odnalazła księcia.

Eryk w pierwszej chwili rozpoznał w Ariel swoją wybawicielkę, jednak gdy okazało się, że dziewczyna jest niemową, stwierdził, że chyba się pomylił. Mimo to, zabrał ją do swojego pałacu i zaopiekował się nią. Powoli Ariel udało się oczarować księcia dzięki swojej radości życia. Podczas romantycznej wycieczki łodzią prawie doszło do pocałunku, jednak Urszula, która za pomocą magii śledziła poczynania Ariel, wysłała swoje sługi mureny, które wywróciły łódkę.

Urszula nie chcąc dopuścić do powtórzenia się sytuacji, zmieniła się w kobietę o imieniu Vanessa. Z pomocą głosu Ariel, zamkniętego w muszli, zaczarowała księcia, który kazał natychmiast wyprawić wesele. Statek, na którym miała się odbyć uroczystość, wypłynął w morze, a zrozpaczona Ariel pozostała na lądzie. Na szczęście jej przyjaciel, mewa Blagier, przypadkiem odkrył kim tak naprawdę jest tajemnicza narzeczona księcia. Z pomocą innych morskich stworzeń udało się zakłócić uroczystość. Ariel natomiast udało się dopłynąć do statku w momencie, gdy rozbiła się muszla, w której Urszula trzymała jej głos. Uwolniony, powrócił on do swojej właścicielki, a czar rzucony na księcia prysł. Padli sobie w ramiona, lecz w tym momencie zaszło słońce i Ariel zmieniła się na powrót w syrenę. Rozwścieczona Urszula przybrała swoją prawdziwą postać i porwała małą syrenkę.
Tryton, poinformowany przez kraba Sebastiana, przybył na miejsce by nie dopuścić do realizacji kontraktu, który okazał się nie do złamania. Urszula zgodziła się wymienić jego córkę na niego samego, wraz z magicznym trójzębem. Tryton zgodził się i został zamieniony w karłowatego stwora. Ariel nie chciała się jednak poddać i przeciwstawiła się wiedźmie. Książę Eryk ruszył jej na ratunek, ale rozwścieczona Urszula za pomocą trójzębu powiększyła się do olbrzymich rozmiarów. Rozdzieliła ukochanych i wywołała wir wodny, który podniósł z dna morza statek księcia z ostrą belą na dziobie. Gdy Urszula strzelała z berła do Ariel, Eryk wspiął się na pływający obiekt i skierował jego dziób w kierunku serca władczyni mórz, zanim ta zadała ostateczny cios syrence.
Śmierć morskiej wiedźmy przywróciła postać wszystkim ofiarom jej niecnych układów. Tryton dostrzegłszy, że uczucie jego córki do człowieka jest prawdziwe i sam podarował jej nogi. Krótko potem para wzięła ślub, a król mórz i oceanów pobłogosławił młodej parze.

Wersja polska[edytuj]

Lektor[edytuj]

Wersja wydana na VHS z polskim lektorem Markiem Gajewskim i niemieckim dubbingiem z 1989 roku.

Dubbing (1998)[edytuj]

Opracowanie wersji polskiej: na zlecenie Disney Character Voices International – Studio Sonica
Reżyseria: Krzysztof Kołbasiuk
Dialogi polskie: Elżbieta Łopatniukowa
Dźwięk i montaż: Sławomir Czwórnóg
Teksty piosenek: Marek Robaczewski
Kierownictwo muzyczne: Marek Klimczuk
Kierownictwo produkcji: Beata Kawka
Opieka artystyczna: Mariusz Arno Jaworowski

Postacie[edytuj]

Postać Opis Dubbing anglojęzyczny Dubbing polski
Ariel(ka) piękna, ciekawa świata syrenka, najmłodsza z 7 córek Króla Trytona Jodi Benson Beata Jankowska-Tzimas
Eryk książę zakochany z wzajemnością w Arielce Christopher Daniel Barnes Jacek Kopczyński
Florek sympatyczna, pulchna rybka, przyjaciel Arielki Jason Marin Maciej Kłos
Sebastian krab, przyjaciel Arielki i sługa Króla Trytona Samuel E. Wright Emilian Kamiński
Urszula otyła morska czarownica i pół kałamarnica Pat Carroll Stanisława Celińska
Król Tryton owdowiały syren, król mórz i nadopiekuńczy ojciec, zwłaszcza wobec Arielki Kenneth Mars Włodzimierz Bednarski
Blagier przemądrzała, lecz nieinteligentna mewa, przyjaciel Arielki Buddy Hackett Ryszard Nawrocki
Mur i Ena dwie mureny i słudzy Urszuli Paddi Edwards Jacek Jarosz
Grimsby kamerdyner Eryka Ben Weight Wiesław Machowski
Louis szef kuchni Eryka, polujący na Sebastiana René Auberjonois Krzysztof Kołbasiuk
Karlotta pokojówka Edie McClurg Janina Traczykówna
siostry Arielki Attina, Alana, Adella, Aquata, Arista i Andrina
brak informacji

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. The Little Mermaid, rottentomatoes.com, [dodane:] 17 lipca 2015

Linki zewnętrzne[edytuj]