John Eliot Gardiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Eliot Gardiner
Ilustracja
John Eliot Gardiner podczas próby we Wrocławiu
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1943
Fontmell Magna, Anglia
Gatunki muzyka poważna
Zawód dyrygent
Odznaczenia
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny) Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RFN

Sir John Eliot Gardiner (ur. 20 kwietnia 1943 w Fontmell Magna) – angielski dyrygent.

Założyciel chóru Monteverdi Choir (1966) i zespołu Monteverdi Orchestra (1968), który następnie przekształcił się w English Baroque Soloists (1978), oraz zespołu Orchestre Révolutionnaire et Romantique (1990). Jest wnukiem egiptologa Alana Hendersona Gardinera.

Nagrał ponad 250 płyt[1], w większości dla wytwórni Deutsche Grammophon i Philips Classics. Jego repertuar obejmuje przede wszystkim muzykę barokową, klasyczną i romantyczną. Zdobył uznanie jako interpretator muzyki baroku na epokowych instrumentach.

Jest absolwentem King’s College Uniwersytetu w Cambridge, gdzie studiował historię i arabistykę. Po ukończeniu studiów w Cambridge kształcił się w King’s College w Londynie u Thurstona Darta, a także pod kierunkiem Nadii Boulanger.

Otrzymał doktoraty honoris causa uniwersytetu w Lyonie (1987) i Cremonie (2006). Jest członkiem Royal Academy of Music (od 1992) oraz King’s College London. Dwukrotnie otrzymał nagrodę Grammy (1994, 1999). Został mianowany komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego (1990), w 1998 roku otrzymał tytuł szlachecki[2]. Otrzymał Krzyż Oficerski francuskiego Orderu Sztuki i Literatury (1988)[2] oraz Krzyż Zasługi I Klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec[3]. Laureat prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning (2005).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monteverdi
  2. a b International Who’s who in Music and Musicians’ Directory (in the Classical and Light Classical Fields). Wyd. 17. T. 1. Cambridge: International Biographical Centre/Melrose Press, 2000, s. 66. ISBN 0-948875-534.
  3. Verdienstkreuz für Gardiner (niem.). 2005-12-07. [dostęp 2019-12-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]